Het HondenForum

Een vriendin van mij is al een tijdje aan het rondkijken voor een (Duitse) herder en er zijn een aantal eisen, namelijk:
- volwassen hond, liefst tussen de 1,5 en 3 jaar
- stabiel
- lief voor kinderen
- kan alleen thuis zijn
- kan tegen veel prikkels

Het zit zo: ze heeft twee kinderen, een jongen van 9 en een meisje van bijna 7. Beide kids hebben ADHD en PDD-NOS. Vroeger hebben ze altijd honden gehad, waaronder een Duitser en een Mechelaar. De mechelaar hebben ze moeten herplaatsen toen de oudste zoon geboren werd, omdat de hond niet om kon gaan met de veranderde rangorde en een gevaar werd voor de baby. In de jaren daarna hebben ze altijd heimwee gehad naar een hond, maar omdat ze enorm met de kinderen getobt hebben, wilden ze wachten tot alles in een rustiger en stabieler vaarwater kwam.
Inmiddels zijn de kids oud genoeg om op een goede manier om te gaan met dieren. Je merkt nu ook weinig meer van hun stoornissen, behalve dan dat ze enorm druk kunnen zijn.

Mijn vraag is nu:
op welke manier kun je het beste op zoek gaan naar een hond die binnen het gezin past?

We hebben samen zitten kijken op MP, maar de herders die daar op staan, daar is eigenlijk altijd wel íets mee.
Nu dacht ik: misschien dat ze bij een rasvereniging kunnen informeren, maar ik weet eigenlijk niet zo goed hoe dat in zijn werk gaat?

Hier zitten vast mensen die daar meer verstand van hebben, dus graag jullie adviezen!

Ik durf het haast niet te zeggen... maar ik zou toch kiezen voor een ander ras. Een gezinshond-type... die wat minder gevoelig is voor drukte en prikkels.
De meeste herders zijn toch echt prikkelgevoelig en soms zelfs nerveus... ik vind dat niet zo passen in het plaatje. Maar goed, misschien kan ze ergens een leuke herplaatser vinden die wél ermee om kan gaan, via de rasverening ofzo..?

Nakisha schreef:Ik durf het haast niet te zeggen... maar ik zou toch kiezen voor een ander ras. Een gezinshond-type... die wat minder gevoelig is voor drukte en prikkels.
De meeste herders zijn toch echt prikkelgevoelig en soms zelfs nerveus... ik vind dat niet zo passen in het plaatje. Maar goed, misschien kan ze ergens een leuke herplaatser vinden die wél ermee om kan gaan, via de rasverening ofzo..?

Nou ja, ik moet zeggen dat ik zelf ook wel mijn bedenkingen heb bij herders in een druk gezin, maar van de andere kant: er zijn toch zat herders die dat wel kunnen?
Wij hebben thuis ook altijd herders gehad, in een gezin met 3 kinderen...

Welke van de herdersoorten is het meest stabiel denk je?

Ik vraag me ook af in hoeverre je een hond daar in zijn algemeenheid een plezier mee doet. Als ze het willen, neem dan een onverstoorbare hond, en dat zie je niet in heel veel herders.

Maar goed dat is hun eigen keuze uiteraard, als je even googled op duitse herder herplaatsing kom je als eerste op een speciale site met alleen maar duitse herders, daar staan vaak interessante honden tussen.

Renee-UK ff een PB'tje sturen.

Het is al aangegeven, ik zou er niet snel voor kiezen. Er zit zeker verschil in lijnen, als ik al kijk naar Noah en Tuana. Tuana zou zich prima aanpassen, hoe drukker hoe gezelliger zij het zal vinden. Echter zou Noah een angstbijter gaan worden, zij is zeer gevoelig voor die dingen en durft gerust hapjes uit te delen op zulke momenten.

Ik zou eerder voor een ras als een labrador gaan, die zijn niet van hun stuk te brengen

duitse herder schreef:Het is al aangegeven, ik zou er niet snel voor kiezen. Er zit zeker verschil in lijnen, als ik al kijk naar Noah en Tuana. Tuana zou zich prima aanpassen, hoe drukker hoe gezelliger zij het zal vinden. Echter zou Noah een angstbijter gaan worden, zij is zeer gevoelig voor die dingen en durft gerust hapjes uit te delen op zulke momenten.

