Het HondenForum

Herkennen jullie dit?
Aankomend weekend gaan wij met mijn werk weg van vrijdag t/m zondag en dus kan Banjer niet mee.
Banjer gaat bij een goede kennis van ons logeren.
Dit is een hele lieve alleenstaande vrouw aan wie ik hem wel toevertrouw maar toch vind ik het zoooo moeilijk!
Morgen om 11.00 ga ik hem wegbrengen, hij is zo aanhankelijk naar ons en ik vind het zo zielig dat ik hem dan in een voor hem vreemde omgeving moet achterlaten.
Sinds hij bij ons is (nu 4 maanden) is hij nog nooit zonder ons ergens anders geweest.
Ik ben zo bang dat hij helemaal niet begrijpt waarom we hem ineens ergens achterlaten of zou een hond dat niet zo ervaren en zal hij het ook bij een ander fijn vinden als er goed voor hem wordt gezorgd?

Nanna schreef:Beetje flinker zijn hoor.
Kom op zeg "je hart huilt"......
Hij gaat gewoon een paar dagen lekker logeren en jij gaat wat anders doen. De wereld vergaat echt niet.
Geniet ervan!

amen!

renee-uk schreef:

Nanna schreef:Beetje flinker zijn hoor.
Kom op zeg "je hart huilt"......
Hij gaat gewoon een paar dagen lekker logeren en jij gaat wat anders doen. De wereld vergaat echt niet.
Geniet ervan!

amen!

Wat zijn jullie hard ik zou vreselijk overstuur zijn als mijn honden uit logeren moesten en mijn arme honden helemaal van streek

Ach ja, ik ken het een beetje. Ik heb Kay al meteen de eerste dag dat hij hier was, bij mijn zus moeten brengen, omdat ik nog 1 dag moest werken en we Kay vervroegd hebben opgehaald. En in de afgelopen 2 jaar is hij zeer regelmatig uit logeren geweest en toch vind ik het elke keer weer een beetje moeilijk. Zie altijd van alles misgaan, want tja meneer is heel wat anders dan wij in onze familie gewend zijn.... Maar geniet gewoon van het weekendje weg, hoogst waarschijnlijk wordt je beessie harstikke verwend en is het ook een vakantie voor hem en wil hij straks helemaal niet mee naar huis. Ik pas ook regelmatig op andersmans honden en 1 daarvan noemt het ook altijd 1 grote vakantie voor hun hond.

ach joh een hond leeft eigenlijk van moment naar moment, eerst kijkt ie vast wat "beteuterd" naar de wegrijdende auto maar 10 seconden later is ie dat alweer vergeten en dan heeft ie t daar prima naar zn zin hoor

toen tjibbe voor het eerst bij mn schoonouders ging logeren was dat ook ff raar maar toen we hem een paar dagen later op wilden halen wilde hij eigenlijk niet eens mee "ik woon nu toch hier?"

Ik herken het niet echt. Ik ga twee of drie keer per jaar een (lang)weekend weg zonder hond en dat is nu eenmaal zo
Wat ik wel merk is dat wanneer ik Kaiou zelf wegbreng naar de oppas (mijn buren) zij zitten met een hond die wacht tot het baasje weer terug komt.
Die veel voor de deur ligt en 'bezig is met wachten'. Dat is voor de oppas weer niet zo leuk.
Ik doe het nu dus anders. Ik ga gewoon net als altijd weg met het normale 'tot straks' wat daar bij hoort en laat de buren Kaiou dan ophalen bij mij thuis.
Kaiou vindt dat fantastisch en is dan ook bij de buren thuis niet met iets anders bezig maar helemaal zichzelf.

ik heb het wanneer ik ze naar een pension breng. dat voelt voor mij echt niet goed en dan ben ik wel een tikkie verdrietig voor ze. maar tja, het leven is niet altijd leuk en soms moeten dingen nou eenmaal. sterkte ermee hoor.

alm@ schreef:

renee-uk schreef:

Nanna schreef:Beetje flinker zijn hoor.
Kom op zeg "je hart huilt"......
Hij gaat gewoon een paar dagen lekker logeren en jij gaat wat anders doen. De wereld vergaat echt niet.
Geniet ervan!

amen!

