Het HondenForum

Dat was de discussie hier.
Wat is nou handig: een hoekwoning (of twee-onder-een-kap), een tussenwoning, een vrijstaande woning...

Bij een hoek kun je aan een wandelpad zitten of aan de straat, aan een stukje niks (gras of zo) of aan een parkeergedeelte, maar hoe dan ook zit je met een zijkant aan een stukje openbare ruimte.
Bij een tussenwoning is dat niet zo, maar is dat per se rustiger? Je kunt wel vreselijke buren hebben waar je honden van op tilt gaan :N:

Bij een vrijstaande woning lijkt het wel ideaal, maar zit je in principe romdom aan openbare ruimte.

Wat is nou eigenlijk het handigste?
Wat vinden jullie?

Een vrijstaande woning in een prive bos

uh ja, daar is zo niks van te zeggen, zoals je zelf al zegt, alle opties kunnen zowel rustig/beter zijn of dus niet, ligt helemaal aan de omstandigheden

penthouse

In mijn eigen paleis + omheind terein
Nee ff serieus. Hier een 2 onder 1 kap maar behoorlijk rustig. De buren zijn niet zo luidruchtig, ik denk dat wij het "ergst" zijn. En de straat, daar word heel langzaam gereden en er komen eigenlijk alleen mensen die hier in de buurt wonen. En tegenover de straat alleen maar de weilanden van Deurningen

Bij een hoekwoning zou ik dus verdraaid goed kijken wat er naast is.
Ik heb hier gekeken voor een hele leuke hoekwoning op de hoek van een autoloze straat, zag er allemaal heel leuk uit. (let wel, alles was nog niet gebouwd, alleen tekeningen en een maquette bij de makelaar). Tot ik goed keek, aan de andere kant kwam een school.... :N: iedereen zou dus langs de zijkant van de woning richting school vertrekken.

Achteraf gezien (ik woon nu in een rijtjeshuis) om de hoek had ik helemaal gelijk. De hoekwoning was trouwens nog duurder dan mijn huidige woning (en kleiner)

Ik dnek dat je heel goed moet kijken naar de samenstelling van een wijk.

Voor honden is inderdaad een vrijstaande woning in het bos het mooist (gaan jullie ook voor de staatsloterij )

Maar alles ligt denk ik aan je budget, mij idee: een twee onder 1 kap alleen geschakeld met een garage ofzo (en een grote tuin)......... hmmmmmm ik blijf dromen

Reny schreef: Tot ik goed keek, aan de andere kant kwam een school.... :N: iedereen zou dus langs de zijkant van de woning richting school vertrekken.

Nou, dat bedoel ik, he.
Een hoek hoeft helemaal niet zo gunstig te zijn.
Je denkt dan misschien, je hebt maar aan een kant buren, maar aan de andere kant kunnen wel allerlei luidruchtige lui langskomen waardoor niet alleen je buren maar ook de rest van de wereld (nou ja, de buurt) last heeft van je keffers.

Eerlijk gezegt zou ik daar geen rekening mee houden

Mijn ouders wonen vrijstaand. Vreselijk pittig voor de honden! Die hebben een behoorlijk terrein wat ze moeten 'bewaken'.
Er komen daar niet veel mensen door de straat maar ze reageren wel alle auto's... En op de herten die achter het huis van mijn ouders lopen...

Wij wonen in een rijtje, in het midden. Luca is gewent aan de geluiden hier. Al moet ik zeggen dat wij de buren niet kunnen horen. Alles is goed geisoleerd. Verder wonen wij in een heel rustige straat. Geen ladingen kinderen die voor het huis langs gaan, achtertuin grens aan de achtertuinen van de achterburen.

Ik wel, ik werk onregelmatig en lig dus om schoolgatijd nog wel eens op bed
Met Bob er nu bij heb ik liever ook niet teveel voorbijlopers

Denise. schreef:Een vrijstaande woning in een prive bos

Ja, helemaal.
Nadeel is dat mijn honden soms irritant want niet nodig waaks zijn.


Wij hebben alles bewoond, rijtjeshuis, twee onder 1 kap, weer rijtjeshuis , en nu vrijstaand, met een bostuin, en grenzend aan natuur/ wandelgebieden

Het grootste verschil is dat we geen pies en plasrondjes meer doen, want dat kan op eigen erf.


Mijn tip is... Ga wonen hoe jij wil wonen, je hondjes passen zich wel aan.
In een buitengebied wonen is heerlijk, mijn kinderen zouden liever in een woonwijk wonen.

Wij zijn extra veel tijd en benzine kwijt aan halen en brengen.
Dat vind ik echt een nadeel aan ' achteraf' wonen

Ik heb ook zowat alles al gehad. Nu zit ik even op een appartement, tegenover een school. Redelijk druk dus nu, maar dat gaat ook wel. Zolang de honden maar weten dat het ook hun huis is, zijn ze tevreden met alles.

daan! schreef:

Denise. schreef:Een vrijstaande woning in een prive bos

Ja, helemaal.
Nadeel is dat mijn honden soms irritant want niet nodig waaks zijn.


