Het HondenForum

Ff het hele verhaal.

Dyma is op zondag 26 september loops geworden.
En op zaterdag 2 oktober ben ik voor het eerst progesteron gaan prikken,de uitslag 0.24
De juiste waarde is tussen de 10 en de 15....
Advies was dan ook om na 3 dagen weer terug te komen voor de volgende test.
Dinsdag 5 oktober 0.2 ...raar het blijft zo laag,ik natuurlijk al een beetje in de stress...want je wilt zo graag.
En ze was dan toch al 10 dagen loops en nog geen enkel teken van stijgen...
Advies om over 3 dagen terug te komen.
Ik kan natuurlijk geen 3 dagen wachten en zo dus op donderdag 7 oktober terug,maar het was nu zelfs gezakt!!
0.1.... raar we zitten op dag 12 en na gaan dat Dyma de eerste 2 nestje met de 13de dag gedekt was.
Advies 3 dagen later terug komen...
Ik natuurlijk 2 dagen later op de stoep(ik was zelf op show maar een vriendin wilde wel met Dyma ff naar de da gaan)
De waarde was gestegen en jawel tot 0.3....tjonge,mijn hoop zakte wel tot een dieptepunt.
Maar met vol goede moed stonden we 2 dagen later weer op de stoep,11 oktober en de waarde was nog niet gaan stijgen...
Ja tot 0.8...ppff advies 3 dagen wachten,dus niet...
Op 13 oktober met dag 18 van haar loopsheid terug bij de da,de waarde was nu dan toch eindelijk echt gaan stijgen.
Het stond op 3.58,dus ik helemaal op en top stress,want wat nu...vrijdag terug voor te prikken zoals het advies...of toch maar gewoon vast donderdag gaan rijden,we moesten natuurlijk naar spanje,voor de laatste minnaar van Dyma....
Ik natuurlijk op mijn aller eigenwijst....donderdag gaan we rijden...woensdag meteen geregeld dat ik donderdag en vrijdag niet op het werk zou zijn...en we zouden dan donderdag nacht aanrijden.
Donderdagmiddag moest ik toch nog naar de da om de oogjes van Dyma te laten testen,en deze waren gelukkig weer oke,maar dacht..ach nu we er toch zijn,laat er maar nog ff voor de zekerheid bloed afnemen voor de progesteron te bepalen...
De da natuurlijk lachen,want tja...vrijdag was tijd genoeg,ik vertelde dat ik toch vanacht zou aanrijden desnoods dat we daar een dag langer zouden blijven,s'avonds een telefoontje...ze stond op 7.6 dus perfect om aan te rijden....hij moest er ook wel bij lachen,hahaha
Ik blij...en donderdags vertrokken we naar Espanja!!!

