Het HondenForum

T gaat hier over Elena , zij is zoals de meesten van jullie wel weten een Duitse herder van 6 jaar oud.
Heupen zijn HD A , dus geen HD

Met Elena word bijna elke dag gefietst, veel gewandeld en 2-3 x pw getraint in speuren, appel en manwerk


In augustus de dag na de training kon ze ineens niet meer op haar rechterachterpoot staan.
Omdat ze pijn in de knie aangaf dacht ik dat de kniebanden af waren.
Besloten het even aan te kijken, en smiddags mankte ze nog wat.

Ik dacht dat ze mss uitgesliert was hier binnen ( heb laminaat en ze loopt regelmatig te kwallen met de katten)
Dus ik heb besloten haar even op rust en rimadyl te zetten.

De rust was dus niet trainen, en alleen even naar buiten voor te plassen en poepen.
En zo heb ik t langzaam weer opgebouwd naar oud nivo.

Na 3 wkn was er niets meer aan haar te merken, dus ik besloot om mee te doen met het IPO examen.
We gingen voor deelcertificaat A ( dat is speuren ) en dat ging harstikke goed.
Van manken was niets te merken, tot ik haar bij thuiskomst uit de auto haalde.

Ze liep wat moeilijk en na een uurtje was dat wel over.


In oktober was er de clubmatch bij ons op de club en omdat ik moest helpen in de kantine en honden moest aanroepen heeft ze iets langer dan 2 uur in de auto gezeten.

Toen ik haar eruit haalde moest ik ze echt naar t veldje dragen want ze kon niet lopen.
Het was dit keer dus niet alleen haar rechterknie maar ook links.

Na 5 min kon ze weer lopen, zij het wat stram maar t ging.
Daarna ging ze steeds wat beter lopen.


Sindsdien loopt ze als ik haar net uit de auto haal heel moeilijk, vooral vandaag was t eigenlijk wel heel erg.
Ik heb geen appel met dr gedaan maar gewoon los op t veld laten lopen, ze ging wel iets beter lopen en pakte uit zichzelf de A schutting en haag. Dit doet ze overigens altijd als ze los mag op t veld.

Ze sprong zoals gewoonlijk ook uit stilstand over de haag die toch op de hoogste stand stond.

Maar ze bleef wel wat strammig lopen en je zag ook met rennen dat ze haar poten iets anders gebruikte als anders.

Nu thuis loopt ze nog steeds wat moeilijk en net toen ze zich met 2 ruziende katten wilde bemoeien hoorde ik haar ineens piepen en viel ze om.
Heb haar even laten liggen en nu had ze behoorlijk last van haar linkerknie. Je voelde die poot helemaal trillen.
Ze kon nu weer niet lopen en heb haar maar opgetild en op de bank gelegd.

Als ik t zo bekijk denk ik dat ze in beide knieen artrose heeft, zou dat kunnen of is er iets heel anders aan de hand ?
Wil morgen zowieso wel even naar de da om er naar te laten kijken want t zit me toch niet zo lekker

dat lijkt me niet overbodig Angela, dat DA bezoekje.
het klinkt een beetje als Gina vorig jaar en die heeft inderdaad artrose in haar knieën.
het gaat nu wel goed met de previcox en vooral de acupunctuur maar ik heb niet de illusie dat ze ooit nog zonder pijnstillers kan.

Succes hoor!

Hmmmm 42 x bekeken en maar 1 antwoord

Maar goed, vanmiddag naar de da geweest.
Nu mankte ze niet meer zo heel erg maar je kon t wel zien.

Afijn bij onderzoek bleek dat de rechterknie toch wel dik is, en de da vertrouwt het niet zo.
Ze denkt dat er toch iets met de kniebanden is.

Morgen om half 9 worden er foto's gemaakt

Ben je de eerste keer ook bij de DA geweest eigenlijk? Dat weet ik niet meer.
Het klinkt niet goed in elk geval, maar banden? Opstartproblemen is toch meestal gewrichten?
Dat dacht ik althans.

he wat rot angela, afwachten dus maar. Succes bij de da morgen!

Als het startproblemen zijn lijkt het op artrose. Als het een knieband zou zijn zou de hond er last van blijven houden.
Ben benieuwd wat er morgen uit de foto's komt.

Nog geen duidelijke diagnose dus, ik hoop dat daar morgen verandering in komt want je kunt maar beter weten wat er precies aan de hand is. Kan daarna een behandelplan opgesteld worden.
Sterkte voor morgen!