Ik zou eerder voor een ras als een labrador gaan, die zijn niet van hun stuk te brengen

Zou dan wel een oudere labrador nemen, of in ieder geval uit rustigere lijnen. Ben bijvoorbeeld laat zich heel makkelijk opwinden door geluiden, geren, gespring etc. dan weet hij ook niet wat ie moet, daar zit je ook niet echt op te wachten als je kinderen hebt met deze aandoeningen denk ik.

Roan is van pup af aan opgegroeid in een gezin met een spastisch kindje.
Van wat wij gehoord hebben , zijn er nooit problemen geweest tussen het kindje en Roan.

Hij moest wel herplaatst maar dat had een andere reden.

Roan is altijd heel erg lief geweest voor kinderen.

Bij ons waren die er natuurlijk niet want toen hij hier kwam was ik 15 en mn broertje 14.
Maar toen mijn neefjes Mike en Leroy geboren waren zijn die altijd gewoon bij Roan geweest.

Wat je dan wel merkte was dat hij ze constant in de gaten hield.
Zodra die kleintjes gingen kruipen volgde Roan ze overal naar toe.

Ze konden ook alles bij hem, Mike lag altijd graag tegen Roan aan met zn flesje.
Bob de Bouwer spelen op Roan was ook een van de favo bezigheden , wat hij natuurlijk niet mocht.

Maar echt die hond heeft nog nooit een kind kwaad gedaan.


Dus het kan wel , maar ik denk dat de hond daar van pup af aan in moet groeien zeg maar.
En persoonlijk zou ik dan wel voor een kynologenlijn gaan, die zijn iets rustiger dan een adhd werklijn ( ok er zijn natuurlijk uitzonderingen. Hier werklijn die liever lui dan moe is en combifok die adhd hebben )

Roan was trouwens een combifok, maar met meer kynologenbloed dan africhtingsbloed

Ow lastig zeg!!
als ik die site bekijk die Aimee noemt, dan staan er heel veel herders tussen die niet met kinderen, niet met andere honden of niet met vreemde mensen kunnen... Ik had niet verwacht dat er zoveel 'probleemgevallen' binnen de duitse herders zaten...

Het probleem van een hond als een labrador is inderdaad dat die zich makkelijk mee laten slepen in de drukte. Ze hebben een paar jaar geleden een boomertje opgevangen en die werd nét zo druk als de kinderen en had zichzelf dan niet meer in de hand. Da's niet handig!

Wat zou dan een passend ras zijn? Een stabiele hond die goed tegen drukte kan... (nee, Cena is niet te koop )

http://www.ikzoekbaas.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;
Dat is een filter waar je kunt zoeken op ras/soort, of ze wel of niet bij kinderen kunnen, bij andere honden, bij katten, leeftijd, alleen thuis kunnen zijn, zindelijk en ik weet niet wat meer.
Er zitten 10 herders tussen die in aanmerking komen voor dat gezin, (eigenlijk 14 maar 4 zijn inmiddels geplaatst). Alleen qua leeftijd van de hond zullen ze hun eisen bij moesten stellen. Ik denk dat het een hele goede site is om een hond te vinden.
Jerry komt het meest in aanmerking:

Dank voor de tip!!!

Edit: ik moet zelf niet te veel kijken, want ik word helemaal verliefd op die honden! Jerry is inderdaad een kanjer! En Zoë haha ik geef het door!!!

Ik moet ook niet kijken hoor. Zoveel leuke en lieve honden waar ik van zou kunnen houden...

Maylala schreef:Renee-UK ff een PB'tje sturen.

nou renee-uk durft dat zo maar niet aan te raden hoor :N:
ik ken een hoop dh's waarvan er zeker wel een stel het goed doet bij kinderen, maar ik ken er eerlijk gezegd meer die je geen plezier doet met ze in een gezin met 2 adhd kinders te plaatsen.
Uiteindelijk moet het voor de hond ook wel fijn zijn natuurlijk

Ik ben niet zo'n voorstander van honden in een soort van therapeutisch jasje, dat is toch iets heel anders dan gewoon een hond in een gezin met kinderen.
Daarbij komt dat ik denk dat een doorsnee dh niet zo stoïcijns is dat ie dat aankan, al kun je natuurlijk nooit alle honden uit een ras over een kam scheren.
Ik zie een dh niet als eerste keus in zo'n situatie

Maar waarom vragen jullie Bouvierpoedel niet om raad, die heeft er veel meer verstand van dan ik en bovendien ervaring met therapeutische hulphonden.