Vrijdag rond 1 uur s'middags waren we in het plaatsje Irãneta,waar ik dan Alberto zou bellen en hij mij uit zou leggen hoe te rijden...
Helaas was hij niet thuis( hij was op terugreis van Amerika,waar hij was voor een hondenshow) wij hebben daar het dorp,wat uit een paar huizen bestond,bekeken,en probeerde te bedenken waar Alberto zou wonen,maar niets konden we vinden wat er op leek.
Na zo een uurtje te hebben rond gereden en wat foto's te hebben gemaakt zijn we toch maar eens gaan vragen...
Doordat we al wat hadden rond gereden snapte we de uitleg van een vrouw die daar met handen en voeten probeerde uit te leggen dat we over een bruggetje moesten en dan rechts af en dan als maar de weg volgen...
Tja het was dus geen verharde weg,maar na een klein stukje te hebben gereden zagen we daar een schnauzer zitten in de tuin,de tuin was geheel omheind en afgezet,dus veel konden we niet zien.
Doordat we daar allemaal aan het praten waren en aan het rijden waren,maakte er een vrouw de poort open,ze was de hondenverzorgster.
Ook zij sprak geen woord engels,maar toen ik Alberto riep,probeerde ze hem te bellen,maar nog nam hij niet op....we vroegen nog naar een wc,want Rachelle(die mijn steun en toe verlaat is met z'n verre reizen,hahaha) moest echt heel nodig,en plots belde Alberto terug...hij was in Madrid geland en was op weg naar Pamplona.
We spraken af dat we eerst naar naar het hotel zouden gaan om ons ff op te frissen en om dan rond 16 uur weer terug bij Alberto te zijn.
Na wat zoekwerk waren bij bij het hotel aangekomen,lekker ff een bad genomen en alle spullen uitgeladen...
Terug naar Alberto,dit was een 10 min van het hotel,daar aangekomen,hebben we vele honden van hem mogen bekijken en ook een zoon van Bingo,wat was hij mooi!!! Ik teken voor zo'n reutjes,en natuurlijk ook voor zo'n teefjes,hahaha.
Maar alle honden waren natuurlijk gecoupeerd en dan is het toch wel een mooiere uitstraling.
Het reutje was nog te jong om te mogen dekken,hij was 7 maanden,anders zat ik daar nog ff flink in twijfel...
Maar goed toen kwam Bingo,ik had hem natuurlijk nog nooit gezien,wel nakomelingen van hem gezien,en die waren zo mooi dat ik wel naar de vaderhond wilde gaan.
Bingo is een oudere reu,hij is bijna 9 jaar,maar voor z'n leeftijd zag hij er erg goed uit,ook zijn kleur was nog goed,ondanks dat hij toch al heel wat jaren geschoren wordt.
Hij was ongeveer net zo groot als Dyma,en de dekking was dan ook zo gelukt,Bingo weet wel wat er van hem verwacht wordt....
Afgesproken dat we de volgende dag terug zouden komen,weer rond 16 uur.
S'avonds terug in het hotel,was er geen eten te verkrijgen en zijn we nog wat gaan rondrijden,maar niets waar ook Dyma mee naar binnen mag,dus dan ook wij niet naar binnen...
Terug in het hotel....pas om 20.45 kon er weer gegeten worden,ook in dit restaurant mocht geen Dyma mee naar binnen,met wat smeken mochten we het eten mee naar boven nemen,dus wij vast besteld wat we wilde eten en om 20.45 zijn we het gaan halen.
Lekker ff wat gegeten en daarna waren we echt kapot en vielen al snel als een blok in slaap.
De volgende dag werden we pas om 9.00 - 9.30 wakker en zijn we ons gaan opfrissen en toen naar Pamplona gereden om daar eens wat de gaan rondkijken,de arena gezien en wat winkeltjes,de straatjes waar de stieren ieder jaar door gaan,toen wat gegeten,jawel we hebben shoarma gegeten,omdat we alleen daar,met wat te hebben moeten smeken,Dyma mee naar binnen mochten nemen.
Wat een hond onvriendelijk land....
Om 15 uur reden we terug naar Alberto om daar ff Dyma nog lekker uit te laten want wat is daar de natuur mooi!!!
Om 16 uur terug voor de dekking weer was het een fluitje van een cent voor die oude Bingo.
We hebben toen nog wat Dwergpinschers gezien,wat zijn ze leuk.....dat was ook echt hebben hebben hebben....
Omdat er allerlei stakingen gaande waren in Frankrijk hadden we besloten om die avond (zaterdag)al aan te rijden.
Terug in het hotel ben ik nog ff lekker in bad gaan zitten,en toen alle spullen gepakt en in de auto geladen..uit gecheckt en hop weer terug naar hollandia....
We hebben totaal niets gemerkt van de stakingen,er zou geen brandstof meer te krijgen zijn...en we hadden al zoiets van dat we moesten overnachten in frankrijk,maar nee hoor....
Om 7.30 zetten ik Rachelle thuis af in maastricht en om 8.30 was ik thuis in Best.
Het was me een ritje....ik blij dat ik s'maandags ook nog vrij was,zodat ik die 2 nachten bij kon slapen.

En toen kon het aftellen beginnen.....met 4 weken dracht een echo en ja hoor Dyma is drachtig.

Nu is Dyma 7 weken drachtig en ze heeft nu bruinig slijmerige afscheiding.
Ben bij de da geweest een echo gemaakt en alles zag er nog goed uit.
Ik heb het idee dat haar buikje minder dik is,maar het zou misschien kunnen doordat het wat gaat zakken.
En natuurlijk omdat ik nu van alles zie en ben gewoon niet meer gerust.

Even voor de overzichtelijkheid, dit is waar het om gaat:

Cabasja schreef: Nu is Dyma 7 weken drachtig en ze heeft nu bruinig slijmerige afscheiding.
Ben bij de da geweest een echo gemaakt en alles zag er nog goed uit.
Ik heb het idee dat haar buikje minder dik is,maar het zou misschien kunnen doordat het wat gaat zakken.
En natuurlijk omdat ik nu van alles zie en ben gewoon niet meer gerust.

Heb je het idee dat ze minder dik is dan eerst, is dat wat je bedoelt?
Je zou zeggen dat ze nu moet groeien en niet slinken.
Weeg je haar ook, is je idee op feiten gestoeld?

Ik heb het idee dat haar buikje minder dik is dan begin van de week.
Ze heeft wel al meedere nestjes gehad,misschien dat het daarom wat eerder zakt??
Ze is ook verder helemaal niet ziek.
De afscheiding is niet groen,maar bruinig.
De da zegt ook dat het wel eens voorkomt.
Misschien ben ik ook wel te ongerust....
Misschien dat er hier meer mensen zijn die dit mee hebben gemaakt...

tja, vervelend .. maar als de echo verder geen rare dingen aangeeft, hond heeft geen koorts (?) . kun je weinig anders dan afwachten en haar goed in de gaten houden...

