Het HondenForum

Mijn ouders zijn het er nog niet over eens, of ik wel of niet een hondje mag. Mijn moeder is zowieso geen dierenmens, maar ze haat ze ook niet. Mijn vader heeft wel wat met honden, maar zelf nog nooit ééntje gehad. Ik weet zelf wel dat ik misschien nog een beetje jong ben, 14 jaar, maar ik weet nu al dat ik wel goed voor het hondje zou zorgen.

Ze zijn er nog niet over uit omdat ze denken dat ik na een tijdje zat van word, terwijl ik weet dat dat niet zo is.
Hebben jullie misschien nog wat tips ?

Maar afgezien daarvan, lijkt het me er niet van te komen. Als niet alle gezinsleden en ZEKER de ouders die verantwoordelijk gaan zijn erachter staan... gewoon niet doen!
Wie gaat het voer, de cursusen, de DA-kosten betalen? Precies, de ouders.
Wie moeten de hond uitlaten als jij op school zit of aan het leren bent? Precies, de ouders.
Wie gaat jou met je hond naar de cursus brengen met de auto omdat dat nou eenmaal per openbaar vervoer of fiets niet te doen is? Precies, de ouders.
En als je over 4 jaar op kamers gaat omdat je gaat studeren?


Sorry, het is niet anders. Je kunt wel zoveel willen maar het zit er niet in vrees ik..

Suzanne

hoe weet je zo zeker dat je het niet zat word? ik denk daar nou net een probleem ligt, die garantie kun je niet geven en zou je ook niet moeten kunnen geven, je bent 14... er gaat de komende jaren ws heel veel veranderen in je leven, vrienden, liefdes, hobby's, oftewel het ontdekken van jezelf en wie je bent. daar kan natuurlijk prima een huisdier, dus ook wel een hond bij, maar dan zou het wel prettig zijn, wanneer je ouders het hondje ook voor hun zelf nemen en dus ook 100 % zelf willen.

denk ook niet dat je een goede fokker gaat vinden die (als hij weet dat je ze over hebt moeten halen) je een pup mee zal geven.

hier heb ik wel 1x aan een bijna 15 jarig meisje verkocht, MAAR, ze liep al ruim 5 jaar mee met haar vader op de hondensport vereniging, de vader zocht ook contact met mij en niet zij zelf, opmerking van de (beide) ouders was ook dat als het niet zou gaan (karakter wise) of als ze er op uitgekeken raakte vader er zelf mee ging trainen (zat al ruim 30 jaar in de hondensport)

het HELE gezin stond er dus achter, niemand was overgehaald en zij had al jaren bewezen het te willen.....

verder hadden ze al honden...

Suzanne123 schreef:

Maar afgezien daarvan, lijkt het me er niet van te komen. Als niet alle gezinsleden en ZEKER de ouders die verantwoordelijk gaan zijn erachter staan... gewoon niet doen!
Wie gaat het voer, de cursusen, de DA-kosten betalen? Precies, de ouders.
Wie moeten de hond uitlaten als jij op school zit of aan het leren bent? Precies, de ouders.
Wie gaat jou met je hond naar de cursus brengen met de auto omdat dat nou eenmaal per openbaar vervoer of fiets niet te doen is? Precies, de ouders.
En als je over 4 jaar op kamers gaat omdat je gaat studeren?


Sorry, het is niet anders. Je kunt wel zoveel willen maar het zit er niet in vrees ik..

Suzanne

Ik ben 19 en heb nog niks, keep on dreaming als ze het echt niet willen.
En misschien ook verstandig hoor, kan je beter even wachten tot je het huis uit bent (ja is wel moeilijk..) maar heb je ook de hond van je eigen keuze!

Voor mij heel simpel, als je ouders er niet achter staan dan kan er geen hond komen.