Of misschien mensen met kinderen die adhd hebben en ook honden in het gezin hebben wonen benaderen om te vragen hoe zij de omgang met de kinderen en honden in banen leiden, wat voor soort honden ze hebben, en welke karakters.
Denk dat je daar nog meer mee bereikt, en een beter idee krijgt over waar ze op moeten letten, en wat ze zouden kunnen verwachten.

ik weet niet of jullie al bekend zijn met deze site? http://www.xs4all.nl/~barto2/Index2.htm" onclick="window.open(this.href);return false;
klik op overzicht, is overzichtelijker lezen
houdt deze regelmatig in de gaten, worden vaak herders herplaatst en staat eerlijke beschrijving van de hond bij. ook wordt de hond op proef geplaatst, voor het geval de hond niet in het gezin thuis past..

Nakisha schreef:Ik durf het haast niet te zeggen... maar ik zou toch kiezen voor een ander ras. Een gezinshond-type... die wat minder gevoelig is voor drukte en prikkels.
De meeste herders zijn toch echt prikkelgevoelig en soms zelfs nerveus... ik vind dat niet zo passen in het plaatje. Maar goed, misschien kan ze ergens een leuke herplaatser vinden die wél ermee om kan gaan, via de rasverening ofzo..?

Nou een schotse herder (collie) is daar wel geschikt voor. Mijn zoon heeft adhd en mijn honden (nou ja, op Cody nou dan) kunnen daar prima mee omgaan. Sterker nog, in de tijd dat hij nog vreselijke driftbuien had waarin hij vooral zichzelf bezeerde, gingen Kyra en Lyndie naar hem toe en klemden hem tussen hen in en hielden hem op zijn plaats tot hij kalmeerde. Nu heeft hij vooral 'wilde' buien waarin hij door de kamer stuitert en hard zingt en dan zien ze dat als een lollig spelletje en doen gezellig mee (tot grote vreugde van mij én de buren )
Ik zou trouwens wel voor een teefje gaan.

Browny schreef:ik weet niet of jullie al bekend zijn met deze site? http://www.xs4all.nl/~barto2/Index2.htm" onclick="window.open(this.href);return false;
klik op overzicht, is overzichtelijker lezen
houdt deze regelmatig in de gaten, worden vaak herders herplaatst en staat eerlijke beschrijving van de hond bij. ook wordt de hond op proef geplaatst, voor het geval de hond niet in het gezin thuis past..

Ik zou gewoon niet blind staren op een duitse herder, (of überhaupt) een herplaatser is niet altijd gewend met kinderen met afwijkend gedrag.. kijk bijvoorbeeld hoeveel verdriet expecting heeft omdat het uiteindelijk niet goed uit pakt tussen 1 van de kinderen en herplaats hond..

Wat ik net zei is het misschien beter om in contact te komen met mensen die ook kinderen met adhd hebben en honden in het gezin.. zoals lieke nu bijvoorbeeld die reageert.

Als ik naar mijn eigen dh's kijk, beiden herplaatsers en ok met kinderen, dan verwacht ik dat Finn niet met dat onverwachte en drukke onvoorspelbare gedrag om had kunnen gaan, die had denk ik grenzen gaan stellen.. en Bluf zou alleen maar meegaan in het drukke gedrag want die vind dat vaak helemaal leuk.. hoe drukker hoe gekker... maar zie dan de rust maar terug te vinden bij kind en hond
Dit laatste als voorbeeld hoe mijn twee duitse herders al verschillend zijn in omgang en acceptatie met bijvoorbeeld kinderen, beiden zijn ze er prima mee gesocialiseerd.. maar de een accepteert iets minder dan de ander.. als je dat als herplaatser in huis krijgt beiden is er niets gelogen over dat ze kindvriendelijk zijn.. de 1 is alleen iets meer gericht op kinderen en kan echt een leuk speel maatje zijn en de ander zal ze leuk vinden en ook best mee spelen, maar overhangen om zijn nek hangen etc.. dat vind hij dan weer niet fijn.
Ik zou met een herplaatser en kinderen die erg druk zijn niet dat risico willen nemen met een wat oudere hond.