Wat zijn jullie hard ik zou vreselijk overstuur zijn als mijn honden uit logeren moesten en mijn arme honden helemaal van streek

da's lekker voor de honden dan als je ze zo weg laat gaan
In dit geval is het maar voor een paar dagen, de hond gaat niet naar een akelig achterafpensionnetje dus ik zie het probleem niet zo.
Natuurlijk is het nooit leuk als je honden ergens moeten gaan logeren, daar heb je ze uiteraard niet voor genomen maar om er nou zo'n drama van te maken, nee dat zie ik niet.
Als ik er echt zo'n moeite mee zou hebben zou ik niet weggaan zonder hond, dat kan natuurlijk ook nog.

Ik begin er aan te wennen na twee keer Bram uit logeren toen Izzie loops was. Eerste keer in pension en tweede keer bij Marye. Ik mis hem wel heel erg, stom he. Bram had er geen enkele moeite mee hoor trouwens, die vermaakt zich prima zonder mij

Sterkte!

De allereerste keer dat Kyra ging logeren bij mijn ouders vond ik dat ook heel erg.
Elk 2 uur ging ik bellen of ze me niet miste en of alles goed ging.

Ik vond de eerste keer dat Bowie ging proeflogeren ook vreselijk maar... Bowie vond het geweldig.... thuis is ze erg op ons gericht, wil niet graag dat "vreemde" iets van haar willen of moeten maar daar was zodra wij de deur uit waren helemaal niets meer van temerken.
Dus Bowie gaat vaker uit logeren.

Daar heb ik nou geen problemen mee hoor, om mijn honden uit logeren te sturen. In december gaan ze beiden een week in pension en ik verheug me op een hondloze week. We gaan zelf lekker op vakantie en ik kan dan dingen doen die met honden een stuk moeilijker zijn. Mijn hart huilt dus niet.

Ik vind het ook erg om mn honden uit logeren te sturen hoor..
In januari gaan ze zelfs 2 weken weg..alleen James blijft

miekmiek schreef:ik heb het wanneer ik ze naar een pension breng. dat voelt voor mij echt niet goed en dan ben ik wel een tikkie verdrietig voor ze. maar tja, het leven is niet altijd leuk en soms moeten dingen nou eenmaal. sterkte ermee hoor.

Dit dus. Ze doet altijd vreselijk zielig als we haar achterlaten en de pensionmeneer zegt ook dat ze steeds een beetje van slag is de eerste dag.
Daarna vind ze het best wel leuk zo te horen, maar ze is ook atijd weer heel blij dat ze terug mee mag met ons .

Het is dus niet altijd even leuk om ze achter te laten maargoed, soms is het niet anders . Niet teveel drama rond maken en dan komt het wel goed.

Ik ben sinds ik Luna heb al twee keer weggeweest zonder haar. De ene keer een weekje en toen zijn mijn broertje en vriendin in mijn huis komen wonen en de andere keer een weekendje en toen hebben mijn nichtje en een vriendin opgepast. In december gaan we met de hele familie (van oma tot aan kleinkinderen zo'n 30 personen) een weekend weg en dan zijn al mijn gewoonlijke oppassers dus ook mee... en het huis waar we zitten laat geen honden toe...

Dat wordt dus de eerste keer dat Luna uit logeren gaat en ik vind het zelf ook niet zo leuk. Ik ben ervan overtuigd dat Luna een leuk weekend zal hebben hoor, maar met dat familieweekend zitten we met z'n allen in een groot huis midden in het bos, hebben we wel wat activiteiten, maar genoeg tijd om aan haar te besteden en ik zou het gewoon leuk vinden als ze erbij kan zijn... Denk dus dat ik het niet zo leuk vind als ik haar naar het oppas-adres ga brengen, maar ja, niets aan te doen...

Voor een weekendje heb ik er ook weinig moeite mee, zeker als Loekie naar een goede bekende gaat. In mijn geval zijn dat meestal mijn ouders of goede vrienden van ons. Ik weet dat ie daar in goede handen is, en dat ie niks te kort komt, dus ik ga er zeker geen drama van maken en gewoon lekker van het weekend genieten. Natuurlijk is het even anders, mis ik hem wel en vraag ik me tijdens het weekend wel eens af hoe het met hem gaat, maar ik heb er geen slapeloze nachten van om het zo maar te zeggen. En bovendien is het dan des te leuker om hem na het weekend weer op te halen!

