Het HondenForum

Nu onze dame (herplaatser) volwassen is en stabiel van gedrag, spelen wij met het idee van het uitbreiden van de roedel met een extra hond.

Zelfde ras, dus zelfde eigenaardigheden in de verwachting, maar dan nu een reu.
Nu hebben we een allerschattigst nest gezien, maar ook een mooie reu van nog geen jaar in het asiel.

Nu probeer ik erachter te komen wat nu het meest slimme zou zijn. Bij beide verwacht ik in het begin veel tijd te moeten steken in opvoeding.
Maar behalve dat mijn hart overloopt voor puppy's en zielige hondjes in het asiel kan ik niet echt komen tot rationele argumenten.
Die heb ik natuurlijk wel nodig om een weloverwogen beslissing te kunnen nemen.
Heeft iemand deze keuze al eens gemaakt en wat is het (en waarom) geworden?

Ik denk dat je zo'n beslissing niet alleen maar met je hoofd kunt nemen, denk dat je eigen voorkeur toch wel belangrijk is

eigen ervaring:
Ik ga meestal voor herplaatsers maar niet voor de eerste de beste mooie reu uit een asiel.
Zou wel graag willen weten waarom die reu daar zat, hoe zn gedrag is en hoe hij samengaat met de hond die er al is. Dat ie mooi is is voor mij een bijkomstigheid.
Ik heb goede ervaringen met herplaats-sites van -en de mensen die de herplaatsingen doen bij- zowel de witte als duitse herder rasvereniging.
Dat mijn laatste hond een pup was is een weloverwogen beslissing geweest, een soort van kadootje voor mezelf na al die herplaatsers.
Maar de volgende hond wordt zeker weer een herplaatser en deze keer denkelijk wel eentje uit het asiel.
Als Engeland niet zo'n moeilijk importbeleid had zou ik zeker ook een buitenlands hondje overwegen, maar dat gaat hem dus niet worden
Mijn reden om voor een herplaatshond te kiezen is dat pupjes over het algemeen wel een goed huis vinden en je dat bij een herplaatser nog maar moet afwachten en ook zij hebben in mijn ogen recht op een fijn leven.

ik denk als je er al 1 hebt gezien in een asiel dat je daar eens moet gaan kijken vragen van het hoe en wat en waarom hij daar dan zit, gezondheid, kwaaltjes etc. dan effe lekker ermee lopen vragen of je hem kan reserveren omdat je nog effe wilt nadenken, en je jouw hond graag bij deze wilt laen om te kijken of het klikt dit zou ik wel doen op neutraal terrein dus buiten het asiel, en tja puppies daar smelt je gewoon bij en dan weet je ook hoe je hem wilt opvoeden. Ik zou geen hond nemen uit het buitenland de nederlandse asiels en herplaatscentra's zitten al te vol maar dat is mijn mening.

Groetjes Dierenfreek

Ik sluit me aan bij het bovenstaande.
Je kunt gemakkelijk naar het asiel gaan en kijken of er een hond is die je aanspreekt. Vervolgens vraag je of je er mee mag gaan wandelen om te kijken of het klikt tussen jou en de hond, en ook met jouw hond. Daar zullen ze alle respect voor hebben in een asiel.


Bij een pup is het altijd afwachten hoe hij zich ontwikkelt. Karakters zijn wel rasonderhevig maar dat wil niet zeggen dat er geen verschillen zijn. Het kan in ieder geval maken dat de pup zich ontwikkelt tot bijvoorbeeld een heel dominante hond die de oudere al daar aanwezige hond niet respecteert wat tot een conflict kan leiden dat niet meer goed komt.

Bij een volwassen hond speelt dit probleem niet meer. In een asiel hebben ze vaak een aardig beeld van een hond, en hoe de hond zich verhoudt tot andere honden, katten, kinderen, alleen thuis zijn etc.

Je hebt nu een teefje. Natuurlijk kies je zelf voor een hond, maar ik zou ook naar haar kijken. Waar zal ze het meest aan hebben? Heeft ze snel een klik met een pup? Of 'haat' ze pups? Is er een klik tussen haar en de reu van een jaar?
Lastig dilemma. Ik heb altijd pups gehad, tot een zoon van Beetle herplaatst moest worden. Hij was welliswaar een herplaatser, maar wel eentje waarvan we de hele geschiedenis kennen en de eerste 8 weken bij ons heeft gewoond.