Hmm, ik ben er totaal niet meer gerust op als er afscheiding is en zekers niet van die kleur.
Is het bruin/zwartig? Helaas betekend dat haast altijd dode pups ....

Ik zou haar temp zeker even opnemen regelmatig, en meet haar buikomvang eens op.

Het is niet zwart,maar licht bruinig en slijmerig.
Mijn da zei ook dat als er nu nog pups afsterven dat je dit wel duidelijk moet zien.
Natuurlijk meet ik haar temp regelmatig op,dat is hier altijd het eerste wat ik doe.

we duimen hier voor een goede voortgang van de zwangerschap

Het blijft altijd lastig, uitvloeing.
Je hebt de DA al alles laten lakijken, en het enige wat je nu kunt is je meid goed in de gaten houden.
Maar die uitvloeiing hoeft niet altijd wat vervelends te zijn hoor.
1 van mijn beardyteven heeft dit haar hele zwangerschap gehad (slijm met wat oud bloed erin) en heeft 11 gezonde pups op de wereld gezet.

Een mooi avontuur van jullie in Spanje
Ik duim voor een goede voortgang van de zwangerschap

Naja, mijn verhaal over Dolina is ook een ramp geweest.
Haar afscheiding was ook bruine/zwartige slijm ...

Ik duim dat het goed blijft gaan bij jou, die vloek op het forum moet eens over zijn hoor

Mijn teef had het bij haar tweede nest.
7 weken en slijmerig bruine afscheiding.
1 dode pup die de rest heeft vergiftigd.
Gevolg: met 8 weken een doodzieke hond, keizersnede, 7 pups waarvan 5 dood.

Ik hoop voor je dat het meevalt!

Ik kan je niet helpen, want ik heb er helemaal geen verstand van, maar ik hoop dat het niets ernstigs is.

Bedankt allemaal.
Gerust ben ik er helemaal niet op,maar we kunnen nu niets anders doen dan afwachten.
Ik hoop dat die 2 weken heel snel gaan...
Ik temperatuur haar nu 2 x daags en meet haar buikje op.
Ze is nu een 2 kilo aangekomen en haar buikje is 62 cm.
Weet niet wat deze van te voren was,maar heb ff de andere opgemeten die zijn zo'n 50-52 cm.

Ik heb er ook geen verstand van, maar hoop dat het allemaal goed gaat.
dikke knuffel voor het meiske.

pff
idd niet goed zo'n afscheiding

probeer je niet te naar te maken je kan nu toch niets doen als gewoon afwachten en wij duimen wel hoor

die lieve dyma.. hopelijk gaat alles oke met haar, ben blij als ik je smsjes krijg dat ze aan het bevallen is van gezonde pups...

sterkte !

groetjes Rachelle

Nou na nachten niet goed te hebben geslapen en twijfels...heb ik vandaag maar weer eens de da gebeld,want Dyma blijft vloeien,het is niet veel.
Ik heb ook het idee dat het later op de dag meer wordt.
Ze heeft geen koorts en eet goed,is levendig.
Nu heeft ze antibiotica,voor 2 weken.....en dan 2 x daags een half tabletje clavubactin.
Nu maar hopen dat het allemaal goed blijft gaan.

Succes met de laatste loodjes. Ik duim met je mee dat alles goed blijft gaan.

jeetje zorgelijk en je bent er nog niet, ik ga heel hard duimen dat je je helemaal voor niets zorgen zit te maken,
maar ik weet ook dat als je gevoel iets zegt dat je maar beter kunt luisteren.
heel veel sterkte met de zenuwen en de spanningen

Ik duim dat het allemaal goed mag gaan

Hier gaan we ook duimen voor Dyma en d'r puppies

Goed van je dat je toch nog even de dierenarts hebt benaderd. Alle antibiotica is dan niet geweldig maar niet geschoten is zowieso mis.
Zo rustig mogelijk blijven ( hoor wie het zegt hihih). meer dan afwachten kun je toch niet doen. De natuur bepaalt het zelf.

Succes!
Hopelijk blijft alles goed gaan!

Ik duim ook mee dat het goed blijft gaan

Ik duim mee, en we gaan met zijn allen voor een goede afloop

Hoe gaat het nu met haar?

Het gaat nog altijd hetzelfde....Ze is helemaal oke buiten dat ze vloeit natuurlijk.
Ze krijgt trouw haar pilletjes en we zullen gewoon moeten afwachten....
Hier haar buikje,het is niet kleiner aan het worden,haar buikje is nu een 63 cm en weet niet wat het was,maar de andere honden hebben een omvang van ong 50 cm.
Verder is ze een 2 kilo aangekomen.
Dyma 7.5 weken drachtig

Dyma is nu 61 dgn drachtig,alles gaat nog goed,ondanks haat bruinig uitvloeiing...

Dat is een aardig buikje zeg... fors gegroeid ook de afgelopen 7 dagen