Het HondenForum

Ik weet dat veel mensen hier op het forum niet voor castreren zijn, maar toch wel ik hier even mijn dilemma voorleggen...

Toen ik Luna net uit het asiel haalde (in mei) was ze vrij snel loops en nu is ze net weer loops geweest. Nu viel me op dat ze ineens aan de riem weer feller is naar andere honden. Dit had ze ook na haar eerste loopsheid toen ik haar net had en toen heb ik het er ver uitgekregen. Af en toe wilde ze nog wel eens reageren, maar lang niet meer bij iedere hond. Nu begint het weer van voren af aan... en ik vraag me dus af of dit aan haar loopsheid ligt. Tijdens haar loopsheid hou ik haar natuurlijk zoveel mogelijk weg bij andere honden. Op overzichtelijke stukken mag ze van mij wel los, maar zo gauw er een hond in beeld komt, roep ik haar bij me en als het een reutje is, maak ik haar vast. Ik denk dus dat haar gedrag hiervandaan komt.

Het liefst stuur ik een gezonde hond niet een operatie in, maar wil ook niet ieder half jaar voor dit probleem staan... Wat zouden jullie doen in dit geval?

Teven kunnen wel eens feller worden als ze gecastreerd zijn. Hoeft niet, maar kan wel degelijk! Is natuurlijk ook een afweging . . .

Liselore schreef:Teven kunnen wel eens feller worden als ze gecastreerd zijn. Hoeft niet, maar kan wel degelijk! Is natuurlijk ook een afweging . . .

Ook dat is één van de redenen dat ik twijfel. Ik heb mijn verhaal echter ook voorgelegd bij de hondenclub en zij gaven naar aanleiding van mijn verhaal aan dat dit waarschijnlijk vooral een hormonale kwestie is... Omdat ze het nu na de loopsheid ineens weer erger heeft. Haar woorden: 'Door alles eruit te halen, haal je die hormonen weg, dus verwacht ik niet dat ze dan feller wordt'....

Ik denk niet dat je het kunt uitsluiten dat ze feller wordt, vandaar mijn vraag hier in de hoop dat er mensen reageren die hier ervaring mee hebben...

Gerrie schreef:Ik weet dat veel mensen hier op het forum niet voor castreren zijn, maar toch wel ik hier even mijn dilemma voorleggen...

Toen ik Luna net uit het asiel haalde (in mei) was ze vrij snel loops en nu is ze net weer loops geweest. Nu viel me op dat ze ineens aan de riem weer feller is naar andere honden. Dit had ze ook na haar eerste loopsheid toen ik haar net had en toen heb ik het er ver uitgekregen. Af en toe wilde ze nog wel eens reageren, maar lang niet meer bij iedere hond. Nu begint het weer van voren af aan... en ik vraag me dus af of dit aan haar loopsheid ligt. Tijdens haar loopsheid hou ik haar natuurlijk zoveel mogelijk weg bij andere honden. Op overzichtelijke stukken mag ze van mij wel los, maar zo gauw er een hond in beeld komt, roep ik haar bij me en als het een reutje is, maak ik haar vast. Ik denk dus dat haar gedrag hiervandaan komt.

Het liefst stuur ik een gezonde hond niet een operatie in, maar wil ook niet ieder half jaar voor dit probleem staan... Wat zouden jullie doen in dit geval?

Tja, ik heb het met Charlie ook heel erg tijdens de loopsheid. Normaal is het al een felle tante, maar dan mag er helemaal geen hond bij haar in de buurt komen.
Daarna wordt het vanzelf weer normaal. Waarschijnlijk heb ik er meer last van dan zij en voor mij zijn die paar weken per jaar best te overzien en wegen die niet op tegen de eventuele nadelen van castratie.
Met een pittige teef kan het dalijk even goed dat reuen anders op haar gaan reageren en dat ze minder sociaal wordt dan voorheen.
Zelf wil ik dat risico niet nemen omdat ze de rest van het jaar prima hanteerbaar is.

Tijdens de loopsheid gaan we minder naar buiten (heeft zij ook minder behoefte aan) ontlopen we alle andere honden en lopen op tijdstippen dat niemand anders loopt.