Marjoleine schreef:Ben je de eerste keer ook bij de DA geweest eigenlijk? Dat weet ik niet meer.
Het klinkt niet goed in elk geval, maar banden? Opstartproblemen is toch meestal gewrichten?
Dat dacht ik althans.

Nee, daar ben ik toen niet meer geweest omdat ze smiddags weer op 4 poten liep wel wat moeilijk maar ze liep.
Volgende dag was dat eigenlijk zo goed als weg.

Dat van die kniebanden snap ik eigenlijk ook niet echt.
Ze laat t nl alleen zien als ze uit de auto komt , maar ze rent en vliegt gewoon, doet volop manwerk en springt uit stilstand over de 1 mtr haag, om t maar niet over de A schutting van 1.80 te hebben.

Lijkt mij dat een hond waarvan de banden niet goed zijn dat kan


Wat me net trouwens te binnen schoot....
Vorig jaar heeft ze na t afstandstellen 2x gehad dat ze een piep/gil gaf en niet meer op een van de achterpoten kon staan.
Dat was de ene keer links en de andere keer rechts.
Was trouwens op t moment dat ze al op de mouw zat

Dan liet ik haar even liggen en daarna meteen t veld af.
Tegen de tijd dat we bij de auto waren liep ze weer normaal dus daar heb ik me eigenlijk nooit echt druk over gemaakt want ik dacht dat ze gewoon wat kramp had

succes morgen bij de da

Succes morgen bij de da.
Leroy kon toen hij last van zijn knieband had wel hard lopen of joggen, maar niet gewoon lopen.

Succes morgen

Succes straks..

sterkte en succes straks de duimen draaien dat het mee valt

Bedankt allemaal.

T zit me echt niet lekker, vannacht er ontzettend slecht van geslapen ( lees pas om 3 uur in slaap vallen en 7 uur wakker )
En t klinkt mss erg kinderachtig maar ik heb ook echt ff een potje zitten janken.

Vanmorgen vroeg heb ik mn meisje weggebracht, gelukkig zijn t daar allemaal vrouwen dus ik hoef niet bang te zijn dat ze in de stress schiet omdat er een man aan haar zit.

Ze zijn harstikke lief daar, en er staat ook met grote letters in de computer vermeld dat ze niet in de buurt van andere honden mag ivm hondagressie.
Waren ze erg blij mee dat ik dat melde en ze houden er zeer zeker rekening mee.

Was ook een van de redenen dat ik haar zo vroeg moest brengen, dan waren er nog geen andere honden en straks met ophalen plannen ze t ook zo in dat er geen andere honden zijn.

Erg fijn dus.


Maar dat wegbrengen, damn wat was dat moeilijk zeg. Voelde alweer een brok in mn keel en de tranen stonden in mn ogen.

Nu maar wachten op t telefoontje dat ik mn meisje kan ophalen, zal wrs na 1 uur worden
En heel hard duimen dat er niets ernstigs is

ik duim met je mee Angela, wat k*t he als ze wat mankeren

Net telefoon gehad, kan ze kwart over 2 ophalen.

Klonk niet echt positief

Zijn t idd de banden en moet ze geopereerd laat ik haar inslapen

Fijn dat je haar weer mag ophalen zo.
Maar niet fijn dat het niet zo goed klonk aan de telefoon. Ik hoop dat de uitleg straks toch nog wat gaat meevallen, en dat er nog reële opties zijn.

Omdat ze extreem hondagressief is en daardoor al beperkt is .


Ze zou uiteindelijk toch niet meer mogen sporten, dus geen appel en geen manwerk meer voor haar.
Niet meer fietsen, geen lange wandelingen meer
En die dingen zijn nou net haar lust en haar leven ,daar leeft ze voor, daar leeft ze van op.

Tis een sporthond die je niet zo makkelijk stillegt, die moet bezig blijven.

Dat ga ik haar niet aan doen, t moet wel leuk blijven voor haar.
En niet omdat ik haar zo graag kostte wat kost bij me wil houden.
Dat heb ik al 2x gedaan


Heb er echt heel goed over nagedacht hoor, zelfs met versch. mensen die ook in de sport zitten en die haar heel goed kennen gesproken. Die zeggen precies tzelfde.