Mijn ouders zouden ook een hond willen, maar niet al het werk zelf willen doen, daarom twijfelen ze nog. Ook denken ze dat we te weinig ruimte hebben. ( we wonen in een rijtjeshuis, met een redelijk grote tuin )

Ik weet van mezelf dat toen ik 14 was, af en toe flink heb lopen vloeken en tieren als ik weer eens de honden uit moest laten. En dat was terwijl mijn ouders ze ook gewoon uitlieten.
Ik zie dit nu ook bij mijn zusje, ze is gek op honden, maar het uitlaten is niet altijd even leuk.
Ik denk dat je daar wel realistisch over moet zijn, en vooral ook eerlijk moet zijn. Heb je na een avond stappen, want dat ga je ongetwijfeld doen, ook nog zin om al kotsend de hond uit te moeten laten? En als je straks verliefd wordt, en allen maar bij diegene wil zijn, en hij/zij woont laten we zeggen 15 km verderop, ga je dan een paar keer per dag op en neer met de trein om je hond uit te laten en te verzorgen? Want je kan niet weten of hij mee mag en kan?
Ik kan je wel vertellen, ik heb dat niet gedaan. En de hond uitlaten met een kater in de vrieskou of zeikregen, is niet leuk!

Wat ik je duidelijk wil maken, beloof niet aan je ouders dat jij de hond altijd uit zal laten en verzorgen want dat kun je niet waarmaken. Simpelweg omdat je op je 14e nog zo bezig bent met andere dingen.
Overleg daarom goed met je ouders, en wees eerlijk en reeel. Bespreek wat als ik ga stappen, een scharrel heb, op kamp ga enz enz.

Overigens, ik ben wel zo eerlijk om te zeggen dat ik dat niet deed hoor toen ik 14 was en mijn zusje doet dat nu ook niet. Ik was flink aan het puberen en dacht alleen aan mezelf. ( hoort er een beetje bij denk ik)
Maar als je het op deze manier bespreekt, zien je ouders misschien ook wel dat je er wel bij stilstaat.

Mijn ouders zouden ook een hond willen, maar niet al het werk zelf willen doen, daarom twijfelen ze nog. Ook denken ze dat we te weinig ruimte hebben. ( we wonen in een rijtjeshuis, met een redelijk grote tuin )

Ik heb vanaf mijn 8ste m'n 'eigen' pony/paarden gehad en vanaf m'n 12de m'n 'eigen' hond, maar als ik iets nog niet kon dan stond mijn vader altijd klaar om het over te nemen. Nou was mijn eerste hond een al wat oudere herplaatser en toen ik op kamers ging om te studeren leefde hij al niet meer. Maar alles wat ik zelf kon moest ik zelf doen, wilde ik stappen.. prima maar om 8 uur werd er weer met de hond gewandeld en de paarden de weide op gezet. Tijdens de studie geen eigen hond gehad maar wel getraind/gewandeld met die van de toenmalige buren. Het was toen gewoonweg niet haalbaar om de hond alles te bieden wat deze nodig had, qua tijd en financiën ook niet. Dus misschien is dat een oplossing? Dat je een wandel/oppas hond zoekt.
Nu ben ik (bijna) afgestudeerd en werk 3 dagen in de week en heb een eigen huisje en sinds 3 maanden heb ik weer een hond, hoe graag ik het ook eerder willen in zo'n geval moet je het welzijn van de hond voorop stellen en niet je eigen 'genot'. Mijn advies is dan ook wacht nog even...

indooo schreef:Mijn ouders zouden ook een hond willen, maar niet al het werk zelf willen doen, daarom twijfelen ze nog. Ook denken ze dat we te weinig ruimte hebben. ( we wonen in een rijtjeshuis, met een redelijk grote tuin )

Daar zit dus het probleem, want je ouders zullen het meeste werk moeten gaan doen. Jij gaat naar school, hebt vriendinnen, hobby's en over een jaar misschien ook wel een bijbaantje. Maar ondertussen moet de hond toch echt uitgelaten gevoerd en verzorgd worden.
En zeker een pup is heel veel werk, met om het uur naar buiten om te poepen en te plassen, daarnaast ook nog regelmatig schoonmaken omdat puppen toch ongelukjes zullen hebben. Puppen gaan ervandoor met de mooie schoenen van moeders, of de krant van vader ligt versnipperd door de huiskamer verspreid. En als je een zindelijke herplaatser neemt, dan ben je weer net zoveel tijd kwijt met de hond opvoeden zodat hij voldoet aan jullie verwachtingen. Hebben jouw ouders daar wel zin in?

Daarnaast kun je er van uitgaan dat een hond minstens 10 jaar mee gaat, wat gaat er met de hond gebeuren als jij gaat studeren en op kamers gaat? Mag de hond dan bij jouw ouders blijven?
Ik zeg niet dat het onmogelijk is om op je veertiende een hond te hebben, maar er zijn heel veel dingen waar goed over nagedacht moet worden. En bij twijfel niet doen

indooo schreef:Mijn ouders zouden ook een hond willen, maar niet al het werk zelf willen doen, daarom twijfelen ze nog. Ook denken ze dat we te weinig ruimte hebben. ( we wonen in een rijtjeshuis, met een redelijk grote tuin )

Wij wonen ook in zo'n huis en hebben een border collie .