Tijdens de loopsheid valt het eigenlijk reuze mee, toen was ze niet anders dan ervoor. Het gaat me vooral om na de loopsheid. Ik heb een half jaar hard gewerkt om het te beperken en dit ging heel goed. Begonnen met laten zitten met een koekje voor haar neus totdat de hond langswas en op het einde konden we zonder kik langs andere honden lopen. Nu lijkt het echter wel alsof ze dat allemaal vergeten is en ik weer helemaal opnieuw moet beginnen. Zelfs honden die aan de overkant van de straat lopen moet ineens naar getrokken en geblaft worden en dan is het echt onmogelijk haar aandacht bij mij te krijgen... En nou ben ik natuurlijk niet te beroerd om die training weer van voren aan op te pakken, maar toch wil ik dit liever niet ieder half jaar doen...

Gerrie schreef:

Liselore schreef:Teven kunnen wel eens feller worden als ze gecastreerd zijn. Hoeft niet, maar kan wel degelijk! Is natuurlijk ook een afweging . . .

Ook dat is één van de redenen dat ik twijfel. Ik heb mijn verhaal echter ook voorgelegd bij de hondenclub en zij gaven naar aanleiding van mijn verhaal aan dat dit waarschijnlijk vooral een hormonale kwestie is... Omdat ze het nu na de loopsheid ineens weer erger heeft. Haar woorden: 'Door alles eruit te halen, haal je die hormonen weg, dus verwacht ik niet dat ze dan feller wordt'....

Ik denk niet dat je het kunt uitsluiten dat ze feller wordt, vandaar mijn vraag hier in de hoop dat er mensen reageren die hier ervaring mee hebben...

teven worden vaak feller omdat de mannelijke hormonen na castratie de overhand krijgen.

Ziva werd heel fel rond de loopsheid. Maar dan niet een paar weken maar een paar maanden voor en na haar loopsheid. Als we de uitloop van het een hadden gehad begon het 2mnd later weer van voor af aan. Bij haar was het dat ze super onzeker was en dat ging overcompenseren. Lastige was ook dat ze de ene keer wel iets pikte en de keer erop niet. Omdat Benno en Jip er sterk onder begonnen te lijden hebben we haar laten castreren. We hadden zoiets van, dan maar liever altijd fel in plaats van zo wisselend. Het heeft heel erg goed uitgepakt. Ze zit nu veel beter in haar vel, kan veel meer hebben en als een hond toch te ver gaat waarschuwt ze netjes. Ze is nog steeds pittig maar wel op een nette manier. Nu moet ik zeggen dat wel ook wel hele duidelijke regels hebben ingevoerd maar ik denk dat de ommekeer toch wel 80% toe te schrijven is aan haar castratie.

Orpa is ongeveer zoals jouw hond, en daar heb ik dat gewoon uitgekregen.
Ik heb getraind op fixeren op mij als er andere honden zijn en dat doet ze nu gewoon.
Ja, het is hormoongerelateerd en ik ga al die andere risico's niet lopen voor mijn gemak.
Er is prima op te trainen en je krijgt dat er echt wel blijvend uit.

Het is blijkbaar gewoon een pittig teefje en als je castreert loop je wel risico dat ze blijvend pittiger wordt.
Waarom lijn je haar zoveel aan trouwens tijdens de loopsheid?
Ik doe dat alleen tijdens de hoogtijdagen en ik doe het dan op dezelfde manier als tijdens trainen: op mij fixeren en als ze dat doet krijgt ze de jackpot!

In geval van Lysette ging het om een onzekere hond, maar dat lijkt in het geval van Luna niet aan de orde.
Daarom lijkt me dan een castratie niet handig.

Marjoleine schreef:Orpa is ongeveer zoals jouw hond, en daar heb ik dat gewoon uitgekregen.
Ik heb getraind op fixeren op mij als er andere honden zijn en dat doet ze nu gewoon.
Ja, het is hormoongerelateerd en ik ga al die andere risico's niet lopen voor mijn gemak.
Er is prima op te trainen en je krijgt dat er echt wel blijvend uit.

Het is blijkbaar gewoon een pittig teefje en als je castreert loop je wel risico dat ze blijvend pittiger wordt.
Waarom lijn je haar zoveel aan trouwens tijdens de loopsheid?
Ik doe dat alleen tijdens de hoogtijdagen en ik doe het dan op dezelfde manier als tijdens trainen: op mij fixeren en als ze dat doet krijgt ze de jackpot!

In geval van Lysette ging het om een onzekere hond, maar dat lijkt in het geval van Luna niet aan de orde.
Daarom lijkt me dan een castratie niet handig.

Tijdens de loopsheid loopt ze nog steeds veel los hoor. Alleen bij het zien van andere honden roep ik haar bij me. Luna is buiten haar loopsheid al heel duidelijk naar reuen die te opdringerig zijn. Dan snauwt ze ze weg. Dit is natuurlijk niet erg en heel normaal, maar tijdens de loopsheid wordt ze daar nog iets feller in, dus hou ik haar tijdens de loopsheid gewoon weg bij reuen.

