Broodkapje en de grote boze galgo
Geplaatst: 01 nov 2010 15:42
Bij ons op kantoor is het een sprookje dat de honden meemogen, echter lijkt het soms meer op horror...
Broodkapje en de grote boze galgo.
Er is elke middag tijdens de lunch een stukje brood dat Broodkapje word genoemd, omdat ze altijd aan het uiteinde van het brood zit. Broodkapje blijft altijd liggen tot het einde en niemand wil haar hebben.
Op een dag werd ze meegenomen van de kantine naar kantoor. De eerste die ze daar tegen kwam, was de Galgo.
"Waar ga jij naar toe?" vroeg de Galgo.
"Naar kantoor," zei Broodkapje,"ik heb gehoord dat daar een mand staat. En brood ligt ook vaak in een mand”
"Waarom laat je je eerst niet besmeren met pindakaas” zei de Galgo "In kantoor bevindt zich namelijk Het Grote Witte Podenco Monster en die eet Broodkapjes als lunch, maar lust geen pindakaas”
Dat vond Broodkapje een heel goed idee, bedankte de Galgo hartelijk voor dit fijne advies en besmeerd met pindakaas kwam ze terug.
Intussen rende de Galgo naar zijn mand, waarvan Broodkapje dacht dat het een broodmand was, en verstopte zich onder zijn kleedje.
Broodkapje liep door kantoor en daar kwam Het Grote Witte Podenco Monster al woest en likkebaardend aangestoven….hij snuffelde aan Broodkapje en zijn ogen werden groter, Broodkapje verstijfde van angst, lekkerbekkend likte Het Grote Witte Podenco Monster aan Broodkapje, maar gauw proefde hij de pindakaas en haalde zijn neus met afgunst op “ Bah “ Opgelucht vervolgde Broodkapje haar tocht naar de mand.
Na een poosje kwam Broodkapje aan bij de mand. Ze zag een mooi kleedje liggen maar het zag er wel anders uit dan in normale broodmanden die ze
wel eens in een boek had gezien.
"Maar kleedje," zei ze geschrokken," wat heeft u een gekke oren."
"Dat is om beter te kunnen horen." Zei de Galgo
"En wat heeft u een grote tanden."
"Dat is om je beter te kunnen eten" De Galgo kwam onder zijn kleedje vandaan en slikte Broodkapje in één hap door, zonder te kauwen. Broodkapje verzette zich hevig want dankzij de pindakaas kon ze aan het verhemelte van de Galgo blijven plakken, even was ze om nog een extra reden blij dat ze het advies van de Galgo had opgevolgd en dacht nog even dat de Galgo wel erg dom was, maar de Galgo gaf niet op , kon Broodkapje overmeesteren en slikte haar door om haar nooit weer terug te laten keren.
Broodkapje en de grote boze galgo.
Er is elke middag tijdens de lunch een stukje brood dat Broodkapje word genoemd, omdat ze altijd aan het uiteinde van het brood zit. Broodkapje blijft altijd liggen tot het einde en niemand wil haar hebben.
Op een dag werd ze meegenomen van de kantine naar kantoor. De eerste die ze daar tegen kwam, was de Galgo.
"Waar ga jij naar toe?" vroeg de Galgo.
"Naar kantoor," zei Broodkapje,"ik heb gehoord dat daar een mand staat. En brood ligt ook vaak in een mand”
"Waarom laat je je eerst niet besmeren met pindakaas” zei de Galgo "In kantoor bevindt zich namelijk Het Grote Witte Podenco Monster en die eet Broodkapjes als lunch, maar lust geen pindakaas”
Dat vond Broodkapje een heel goed idee, bedankte de Galgo hartelijk voor dit fijne advies en besmeerd met pindakaas kwam ze terug.
Intussen rende de Galgo naar zijn mand, waarvan Broodkapje dacht dat het een broodmand was, en verstopte zich onder zijn kleedje.
Broodkapje liep door kantoor en daar kwam Het Grote Witte Podenco Monster al woest en likkebaardend aangestoven….hij snuffelde aan Broodkapje en zijn ogen werden groter, Broodkapje verstijfde van angst, lekkerbekkend likte Het Grote Witte Podenco Monster aan Broodkapje, maar gauw proefde hij de pindakaas en haalde zijn neus met afgunst op “ Bah “ Opgelucht vervolgde Broodkapje haar tocht naar de mand.
Na een poosje kwam Broodkapje aan bij de mand. Ze zag een mooi kleedje liggen maar het zag er wel anders uit dan in normale broodmanden die ze
wel eens in een boek had gezien.
"Maar kleedje," zei ze geschrokken," wat heeft u een gekke oren."
"Dat is om beter te kunnen horen." Zei de Galgo
"En wat heeft u een grote tanden."
"Dat is om je beter te kunnen eten" De Galgo kwam onder zijn kleedje vandaan en slikte Broodkapje in één hap door, zonder te kauwen. Broodkapje verzette zich hevig want dankzij de pindakaas kon ze aan het verhemelte van de Galgo blijven plakken, even was ze om nog een extra reden blij dat ze het advies van de Galgo had opgevolgd en dacht nog even dat de Galgo wel erg dom was, maar de Galgo gaf niet op , kon Broodkapje overmeesteren en slikte haar door om haar nooit weer terug te laten keren.