Ik denk ook dat een ander ras veel beter past. Als ik naar mijn eigen DH kijk, die zou knettergek worden van de drukte en zijn gedrag zou hierdoor echt negatief veranderen.
De meeste DH's die ik ken, zouden niet in dit plaatje passen...
Denk dat ze het beter in een hele andere rasgroep kunnen zoeken.

niet gelezen dat het drukke kinderen met gedragsproblemen betreft ook dan zou ik voor een ander ras gaan met een zachter karakter voor kinderen. ik ken wel ODH baasjes met drukke kinderen maar dat moet je maar net treffen of de hond van pup af aan opvoeden en dat het karakter positief mag uitpakken. deze gok zou ik dus niet wagen

Ik denk dat je geen 1 hond een plezier doet om in een druk gezin te wonen.
En hoe is het verder als de kinderen op school zijn? Werken beide ouders of is er eentje thuis?

Ik ben niet zo voor het eigen ras aanprijzen. Maar mits je ook met de lastige kant (evt hondagressie) om kunt gaan vind ik een amerikaanse bulldog een uitgesproken gezinshond. Ze zijn stabiel, denken dat alles wat vanuit het gezin komt liefde en spel is. Houden bijna altijd van kinderen. Zijn niet verdedigend naar gezinsleden, sterker nog iedereen die ooit eens aan de deur is geweest hoort bij het gezin. Ze hebben een hoge pijnprikkel en hoge bijtdrempel naar mensen. Ik vind het gouden honden die weinig complex zijn in een gezin. Alleen moet je hem wel onder appel hebben buiten anders kun je zo'n uitvallend monster aan de riem krijgen naar andere honden. Maar ook dat vind ik voor een molooser erg meevallen. Ik heb nu mijn 3e ambull en daar zat geen enkele scherpe hond tussen ze willen wel heel graag willen luisteren naar en werken voor de baas. Maar je hebt altijd uitzonderingen.

Carmen schreef:Ik ben niet zo voor het eigen ras aanprijzen. Maar mits je ook met de lastige kant (evt hondagressie) om kunt gaan vind ik een amerikaanse bulldog een uitgesproken gezinshond. Ze zijn stabiel, denken dat alles wat vanuit het gezin komt liefde en spel is. Houden bijna altijd van kinderen. Zijn niet verdedigend naar gezinsleden, sterker nog iedereen die ooit eens aan de deur is geweest hoort bij het gezin. Ze hebben een hoge pijnprikkel en hoge bijtdrempel naar mensen. Ik vind het gouden honden die weinig complex zijn in een gezin. Alleen moet je hem wel onder appel hebben buiten anders kun je zo'n uitvallend monster aan de riem krijgen naar andere honden. Maar ook dat vind ik voor een molooser erg meevallen. Ik heb nu mijn 3e ambull en daar zat geen enkele scherpe hond tussen ze willen wel heel graag willen luisteren naar en werken voor de baas. Maar je hebt altijd uitzonderingen.

Van A tot Z mee eens

Dank jullie wel voor alle reacties! Een hoop stof tot nadenken voor mijn vriendin en haar gezin. Ik geef het allemaal door!

Carmen schreef:Ik ben niet zo voor het eigen ras aanprijzen. Maar mits je ook met de lastige kant (evt hondagressie) om kunt gaan vind ik een amerikaanse bulldog een uitgesproken gezinshond. Ze zijn stabiel, denken dat alles wat vanuit het gezin komt liefde en spel is. Houden bijna altijd van kinderen. Zijn niet verdedigend naar gezinsleden, sterker nog iedereen die ooit eens aan de deur is geweest hoort bij het gezin. Ze hebben een hoge pijnprikkel en hoge bijtdrempel naar mensen. Ik vind het gouden honden die weinig complex zijn in een gezin. Alleen moet je hem wel onder appel hebben buiten anders kun je zo'n uitvallend monster aan de riem krijgen naar andere honden. Maar ook dat vind ik voor een molooser erg meevallen. Ik heb nu mijn 3e ambull en daar zat geen enkele scherpe hond tussen ze willen wel heel graag willen luisteren naar en werken voor de baas. Maar je hebt altijd uitzonderingen.

Vind ik een goede optie inderdaad.

SannePP schreef:

Nakisha schreef:Ik durf het haast niet te zeggen... maar ik zou toch kiezen voor een ander ras. Een gezinshond-type... die wat minder gevoelig is voor drukte en prikkels.
De meeste herders zijn toch echt prikkelgevoelig en soms zelfs nerveus... ik vind dat niet zo passen in het plaatje. Maar goed, misschien kan ze ergens een leuke herplaatser vinden die wél ermee om kan gaan, via de rasverening ofzo..?

