Het HondenForum

Gister waren Cleo en Eva blijkbaar in heel goede doen en ik blijkbaar ook. Want ik was alleen thuis met de honden en ik heb wel 20 keer moeten lachen met ze. Normaal hoef ik niet zo vaak om ze te lachen.

Het begon met Eva die elke avond steevast bij mij wil liggen. Dus dan komt ze zichzelf melden bij de bank en dan moet ik haar uitnodigen om tegen mij aan te komen liggen. Eenmaal tegen mij aan probeert ze steeds verder en dichter tegen mij aan te drukken. Liefst wil ze dat ik mijn armen op haar kopje leg en dat ze helemaal vast komt te liggen tegen mij aan en onder mij. Mag rustig mijn arm op haar kop leggen zodat die ook helemaal vast ligt. Hoe meer druk hoe lekkerder Eva het vind. Ook vindt ze het lekker om een elleboog op haar kop of in haar zij te hebben. Volgens mij denkt Eva hoe dichter en hoe meer ik onder de baas lig hoe beter. Ze blijft aanschuiven en doen tot ik dus gewoon met mijn elleboog op haar kop steun en zo mijn glas drinken opdrink bv. Mag haar ook als bijzettafel gebruiken want dat vindt ze ook prima. Dus toen ze gisteravond weer zo ongeveer onder mij was gekropen met haar gelukzalige gezicht moest ik al lachen. Helaas geen camera bij de hand.

Daarna gingen we naar buiten. Dolle pret. Cleo en Eva gingen totaal uit hun naad samen en hebben als gekken door de sneeuw geraced. Spelen, spelen en nog eens spelen. Heerlijk om te zien want soms spelen ze tijden niet en dat vind ik jammer. Maar gisteravond was het echt kromme staartbogen van de pret en achter elkaar aanraggen. Ik merk nu dat ze onderling totaal geen spanning meer hebben. Eva is sowieso alleen maar vriendelijk naar Cleo en Cleo heeft eindelijk! door dat als ze maar leuk tegen Eva doet en haar niet snauwt het hartstikke gezellig is met Eva. Gelukkig kan Cleo dan nog heel aardig meekomen en zag ik ze soms over de weg langskomen vliegen samen. Door de struiken, over de hekken en gaan met die banaan. Vond het zo leuk dat ik maar extra lang ben gaan lopen. Is hier dan geen kip dus ik hoef nergens op te letten.

Daarna bedacht ik me dat ik maar even moest gaan ballen met Eva. Die zag de bal de halve tijd niet dus het werd meer speuren in het pikkedonker. Op een gegeven moment zeg ik, waar is je bal? Zoek! Maar ze had hem al. Was donker he? Dus ze zocht niet. Ik weer Eva, kom op! Waar is je bal? Ze schoof dichter aan maar bleef voor me zitten. ZOEK! Eva, kom op nou! (zou bal nr 300 zijn die kwijt raakt en die dingen kosten toch elke keer weer 5 euro. ) Hier zijn de ballen duurder dan het voer want soms raakt ze er 4 in de week kwijt!

Maar het leuke was dat ze dus nog dichter aanschoof met haar kop omhoog, zo van KIJK DAN! Sukkel! Ik heb hem al! Daar moest ik ook enorm om lachen. Zo lekker makkelijk en zo slim om de bal echt te laten zien aan mij.

Ik voelde me dus gister enorm rijk met 2 van zulke leuke speelse honden die zich zo gezellig gedroegen. Heerlijk, dan weet ik precies waarom ik 2 honden wil en waarom je zoveel energie in je honden moet steken om ze zo leuk mogelijk te maken. Daarna om 23:00 uur met Eva weg gegaan om Martijn op te halen. Autorijden vindt ze heerlijk itt Cleo. Die laat ik dan ook liever even thuis. Eva zat echt, geloof het of niet, in mijn spiegel te kijken en mij zo in de gaten te houden. Elke keer als ik in de binnenspiegel keek zag ik haar ogen priemen. Ik heb nog nooit eerder een hond gehad die dat snapte. Ook daar moest ik weer om lachen. Gekke honden toch en bij mij toveren ze steeds weer een lach op mijn gezicht. Ik heb dus gister wel 20 keer hardop met ze moeten lachen. Viel me op en dat ervaarde ik toch wel als best bijzonder Dan voel je je rijk dat je de eer hebt om met 2 van zulke mooie lieve dieren te wonen die laten zien ook graag bij jou te zijn.

