komen we terug van de wandeling, wil ik haar naar haar bence brengen (ik moest opschieten voor me werk)
floep! weg hond!
Ik er achteraan, want verderop ligt middenop de weg een dooie vis, dus dat moest toch haar doel zijn! Dat was het ook, totdat er nog even een stukje verder een teckel liep. uiteraard moest daar naartoe worden geholt, en de mevrouw begon hysterisch te gillen, teckel hysterisch blaffen en vervolgens mijn hond snauwen naar de teckel waardoor de mevrouw nog hysterischer ging gillen... pfff
Ik hond gegrepen, provosorisch mn schouderband van me tas om dr nek geslagen (tsja, in de drukte een riem vergeten mee te nemen) en hup mee naar huis!
al met al, een half uur later nog bibberende knietjes... Stommerd
