Overstoorbaar.
Geplaatst: 29 nov 2010 22:23
Die Macho.
Aan het eind van de middag, midden in de spits en in een enorme sneeuwbui stopte mijn auto er ineens mee.
Werkelijk waar 15 minuten stond ik daar in een bocht, met allemaal boze mensen die langsreden en aan het schelden en vloeken waren.
Doordat iedereen door bleef rijden kon ik niet uitstappen, en al kon ik uitstappen ik kan de auto niet in mijn eentje duwen.
Iedereen was aan het tuteren en overal waren slippende auto's.
Ook was het vlak naast het ziekenhuis, dus constant sirene's.
En daar stond ik dan midden in de hectiek, snel aan het bellen met mijn vader, en wat deed Macho: hij lag gewoon op zijn rug te slapen
.
Op een gegeven moment kwam er een bus aan en eindelijk: hij stopte.
Die man kwam kijken en zei dat hij me wel de stoep op wilde duwen.
Hij liep terug naar de bus en kwam met een aantal mannen terug en hup ze duwden mij op de stoep.
Macho keek even van: ow wat nou weer
maar viel daarna weer heerlijk in slaap terwijl de mannen onze auto aan het duwen waren.
Toen we op de stoep stonden mijn pa gebeld en die zou komen.
Maarja alles stond vast dus mijn vader was er pas na 1,5 uur.
2 uur lang zaten we met zijn 2en in een bevroren auto zonder verwarming, vlak naast een drukke rijbaan, met loeiende sirene's en Macho heeft gewoon 2 lang onverstoorbaar in de herrie (en de enorme kou!) liggen slapen.
Macho was ook nog eens helemaal nat van de wandeling dus hij was zo ongeveer bevroren, maar gelukkig leek hij daar niet mee te zitten.
Toen mijn vader er was werd hij wakker, stapte zich al uitrekkend de auto uit en stapte de volgende auto weer in om daar weer verder te slapen
Over de terugweg hebben we ook nog eens 1,5 uur gedaan, maar toen konden we gelukkig wel warm zitten.
Wat een avond zeg, Macho heeft er weinig van meegekregen maar ik zat toch wel even in de stress.
Wat is het toch een fijne hond, echt onverstoorbaar
Aan het eind van de middag, midden in de spits en in een enorme sneeuwbui stopte mijn auto er ineens mee.
Werkelijk waar 15 minuten stond ik daar in een bocht, met allemaal boze mensen die langsreden en aan het schelden en vloeken waren.
Doordat iedereen door bleef rijden kon ik niet uitstappen, en al kon ik uitstappen ik kan de auto niet in mijn eentje duwen.
Iedereen was aan het tuteren en overal waren slippende auto's.
Ook was het vlak naast het ziekenhuis, dus constant sirene's.
En daar stond ik dan midden in de hectiek, snel aan het bellen met mijn vader, en wat deed Macho: hij lag gewoon op zijn rug te slapen
Op een gegeven moment kwam er een bus aan en eindelijk: hij stopte.
Die man kwam kijken en zei dat hij me wel de stoep op wilde duwen.
Hij liep terug naar de bus en kwam met een aantal mannen terug en hup ze duwden mij op de stoep.
Macho keek even van: ow wat nou weer
Toen we op de stoep stonden mijn pa gebeld en die zou komen.
Maarja alles stond vast dus mijn vader was er pas na 1,5 uur.
2 uur lang zaten we met zijn 2en in een bevroren auto zonder verwarming, vlak naast een drukke rijbaan, met loeiende sirene's en Macho heeft gewoon 2 lang onverstoorbaar in de herrie (en de enorme kou!) liggen slapen.
Macho was ook nog eens helemaal nat van de wandeling dus hij was zo ongeveer bevroren, maar gelukkig leek hij daar niet mee te zitten.
Toen mijn vader er was werd hij wakker, stapte zich al uitrekkend de auto uit en stapte de volgende auto weer in om daar weer verder te slapen
Over de terugweg hebben we ook nog eens 1,5 uur gedaan, maar toen konden we gelukkig wel warm zitten.
Wat een avond zeg, Macho heeft er weinig van meegekregen maar ik zat toch wel even in de stress.
Wat is het toch een fijne hond, echt onverstoorbaar