Ik moet zeggen dat ik Jola zo aan iedereen mee durf te geven, maar Odin niet
Jola is voor mij ook al in heel veel handen geweest en die vind eigenlijk alles wel prima en gezellig en daarbij kennen de alle mensen die op ze passen Jola ook supergoed omdat ze eerst echt altijd overal me mij mee ging. Odin heb ik vanaf pupje en de eerste keer een paar uur bij mijn moeder vond ik al een beetje moeilijk hahaha (erg he ) Hij is volgens mij pas een keer bij iemand anders blijven slapen en dat vond ik ook lastig, maar hij is ook heeel erg aan ons gehecht en vind andere mensen wel leuk maar als het er op aan komt wil die toch bij ons zijn, bij mijn ouders waar we best veel komen is hij nog altijd niet 100% op zijn gemakkie en dat heb je dan natuurlijk ook wel in je achterhoofd.

Als het goed is gaan we in augustus 5 weken naar nicaraqua en dan zal ik hem toch echt naar iemand anders moeten brengen dus dat zal ik wel even lastig vinden, maar daar zet ik me ook wel weer overheen hoor, ik zorg er wel voor dat hij bij een super huisje zit dus hij gaat zeker niets tekort komen Ik denk dat ik hem wel eerst even een lang weekend uit logeren stuur even kijken hoe ze op elkaar reageren.

Nanna schreef:Beetje flinker zijn hoor.
Kom op zeg "je hart huilt"......
Hij gaat gewoon een paar dagen lekker logeren en jij gaat wat anders doen. De wereld vergaat echt niet.
Geniet ervan!

Zo zie ik het ook.

Heel herkenbaar... de eerste keer dat Magic een nachtje ging logeren (bij mijn schoonouders), wilde ik elk uur bellen om te vragen of het wel goed ging. Ze hebben zelf ook een hond, en dat zijn dikke vriendjes met z'n tweetjes, ze hebben aan één stuk door gespeeld .

De keer daarop was een lang weekend trouwens (ook bij mijn schoonouders), en toen wilde hij na afloop niet meer mee naar huis. Hij wilde ook liever bij mijn schoonmoeder om snoepjes bedelen dan met ons knuffelen. Had ons geen seconde gemist .

Ik ben eigenlijk nog nooit zonder honden weggeweest, wel een keer drie dagen zonder Lilo, die had de tijd van dr leven en alhoewel ik haar best af en toe miste hebben wij een heerlijk weekend gehad
De Podenco's zijn altijd bij me, dus ik denk dat ik ze wel erg zal missen als ze uit logeren zouden gaan, maar niet zoals TS het uitdrukt...

ik vind het ook heel erg moeilijk als ik weg ga zonder de honden.

Als mijn man thuis blijft niet maar als ik ze uit logeren moet doen dan vind ik het verschrikkelijk en moet ik ook erg veel huilen.

Dus voor mij is dat ook niet weggelegd.

ik kan je gevoel goed begrijpen

Toen ik mijn sint bernard Bruno voor het eerst naar pension bracht , voelde het of ik hem voor het eerst naar school bracht.Ben daarna meteen koffie gaan drinken bij m,n moeder , die had dus de grootste lol omdat ik zo overbezorgt was.Ik vond het verschrikelijk dat ik mijn hond had achter gelaten bij een vreemde. S,avonds heb ik hem weer opgehaald ( was nog geen dag ) maar Bruno zag er goed uitgeleefd uit , was zwart van top tot teen. Hij was de hele dag buiten geweest met de honden van de eigenaar van het pension.

Ik denk dat ik die dag er slechter aan toe was dan Bruno

Inmiddels gaat het stukken beter met mij als Bruno naar pension gaat

Gr,Zonta

astrid schreef:Daar heb ik nou geen problemen mee hoor, om mijn honden uit logeren te sturen. In december gaan ze beiden een week in pension en ik verheug me op een hondloze week. We gaan zelf lekker op vakantie en ik kan dan dingen doen die met honden een stuk moeilijker zijn. Mijn hart huilt dus niet.

Dit dus.
Sterker nog, op 11 december gaat zoonlief naar een internationaal judotoernooi in Bremen van vrijdagochtend tot zondagavond negen uur. Kan ik me nu al helemaal op verheugen. Een heel weekend even voor mezelf

Dus mijn hart huilt niet eens als mijn 12-jarige zoon een weekendje pleite is, laat staan als mijn honden in december (ja, ik ga ook een week weg naar de schoonfamilie na de kerst ) in week (of nee, eigenlijk 9 dagen) in pension zitten.

Ik pas op honden , toen er bij mij de afgelopen vakantie periode honden werden gebracht,
moest ik altijd innerlijk zo lachen om de baasjes.