Nanna schreef: Hou er wel rekening mee dat een Malamute reu vaak geheel andere koek is dan een teef.
Ze zijn zeer dominant en laten beslist niet over zich lopen en die ik ken gaan ook een gevecht niet uit de weg.
Daar moet je wel maar zin in hebben om daar mee te dealen.

Die teef van mij kan er ook wat van hoor :N:. Die is een stuk erger dan die sul van een malamute-reu van hier op de hoek.
Maar ik snap je punt, reuen zijn meestal wat explosiever dan teven en bij een dominant ras is dat wel iets om bij iedere wandeling (meerdere keren per dag de komende 14 jaar) rekening mee te houden.

Maar het zijn absoluut honden met veel 'karakter', dat maakt ze ook zo leuk .

Renske schreef:Je hebt nu een teefje. Natuurlijk kies je zelf voor een hond, maar ik zou ook naar haar kijken. Waar zal ze het meest aan hebben? Heeft ze snel een klik met een pup? Of 'haat' ze pups? Is er een klik tussen haar en de reu van een jaar?

Ik kan heel moeilijk inschatten wat voor haar het beste zou zijn. Puppy's zijn altijd leuk. Maar andere honden eigenlijk ook altijd wel.

Zo'n test met de andere hond is naar mijn idee wel leuk, maar weinig voorspellend. In een bos of park zijn andere honden namelijk geweldig, maar in huis is wel eens een ander verhaal. (de hond van de buren was niet welkom, terwijl ze er altijd leuk mee speelt).

dat verschilt ook weer per hond ben ik achter. De pup van mijn zwager is bij mijn reu niet welkom in huis. In de tuin en buiten vindt hij hem geweldig.
De pup van mijn vriendin een heerlijke berner dame is zowel binnen als buitens huis welkom.
mijn teef vind alles best, als het maar gaat zoals zij het wil.

Ga gewoon eens met je teefje kijken bij die reu in het asiel. Misschien klikt het wel totaal niet, dan kun je nog weer verder zoeken. Als het wel goed klikt, en zijn gedrag en karakter passen bij jullie, dan zou ik daarvoor gaan. Een pupje van een goede fokker komt meestal wel goed terecht, een volwassen Malamute reu uit het asiel heeft daar vaak iets minder kans op.
Maar goed, dat ben ik en dat is heel persoonlijk. Je moet doen wat voor je teefje en voor jou goed voelt.

Ik zou zeggen ga na het asiel en leg je verhaal voor, ik denk dat je d ehond best op proef mee mag nemen... als het niet gaat dna kan hij weer terug en heeft de hond een leuke logeerpartij gehad.
Pup zou niet mijn keuze zijn, ik ga voor de herplaatsers maar dat is per persoon anders.
Je moet kiezen voor de beste optie voor de hond die je alhebt.. dus je zal moeten kijken of het klikt met de reu uit het asiel.

jacq1970 schreef:Ik zou zeggen ga na het asiel en leg je verhaal voor, ik denk dat je d ehond best op proef mee mag nemen... als het niet gaat dna kan hij weer terug en heeft de hond een leuke logeerpartij gehad.
Je moet kiezen voor de beste optie voor de hond die je alhebt.. dus je zal moeten kijken of het klikt met de reu uit het asiel.

helemaal mee eens

een malamute herplaatser vind soms moeilijk een nieuwe thuis

geef deze dus een kans en ga kijken of er een klik is


succes!

heb hier ook een vraag over.

hoe kan een asiel zeker weten dat een hond alleen thuis kan zijn??

in een asiel is een pup of volwassen hond toch nooit alleen???

ze geven meestal de info mee die ze krijgen van de vorige eigenaren

soms zit een herplaatser in een gastgezin en dan kan je duidelijkere info krijgen

ga er bij een nieuwe herplaatser altijd vanuit dat deze moet wennen in zijn nieuwe situatie en even gewentijd zal nodig hebben voor (lange periodes) alleen te blijven.