De winter heeft dus ook zo zijn voordelen. Niemand meer buiten in de kou en dus kunnen mijn honden 's-nachts echt helemaal vrij rondracen zonder dat ik op hoef te letten. Nu maar wel hopen dat er geen hazen of reeën langslopen want dan heb ik een probleem :N:

Sjon doet dat ook, oogcontact met mij maken via de spiegel. Slim kleintje.

Die genietdagen heb ik ook regelmatig, en het lol hebben om die mafkezen ook. Roos kan zo intens vrolijk zijn, met zo'n blije bek bokkensprongen en sprintjes maken, dan moet ik altijd lachen. Of als ze lekker samen aan het spelen zijn. Of als Sjon weer eens zonder een spier te vertrekken honderd gezichtsuitdrukkingen laat zien, van cynisch tot uitdagend tot spelen. Of als ze me een warm hondenwelkom geven alsof ik tijden ben weggeweest terwijl ik alleen even het vuilnis buiten heb gezet. Of als ik 's ochtends wakker word en Roos ligt naast me op haar rug te snurken.

Het zijn gewoon verrukkelijke beesten, niet genieten is geen optie.

Wat een mooi verhaal zeg,
de liefde straalt er van af.
maar het ligt niet alleen aan de honden,het ligt ook aan het baasje.
Heerlijk om zo te genieten he?
Ik geniet er ook elke dag van.. bij mij kunnen ze niet meer rennen omdat ze allemaal zo oud zijn,maar dan zijn er weer andere dingen die je blij maken,lekker komen kroelen,heerlijk bij de kachel een bedje maken.
Geniet er maar lekker van van die 2 boeven.

Ja hoor, hier ook momenten dat ik extra geniet.
Zo moet ik altijd erg lachen als ze samen aan 1 afgeknipte broekspijp sjorren.
Marouck die dan enorm haar best staat te doen en daarbij heel wat geluiden produceert, terwijl Biène gewoon stoïcijns blijft staan terwijl ze het andere eind in haar bek heeft. En Marouck die dan helemaal blij is als Biène haar uiteindelijk laat winnen, om vervolgens in een onbewaakt ogenblik tóch de broekspijp kwijt te raken.
Of het geloer op de bal in het bos. Beide hebben een bal, maar Marouck legt hem meestal neer als ze moet poepen. Biène staat daar echt op te wachten en zodra de bal even neergelegd wordt neemt ze een snoekduik en gaat ze er snel vandoor met naast haar eigen bal ook Maroucks bal in haar bek. En dan ontwijkt ze Marouck ook constant tot ik haar uiteindelijk bij me kan roepen en haar de bal weer afhandig kan maken en terug kan geven aan Marouck. En dan begint het geloer oppnieuw.

lekker he!

Soms heb je gewoon van die momenten dat je net even meer smelt
Niek gisteren bijv, knip hem los en hij is weg. Eigenlijk heb je er geen bal aan als je met hem loopt terwijl hij los is want hij loopt langs het hek wat ik niet zie Maar gisteren was hij jolig. Hij rent weg en ik stopte mijn handen al diep in mijn zakken en mijn hoofd in mijn sjaal zo van tudedududu. Hoor ik ineens achter mij, woef en word ik uitgedaagd om te spelen. Hij gaat helemaal uit zijn dak dan en weet van gekkigheid amper welke kant hij op moet springen. Rent weer weg, geeft alarm (alleen je hoort aan zijn blaffen dat het 'iets' is en niet iemand. Was er een heel groot stuk piepschuim aan komen waaien, dat hoort daar niet volgens hem. Piepschuim werd slachtoffer want ik kon het omdraaien en dan was het een tunnel dus daar moet je doorheen rennen en aan de andere kant staan uitdagen natuurlijk. Ik lig dan helemaal in een deuk want er staat dan een puber tegenover je die van gekkigheid niet weet wat hij moet doen

