Het HondenForum

Zucht. Meneer de beagle hier heeft een heel fijn kleedje voor in zijn bench, maar vond het ook wel een leuk ding om mee te spelen. Hij liep elke dag met dat kleedje te sjouwen en op een gegeven moment heb ik de bench maar dicht gedaan overdag omdat dat kleed gaten begon te krijgen van het geschud. Afijn, het bleef rustig rondom het kleed. Gisterochtend haalde ik Beau na de nacht uit de bench en hij ging met een noodvaart naar zijn waterbak en dronk ontzettend veel; ik heb hem twee of drie keer weggetrokken omdat hij te gulzig werd. Direct met hem uitgegaan en verder niks aan hem gemerkt. Gistermiddag leek alles oké, geen koorts, eetlust en gewoon zijn eigen blije zelf. Totdat er gisteravond ineens twee hopen kots in de kamer lagen met stukken kleed er door heen :N: Ik heb het opgeruimd en ben zelf ook nog over mijn nek gegaan van de stank en hem uitgelaten. Daar heeft hij alleen veel geplast. Kleedje weggeborgen zodat hij dat niet meer kon eten. Gisteravond met het laatste rondje heeft hij normaal gepoept en dat was gewoon goed. Vanmorgen liet ik hem echter weer uit en begint 'ie buiten weer te kotsen. Wéér stukken kleed er doorheen en weer een enorme stank. Toennet heeft hij weer normaal gepoept. Geen koorts, gewoon vrolijk, glanzend vachtje, eetlust en wil nog steeds spelen en wandelen.

Moet ik me zorgen maken? Zat het gewoon vast en zal het vandaag of morgen wel verholpen zijn aangezien hij dat kleedje niet meer kan eten?

Martijn schreef:Als hij normaal gesproken geen vreter van allerhande rommel is zou ik het zien als een symptoom van buikpijn.
Maar je hebt ook van die imbecieltjes die gewoon alles wat ze lief of leuk vinden inslikken.

Hij eet alles wat hij tegenkomt. Ik heb al heel wat tandenstokers, plastic klompen, snoepverpakkingen en andere rotzooi uit zijn bek moeten trekken. Nu is eigenlijk alles wat hij op kan eten buiten zijn bereik omdat ik weet dat hij het eet. Ik vermoed dat hij dit dus heeft zitten eten in zijn bench, 's nachts. Voor vandaag heb ik zijn normale eten maar opgedeeld in meerdere porties om zijn maag een beetje rustig te houden, maar hij doet verder niet ziek aan.

Onze komondor van 15 maanden vrat altijd alles op en doet het soms nog. Allemaal stukjes plastiek, stukjes kabel, kleedjes, een stuk van een aardewerk bord en nog veeeeeeeeel meer. Gelukkig kwam het allemaal achter weer uit , ik vond het ook doodeng.

't Is af en toe een sport om zo'n vreethond te houden, ik heb wel eens met mijn hand tussen zijn tanden gezeten en dat meneer doodleuk doorkauwde. En ik was niet van plan los te laten, 't was zo'n scherpe tandenstoker :N: Hij heeft net weer normaal gepoept

Martijn schreef:Maar je hebt ook van die imbecieltjes die gewoon alles wat ze lief of leuk vinden inslikken.

Écht? Zijn er honden die zomaar alles eten wat ze tegen komen?

Waarom hebben sommige mensen dit soort rassen vraag je je wel eens af :N:

Als hij goed blijft poepen zou ik me niet al te veel zorgen maken, maar het is wel een ellendig probleem. Ik begrijp ook niet goed waarom sommige honden dat doen, oneetbare dingen vreten, wat de motivatie is. En dus heb ik ook geen idee hoe je het af kan leren.

Beterschap voor het vreetmonster.

Hanneke2 schreef:Als hij goed blijft poepen zou ik me niet al te veel zorgen maken, maar het is wel een ellendig probleem. Ik begrijp ook niet goed waarom sommige honden dat doen, oneetbare dingen vreten, wat de motivatie is. En dus heb ik ook geen idee hoe je het af kan leren.

Beterschap voor het vreetmonster.

Je kunt het volgens mij amper afleren omdat het telkens weer zelfbeloning is. Als Beau iets heeft gepakt en hij eet het beloont hij eigenlijk zichzelf telkens weer. En dan de keren dat ik er bij ben kan ik hem niet goed corrigeren, want het afpakken van iets wat hij wil eten is voor hem geen correctie. Dan pakt 'ie het later wel weer Ik weet ook niet waarom ze het doen. Het hoort ook gewoon bij beagles En labradors volgens mij ook..

Hilde schreef:

Hanneke2 schreef:Als hij goed blijft poepen zou ik me niet al te veel zorgen maken, maar het is wel een ellendig probleem. Ik begrijp ook niet goed waarom sommige honden dat doen, oneetbare dingen vreten, wat de motivatie is. En dus heb ik ook geen idee hoe je het af kan leren.

Beterschap voor het vreetmonster.

Je kunt het volgens mij amper afleren omdat het telkens weer zelfbeloning is. Als Beau iets heeft gepakt en hij eet het beloont hij eigenlijk zichzelf telkens weer. En dan de keren dat ik er bij ben kan ik hem niet goed corrigeren, want het afpakken van iets wat hij wil eten is voor hem geen correctie. Dan pakt 'ie het later wel weer Ik weet ook niet waarom ze het doen. Het hoort ook gewoon bij beagles En labradors volgens mij ook..

Ik ken ook een GR die sokken vreet als hij de kans krijgt, ik denk niet dat het rasgebonden is?

