Het HondenForum

ik dacht altijd dat een hernia echt alleen weg kan met operaties ofzo en dat dat iets chronisch is maar lola heeft nu een hernia door waarschijnlijk een sliding..

gister hebben we in de sneeuw gespeeld en is mij niks opgevallen. gisteravond heeft ze lang liggen slapen en toen ze opstond en naar mij toekwam begon ze tot 2x toe verschrikkelijk te gillen het leek haar rug te zijn. die hield ze heel stijf

sam probeerde haar te pakken beide keren, maar gelukkig heb ik hem weg kunnen schreeuwen (naar je plaats verdomme! )

sam toen naar boven gedaan zodat lola alle rust had.

verder niks meer behalve een heel tamme lola die liever gewoon bleef zitten.. ik heb haar op haar kussen kunnen lokken en een dikke deken over haar heen gelegd om haar rug warm te houden. ze ging ook niet meer de bank op etc.

bij haar beneden gebleven vannacht en vanochtend at ze niet maar liep wel voorzichtig naar buiten om net buiten de achterdeur te plassen en weer om te draaien.

om 1 uur weigerde ze nog op te staan, keek heel zielig maar at wel de brokjes die ik haar aanbood en toen heb ik de DA gebeld waar we om 14 uur terecht konden.

een hernia dus. alle wervels zitten weer goed maar bij 1 voelde ze een verdikking wat waarschijnlijk een zwelling is omdat die wervel waarschijnlijk gister in de sneeuw verschoven is en weer teruggeschoten is.

ze heeft een spuit gehad tegen de pijn en de zwelling en die werkt 3 dagen, misschien moet ze dan nog zo'n spuit of het is dan weer gewoon goed. we hebben vakantie dus kunnen haar goed in de gaten houden..

germ meiske. we zijn zo op sam gefocust dat als lola iets heeft wij ons kapot schrikken. sam ligt lekker naast haar nu en ze is rustig.

Agos, arme Lola.
Beterschap voor je meisje, hopelijk voelt ze zich snel weer beter.

Arme Lola, beterschap voor je meisje

ah goss, arme Lola....
bassie heeft , toen ie 7 was, ook een hernia gehad.
Hij heeft toen een x-aantal dagen , ik meen prednison?, spuiten moeten halen bij de DA , de eerste week complete rust en daarna voorzichtig opbouwen met lopen aan de lijn , als ik me goed herinner.
Bassie's rug bleef wel een kwetsbaar punt daarna, hij had natuurlijk ook een lange rug, maar ging weer als een tierelier .

Beterschap voor je dame !

ach jee, arme Lola
beterschap voor je meisje!

dat hoop ik ook. ze vindt het zo leuk door de sneeuw te crossen dus ik was kei blij met mijn vrije dagen zodat ik lekker met haar de sneeuw in kon maar dat doen we de komende tijd echt niet. ze mag nu ook van tante DA alleen maar rechtdoor lopen en geen halsband maar haar tuig (wat ze meestal aanheeft) omdat met een halsband haar nek snel opzij gaat natuurlijk

Beterschap voor Lola, hoop dat de medicatie snel zijn werk doet en dat ze rap opknapt

Bah, wat sneu
Beterschap hoor

arme hond.
mika heeft het ook gehad.
ook na een ongelukje.
maar dan in zijn nek.
nu loopt hij steeds in zijn tuig.
want zijn nek blijft met sommige bewegingen nog gevoelig.
maar dankzij de traumeel en het tuig is het zo goed als weg.
beterschap.

MJ schreef:ah goss, arme Lola....
bassie heeft , toen ie 7 was, ook een hernia gehad.
Hij heeft toen een x-aantal dagen , ik meen prednison?, spuiten moeten halen bij de DA , de eerste week complete rust en daarna voorzichtig opbouwen met lopen aan de lijn , als ik me goed herinner.
Bassie's rug bleef wel een kwetsbaar punt daarna, hij had natuurlijk ook een lange rug, maar ging weer als een tierelier .