Ach wat een gedoe, verdorie!
Ik hoop voor je dat het meevalt...
Maar kniebanden kunnen ze toch helemaal niet zien op een foto?
Ze kunnen volgens mij alleen met zekerheid zeggen of het kniebanden zijn als ze erin kunnen kijken door middel van (kijk) operatie.

Bij Laika dacht de DA ook aan kniebanden, alles wees ernaar en hij dacht het ook te voelen,
6 mei werd ze geopereerd (TPLO) maar alles was goed qua banden, meniscus etc.
Bleek het ontstoken kraakbeen te zijn in dr knie.

Nou wij zijn weer thuis.
Met goed en slecht nieuws.

T slechte nieuws is dat allebei de kniebanden beschadigd zijn.
T goede nieuws is dat t maar een klein beetje is en dat er dus geen operatie nodig is
2 wkn alleen plas en poep rondjes, en dan langzaam weer opbouwen.

Helaas geen manwerk en balletjes meer voor haar, maar de rest mag daarna weer wel
Al moeten we natuurlijk wel altijd uit blijven kijken

Maar echt ik ben zo blij

Hier ook een hond die eerst wat mankte en daarna naar DA ook de conclusie niet meer sporten.
Wel wandelingen. (ook door kniebanden)
Vertrouwde het laatst toch niet helemaal en fotos laten maken en er is wel artrose ontstaan.
Probeer nu met glucosamide en Dog lovers gold het te stabiliseren en aangepast uitlaten en tot nu toe gaat het erg goed.
Maar kan me bij jou ook zo die teleurstelling voorstellen heb die zelf nml.ook heel erg.

.................

Staff-Love schreef:

** Angela ** schreef:Net telefoon gehad, kan ze kwart over 2 ophalen.

Klonk niet echt positief

Zijn t idd de banden en moet ze geopereerd laat ik haar inslapen

Is misschien maar beter ook voor het diertje, zo te lezen heb je er niets voor over behalve die spuit.
En medelijden krijg je ook niet van me dat je hebt zitten piekeren tot 3 uur, ik heb potverdikkie de hele nacht niet geslapen, en waarschijnlijk aankomende 2 a 3 nachten weer niet, en dat allemaal omdat mijn hond voor de 2e keer geopereerd is aan zijn kruisbanden.
Maar ik heb het er allemaal voor over! mijn hond is mijn maatje, mijn Alles!
En na heel zijn revalidatie, word ik beloond, want mijn hond word gewoon weer als vanouds zonder ernstige beperkingen.
Spuitje zou niet eens in me op komen..
Sorry dat mijn post nogal hard over komt , maar dit bericht raakt een gevoelige snaar bij mij

Je weet geen zak van Angela en ook geen klap van het hondje en je post slaat dan ook helemaal nergens op!

Angela fijn dat het toch enigszins meevalt
Ik zou nog maar eens dneken over dat manwerk en die balletjes, beter een kort maar fijn leven dan een langdurige saaie bedoening

Wat een opluchting zal dat zijn voor je!

lianne05 schreef: Maar kniebanden kunnen ze toch helemaal niet zien op een foto?
Ze kunnen volgens mij alleen met zekerheid zeggen of het kniebanden zijn als ze erin kunnen kijken door middel van (kijk) operatie.

Jawel, ze kunnen wel iets zien en de reactie van de omgeving is ook zichtbaar.
Ik heb dat bij Willemijn toen ook gezien, die had een gescheurde meniscus.
De banden waren ook min of meer zichtbaar en aan de reactie van het omliggen weefsel en de rest van het gewricht kun je dan conclusies trekken.

Staff-Love schreef:Is misschien maar beter ook voor het diertje, zo te lezen heb je er niets voor over behalve die spuit.

Beetje rare reactie als je de rest van het verhaal niet kent.
Ik kan me Angela's reactie prima voorstellen. Een hond moet niet alleen fysiek maar ook mentaal operabel zijn namelijk.
Maar oordelen over iemand van wie je geen barst weet is natuurlijk altijd makkelijk

Marjoleine schreef:Wat een opluchting zal dat zijn voor je!

lianne05 schreef: Maar kniebanden kunnen ze toch helemaal niet zien op een foto?
Ze kunnen volgens mij alleen met zekerheid zeggen of het kniebanden zijn als ze erin kunnen kijken door middel van (kijk) operatie.

Jawel, ze kunnen wel iets zien en de reactie van de omgeving is ook zichtbaar.
Ik heb dat bij Willemijn toen ook gezien, die had een gescheurde meniscus.
De banden waren ook min of meer zichtbaar en aan de reactie van het omliggen weefsel en de rest van het gewricht kun je dan conclusies trekken.