Op Kiet kan ik extra worden omdat hij zo verdomd slim is en nadenkend.
Nu kunnen honden niet denken zegt men maar ik geloof daar niets van
Er is een slootje, twee diepe kanten van ruim een meter die steil naar beneden lopen. Normaal baggeren de honden er lekker door maar nu is het ijs met een laag sneeuw. Ik gooi de bal, lekker kneuzig en die beland aan de andere kant. Hij gaat hem niet halen want er ligt ijs. Bob gaat naar de andere kant over het ijs en Kiet zie je nadenken en loopt precies in de voetsporen van Bob. Hij gaat daar verder spelen met de bal en wil op een gegeven moment terug maar daar waar hij eroverheen is gegaan is zo een 30 meter verwijdert van waar hij staat. Hij gaat naar beneden, kijkt, staat ons aan te kijken, pakt zijn bal en loopt terug, weer precies waar hij erover heen is gegaan de eerste keer en niet daar waar Bob terug is gegaan.
Ik vind dat zo knap van hem.

Nu Bente er niet meer is geniet ik zo lang het nog kan van Max.Op zijn oude mannenmanier kijkt hij me onderweg soms zo verschrikkelijk lief aan als hij een eindje voor me loopt en ineens stopt om te zien waar ik ben

Ik heb hier glow in the dark ballen van Orbee. Die ballen ruiken ook vrij sterk (rubber of mint) dus raken niet zo snel kwijt.

Maar goed, als ik jouw verhaal lees besef ik des te meer hoe ik de interactie tussen twee honden mis.
Van huis uit altijd twee honden gehad en dat was zo heerlijk
Maarja, je zal er toch met één moeten beginnen he

Als ik 's ochtends wakker word met Charlie tegen me aan gekropen in m'n armen is dat wel ultiem genieten. Tegenwoordig ligt ze wanneer mijn lief er is tegen hem aan gekropen en dan smelt ik ook helemaal van die twee samen

Nanna schreef:Ja, maar alleen met goed weer
Heerlijk dollen in het bos en op de hei of op het strand (Terschelling).
Nu met die kou en die kutsneeuw vind ik er maar bar weinig aan. Je loopt alleen maar ijsballen onder die poten vandaan te halen en Simone komt haast helemaal niet vooruit want die veranderd in een klomp.
Nu dus alleen maar noodzakelijke rondes en verder niks qua buitenactiviteit.
Kan dan wel weer lachen om hoe ze binnen lopen te klooien.
Ook geniet ik en ben ik trots op hun onderlinge verhoudingen. Ze vechten NOOIT.

Hier ook nooit meer 1 onvertogen woord tussen de honden. Ben ik heel erg blij mee want in de periode dat Eva en Cleo spanningen hadden kreeg ik die ook. Elke keer als Eva in de zithoek liep liet Cleo haar tanden zien en dan droop Eva af. Totdat Eva 12 maanden was ongeveer. Toen ging ze er ineens op in. Vreselijke tijd vond ik dat. Ik bleef de hele dag maar opletten of ze geen mot kregen en of ze niet te dicht bij elkaar waren. Ook met wandelen vlogen ze elkaar regelmatig verbaal in de haren. Dan stond ik met 2 honden die wild om mij heen sprongen en elkaar met blikkerende tanden stonden uit te kafferen. Dapper was eerder de peacemaker maar die was dood dus ze reageerden alles op elkaar af.

Goddank zijn ze nu dus de beste maatjes Ik had het niet meer in die tijd want ik zag het aankomen dat ze elkaar naar het leven gingen staan en wij ons huis met hekwerken moesten gaan versieren.