Magic schreef:

indooo schreef:Mijn ouders zouden ook een hond willen, maar niet al het werk zelf willen doen, daarom twijfelen ze nog. Ook denken ze dat we te weinig ruimte hebben. ( we wonen in een rijtjeshuis, met een redelijk grote tuin )

Wij wonen ook in zo'n huis en hebben een border collie .

Een border collie die uiteraard veel beweging en uitdaging krijgt naast het leven in een rijtjeshuis

oke dank jullie wel allemaal ! ik denk dat ik inderaad meer aan mijzelf dacht dan aan hoe de puppy zich zou voelen, dus ik denk dat het beter is totdat ik op mezelf woon, of dat mijn ouders er echt 110% achter staan.

Het lijkt allemaal heel leuk en dat is het ook wel maar ben het wel met de rest eens, als je ouders twijfelen en vooral je moeder niks met honden heeft zullen ze op den duur het echt de keel uit gaan hangen om ervoor te betalen en te verzorgen als jij naar school gaat en welleens weg wil (vakantie etc). zulke beslissingen moet je als gezin nemen en er allemaal een steentje aan gaan bijdragen. Ik vind niet dat je in deze omstandigheden zo even een hond in huis kan halen, wacht dan tot de tijd daar is.
Mocht je het wel doorzetten denk dan goed over het ras na!

Denise. schreef:Daarnaast kun je er van uitgaan dat een hond minstens 10 jaar mee gaat, wat gaat er met de hond gebeuren als jij gaat studeren en op kamers gaat? Mag de hond dan bij jouw ouders blijven?

Dit was ook het eerste waar ik aan dacht: over vier jaar ga je misschien de deur uit, en dan?
Ga lekker wandelen met honden uit het asiel, of de hond van de buren, en alvast dagdromen over later, als je je eigen hond hebt. Zoals de meesten van ons

Toen ik nog thuis woonde heb ik zolang ik mij kon herinneren mijn ouders gesmeekt om een hond, het liefst een jack russell rottweiler en toen wilde ik een bull terrier Maar goed ze wilde het echt niet dus toen ik 18 werd kocht ik zowat meteen een hond Of dat nou zo slim was achteraf gezien..
We hebben wel als gezin ervoor gekozen om een jaar lang een pup op te voeden die later blinden geleidenhond werd. Maar die voelde voor mij nooit als "eigen".

indooo schreef:Mijn ouders zouden ook een hond willen, maar niet al het werk zelf willen doen, daarom twijfelen ze nog. Ook denken ze dat we te weinig ruimte hebben. ( we wonen in een rijtjeshuis, met een redelijk grote tuin )

Oke, nu weet ik de redenen waarom ze geen hond willen.

Ze twijfelen aan het werk dat er bij komt kijken. Houdt dit in dat ze niet op jou kunnen vertrouwen dat ze het echt aan jou over kunnen laten en dat jij je aan je woord zou houden? Is daar reden voor dat ze dat niet kunnen? Dit is iets dat je moet bespreken met hen.

Te weinig ruimte is onzin. Daar kun je het soort hond op aanpassen. Dat is toch iets dat je moet doen:
een hond nemen die bij jou als persoon past, en bij je situatie.
Je moet dus alles kunnen bieden dat de hond nodig heeft. En dit verschilt per ras. Het ene ras heeft veel beweging nodig (huskys), het andere ras weer mentale prikkels zodat er mee gewerkt moet worden (bordercollies, mechelaars) en je snapt natuurlijk wel dat een rijtjeshuis in de bebouwde kom niet echt ideaal is voor een st. bernard of een new foundlander.

Verder moet je zoeken naar een ras dat bij jou pas als persoon. Wat wil je zelf met de hond gaan doen? Verre wandelingen? Behendigheid? Zoek een beetje uit welke rassen wat gemakkelijker zijn als je nog nooit eerder een hond hebt gehad. Wat je ook zou kunnen doen is naar het asiel gaan. Daar zitten herplaatsers waar meestal de achtergrond van bekend is zodat men kan vertellen ofje geschikt bent als baas of niet.