Wij hebben alles bewoond, rijtjeshuis, twee onder 1 kap, weer rijtjeshuis , en nu vrijstaand, met een bostuin, en grenzend aan natuur/ wandelgebieden

Het grootste verschil is dat we geen pies en plasrondjes meer doen, want dat kan op eigen erf.


Mijn tip is... Ga wonen hoe jij wil wonen, je hondjes passen zich wel aan.
In een buitengebied wonen is heerlijk, mijn kinderen zouden liever in een woonwijk wonen.

Wij zijn extra veel tijd en benzine kwijt aan halen en brengen.
Dat vind ik echt een nadeel aan ' achteraf' wonen

Ik woon niet in een vrijstaande woning hoor ( )
Maar ik ken een stel die in een grote villa wonen, met een nog grotere achtertuin, midden in een nog groter prive bos
Daar zou ik wel willen wonen, dan zou Kenzo altijd heerlijk vrij rond kunnen rennen.
Ik zelf woon in een rijtjeshuis. Het is een klein rustig straatje in een woonwijk. Voor ons huis is een grote speeltuin dat zomers vol zit met gillende kinderen. Hebben zowel Kenzo als ik geen last van, en het is ook niet zo dat ze allemaal gillend op me af komen rennen om Kenzo te aaien. Ik heb ook geen last van buren die herrie maken, of bijvoorbeeld auto's. Enige waar ik last van heb zijn andere honden eigenaren .

Ik woon op een hoek, met de zij- en achtertuin aan een klein woonerfstraatje. In het begin moest Eebie erg blaffen van alles wat langs kwam (niet veel, trouwens), maar inmiddels is ze eraan gewend en reageert ze nauwelijks nog. En áls ze blaft is het niet in de buurt van de buren, dus het maakt me niet zoveel uit.
Lekker hoor, hoekhuis: met maar aan 1 kant buren

In een bunker

In een rijtjeshuis aan het einde van het achterompaadje. Komt er haast geen mens achter langs, enne aan een kant is de buurman nooit thuis, alleen als hij donderdags de kinderen heeft en aan de andere kant is het ook altijd muisstil....... Mijn tuin is ommuurd, dus nergens last van.

Wij hebben 10 jaar geleden dit huis gekocht. Vrijstaand, aan de ene kant een buurman die nooit thuis was en aan de andere kant een weiland wat alleen gebruikt werd als grasland voor het hooi.
En een tuin van een halve hectare. Heerlijk rustig !
Maar dingen kunnen veranderen blijkt.
De buurman die nooit thuis was heeft nu een vriendin, twee kinderen en een hond en een koeriersbedrijf aan huis. Auto's rijden af en aan.
De huurder van het weiland naast ons overleed, dus de gemeente zocht een nieuwe huurder.
Wij hadden er totaal geen interesse in, tot we hoorden dat er ook vee op gehouden mag worden.
En ik wil geen 40 koeien of schapen op het weiland naast ons huis ! Dus hebben wij het hele weiland maar gehuurd terwijl we er niks aan hebben. ( Is niet duur hier, 500 euro per jaar).
En er is een zorgboerderij gekomen voor kinderen met een handicap, zo'n 100 meter verderop.
Dus elke dag luidruchtige kinderen die langs het huis lopen, brullend en wel.
Het is nog steeds rustig wonen hoor, maar wel een stuk minder rustig dan toen we het kochten.

Gewoon kiezen waar jij je zelf prettig voelt, in je achterhoofd hou je dan toch al rekening met je hond.
Ik zou zelf nooit met grote waakse honden in een woonwijk gaat zitten met een steegje achter het huis. Een hoekhuis grenst meestal niet aan een maar aan twee wegen, dat moet je willen. Als je een hond hebt die iedereen bij je huis wegblaft is een drukbelopen straat aan de voorkant ook geen goed idee. Het hangt van zoveel factoren af dat je dat zelf het beste kunt bekijken. Jij kent je hond en kunt de buurt op alle tijdstippen rustig gaan bekijken voor je een huis gaat huren of kopen.
De hond zelf zal het niet boeien
Wij zijn van een tussenwoning naar een rustige woonwijk gegaan. Voordeel van de tussenwoning was de rust in huis en in ons geval de enorm lange dichte tuin.
Nu hebben we een vrijstaand huis en dat betekent dat de tuin van de buren wat verder weg is, wat ik zelf vooral erg prettig vind. Tomas had in het begin wat moeite als de buren thuiskwamen omdat hij dacht dat ze onze tuin inreden maar dat wende snel.Deze tuin is bijna helemaal ommuurd en dat is erg fijn.

Zelf woon ik in een tussenwoning, en ik ben eigenlijk heel blij dat ik niet op de hoek woon. Daar loopt namelijk langs de hele tuin, dus zo'n 30 meter, een voetpad langs. Niet echt rustig voor de honden als er andere honden langs lopen.