Terschelling heeft voor mij nu een lading. Daar vlogen ze elkaar echt goed in de haren op het strand Dat was de dag dat ik het echt helemaal niet meer zag zitten met 2 teven in huis.

Maargoed, dat is goddank verleden tijd.

Hier is de sneeuw juist favoriet. In de zomer is het altijd druk en moet ik altijd opletten. In de winter is het doodstil en kan ik echt totaal ontspannen lopen. Mijn honden hebben nooit last van de sneeuw door hun gemiddelde bouw en gemiddelde vachten.

Nanna schreef:
Nu met die kou en die kutsneeuw vind ik er maar bar weinig aan. Je loopt alleen maar ijsballen onder die poten vandaan te halen en Simone komt haast helemaal niet vooruit want die veranderd in een klomp.

Al zijn de honden niet van metaal maar vaselinespray werk geweldig op de behaalde pootjes. Shai haar poten heb ik na de ontdekking dat zij ook ijsklompen krijgt lichtjes ingespoten (trucje wat ik bij Lu deed op aanraden van een visser). Nu heeft zij er geen last meer van. (heb wel eerst een klein plekje gedaan om te zien of zij niet reageert hierop)

dagmar88 schreef: Maar goed, als ik jouw verhaal lees besef ik des te meer hoe ik de interactie tussen twee honden mis.
Van huis uit altijd twee honden gehad en dat was zo heerlijk
Maarja, je zal er toch met één moeten beginnen he

Als mijn honden nu van de een op de andere dag dood of weg waren dan begon ik ook weer met 1 hond tegelijk hoor Mijn idee is dat je per hond een band moet opbouwen en daarna pas een nieuwe hond moet nemen. Toen wij Eva kregen kenden wij Dapper en Cleo door en door. Voordat Cleo kwam had Martijn Dapper ook al een jaar alleen.

Grappig dat je dat zegt overigens want daar hadden wij het gisteravond letterlijk over.

Ik kan ook vreselijk genieten van mijn honden, Hayley en Danne vinden het fijn om een soort van oog contact te maken, dan kijken ze je strak aan en als je dan terug kijkt, trekken ze hun allerschattigste smoeltjes en gaan hun ogen steeds dichtknijpen, zoals knipogen zeg maar Lilo gaat voor me zitten als ze aandacht wil, kwispelen als een gek en een soort bromgeluidjes maken, vervolgens nodig ik haar uit op schoot en dan moet ik haar als een baby vasthouden, genieten dat ze doet dan!!
Zen is een echte podenco, die gaat naast me zitten met zn voorkant naar mij toe, eerst eens wat blazen en snuiven, een dikke natte neus in mn nek, reageer ik dan nog niet? Dan krijg ik een grote poot in mn smoel, vervolgens "grijp" ik hem en gaan we vreselijk knuffelen hahahahah. Heerlijk hoor zulke momenten, en dat is niet alleen binnenshuis, ook buiten kan ik vreselijk van ze genieten, Zen die het nog steeds helemaal het einde vind dat ie los mag, die hond geniet alle jaren terug van zn vrijheid die hij nu heeft, zo geweldig, Danne die met het verstand op nul en een korte kont over de hei raced alsof het de laatste keer is en Hayley die de rest gaat staan uitdagen en vervolgens hard mijn kant op komt rennen " MAMAAAAAAAA HELLUPPP" , Lilo die in de eerst beste blubberplas jumpt en er als een gore trol weer met een zelfingenomen kop uit stapt....Ja ik vind het heerlijk!

Ja, gewoon genieten

Maylala schreef:Sjon doet dat ook, oogcontact met mij maken via de spiegel. Slim kleintje.

Mijn vorige hond deed het ook, en deze pup...ik had zo'n genietdag toen ze het ontdekte
Ik sta bij een raam te roken en houd haar via de spiegel in de gaten. Ze was naast me wat aan het rondsnuffelen. Ineens kijkt ze me recht aan via de spiegel. Ik zeg 'dag meisje'. Verbijsterde blik opzij naar mij. Je kon haar zien denken 'HUH? Vrouwtje staat naast me en ik kan haar aankijken via de spiegel???'
Nog een blik in de spiegel. Ik geef een knipoog.
Ze kijkt weer opzij naar me, weer naar de spiegel....en ik zag het besef dagen in dat slimme koppie van d'r
Een dag later ontdekte ze de achteruitkijkspiegel van de auto!