Denk na over vakanties. Zijn deze belangrijk, gaan jullie vaak? Is er een oplossing als jullie gaan?
Is de hond veel alleen?

Doe het in ieder geval goed, of doe het helemaal niet. Een hond is een levend wezen en hij is je vriend, deel van de familie. Geen voorwerp dat je zo efkes kunt dumpen als het je niet meer uit komt. Honden zijn heel gevoelig en kunnen psychisch lijden als ze aandacht te kort komen en rouwen om verlies.

tekkel schreef:

Denise. schreef:Daarnaast kun je er van uitgaan dat een hond minstens 10 jaar mee gaat, wat gaat er met de hond gebeuren als jij gaat studeren en op kamers gaat? Mag de hond dan bij jouw ouders blijven?

Dit was ook het eerste waar ik aan dacht: over vier jaar ga je misschien de deur uit, en dan?
Ga lekker wandelen met honden uit het asiel, of de hond van de buren, en alvast dagdromen over later, als je je eigen hond hebt. Zoals de meesten van ons

Dan neem je een oudere hond Serieus, ik heb bewust een oudere hond gekregen. Ik was 15 jaar en mocht eindelijk een hond. Mijn moeder wilde wel helpen en mijn vader had zich er bij neergelegd. Het zou een hond van 1-2 jaar worden, uiteindelijk kwam Nanni met 5,5 jaar. Bewust een oudere hond, mocht ik klaar zijn met school en het huis uit gaan, zou de hond dood zijn (klinkt hard maar zo is het niet bedoeld). Echter heb ik nooit school afgemaakt, woon ik thuis en is ze nog 8 jaar bij ons geweest

duitse herder schreef:

tekkel schreef:

Denise. schreef:Daarnaast kun je er van uitgaan dat een hond minstens 10 jaar mee gaat, wat gaat er met de hond gebeuren als jij gaat studeren en op kamers gaat? Mag de hond dan bij jouw ouders blijven?

Dit was ook het eerste waar ik aan dacht: over vier jaar ga je misschien de deur uit, en dan?
Ga lekker wandelen met honden uit het asiel, of de hond van de buren, en alvast dagdromen over later, als je je eigen hond hebt. Zoals de meesten van ons

Dan neem je een oudere hond Serieus, ik heb bewust een oudere hond gekregen. Ik was 15 jaar en mocht eindelijk een hond. Mijn moeder wilde wel helpen en mijn vader had zich er bij neergelegd. Het zou een hond van 1-2 jaar worden, uiteindelijk kwam Nanni met 5,5 jaar. Bewust een oudere hond, mocht ik klaar zijn met school en het huis uit gaan, zou de hond dood zijn (klinkt hard maar zo is het niet bedoeld). Echter heb ik nooit school afgemaakt, woon ik thuis en is ze nog 8 jaar bij ons geweest

Ook een oudere hond is veel werk.

Een hond is werk.....


Gek. Ik zie dat gewoon niet zo. Ik heb geen werk met mijn honden. Maar misschien is dat omdat ik er zoveel voor terugkrijg, of omdat ik te veel gewend ben aan honden in mijn leven dat het een soort patroon is geworden.

iones schreef:Een hond is werk.....


Gek. Ik zie dat gewoon niet zo. Ik heb geen werk met mijn honden. Maar misschien is dat omdat ik er zoveel voor terugkrijg, of omdat ik te veel gewend ben aan honden in mijn leven dat het een soort patroon is geworden.

Dat kan dat jij een hond niet als werk ziet, maar dat is het natuurlijk wel
En als ouders daar eigenlijk niet zo'n zin in hebben, dan moeten ze geen hond nemen.

Ik sluit me aan bij voorgaande posts.
Een hond is niet alleen maar "leuk". Ook als het regent en koud is moet hij naar buiten, ook als je geen zin hebt of liever met vrienden afspreekt. Ook als je liever die film wilt zien of dat spelletje wilt spelen. Ook als....
Je moet een hond alleen nemen als iedereen in het gezin er achter staat, want iedereen zal er voor moeten zorgen.
Ik zou idd wachten tot je op jezelf woont.
In de tussentijd kun je dan goed gaan nadenken en lezen wat voor soort hond je zou willen en welk ras bij jouw situatie past (waakhond, actieve hond, klein, groot, noem maar op.)
Veel succes!

