Het HondenForum

Een kennis van me heeft een labrador uit een zogenaamde field trial lijn.
Toen het hondje een maand of 8 was, mocht het eens mee jagen, en na een apportje van een duif, raakte hij in een soort epileptische toestand.
De daarop volgende maanden gebeurde dit regelmatig.

Na veel zoeken kwamen we op het internet, de term exercise induced collaps tegen.
De DA had hier nog nooit van gehoord, en na veel zoekwerk kwamen we uit bij een laboratorium dat over de specifieke dna test beschikt om EIC aan te tonen, uitslag positief.

Ik plaats dit bericht, omdat er over dit "genetisch defekt" nog erg weinig bekendheid is, onder dierenartsen. Het komt merendeels voor bij labradors.

Hier een filmpje van EIC:
" onclick="window.open(this.href);return false;

" onclick="window.open(this.href);return false;


En hierbij een link met uitleg:

http://www.whgdierenartsen.nl/Bibliothe ... +RETRIEVER" onclick="window.open(this.href);return false;
gr Carlos


*edit extra filmpje toegevoegd*

vorig jaar op de Felcan hondendag is deze aandoening ook besproken. http://www.felcan.nl" onclick="window.open(this.href);return false;

dit staat erover beschreven in de handout van deze dag http://www.felcandag.nl/sitedata/images ... ag2009.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

"Exercise induced collapse
Dit ziektebeeld is beschreven bij meerdere Retriever soorten. Het is een aandoening met
een autosomaal recessieve vererving. Bij de Labrador Retriever wordt de aandoening meer
bij werkhonden gerapporteerd. Het ziektebeeld treedt op bij jonge honden. Wanneer er
inspannend gewerkt is, treedt op een gegeven moment zwakte van de achterpoten op,
later ook van de voorpoten en vervolgens kunnen de honden niet verder (collaps). Na
maximaal een half uur herstellen de dieren zich weer. De aandoening is berucht omdat
bekend is dat enkele honden overleden zijn als gevolg van dit ziektebeeld. Daarom wordt
geadviseerd om dieren die dit beeld vertonen direct te laten stoppen met datgene waar ze
mee bezig zijn en te laten rusten. Er is een DNA test ontwikkeld voor dit ziektebeeld.
Gebleken is dat het gen dat en rol speelt in dit ziektebeeld verantwoordelijk is voor de
communicatie tussen zenuwen onderling. Vermoedelijk gaat in deze communicatie dus iets
mis, wat de klinische symptomen bij ECI veroorzaakt.
Bovenstaande stukjes zijn slechts enkele van de ziektebeelden die aanvalsgewijs bij de
hond optreden. Helaas is het tijdsbestek van de lezing te kort om alle bekende
aandoeningen te bespreken. We zien dat de diagnostiek van dit soort aandoeningen de
laatste jaren sterk uitgebreid is, enerzijds door de technieken van DNA onderzoek,
anderzijds doordat eigenaren sneller komen en meer informatie aanleveren die goed
uitzoeken mogelijk maken. Het feit dat veel van dit soort aandoeningen gefilmd worden
door eigenaren heeft het voor dierenartsen mogelijk gemaakt om beter in beeld te krijgen
welke symptomen precies gezien worden waardoor gerichter gezocht kan worden naar een
diagnose. Ik vermoed dat in de toekomst door het verder ontwikkelen van DNA
technieken en scan technieken nog veel vooruitgang geboekt zal kunnen worden. Vooral
voor het ziektebeeld epilepsie zal dat kunnen leiden tot meer inzicht en daardoor tot een
betere behandeling en een aangepast fokbeleid."

Nanna schreef:[Ik zie daar eerder een hond in die geen contrôle heeft over de achterpoten dan iets dat op epilepsie moet lijken.
Is het geen zwemmer?

Vaak raakt de hond ook wat versuft/apatisch.
Ik hoop dat fokkers hun taak serieus nemen, nu er een dna test is, en de ouderdieren vooraf hierop testen.
Dit bespaart de toekomstige pup eigenaar een hoop ellende.

gr Carlos

Mijn Balou vertoont ook alle symptomen. Is nooit getest trouwens, dat was er indertijd nog niet.
Bij haar was er een relatie met dr loopsheid, met hormoonschommelingen had ze er meer last van.
Ik heb haar laten steriliseren en ik weet nu precies inwelke situaties ik donders op moet letten.