Waar het felle in Luna vandaan komt, weet ik niet. Ze komt uit het asiel en is gevonden, dus haar achtergrond weet ik niet. De dierenarts had het idee dat ze misschien als fokteef gebruikt is, maar nogmaals dat weet ik absoluut niet. Ze heeft het ook echt alleen aan de riem, los is er niets aan de hand als we andere honden tegenkomen en houdt ze mij de hele tijd in de gaten, ook als we met een groepje lopen, komt ze steeds even kijken of ik er nog wel ben.

Jij geeft aan dat het bij jou ook is gelukt dit eruit te krijgen en ik vind het heel fijn om dit te horen. Zoals ik in mijn OP al aangeef, ben ik in eerste instantie niet voor castratie, vandaar mijn vraag naar jullie ervaringen.

Nou, waar het bij Orpa vandaan komt weet ik ook niet, behalve dan dat ze een stabij is en die zijn over het algemeen best pittig.
Maar haar moeder was zo niet en zij is de eerste die zo fel is in 6 generaties. Het hoort blijkbaar bij haar.
Maar zoals ik al zei, het is goed te trainen doordat ze absoluut op mij gericht is.
Dat is met jouw hond ook, ik zou dus gewoon lekker doortrainen.

Overigens fok ik dus met orpa, maar ik geloof niet dat het verschil maakt eigenlijk.
De een is wel zo en de ander niet

Gerrie schreef: Jij geeft aan dat het bij jou ook is gelukt dit eruit te krijgen en ik vind het heel fijn om dit te horen. Zoals ik in mijn OP al aangeef, ben ik in eerste instantie niet voor castratie, vandaar mijn vraag naar jullie ervaringen.

Vooral omdat ze, zoals ik al zei, zo op mij gericht is.
Als ik weg loop en de afstand is groot genoeg (20-30 meter) volgt ze me.
Orpa is ook veel feller aan de riem, dat is normaal.
Haar territorium is dan heel klein en dat kan ze aan: dus krijgt ze praatjes.
Is ze los, dan is het dus anders, dan moet ze opeens tig hectare bos mannen

Ik zou me richten op de aandacht die ze voor jou heeft en dat cultiveren, ook aan de lijn.
Zo heb ik het ook gedaan en ik denk dat deze twee dames redelijk vergelijkbaar temperament hebben

Naast dat ik het zeer eens ben met het advies van Marjoleine vraag ik me af hoe erg het eigenlijk is als ze uitvalt aan de lijn naar andere honden
Zoek plekken op waar ze los kan et voilà.....

Badu schreef:Naast dat ik het zeer eens ben met het advies van Marjoleine vraag ik me af hoe erg het eigenlijk is als ze uitvalt aan de lijn naar andere honden
Zoek plekken op waar ze los kan et voilà.....

Nou, ik heb natuurlijk liever dat ze gewoon niet uitvalt... Lijkt me niet alleen voor mij, maar ook voor haar een stuk relaxter lopen. Verder moet ik toegeven dat ik het ook jammer vind dat ze hierdoor bij veel mensen een vooroordeel bevestigt, terwijl ze eigenlijk gewoon een ongelooflijk lieve hond is.

Naar losloopplekken hoef ik niet echt te zoeken hoor: Ik woon op 5 minuten loopafstand van de hei en van een park waar ze los mag, dus ze loopt voornamelijk los.

ik zou haar hiervoor niet castreren, het is iets wat te trainen is zoals al eerder gezegd, daarnaast is het niet het hele jaar door... alleen rondom de loopsheid dus 2 x per jaar.

Mickie schreef:Vrij normaal gedrag tijdens de loopsheid. Ik ga daarom niet snijden in mijn honden. Van mij mogen ze gewoon teef zijn, met alles wat daarbij hoort. Als dat betekent dat ik een paar weken wat meer omkijken naar ze heb, so be it. Dat weet je als je aan een hond begint
D'r zitten trouwens ook nadelen aan castreren, gebruik de zoekfunctie maar eens.

Goed gesproken.

Zoals ik het nu hoor zou ik haar daarom niet laten castreren. Zo te horen is het wel vervelend maar kan je het heel goed handelen en lijdt ze er zelf ook niet echt onder. Dan zou ik de gok niet wagen want misschien is het na de castratie wel altijd veel vervelender.