Nou ja, ik moet zeggen dat ik zelf ook wel mijn bedenkingen heb bij herders in een druk gezin, maar van de andere kant: er zijn toch zat herders die dat wel kunnen?
Wij hebben thuis ook altijd herders gehad, in een gezin met 3 kinderen...

Welke van de herdersoorten is het meest stabiel denk je?

Ik zou sowieso wegblijven van de mechelaar, de tervuerense en mogelijk ook de groenendaeler. Die drie vind ik zelf erg nerveus.
De duitse herder... zoals ik al zei, ik weet het niet. Wat ik de laatste tijd heb gezien en gehoord, zou ik het niet aandurven. Ik vind het risico te groot.
De laekense en hollander ken ik niet zo goed, misschien zit daar nog iets bij...

Maar ook ik zou naar een ander ras kijken.

ik kan naar mijn eigen duitsers kijken en dan met name naar Gina
Gina is opgegroeid met kinderen en is er stapelgek op.
Ik zou nooit een hond alleen laten met kinderen maar als ik er eentje vertrouw in dat opzicht is dat Gina wel, die wordt niet warm of koud van druk kindergedoe, gespring, geren of wat dan ook.
Maar waar ze niet tegen kan zijn onverwachte driftbuien en gemeend boos gegil, of dat nou wel of niet tegen haar gericht is.
Dat kan ze niet plaatsen en daar wordt ze onzeker van, het liefst loopt ze dan weg uit de situatie maar als dat niet kan zal ze best kunnen happen.
En dan blijft het natuurlijk wel een dh met een erg grote bek met tanden ten opzichte van een kind.

Ik geloof niet dat een dh stoicijns en/of stabiel genoeg is om die wisselende stemmingen, die zoals ik begrijp vrij normaal zijn bij adhd kinders, aan te kunnen en dat is dé reden waarom ik persoonlijk een duitse herder hier niet zal aanraden.

Nogmaals, je kunt een heel ras niet over één kam scheren en er zullen vast wel duitsers zijn die het wel prima zullen doen in zo'n situatie maar dat blijft in mijn ogen toch een gok en -wederom in mijn ogen- die neem je gewoon niet als er kinderen in het spel zijn.

En een herder gewoon uit het asiel? (http://www.dierenasiels.com" onclick="window.open(this.href);return false;)

De duitse herder van mijn zus komt uit asiel. We hebben later de fokker ook kunnen achterhalen en weten dus dat het een echte is.....

Hij was 3 jaar, wel erg druk, maar geweldig met kinderen. Ze hadden zelf nog geen kinderen, maar hij ging altijd al met kinderen van de buurt voetballen en mee van de glijbaan:D. Inmiddels hebben ze zelf ook een baby (en is hij een jaar of 13)
Een lot uit de loterij.....

Tot nu toe zou ik alle duitsers die ik gehad heb zo in een dergelijk gezin neer kunnen zetten, geen greintje pijn.
Met mijn huidige hond ga ik ook voor het sophiasnuffelcollege de klassen in en gaat hij wel mee naar het logeerhuis waar minimaal acht kinderen zijn met een groot diversiteit aan handicaps, kan die allemaal prima.
Er is ook een site herplaatsing duitse herders, bij de vdh houden ze zich niet bezig met herplaatsing. Rustig rond kijken en een proefperiode afspreken.

Hou er rekening mee dat een duitser echt zijn energie kwijt moet, graag zijn verstand gebruikt, dat moet je 'm wel kunnen bieden.

SannePP schreef:

Nakisha schreef:Ik durf het haast niet te zeggen... maar ik zou toch kiezen voor een ander ras. Een gezinshond-type... die wat minder gevoelig is voor drukte en prikkels.
De meeste herders zijn toch echt prikkelgevoelig en soms zelfs nerveus... ik vind dat niet zo passen in het plaatje. Maar goed, misschien kan ze ergens een leuke herplaatser vinden die wél ermee om kan gaan, via de rasverening ofzo..?

Nou ja, ik moet zeggen dat ik zelf ook wel mijn bedenkingen heb bij herders in een druk gezin, maar van de andere kant: er zijn toch zat herders die dat wel kunnen?
Wij hebben thuis ook altijd herders gehad, in een gezin met 3 kinderen...

Welke van de herdersoorten is het meest stabiel denk je?

duitse x mechelse herder is dan idd niet geschikt .
heb er zelf 1 rond lopen en die word hyper als er gespeeld word et een bal of drukte rond der is met bv een verjaardag of zo