Een hond is geen werk als je dat leuk vindt om te doen.
Maar een hond kost wel tijd.
Die tijd moet je willen en kunnen vrijmaken.
En niet een dag of een week, maar jarenlang, elke dag weer, zon of regen, vakantie of drukte.

Dát is het punt.
Want een hond heeft het te doen met wat je geeft en het is aan de eigenaar die verantwoording te nemen en daar goed en verantwoord mee om te gaan.

Marjoleine schreef:Een hond is geen werk als je dat leuk vindt om te doen.
Maar een hond kost wel tijd.
Die tijd moet je willen en kunnen vrijmaken.
En niet een dag of een week, maar jarenlang, elke dag weer, zon of regen, vakantie of drukte.

Dát is het punt.
Want een hond heeft het te doen met wat je geeft en het is aan de eigenaar die verantwoording te nemen en daar goed en verantwoord mee om te gaan.

Ja en dat is het, de ouders vinden het dus niet leuk om altijd te doen en ts vast ook niet

Denise. schreef:

duitse herder schreef:

tekkel schreef:Dit was ook het eerste waar ik aan dacht: over vier jaar ga je misschien de deur uit, en dan?
Ga lekker wandelen met honden uit het asiel, of de hond van de buren, en alvast dagdromen over later, als je je eigen hond hebt. Zoals de meesten van ons

Dan neem je een oudere hond Serieus, ik heb bewust een oudere hond gekregen. Ik was 15 jaar en mocht eindelijk een hond. Mijn moeder wilde wel helpen en mijn vader had zich er bij neergelegd. Het zou een hond van 1-2 jaar worden, uiteindelijk kwam Nanni met 5,5 jaar. Bewust een oudere hond, mocht ik klaar zijn met school en het huis uit gaan, zou de hond dood zijn (klinkt hard maar zo is het niet bedoeld). Echter heb ik nooit school afgemaakt, woon ik thuis en is ze nog 8 jaar bij ons geweest

Ook een oudere hond is veel werk.

Maar die gaan wel eerder dood Dus minder lang werk

indooo schreef:oke dank jullie wel allemaal ! ik denk dat ik inderaad meer aan mijzelf dacht dan aan hoe de puppy zich zou voelen, dus ik denk dat het beter is totdat ik op mezelf woon, of dat mijn ouders er echt 110% achter staan.

Ik vind dat je heel verstandig bent.
Mochten je ouders toch nog weer gaan twijfelen, dan ben ik wel benieuwd wat voor hond jullie in gedachten hadden?
Ik zou, in jullie situatie, als iedereen er wél achter stond en mensen zijn voldoende thuis, kiezen voor een leuk gezelschapshondje, zo'n knuffel die graag aandacht heeft en niet per sé kilometers hoeft te maken om aan zijn beweging te komen.

Marjoleine schreef:Een hond is geen werk als je dat leuk vindt om te doen.
Maar een hond kost wel tijd.
Die tijd moet je willen en kunnen vrijmaken.
En niet een dag of een week, maar jarenlang, elke dag weer, zon of regen, vakantie of drukte.

Dát is het punt.
Want een hond heeft het te doen met wat je geeft en het is aan de eigenaar die verantwoording te nemen en daar goed en verantwoord mee om te gaan.

Dit is inderdaad waar ja. Ik zie dat niet zozeer als werk overigens.

Ja zucht soms wel eens als ik naar buiten met ze moet als het niet zo'n prettig weer is. Maar daar staat tegenover dat ik me schuldig voel als ik het niet doe, en dus mijn schuldige gevoel oplos door mijn honden een plezier te doen en toch naar buiten te gaan. Ik ben blij als zij blij zijn.

duitse herder schreef:

Denise. schreef:

duitse herder schreef: Dan neem je een oudere hond Serieus, ik heb bewust een oudere hond gekregen. Ik was 15 jaar en mocht eindelijk een hond. Mijn moeder wilde wel helpen en mijn vader had zich er bij neergelegd. Het zou een hond van 1-2 jaar worden, uiteindelijk kwam Nanni met 5,5 jaar. Bewust een oudere hond, mocht ik klaar zijn met school en het huis uit gaan, zou de hond dood zijn (klinkt hard maar zo is het niet bedoeld). Echter heb ik nooit school afgemaakt, woon ik thuis en is ze nog 8 jaar bij ons geweest

Ook een oudere hond is veel werk.

Maar die gaan wel eerder dood Dus minder lang werk

En dan maar hopen dat het kreng geen 20 wordt