Vannacht dus niet
Toen ik ze op kwam halen was Vera ook helemaal dol; piepen, rondjes rennen, hijgen. Saar wat minder. Ik denk dat als Vera rustiger was geweest Saar ook gewoon lekker zou hebben liggen slapen. Maar ja, grote zus mistte de baas, en dan doet Saartje natuurlijk mee. Alhoewel het voor Saar dus (bleek nu ook wel weer) eigenlijk al voor een groot deel goed is als Vera er maar is. Ze hebben midden in de nacht ook nog samen liggen spelen zei mijn vriendin. Stelletje schorem
Vriendin heb ik maar een leuk cadeautje voor meegenomen als dank, die zal ook niet veel geslapen hebben :N:
Eenmaal thuis is Vera meteen in coma gestort naast de eettafel, en 4 uur later lag ze nog op exact dezelfde plek in exact dezelfde houding. Helemaal knock-out.
Zoiets drukt je dan ook wel weer met je neus op de feiten, vind ik, dat de honden zo 'bij jou horen', en dat je zo verantwoordelijk bent voor hun tja, ehm, levensvreugde? Het is natuurlijk wel vleiend zo'n mama's kindje, dat wel
Maar het verbaasde me omdat ze dit huis, en de persoon, echt heel erg goed kennen