Overigens ben ik ook dol op lopen met dit weer. Vooral als het wat sneeuwt. Niemand te zien, en een hond die helemaal uit haar dak gaat. Met die woeste capriolen MOET je wel lachen, daar kan niemand een neutraal gezicht bij houden.

Nog zoiets fijns, samen een liedje zingen!
Het koppie in de nek, het bekkie vertrokken tot een perfecte O en zingen maar. En het ultieme genieten is inderdaad op de bank. Lekker tegen mij aankruipen en dan een steun helemaal ónder uit te tenen slaken. Man, wat komen er een geluiden uit dat beest

Zo veel momenten:

Als ik 's morgens boven kom en hij begint heel ongecontroleerd met zijn staartje te zwiepen.
Als ik hem heb aangelijnd en ik doe de achterdeur open en hij loopt rondjes rond mijn benen.
In de sneeuw viel het me van de week ineens op hoe hij op het spoor van een andere hond kan zitten. Snuffelen, even piesen, het spoor bijster raken en dan weer vinden.
Hij maakt altijd een heel gek geluidje als hij naast me zit met zijn flostouw en wil spelen.
Als ik 's avonds op de bank voor de tv zit, ligt hij altijd in het holletje achter mijn benen. En dan gaat hij op de grond verder liggen, slaakt een zucht. Na een paar minuten: nee, toch maar weer op de bank.
En vooral hoe hij kan zitten, met zijn pootjes gestrekt onder zich. Moet ik eens een foto van zien te maken, zo koddig.

Toen ik de auto nog had, zag ik alleen maar zijn rug in de binnenspiegel. Hij stond dan op de achterbank door de achterruit te turen Als we nu met bus/trein gaat, staat hij op zijn achterpootjes op mijn schoot strak tegen me aan naar buiten te kijken.
Heel fijn met die sneeuw

Dat haal je bij een doe het zelf zaak het is om te zorgen dat metaal niet vast roest of de rits van je jas soepel blijft gaan

Nanna schreef:

MARC_S schreef:Als mijn honden nu van de een op de andere dag dood of weg waren dan begon ik ook weer met 1 hond tegelijk hoor

Ik niet Ik haal meteen weer een hele bups. Dat went wel aan elkaar
Ik vind één hond dódelijk saai.

Begrijp ik Maar als jij op het soort honden viel waar ik op val dan werkt dat niet. Je kan geen laekense pup nemen bij een whippet-pup bv. Dan doe je je laekense tekort. Die zijn zo vreselijk intens met je dat je gewoon beter hond voor hond kan nemen. En als wij geen honden meer hebben komt er hoe dan ook een nieuwe herder wat mij betreft. Die moeten even de eerste tijd speciale aandacht krijgen en daar horen geen "andere" nieuwe honden bij dan. Je moet ze echt op jou richten en als ik dus een lollige zelfstandige huskie erbij neem meteen heb je kans dat ze samen gaan en dus niet genoeg op jou. Een herder die op je andere hond is is een drama. Dat wordt een team en dat zou je als baas juist met die hond moeten worden. Ik moet er in elk geval niet aan denken dat Eva aan Cleo genoeg had want dan waren mijn honden steeds weg. Dat gaat niet met een hond als Eva. Dus als Cleo hem nu peert komt Eva gelukkig meteen terug rennen.

