Ja, want ik ben hondentrainer..
Geplaatst: 10 nov 2010 16:56
Ik word soms zo moe van mensen die zich ongevraagd met dingen bemoeien die ze geen zak aangaan.
Zoals bijvoorbeeld vandaag.
Ik ga met Skadi het dorp in en loop dan langs de supermarkt.
Veel interessante dingen voor haar, waarvan ik wil dat ze die leert negeren. Het uitgebreid overal aan snuffelen hebben we al gedaan toen ze veel jonger was, nu richten we ons op mij en lopen rustig door. Om het beeld compleet te maken, ik loop met een lange riem die ik in mijn rechterhand houd. De hond loopt links van me, en ik houd haar kort met de linkerhand, de riem zit daar in een slag om mijn hand. Zo loop ik al mijn hele leven met honden. Ik kan snel inkorten als het nodig is, en gecontroleerd de ruimte geven als het kan.
We lopen langs een vrouw en Skadi wil aan haar boodschappentas snuffelen. Dat mag ze niet van mij.
Hieronder het gesprek dat volgde. Ik bleef gewoon doorlopen, maar de vrouw in kwestie liep met me mee.
Zij: "Dat snuffelen is heel belangrijk in de socialisatiefase hoor!"
Ik: "Ja, maar de socialisatiefase is ze alweer even uit, hoor.".
Zij: "Ja, ze komt nu net in de tweede fase"
Ik: Stilte en ik dénk: 'nou-ou, daar zitten we al een maand in hoor'.
Zij: "Ja, want ik ben hondentrainer op hondenclubs.".
Ik: Stilte en ik dénk: 'wat een rare overbodige toevoeging. Laat ik nou denken dat je hondentrainer was op de kattenclub'
Zij: "Maar je moet haar niet zo korthouden hoor. Ik zie aan je manier van vasthouden dat je bij hondenschool X bent."
Ik: Inmiddels IJZIGE stilte en ik dénk: 'loop niet zo dom te kletsen mens, ik houd mijn honden ALS ze aan de riem moeten al 20 plus jaar zo vast'
Zij: "Maar ze is wel heel mooi en leuk".
Ik: Ja, dat is ze zeker" en ik loop, Skadi korthoudend, verder.
Gelukkig liep de vrouw toen niet verder me me mee, want er zat een "mens, bemoei je met je eigen zaken en laat mij met rust" op ongeveer 10 seconden afstand te wachten om mijn mond uit te springen.
Ik kijk Skadi aan en grinnik: "Bij sommige mensen duurt het even voor het kwartje valt. Maar jij bent een héle brave meid!" (want ze had verder die vrouw en haar tas dus straal genegeerd).
Ik had natuurlijk een wedstrijdje vérpissen aan kunnen gaan met die vrouw, maar achte de kans dat dat verspilde moeite was te groot. Inplaats daarvan zag ik het maar als een extra trainingsmoment voor mij én de hond om zelfbeheersing te oefenen
Zoals bijvoorbeeld vandaag.
Ik ga met Skadi het dorp in en loop dan langs de supermarkt.
Veel interessante dingen voor haar, waarvan ik wil dat ze die leert negeren. Het uitgebreid overal aan snuffelen hebben we al gedaan toen ze veel jonger was, nu richten we ons op mij en lopen rustig door. Om het beeld compleet te maken, ik loop met een lange riem die ik in mijn rechterhand houd. De hond loopt links van me, en ik houd haar kort met de linkerhand, de riem zit daar in een slag om mijn hand. Zo loop ik al mijn hele leven met honden. Ik kan snel inkorten als het nodig is, en gecontroleerd de ruimte geven als het kan.
We lopen langs een vrouw en Skadi wil aan haar boodschappentas snuffelen. Dat mag ze niet van mij.
Hieronder het gesprek dat volgde. Ik bleef gewoon doorlopen, maar de vrouw in kwestie liep met me mee.
Zij: "Dat snuffelen is heel belangrijk in de socialisatiefase hoor!"
Ik: "Ja, maar de socialisatiefase is ze alweer even uit, hoor.".
Zij: "Ja, ze komt nu net in de tweede fase"
Ik: Stilte en ik dénk: 'nou-ou, daar zitten we al een maand in hoor'.
Zij: "Ja, want ik ben hondentrainer op hondenclubs.".
Ik: Stilte en ik dénk: 'wat een rare overbodige toevoeging. Laat ik nou denken dat je hondentrainer was op de kattenclub'
Zij: "Maar je moet haar niet zo korthouden hoor. Ik zie aan je manier van vasthouden dat je bij hondenschool X bent."
Ik: Inmiddels IJZIGE stilte en ik dénk: 'loop niet zo dom te kletsen mens, ik houd mijn honden ALS ze aan de riem moeten al 20 plus jaar zo vast'
Zij: "Maar ze is wel heel mooi en leuk".
Ik: Ja, dat is ze zeker" en ik loop, Skadi korthoudend, verder.
Gelukkig liep de vrouw toen niet verder me me mee, want er zat een "mens, bemoei je met je eigen zaken en laat mij met rust" op ongeveer 10 seconden afstand te wachten om mijn mond uit te springen.
Ik kijk Skadi aan en grinnik: "Bij sommige mensen duurt het even voor het kwartje valt. Maar jij bent een héle brave meid!" (want ze had verder die vrouw en haar tas dus straal genegeerd).
Ik had natuurlijk een wedstrijdje vérpissen aan kunnen gaan met die vrouw, maar achte de kans dat dat verspilde moeite was te groot. Inplaats daarvan zag ik het maar als een extra trainingsmoment voor mij én de hond om zelfbeheersing te oefenen
, ghehehe
Ik stond bij de bushalte en nam wat afstand omdat ik hem die kans niet wil geven. 
ik bevestig met deze post wel een vooroordeel besef ik maar gut ik vond het een beetje zielig om te moeten horen dat iemand die traint met de honden zijn honden buiten een trainingsveld niet onder appel heeft.