Het HondenForum

We liepen net een blokje om en ineens liep hij heel wiebelig.
Zodra ik keek zag ik het en ben naar huis gegaan waar ik onderstaand filmpje heb gemaakt;als je goed kijkt naar zijn ogen zie je het nog.
Filmpje staat op blog.

Wat een raar iets...heb je enig idee wat het kan zijn? Hoe oud is Max nu?

Kristina schreef:Wat een raar iets...heb je enig idee wat het kan zijn? Hoe oud is Max nu?

Vestibulair syndroom.
Hij heeft zwaardere gehad en als je dat ziet schrik je je een ongeluk,maar dit was dus een lichte.

Nou zeker dat je dan schrikt! Ook al ben ik dan wel wat alert op dingen bij een oude hond, maar toch.

Het zwakt vanzelf weer af? (ben ondertussen aan het googlen naar meer info, want ik ken het niet)

Kristina schreef:Nou zeker dat je dan schrikt! Ook al ben ik dan wel wat alert op dingen bij een oude hond, maar toch.

Het zwakt vanzelf weer af? (ben ondertussen aan het googlen naar meer info, want ik ken het niet)

Ja het zwakt vanzelf weer af;naar de da gaan hoeft niet.Hij heeft er meer gehad waarvan 1 zwaardere.
Er kunnen restverschijnselen zijn maar of dat na deze bij hem zo is moet dus nog blijken.Een scheve kop heeft hij in elk geval niet(de hond van mijn vriendin wel,maar die heeft veel zwaardere aanvallen gehad).

Gekke Max

Wat is het toch een vervelend iets he?

Onze Joy heeft begin 2010 2x zo'n aanval gehad, waarbij ze bij de 2e niet eens meer kon lopen. Heel heftig om te zien moet ik zeggen. Maar gelukkig komt het wel weer goed. Onze Joy heeft er destijds alleen een scheef koppie aan over gehouden.

Tot januari 2010 had ik er nog nooit van gehoord maar sindsdien lijkt het wel schering en inslag! Ik hoor het echt overal.

Dikke knuf voor Max!

Hij loopt nog aardig wiebelig en de nystagmen zijn ook nog niet weg.
Je kunt er niks aan doen,dat is het vervelende.

Naar aanleiding van een ander topic wil ik je wat vragen hierover.

Mijn ouders hadden een hond (tot vorig jaar april).
Deze hond (Joop) heeft vorig jaar een hersenbloeding gehad (althans de dierenarts zei, het kan een hersenbloeding, herseninfarct of ene hersentumor zijn). Joop was 15 jaar
Als ik nu naar het filmpje kijk had Joop heel veel de zelfde symptomen. Ogen die heen en weer schieten, (zeer) scheef lopen en iedere keer omvallen, zijn ogen puilden uit zijn koppie.
Wij zijn naar de dierenarts geweest en heeft toen ene flinke injectie corticosteroieden gehad en de volgende ochtend moest het beduidend beter gaan.
De volgende ochtend kon Joop nog steeds niet recht meer lopen, viel echt om. Wist niet meer hoe hij moest eten (mijn ouders hadden omdat we dachten dat hij het niet zou redden nog stukjes worst gegeven, dit lukte niet hij kon alleen likken), drinken (liet alles weer uit zijn mond lopen) bij het plassen viel hij dus echt om. En nog steeds puilden zijn ogen uit zijn koppie en had nog steeds erg trillerige ogen. Hij is die middag ingeslapen
Heeft toen der tijd de dierenarts een verkeerde diagnose gesteld? En hebben wij toen een te snelle beslissing gemaakt?
Op dat moment was Joop een hoopje ellende en daarom hebben wij de keuze gemaakt om hem in de slapen. Volgens de dierenarts zou het waarschijnlijk niet meer verbeteren en altijd rest verschijnselen (scheeflopen omvallen enz) houden.

Baasjes van Ysje (van ons laatste nest dus) hadden eerst ook een teefje van ons.
Zij heeft twee heel zware gehad, waarbij ze een week niets kon.
Daar is ze van hersteld en ze heeft nog bijna drie jaar een prima leven gehad.
In maart is ze overleden, toen was ze wel bijna 15 inmiddels.

Vaak wordt het niet herkend, helaas.

Judith-Diesel schreef:Naar aanleiding van een ander topic wil ik je wat vragen hierover.