Als ik een Cleo-achtig roedel wilde dan kon ik er ook zo 2 tegelijk nemen. Maar ik wil 1 baasgerichte kleef-hond en een wat zelfstandigere geniet-hond

MARC_S schreef:

dagmar88 schreef: Maar goed, als ik jouw verhaal lees besef ik des te meer hoe ik de interactie tussen twee honden mis.
Van huis uit altijd twee honden gehad en dat was zo heerlijk
Maarja, je zal er toch met één moeten beginnen he

Als mijn honden nu van de een op de andere dag dood of weg waren dan begon ik ook weer met 1 hond tegelijk hoor Mijn idee is dat je per hond een band moet opbouwen en daarna pas een nieuwe hond moet nemen. Toen wij Eva kregen kenden wij Dapper en Cleo door en door. Voordat Cleo kwam had Martijn Dapper ook al een jaar alleen.

Grappig dat je dat zegt overigens want daar hadden wij het gisteravond letterlijk over.

Klopt. Inmiddels kan ik met Charlie lezen en schrijven gelukkig; daarbij is ze echt in balans en is naar mij toe onderdaniger en gehoorzamer dan ik ooit had durven hopen
Geen hond is leeg, één hond is voor mij niet af, maar met meerdere honden had ik met haar nooit de band op kunnen bouwen die we nu hebben en had ik niet zo veel met haar kunnen bereiken.

Charlie maar meteen in een hele bups gooien wordt wel dodelijk, niet saai Dat lukt gewoonweg niet met alle rassen...

Op sommige momenten geniet ik wel extra van Kenzo ja.
Als hij bijvoorbeeld bij Treibball training zijn beloning krijgt en dan zo blij is dat hij als een dolle pup om me heen gaat huppelen.
Of die momentjes dat hij even oog contact zoekt, en dan zo'n tevreden zucht en dan langzaam zijn oogjes dicht doet
Of als hij me spontaan een kus komt geven. Of als we Bobbie tegen komen en hij opeens mega sociaal is tegen een andere hond.
Of als hij 's nachts voorzichtig op het bed probeert te klimmen en me daarbij half plet
Of als hij buiten een hond ziet terwijl hij helemaal aan het uiteinde van de flex is en dan na eventjes kijken meteen naar mij toe komt rennen. Of als ik hem om 6 uur wakker maak en hij dan probeert te verdwijnen onder de dekens.
Of wanneer hij zo lief is als de oma's op bezoek zijn. Of wanneer hij wilt dat ik een balletje gooi en me dan zo ondeugend aan kijkt.
Nouja goed, ik kan nog wel even doorgaan, maar genoeg momenten dus

Ik vind trouwens 2 of meerdere honden ook een stuk gezelliger, ook voor de honden zelf. Maar ik wil wel tevreden zijn met de hond die er al is. Als dat plaatje helemaal klopt, dan kan er wat mij betreft een tweede hond bij.

Ik kan soms ook extra genieten van mijn honden. Zo zijn mijn honden die van die hele grote renmonsters buiten, maar vooral als er sneeuw is, dan worden Kyra en Lyndie bijna weer pup. Dan zoekt Kyra net zo lang onder de sneeuw tot ze een dikke tak heeft gevonden, rent daar mee naar Lyndie toe, mept haar er mee op de rug en rent dan heel hard weg met Lyndie er achter aan. Meestal lukt het Lyndie wel om de tak uit Kyra's bek te grissen en gaat daar dan mee, nét buiten haar bereik mee rond hupsen.
Of Kyra en Lyndie liggen samen e rollebollen door de sneeuw. Dan kan ik zó om lachen die twee verschrikkelijke sneeuwmonsters . Vooral omdat Kyra zich meestal niet verwaardigt om te spelen, daar is ze te damesachtig voor.
Of Cody die zijn snuit smekend onder mijn elleboog duwt als ik achter de computer zit: 'mag ik alsjeblie-hieft een knuffel???'

ja 2 dagen koudkleumen in de sneeuw !
Vind Vera Geweldig .. ken ze uren in rond racen . alleen koud voor mij !

en natuurlijk bij t baasje op schoot slapen vooral als ik achter de PC / Laptop zit
voor de TV ook wel . bij de TV moeten mijn schoenen en broekspijpen van de schenen tot de Knie geheel gepoetst worden . das een dagelijks ritueel .

en natuurlijk met allemaal speeltjes naar het baasje stuiteren
zo nu en dan heb ik er 8 of meer tegelijk en met alles moet worden gespeeld .

baasje net zolang uitdagen tot ie meedoet

Hier ook zo. Nu met die sneeuw heerlijk.