Maar wat is er zelfbelonend aan? Het is geen vreten. Slopen is zelfbelonend, daar kan je lekker wat frustratie mee kwijt. Vreten pikken is zelfbelonend, want je krijgt zomaar gratis vreten. Je kleedje aan barrels scheuren is ook zelfbelonend, want je bent lekker bezig met jouw eigen bezitje te molesteren. Maar je kleed opvreten is dom en onlogisch. Het smaakt naar niks, gaat tussen je tanden zitten en als je een straathond bent en je vertoont dat gedrag lig je uiteindelijk hartstikke dood te gaan in de berm.

Volgens mij is er zelfs nog geen CM-aflevering over rare dingen vreten, dus hij weet het ook al niet.

Als mijn hond het deed zou ik denk ik toch iets gaan proberen met trainen op wel eetbaar / niet eetbaar, wellicht in overleg met een goeie GT. En dan misschien makkelijk beginnen, koekje versus knoopje, en het steeds moeilijker maken, tot je hond kruimeltjes uit een kleedje kan eten of pindakaas van een sok af kan likken en het oneetbare met rust laat.

Ik roep maar iets hoor, maar aangezien we de gekste dingen kunnen aan- en afleren moet hier toch ook wel iets aan te doen zijn?

Hanneke2 schreef:Maar wat is er zelfbelonend aan? Het is geen vreten. Slopen is zelfbelonend, daar kan je lekker wat frustratie mee kwijt. Vreten pikken is zelfbelonend, want je krijgt zomaar gratis vreten. Je kleedje aan barrels scheuren is ook zelfbelonend, want je bent lekker bezig met jouw eigen bezitje te molesteren. Maar je kleed opvreten is dom en onlogisch. Het smaakt naar niks, gaat tussen je tanden zitten en als je een straathond bent en je vertoont dat gedrag lig je uiteindelijk hartstikke dood te gaan in de berm.

Volgens mij is er zelfs nog geen CM-aflevering over rare dingen vreten, dus hij weet het ook al niet.

Als mijn hond het deed zou ik denk ik toch iets gaan proberen met trainen op wel eetbaar / niet eetbaar, wellicht in overleg met een goeie GT. En dan misschien makkelijk beginnen, koekje versus knoopje, en het steeds moeilijker maken, tot je hond kruimeltjes uit een kleedje kan eten of pindakaas van een sok af kan likken en het oneetbare met rust laat.

Ik roep maar iets hoor, maar aangezien we de gekste dingen kunnen aan- en afleren moet hier toch ook wel iets aan te doen zijn?

Misschien dat hij zich verveelt.. Maar dat kan ik me ook amper voorstellen want als hij al heel moe is kan hij nog tandenstokers willen eten. Als ik het hem aanbied eet hij het meestal niet, trouwens. Behalve als ik het ergens snel tevoorschijn haal en het direct naar zijn mond beweeg, waarschijnlijk zou hij dan happen. Maar ik kan ook moeilijk een grens vinden tot wanneer hij wel of niet wat wil eten, hij eet namelijk alles wat ik aanbied. Toen hij zijn maagtorsie had (wederom van schrokkend eten in de bosjes) wilde hij zelfs koekjes nog opeten, terwijl hij echt niet lekker was. Wat ik me nu wel bedenk, toen we hem net kregen, at hij veel meer oneetbaar spul dan nu..

Dat het rasspecifiek zou zijn geloof ik niet. Ik denk eerder dat het te maken heeft met verveling, frustratie, recalcitrantie. Otto vreet alleen als hij alleen in de kamer is en ik de deur uit ben. Dus laat ik hem in de keuken en af en toe probeer ik het weer: een halfuurtje, een uurtje. Van de week heeft hij een ochtend lang gestoeid met een andere hond en was 's middags goed moe. Leek me een ideaal moment om weer even te proberen. Maar nee. Hij had een hengsel van een tas gebeten zag ik toen ik na een uurtje weer thuiskwam.

Als hij een speeltje aan het slopen is, legt hij wel de niet-eetbare onderdelen naast zich op de grond. Gelukkig.

[Sandra] schreef:Dat het rasspecifiek zou zijn geloof ik niet. Ik denk eerder dat het te maken heeft met verveling, frustratie, recalcitrantie. Otto vreet alleen als hij alleen in de kamer is en ik de deur uit ben. Dus laat ik hem in de keuken en af en toe probeer ik het weer: een halfuurtje, een uurtje. Van de week heeft hij een ochtend lang gestoeid met een andere hond en was 's middags goed moe. Leek me een ideaal moment om weer even te proberen. Maar nee. Hij had een hengsel van een tas gebeten zag ik toen ik na een uurtje weer thuiskwam.

Als hij een speeltje aan het slopen is, legt hij wel de niet-eetbare onderdelen naast zich op de grond. Gelukkig.

Op beagle-fora lees ik juist altijd dat al die beagles vreten, vreten en vreten :N:
Maar ik snap dan niet zo goed waar zijn frustratie of verveling vandaan zou moeten komen, hij vreet namelijk ook dingen als hij net een bot heeft gehad, we een denkspelletje hebben gedaan en 3 uur door het bos hebben gelopen. Dan zou hij lichamelijk en mentaal toch redelijk moe moeten zijn, dus verveling zou ik dan wegstrepen.. En frustratie? Tja, hij zit in een bench maar dat is verder nooit een probleem.. We hebben hem eens gefilmd toen wij weggingen en hij dus alleen in de bench moest zijn. Na drie minuten oid lag hij te pitten op z'n rug en overdag wil hij ook graag in de bench liggen als die open staat.

Van soortgelijk gedrag bij katten wordt wel gezegd dat er een stuk aanleg een zekere rol bij dit gedrag speelt. Bij het ene ras hoor je het meer dan eens en van het andere ras nooit.