Mijn ouders hadden een hond (tot vorig jaar april).
Deze hond (Joop) heeft vorig jaar een hersenbloeding gehad (althans de dierenarts zei, het kan een hersenbloeding, herseninfarct of ene hersentumor zijn). Joop was 15 jaar
Als ik nu naar het filmpje kijk had Joop heel veel de zelfde symptomen. Ogen die heen en weer schieten, (zeer) scheef lopen en iedere keer omvallen, zijn ogen puilden uit zijn koppie.
Wij zijn naar de dierenarts geweest en heeft toen ene flinke injectie corticosteroieden gehad en de volgende ochtend moest het beduidend beter gaan.
De volgende ochtend kon Joop nog steeds niet recht meer lopen, viel echt om. Wist niet meer hoe hij moest eten (mijn ouders hadden omdat we dachten dat hij het niet zou redden nog stukjes worst gegeven, dit lukte niet hij kon alleen likken), drinken (liet alles weer uit zijn mond lopen) bij het plassen viel hij dus echt om. En nog steeds puilden zijn ogen uit zijn koppie en had nog steeds erg trillerige ogen. Hij is die middag ingeslapen
Heeft toen der tijd de dierenarts een verkeerde diagnose gesteld? En hebben wij toen een te snelle beslissing gemaakt?
Op dat moment was Joop een hoopje ellende en daarom hebben wij de keuze gemaakt om hem in de slapen. Volgens de dierenarts zou het waarschijnlijk niet meer verbeteren en altijd rest verschijnselen (scheeflopen omvallen enz) houden.

Mijn vorige hond heeft het ook gehad, en ook zo erg. Gelukkig wist mijn dierenarts wat het was, maar veel dierenartsen zeggen meteen 'hersenbloeding'. Terwijl een hersenbloeding bij een hond een zeldzaamheid is.
Dat geriatrisch vestibulair syndroom, waar Joop volgens mij aan leed, kan wel (voor een deel) genezen, maar vaak komt het in alle hevigheid terug, zoals bij mijn hondje. Ze was doodziek en vooral doodongelukkig, daar is toen snel een eind aan gemaakt

@ marian*: bah, en hij had zo stoer nog een lange wandeling gemaakt
Hoop dat hij het net zo makkelijk weer van zich af schudt als de vorige keer.
Sterkte met je ouwe baasje

Marjoleine schreef:
Vaak wordt het niet herkend, helaas.

Inderdaad.
Max heeft de eerste bijna 3 jaar geleden gehad en ik herkende het doordat de hond van mijn vriendin niet lang tevoren een aantal zware aanvallen had gehad.
Van die vorige tikken (hij heeft nadien nog een paar lichtere gehad) is hij volkomen hersteld.Ik heb vandaag contact gehad met de dierenarts en toen werd me ook gezegd dat je op dit moment niets anders kunt doen dan afwachten.
Terwijl ik belde hebben zij de filmpjes via internet gezien trouwens.

Ff naar de filmpjes gekeken.
Ahhhhh, hij is nog wel een beetje dronken op het filmpje na twee uur, maar hij loopt toch weer lekker los buiten. Tilt zelfs z'n poot een beetje op om te plassen, zonder om te vallen

tekkel schreef:Ff naar de filmpjes gekeken.
Ahhhhh, hij is nog wel een beetje dronken op het filmpje na twee uur, maar hij loopt toch weer lekker los buiten. Tilt zelfs z'n poot een beetje op om te plassen, zonder om te vallen

Ben net weer ff buiten geweest met ze en hij is nog aardig de weg kwijt

Net een filmpje na 2 uur bekeken, en dan vind ik dat hij het al weer goed doet .

Beetle heeft in juli een aanval gehad, toen duurde het een paar dagen voordat ze üeberhaupt weer wat kon lopen.

Renske schreef:Net een filmpje na 2 uur bekeken, en dan vind ik dat hij het al weer goed doet .

Beetle heeft in juli een aanval gehad, toen duurde het een paar dagen voordat ze üeberhaupt weer wat kon lopen.

Bij Max is dit tik nr. zoveel;de eerste kreeg hij in 2008.
Hij heeft nog nooit een zo langdurige gehad,maar misschien komt hij ook hier weer goed overheen.

Hij heeft net een lekkere pensstaaf met smaak opgegeten (zie blog)

ah gos, arme Max....

MJ schreef:ah gos, arme Max....

Het klinkt misschien heel raar,maar ik heb het idee dat hij er niet echt onder lijdt;de wereld is raar en niet hij.Ik denk althans dat hij het zo ondergaat.
Hij eet goed,gaat graag mee uit enz.

He, dit is nieuw voor mij.

Ik heb van de week een topic over Terry geopend, er is bij DA spondylose vastgesteld, maar ik heb ook gemeld dat ze zo af en toe echt heel wiebelig loopt en een aantal maanden geleden viel ze plots zomaar om, om echt als een dronkenman verder te striebelen. Drinken lukt dan dus niet goed, koppie hielt ze ook scheef. Maar de volgende dag zie je er eigenlijk niets meer van.
Ik houd dit in mijn achterhoofd, want misschien heeft zij dit ook wel, naast de spondylose. Terry is trouwens 12 jaar en 3 maanden oud.

Ik hoop dat max weer opknapt!

Joy C schreef:He, dit is nieuw voor mij.