De honden genieten er echt van, en als je dan die bekkies ziet geniet je zelf ook.
OOk al is het dan brrrrr koud haha

Ze rennen, zelfs mijn twee oudjes die normaal vrij rustig zijn.
Lekker rollen in de sneeuw, spelen met elkaar en baasje uitdagen om ook mee te spelen.

Heerlijk.

Elke dag is het volop genieten, maar er zijn heel veel dagen bij dan geniet je idd extra van ze.

Ja in de sneeuw rennen en vliegen ze nog meer dan anders en dat vind ik altijd prachtig om te zien. In het bos overal tussen de bomen door, over takken heen springen etc. En Kiba gaat altijd in de sneeuw liggen schuiven, dan heeft ie zo'n sneeuwneus, vind ik heerlijk om te zien. Ik kan Kiba bij tijd en wijle wel achter het behang plakken, maar zo buiten is ie echt zo aanstekelijk vrij en blij.
Ragyo's reactie op bezoek vind ik altijd geweldig, als mijn vriend hier komt is ie al enthousiast aan het joelen als hij zijn auto hoort, en als ie eenmaal binnen is dan is ie helemaal stapeldol, komt met al zijn speeltjes aansjouwen, in de rondte springen etc. Net klimt ie dan ook weer stiekem bij hem op schoot als ik even de andere kant op kijk, dat mag niet maar ergens vind ik het ook wel erg schattig.

Hier ook hoor, ik geniet elke dag wel, maar soms gewoon net even wat meer.
Gister was ook zo'n dag, Kyra kan er voor zorgen dat ik gewoon een hele tijd met een glimlach rond loop, gewoon omdat ze zo gek doet, of net even die knuffel komt brengen die je nodig hebt.

Ze is gewoon zo'n vrolijk blij hondje, haar manier van aandacht vragen, spelen en buiten rennen (voor al nu met de sneeuw), gek doen, haar streken maar ook haar knuffelkant, haar uitdrukkingen - ze is af en toe echt een clown, dat zijn allemaal dingen waarvan ik zo kan genieten

Boutje schreef:

chrico schreef:

Nanna schreef:
Nu met die kou en die kutsneeuw vind ik er maar bar weinig aan. Je loopt alleen maar ijsballen onder die poten vandaan te halen en Simone komt haast helemaal niet vooruit want die veranderd in een klomp.

Al zijn de honden niet van metaal maar vaselinespray werk geweldig op de behaalde pootjes. Shai haar poten heb ik na de ontdekking dat zij ook ijsklompen krijgt lichtjes ingespoten (trucje wat ik bij Lu deed op aanraden van een visser). Nu heeft zij er geen last meer van. (heb wel eerst een klein plekje gedaan om te zien of zij niet reageert hierop)

Vaselinespray? Merk? Waar?
Ik smeer met vaseline zalf maar kan geen echt lange wandelingen doen, de collies en Sherlock stoppen om de 100 meter om ijs van hun poten af te bijten. De rest heeft minder last, behalve de wafs die helemaal in ijsklompjes dreigen te veranderen.

Ik geniet nu ook extra, net terug van buiten, in de zetel met de laptop en aan elke kant een warme waf. De rest ligt verspreid over de woonkamer te slapen en zich nu en dan kreunend uit te rekken, heerlijk.