Beterschap voor je dame !

lola heeft vorig jaar of het jaar ervoor ook een keer last van haar rug gehad met gillen maar toen was dat zo over. wel de DA gebeld maar die gaf telefonisch rust aan etc en dat ging toen ook goed. vanochtend was ik echt in paniek toen ze zo slecht was en ik ben iemand die lang aankijkt dus dat was mijn punt dat ik de DA moest bellen. gelukkig is pascal thuis want hier ligt ongeveer 25cm sneeuw en daar trapt mijn smart niet in e n ik vind het ook eng. we konden haar dus samen in de auto tillen en met de passat naar de DA

blondie schreef:Beterschap voor Lola, hoop dat de medicatie snel zijn werk doet en dat ze rap opknapt

volgens de DA werkt het spuitje na een half uur. ze ligt nu in ieder geval languit en niet meer zo gespannen opgefrot als straks.. ze is natuurlijk ook onder de indruk van haar uitje, ze komt nooit bij de DA

Beterschap voor Lola, ik hoop dat ze zich snel weer wat beter voelt.

He jakkie, arme Lola. Ik hoop dat ze er weer snel bovenop komt. Niet te snel uiteraard.

Succes met het meisje.

Ach gos, heel veel sterkte voor jou en je meisje En net nu ze zo lekker kunnen dollen in de sneeuw, maar het is altijd vreselijk natuurlijk.

onze stumpertjes (sam is nog aan het herstellen van een allergie reactie die gaat goed maar ziet er niet uit )
het volk wordt ouder...

lola kijkt minder vrolijk dan normaal en sam zorgt voor zijn meisje

Die laatste foto, wat zijn ze lief samen...

LongFields schreef:Die laatste foto, wat zijn ze lief samen...

het is een haat-liefde relatie, en beide emoties even passioneel

ik vind het heerlijk om ze zo samen te zien liggen

wat sneu voor haar! en wat liggen ze lief idd!

Ach arme Lola, beterschap voor de dame

Beterschap voor je meisje

Beterschap voor je meisje, hopelijk kom het goed zonder drastisch ingrijpen

gossie... beterschap

Ah gos arme dame

Agossie arme Lolaatje. Beterschap

Ach wat sneu
Veel beterschap voor de lieve dame!

Kijk ze liggen zo samen, Lola kijkt inderdaad wat ongelukkig. Ik hoop dat het medicijn snel gaat werken.
Dikke knuf!

Beterschap voor Lola!!

Brr hernia....Rataplan heeft het ook gehad, gilde bij elke beweging. Eerst gebruikte hij zijn voorpoot niet en toen weer zijn achterpoot niet. Gelukkig kwam de dierenarts dezelfde dag nog en heeft hij 1 prednison spuit gehad en hij knapte daar enorm van op, hij durfde binnen een paar uur alweer zelf te lopen. Daarna nooit meer last gehad. Afkloppen!
Beterschap voor allebei!

Volgens mij is dat een stafford kwaaltje. Een vriend van mij had een reu die ineens verlamd was. Ook zoiets. Maar dat ging dus op dezelfde manier weg als bij jullie. Rust en een prik tegen de zwelling met pijnstillers. Zijn reu was dus letterlijk ineens verlamd... :N:

Dus ik denk dat het straks over is en dan merk je er niks meer aan. Was bij zijn reu ook zo. Nooit meer teruggekomen zover ik weet.

MARC_S schreef:Volgens mij is dat een stafford kwaaltje. Een vriend van mij had een reu die ineens verlamd was. Ook zoiets. Maar dat ging dus op dezelfde manier weg als bij jullie. Rust en een prik tegen de zwelling met pijnstillers. Zijn reu was dus letterlijk ineens verlamd... :N:

Dus ik denk dat het straks over is en dan merk je er niks meer aan. Was bij zijn reu ook zo. Nooit meer teruggekomen zover ik weet.

Klopt, sowieso zijn er veel staffords met gewrichtsproblemen. Kwa gezondheid valt de gemiddelde stafford erg tegen.