Ik heb van de week een topic over Terry geopend, er is bij DA spondylose vastgesteld, maar ik heb ook gemeld dat ze zo af en toe echt heel wiebelig loopt en een aantal maanden geleden viel ze plots zomaar om, om echt als een dronkenman verder te striebelen. Drinken lukt dan dus niet goed, koppie hielt ze ook scheef. Maar de volgende dag zie je er eigenlijk niets meer van.
Ik houd dit in mijn achterhoofd, want misschien heeft zij dit ook wel, naast de spondylose. Terry is trouwens 12 jaar en 3 maanden oud.

Ik hoop dat max weer opknapt!

Heeft/had ze ook die nystagmen?

marian* schreef:

Joy C schreef:He, dit is nieuw voor mij.

Ik heb van de week een topic over Terry geopend, er is bij DA spondylose vastgesteld, maar ik heb ook gemeld dat ze zo af en toe echt heel wiebelig loopt en een aantal maanden geleden viel ze plots zomaar om, om echt als een dronkenman verder te striebelen. Drinken lukt dan dus niet goed, koppie hielt ze ook scheef. Maar de volgende dag zie je er eigenlijk niets meer van.
Ik houd dit in mijn achterhoofd, want misschien heeft zij dit ook wel, naast de spondylose. Terry is trouwens 12 jaar en 3 maanden oud.

Ik hoop dat max weer opknapt!

Heeft/had ze ook die nystagmen?

Ik heb geprobeerd op het filmpje van jouw Max goed te kijken hoe dat eruit ziet, maar ben daar nog niet zeker over. Wel zie ik als haar ogen gesloten zijn als ze slaapt dat de oogbol soms druk heen en weer beweegt, maar dat kan misschien ook zijn wat wij mensen hebben? Of hebben honden dat niet?

Op dit moment zie ik dat dus helemaal niet, want nu lijkt alles weer normaal.

Joy C schreef:

marian* schreef:

Joy C schreef:He, dit is nieuw voor mij.

Ik heb van de week een topic over Terry geopend, er is bij DA spondylose vastgesteld, maar ik heb ook gemeld dat ze zo af en toe echt heel wiebelig loopt en een aantal maanden geleden viel ze plots zomaar om, om echt als een dronkenman verder te striebelen. Drinken lukt dan dus niet goed, koppie hielt ze ook scheef. Maar de volgende dag zie je er eigenlijk niets meer van.
Ik houd dit in mijn achterhoofd, want misschien heeft zij dit ook wel, naast de spondylose. Terry is trouwens 12 jaar en 3 maanden oud.

Ik hoop dat max weer opknapt!

Heeft/had ze ook die nystagmen?

Ik heb geprobeerd op het filmpje van jouw Max goed te kijken hoe dat eruit ziet, maar ben daar nog niet zeker over. Wel zie ik als haar ogen gesloten zijn als ze slaapt dat de oogbol soms druk heen en weer beweegt, maar dat kan misschien ook zijn wat wij mensen hebben? Of hebben honden dat niet?

Op dit moment zie ik dat dus helemaal niet, want nu lijkt alles weer normaal.

Die nystagmen hebben ze tijdens zo'n aanval;Max heeft het nog steeds dus hij is er nog niet vanaf.
Volgens mij hebben honden het ook in normale tijden als ze slapen.

*Edit:er is wel iets veranderd bij hem;ik hield hem een lapje pens voor en dat bliefde meneer niet.Over gegaan op plan B dus en brokken gegeven.
Die wilde hij wel en toen ik daar het lapje pens bij deed at hij het wel op.

Die hond is net een kat met 9 levens
Zie blog voor filmpjes van vandaag;het is nog niet helemaal weg maar wel voor een groot deel.

marian* schreef:Die hond is net een kat met 9 levens
Zie blog voor filmpjes van vandaag;het is nog niet helemaal weg maar wel voor een groot deel.

Raar iets is het toch he? Nou, in ieder geval fijn dat het beter gaat met hem.

Goed zo, meneer de directeur

Wat loopt hij alweer goed Marian

Mijnheer de Directeur begint de zaken weer zelf in de hand te nemen lijkt het

ranetje schreef:Wat loopt hij alweer goed Marian

Mijnheer de Directeur begint de zaken weer zelf in de hand te nemen lijkt het

Ja het gaat best wel aardig;ik ben daarnet even naar de hei geweest met hem en dat ging redelijk.

Kijk Max, zo zie en hoor ik het graag. Fijn Marian

Wat er nu aan de hand is met hem mag God in de hemel weten;hij stond te eten vanmorgen en ineens begon hij te blaffen en heen en weer te lopen alsof de duivel hem op de hielen zat
Ik dacht dat hij iets hoorde en daarom begon te blaffen maar toen ik hem in de gang rustig wilde krijgen begon hij te blaffen en gillen met zijn viswijvenstem en liet hij wat urine lopen dus heb ik hem los gelaten en daar ging hij als een raket de tuin in en uit.
Het leek wel dat liedje van Herman van Veen
Enfin zo ging het maar door.Ook buiten:alleen maar trekken als in zijn jonge jaren.
Ik heb de dokter gebeld en daar kunnen we vanmiddag om 13,.30 terecht.Hij is nu voor het eerst in een uur rustig.
View My Video