Staff-Love schreef:Is misschien maar beter ook voor het diertje, zo te lezen heb je er niets voor over behalve die spuit.

Beetje rare reactie als je de rest van het verhaal niet kent.
Ik kan me Angela's reactie prima voorstellen. Een hond moet niet alleen fysiek maar ook mentaal operabel zijn namelijk.
Maar oordelen over iemand van wie je geen barst weet is natuurlijk altijd makkelijk

De rest van het verhaal staat er niet, dus ik oordeel naar wat ik nu heb gelezen.
ik heb mijn mening iig gegeven , heb geen kwade bedoelingen,en ben niet op een discussie uit, dus im out.

En dan ga je gelijk zo oordelen dat ik niets voor mijn hond over heb ?
Had dan eens goed gelezen want hier in dit topic had ik al gereageerd met de reden waarom ik haar zou laten inslapen

Ik heb die hond verdomme al 3x van de spuit gered, had zij niet bij mij gezeten had ze allang dood geweest

Ze komt van iemand die absoluut niet goed voor haar was, nu bijna 6 jaar later heeft ze daar nog trauma's van

Een aantal keer een andere hond gepakt, waaronder 3x mijn eigen teef die zelfs nog pup was.
2 van de honden die ze pakte kunnen het niet meer navertellen.

Heb haar zelfs moeten laten onderduiken omdat haar leven niet zeker was

Vorig jaar is ze zelf ernstig gewond geraakt en is t nog kantje boord geweest, dat grapje kostte me 400 euro
Maar al had t meer gekost, ik had en heb t voor haar over.

Moet ik nog even doorgaan ? Tis wel makkelijk oordelen he vanaf een beeldschermpje.
Denk je nou echt dat dit makkelijk voor me was ? Heb hier een hele nacht niet van geslapen en de ogen uit mn kop gejankt.

Die beslissing heb ik gemaakt uit liefde voor mn hond, niet voor mezelf hoor
Wat zou zij nog voor leven hebben, zelfs de da was t met me eens.

Maar goed waarom zou ik me ook druk maken over jou en je reactie, je bent nog te laf om m te laten staan
Gelukkig zijn er nog mensen als Renee die t toch gequote hebben

Heb je weleens aan acupunctuur gedacht ter ondersteuning?

Staff-Love schreef:.................

dapper hoor
jammer dat je reactie hieronder nog wel staat

Gelukkig Angela, dit kan met een paar weken rust weer min of meer herstellen. En dan weer langzaam opbouwen, en die van mij had als advies ook geen manwerk meer (en zeker niet intensief) maar meneer mag het af en toe nog graag doen hoor, beetje aangepast en met pakwerkers die weten voorzichtig te zijn zou het nog wel kunnen, beetje lol als het ze niet te veel last bezorgd moet kunnen hoor vind ik persoonlijk.
Sterkte met de rustperiode en het herstel.

We zijn nu inmiddels toch een aantal weken verder,dus tijd voor een update.

De eerste 2 wkn hebben we volstrekte rust aan gehouden, plassen poepen en weer terug naar binnen.
Door de gladheid en iemand die t nodig vond om midden op straat haar Stafford naar ons toe te laten vliegen en dat 2x in 1 week tijd had ze zich toch wat geforceert.

Dus 2 wkn extra volstrekte rust eraan geplakt.

En toen ging t ineens een heel stuk beter, we begonnen de wandelingen uit te bouwen en in overleg met de da zijn we 3 wkn geleden weer begonnen met appel trainen.

Dat wil zeggen, stukje volgen, zit , af, voorzichtig snelle pas , gekke dingetjes aanleren enz.
Als t maar geen rare wendingen zijn ofzo zijn.

Ook mochten we weer beginnen met fietsen, we zitten nu op 10 minuutjes en ook dat gaat erg goed.

Wandelen zit ze nu op 20 minuutjes dus dat is ook netjes.

Op t trainingsveld is ze stiekem al los geweest en heeft ze heerlijk even kunnen rennen.
Vond ze natuurlijk helemaal geweldig, en als je dan dat blije bekkie ziet dan word je zelf toch ook blij



Enige dat ze nog wel eens last heeft is als ze uit de auto komt, dan loopt ze even moeilijk maar ook dat verbetert al ietsjes.

Kortom erg goed nieuws dus