Bakspray voor in de oven schijnt ook goed te werken, kunnen ze bij thuiskomst hun pootjes aflikken

Intens genieten.. ja zeker vannacht nog om 5 uur werd ik wakker.
Mijn eerste blik is dan in de bench naast m'n hoofdkussen, waar Noortje met haar pootjes in de lucht lag te maffen.(m'n horloge geeft dan net voldoende licht om daar te kijken) Op de tast voel ik dan direct boven m'n hoofdkussen Lot liggen, in de kromming van m'n benen ligt dan Teun opgekruld en Jet ligt dan tegen m'n buik aan. Pien weet ik ook te vinden die ligt op 't hoofdkussen naast Lot.
Alles in diepe rust... dan voel ik me heel rijk en val meteen weer in slaap.

vanmorgen weer een extra geniet moment gehad. Lekker van benden richting rozendaalse veld gelopen. Daantje volgt dan op afstandje, overal de krant lezen en dan weer een sprintje te trekken om weer een beetje bij te komen. Dieber had de grootste lol samen met Teun. Op een gegeven moment rende er 4 haarbalen heerlijk door de sneeuw tussen de bomen door, zo'n mooi gezicht. Does, schapendoes die erg donker is, Dieber, voor een schafpudel erg donker, Biko, een paar tinten lichter dan Dieber en Teun de lichste van het stel. Die blije koppies die duidelijk genieten van de sneeuw, de vrijheid en elkaar.

MARC_S schreef:Heerlijk om te zien want soms spelen ze tijden niet en dat vind ik jammer. Maar gisteravond was het echt kromme staartbogen van de pret en achter elkaar aanraggen. Ik merk nu dat ze onderling totaal geen spanning meer hebben. Vond het zo leuk dat ik maar extra lang ben gaan lopen.

Daarna bedacht ik me dat ik maar even moest gaan ballen met Eva. Die zag de bal de halve tijd niet dus het werd meer speuren in het pikkedonker. Op een gegeven moment zeg ik, waar is je bal? Zoek! Maar ze had hem al. Was donker he? Dus ze zocht niet. Ik weer Eva, kom op! Waar is je bal? Ze schoof dichter aan maar bleef voor me zitten. ZOEK! Eva, kom op nou! (zou bal nr 300 zijn die kwijt raakt en die dingen kosten toch elke keer weer 5 euro. ) Hier zijn de ballen duurder dan het voer want soms raakt ze er 4 in de week kwijt!

Maar het leuke was dat ze dus nog dichter aanschoof met haar kop omhoog, zo van KIJK DAN! Sukkel! Ik heb hem al! Daar moest ik ook enorm om lachen. Zo lekker makkelijk en zo slim om de bal echt te laten zien aan mij.

Ik voelde me dus gister enorm rijk met 2 van zulke leuke speelse honden die zich zo gezellig gedroegen. Heerlijk, dan weet ik precies waarom ik 2 honden wil en waarom je zoveel energie in je honden moet steken om ze zo leuk mogelijk te maken. De winter heeft dus ook zo zijn voordelen. Niemand meer buiten in de kou en dus kunnen mijn honden 's-nachts echt helemaal vrij rondracen zonder dat ik op hoef te letten. Nu maar wel hopen dat er geen hazen of reeën langslopen want dan heb ik een probleem :N:

Dat dollen met elkaar vind ik ook heerlijk, en dat met die bal, zo herkenbaar ook ik loop regelmatig te zeggen dat ze moet zoeken, terwijl ze al lang en breed die bal heeft... maar zij lijkt te doen of ze de bal niet heeft om Finn nog door te laten zoeken die laat zijn eigen bal vallen en gaat op zoek naar haar bal. Om haar te "helpen"
Tegenwoordig ben ik wat slimmer.. vraag aan ze waar de bal is als ze dan naarstig op zoek gaan zijn ze de bal idd kwijt, en komen ze wauwelend en kauwend op me af weet ik ook genoeg
Te vaak geirriteerd geraakt om die dure ballen terwijl zij ze gewoon in de bek had (en soms beide ballen, dat grapje haalt ze ook nog wel eens uit, en Finn maar zoeken )
Ja ik geniet ook soms extra van mijn honden als ze bepaalde fratsen uithalen en lekker vrij zijn en gek doen

Vanmiddag nog.
Met mijn oude poownie lekker op pad in de sneeuw met een braaf hondje. Op 1 miscommunicatie na dan.
Ze geniet met volle teugen en ik ook. Iwan vind het ook wel even lekker dat gesjok achter de hond aan.