Het HondenForum

en dan bedoel ik Daan. Ze krijgen hier bijna dagelijks wel iets lekkers, vooral Dieber heeft de behoefte om te knagen. Al 3 dagen achter elkaar bied ik ze een pensstaafje aan, Dieber pakt het heel blij aan en Daan? Die pakt het niet eens aan maar blijft stug naar de lade kijken waarin al het lekkers ligt. Omdat hij toch strontverwend is en niet meer te redden is krijgt hij dan iets anders. Als hij niks anders krijgt neemt hij het uiteindelijk aan maar legt het dan midden in de kamer en gaat mij zitten aankijken. Groet kans dat hij morgen als ik iets anders aanbied juist een pensstaafje wilt hebben. Het blijft een lekker ding die precies weet wat hij wel en niet wilt hebben.

Hier net zo'n oud apparaat zij het dat het hier om de wandelroute gaat
Als die niet bevalt kan hij ineens bijna niet meer lopen,maar als het de goede richting in gaat loopt hij weer als een kievit.
Ach,hij staat nu zo langzamerhand onder en boven de wet

Een cairn he? Dan krijg je dat...
Abby voelt zich ook vaak 'te goed' voor mijn uitgekozen lekkers. Trut. En inderdaad, ook zij gaat dan consequent in de keuken staan bij de lekkeresnoepjespot. "Daa-haar, mens, kijk nou, daaaar zit het in!"

Senna heeft dat ook. Ze kan ook heel diep zuchten als ik in haar ogen het verkeerde snoepje geef. Gedroogde kippenmaagjes, die lust ze bijna altijd wel. Maar de rest, da's afwachten. En van hondenkoekjes lust ze er maar 1 en dat zijn de "echte "Markies"koekjes en niet van een B-merk. Als ze bij de kassa van een tuincentrum of dierenwinkel een snoepje krijgen, dan is het bij Milo hap-slik-weg en Senna ruikt er eens aan en draait haar hoofd om En dat is dan zo'n mishandeld verwaarloosd straathondje uit Athene.....

Ik snap niet dat je je zo laat manipuleren door je hond.
Hier gebeurt dat echt niet hoor, ze vreten maar gewoon wat ik ze geef, en anders niets.

Paulala schreef:Ik snap niet dat je je zo laat manipuleren door je hond.
Hier gebeurt dat echt niet hoor, ze vreten maar gewoon wat ik ze geef, en anders niets.

Ik heb hier wel over Daan he, waarbij ik al aangeef dat hij strontverwend en niet meer te redden is. Ach hij mag mij in bepaalde gevallen manipuleren, ik weet in die gevallen dat hij het doet en heb daar geen probleem mee.

Ik ken Daan uiteraard niet, dus heb geen idee wat er zo speciaal is aan hem dat hij dit mag van jou
Maar als ik mezelf in de situatie plaats die jij schetst, dan komt bovenstaande reactie bij mij als eerste op.

Het was overigens niet vervelend bedoeld.

Hier zou zoiets ook niet gebeuren. Boris krijgt wat hij van mij krijgt en als hij dat niet wil, dan maar niet..

Wat Boris trouwens wel regelmatig probeert is om precies op mijn plek op de bank komen te liggen. Dan zit ik op de bank, komt Boris aanlopen en gaat een beetje zuchtend voor me zitten staren naar waar ik zit. Meestal na een half minuutje geeft hij het wel op en gaat gewoon ergens anders liggen. Maar zodra ik dan opsta gaat hij heel snel op mijn plek liggen.
En als ik dan weer aan kom lopen kijgt hij met van die scheve oogjes naar mij. Om vervolgens, wanneer ik heel dichtbij ben, toch maar heel snel op te staan en ergens anders te gaan liggen.

Manipuleren probeer ik zo veel mogelijk te voorkomen, maar vind dit stiekem toch wel heel schattig.

O dat komt me wel bekend voor, Anouk is ook zo'n type.
Al kan ze bij mij wel redelijk de boom in, wil ze het pensstaafje niet, dan krijgt ze gewoon niks en gaat het weer terug de trommel in. In het begin was ze dan énorm beledigt maar inmiddels weet ze dat ze het dus gewoon moet aanpakken en wil ze het niet laat ze het maar liggen in haar mand.
Wat ik hier wel moet doen is Anouk eerst het botje of lekkers laten uitzoeken anders gaat ze constant zitten zeuren om het botje van Yoda. Ze hebben allebei precies het zelfde gehad maar blijkbaar maakt dat niks uit, die van Yoda is dan toch nét iets anders in haar ogen. Laat ik haar eerst het botje uit mijn handen uitzoeken (ze mag dan aan allebei snuffelen en kiezen welke ze wil) is er niks aan de hand. Maf beest

Daan is niet verwend, hij weet gewoon wat hij wil

ach, manipuleren.
Mooi een eigen willetje hebben....

Dust maakte ook een goede van de week.
Ik moest werken en Hans bracht me weg om gelijk met de hondjes te gaan wandelen in het bos. Om half 7 's ochtends.
We lopen met alle drie de honden naar de auto ..Maxi en Gijsje springen erin..Dust staat voor de auto en kijkt zo eens op.
Ik zeg : kom Dust hop !
Dust draait zich, rent naar een boom, plast daar en rent met een noodgang naar de voordeur terug om daar te blijven zitten met een kop van : ik wil NU naar binnen. Mij te koud.
Je kon roepen wat je wou...meneer bleef zitten. Draaide zich ook nog even om zodat ie met z'n kont naar ons toe zat.
En die deur maar open kijken !
Hans en ik keken elkaar aan, schoten keihard in de lach en liepen gedwee naar de voordeur om meneer naar binnen te laten waar ie pontificaal tussen 2 kussens op de bank ging liggen.
Hij kwam er ook niet af toen Hans een anderhalf uur later weer thuis kwam.
Hahaha, ik mag dat wel.

Als mijn hond niet eet wat 'de pot schaft', dan eet ie maar lekker niks.
Ze krijgt een paar seconden om iets aan te pakken en anders weg. Eten net zo, 10 minuten en anders zo de ton weer in.
Voor kieskeurigheid of eigen willetjes is hier geen plaats

Hahaha, hier soms gelukkig toch wel, hoor.

Dat verhaal van jou was dan ook wel lachen
Nja op dat vlak is het wel leuk. Laatst zijn we naar Wijchen geweest, moesten we om half 6 op.
Amy slaapt normaal wel tot 10u sochtends ofzo, dus die keek echt HEEL verontwaardigd toen we haar uit haar bench haalden en zette dus flink de rem erop toen ik haar eruit wou trekken. Das dan wel weer grappig.

Irma10 schreef:Dat verhaal van jou was dan ook wel lachen
Nja op dat vlak is het wel leuk. Laatst zijn we naar Wijchen geweest, moesten we om half 6 op.
Amy slaapt normaal wel tot 10u sochtends ofzo, dus die keek echt HEEL verontwaardigd toen we haar uit haar bench haalden en zette dus flink de rem erop toen ik haar eruit wou trekken. Das dan wel weer grappig.

Ja, ik vind dat soort dingen echt prachtig !