Mama gaat even op vakantie en jij gaat hier lekker spelen, ga je mama wel missen. hond heeft geen eens tijd meer is inmiddels al druk in de weer met die van mij.
Na twee weken worden ze opgehaald hond is blij herkend het baasje even lekker knuffen. en loopt zo weer weg om andere dingen te doen.

Het baasje verbaast achter gelaten.

Snap je wel hoor TS..

Ik kan ook niet zonder mn honden
daarom ga ik ook nooit weg zonder honden.
Op vakantie ga ik alleen als mn honden meekunnen..

Martijn schreef:Niet zonder je honden kunnen is een ander gegeven dan een hond die niet zonder jou kan.

dat is zeker zo..
Uitgezonderd van tyson kunnen de honden zeker wel zonder mij..

Maar ik absoluuuuut niet zonder mijn hondjes haha

Hier nog een ontaarde moeder/hondenbaas Als de kinderen (13 en 15) een paar dagen weg zijn, kan ik echt genieten van mijn rust. Als het langer is, ga ik ze wel missen Als Boyke weg is, mis ik hem soms wel, vooral onze wandelingen samen, maar ik sta er niet te lang bij stil. Ik vind het wel veel fijner als hij mee kan op vakantie

Onze honden zijn nog nog nooit een dag of nacht bij andere geweest Ze zijn erg baasgericht dus vind het ik lastig om ze weg te brengen, Dolly kan dit misschien nog wel aan maar Buck en Sybil hebben echt een gebruiksaanwijzing. Gelukkig is het tot nu toe nog niet echt aan de orde geweest, als het echt een keer nodig is dan zoek ik naar de beste oplossing.
Ik ga zelf wel eens een weekend of nacht weg maar dan is mijn man thuis en andersom.....dan mis ik mijn honden ook heel erg maar ik geniet er ook van om even hondloos te zijn.

Rinki schreef: Ik ben zo bang dat hij helemaal niet begrijpt waarom we hem ineens ergens achterlaten of zou een hond dat niet zo ervaren en zal hij het ook bij een ander fijn vinden als er goed voor hem wordt gezorgd?

Nando is daar wat moeilijker mee, bij een 'verkeerde' oppas raakt hij helemaal over zijn toeren.
In die mate dat ik door verschillende ben opgebeld of ik hem kan ophalen, omdat het gewoon niet ging.
Maar dat is een geval apart hoor, over het algemeen passen honden zich vrij snel aan.
Ik heb nu een oppas waar het wel goed gaat en dan heb ik er totaal geen moeite mee hem weg te brengen.
En Cariño is Cariño, als hij kan rennen en slapen vind hij alles wel best geloof ik.
Ik zie het gewoon als een leuk logeerfeestje voor ze.

Badankt voor jullie reacties.
Banjers logeerpartytje is voorbij maar volgens mij had hij best wat langer willen blijven, het is echt heel goed gegaan!
Toen ik hem vrijdag wegbracht naar de oppas was hij eerst wel onrustig en het hele huis aan het besnuffelen. Wij zaten koffie te drinken en op een gegeven moment ging Banjer onder de tafel liggen. Normaal als er iemand van ons in de benen komt en/of zij jas aantrekt gaat Banjer altijd meteen bij de deur staan omdat hij wel meewil. Toen ik nu opstond en mijn jas aandeed bleef hij gewoon liggen en toen ik al bij de deur was kwam hij wel in de benen maar bleef naast de oppas staan alsof hij het wist, kwam misschien ook omdat zijn mandje en speeltjes daar waren. Ik heb er ook niet teveel toestand van gemaakt en hem nog een stevige aai over zijn kopje gegeven en ben toen met een héél goed gevoel weggegaan. We hebben een heerlijk weekend gehad waarin ik geen moment met een vervelend gevoel aan Banjer heb gedacht. Gisteravond hebben we hem opgehaald en hij zag er zo tevreden en blij uit, het was heel goed gegaan. De oppas vond het jammer dat hij al wegging.
In februari gaan we op wintersport en dat is een week, maar nu ik weet dat Banjer én zijn oppas ook een fijne week zullen hebben hoef ik me daar gelukkig geen zorgen meer over te maken. Ze vroeg al of we tussendoor ook nog een keer weggaan en of hij dan weer mag komen logeren, ik denk dat ik daar maar dankbaar gebruik van ga maken