Mijn ouders wonen vrijstaand, maar wel in een woonwijk. Dus gewoon twee huizen naast het huis, maar wel met ruimte ertussen. Voor Vincent die af en toe nog wel blaft als hij alleen is het dus ideaal dat er geen buren zijn die daar last van hebben.

Ik denk dus dat er meerdere omgevingsfactoren zijn die belangrijker zijn om te bepalen wat het rustigste is voor een hond.

Ik heb al honden sinds mijn studententijd en tijdens mijn studie woonde ik net zoals bijna iedereen in studentenhuizen. :N: Ik had dus een Duitse Herder x Bouvier in een studentenkamertje. Dat ging wonderbaarlijk goed. Wel was de hond veel te waaks en ook wel link voor huisgenoten omdat ze er 1 van haatte. Die jongen haatte ik ook dus door het huis lopen was lastiger dan midden in de stad uitkomen bij de voordeur. Dat ging allemaal best. Ik heb in appartementen gewoond met honden, ook geen probleem. Wel was de uitlaatstrook voor de deur een probleem want de reu zat vaak voor de raam te kafferen. Na plakplastic ging het al beter. En in een rijtjeshuis in een woonwijk ging ook prima. Nu wonen we in een losloopgebied en zijn er geen wegen rondom het huis. Dat gaat ook goed maar blijkt het meest lastig met waken. Honden worden waakser van stiller wonen.

Uiteindelijk willen we naar een huis verhuizen zonder buren maar wel in een straat, vrijstaand dus. We zien wel hoe dat gaat. Omdat tot nu toe alles ging ga ik er ook gewoon vanuit dat dat geen probleem is.

Het antwoord op je vraag hangt m.i. ook af van het type hond dat je in huis hebt.

Zelf wonen wij in een tussenwoning met een stadskoertje van om en bij de 40 m² met twee stadsparkjes én een jaagpad in de directe buurt.

Lukt aardig, maar zelf droom ik van een huis op d'n buiten. Of als wij het groot lot winnen van een vrijstaande woning met een groot stuk grond

Denise. schreef:Een vrijstaande woning in een prive bos

lol konden we dat allemaal maar betalen he

wij hebben een tussenwoning, met ruime tuin, en voor de deur is een plantsoen dus geen autoweg.
Onze buren zijn op zich wel rustig hoor.
Voor de deur spelen natuurlijk wel kinderen maarja daar moet een hond tegen kunnen hoor
Ik vind het juist goed als een hond veel gewend is!
Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Als een hond veel gewend is, laat hij zich ook niet zo makkelijk storen, stresst niet gauw, en is dus meer op z'n gemak....

Mijn ouders wonen in een middenwoning, daar reageerde Milo toen ik daar woonde inderdaad regelmatig op de buren, vooral kinderen die door het achterpad renden.

Nu woon ik zelf op een hoek, wel een bovenwoning, maar ik heb een hele grote tuin tot mijn beschikking. Deze tuin ligt dus inderdaad aan het voetpad. Ik vind dit vervelender, wel een veel mooiere tuin, groot, gras, etc. en bij mijn ouders is het stoep, maar ze slaan hier dus wel aan voor iedereen die langs komt lopen op het voetpad, etc.

Volgend jaar gaan we verhuizen naar een bungalow/chalet aan de rand van het bos. Hier hebben we afgelopen vakantie al 2 weken gezeten. Geen andere honden langs de tuin, rustig qua mensen, alleen honden van verderop die veel blaffen waar ze nog wel eens op reageerden.
Alleen is het daar makkelijker af te leren door ze consequent naar binnen te halen, dat kan hier niet, omdat de tuin dus gescheiden is van het huis.
Ik kijk erg uit naar het verhuizen, ik denk dat het veel rustiger is, geen verkeer, veel minder geluiden van buitenaf, etc.

Wij wonen vrijstaand wel aan een drukke weg dat wel maar goed als ik oversteek kom ik wel in een losloopgebied.

We hebben ook in een rijtjeswoning gewoond, Dat beviel ook wel hoor ligt ook aan de buren denk ik.

Ik woon in een hoekwoning, geen buren naast me alleen boven me (tussen mij en de buren zit nog een berging). Heerlijk rustig wat dat betreft, van de buren geen last. Helaas heb ik bij mijn ramen een dikke betonnen rand die mensen gebruiken als zitje, of om hun tas neer te zetten om er uitgebreid een tampon in te zoeken ofzo. Daar ging Gol in het begin nog wel eens van over de zeik. Ook het Afrikaans kan ze niet erg waarderen, het klinkt vaak hard en schreeuwerig waardoor Gol soms blaffend uit haar slaap schrikt.
Maar alles went dus het word steeds minder allemaal

laniramommy schreef:

Denise. schreef:Een vrijstaande woning in een prive bos

lol konden we dat allemaal maar betalen he

wij hebben een tussenwoning, met ruime tuin, en voor de deur is een plantsoen dus geen autoweg.
Onze buren zijn op zich wel rustig hoor.
Voor de deur spelen natuurlijk wel kinderen maarja daar moet een hond tegen kunnen hoor
Ik vind het juist goed als een hond veel gewend is!
Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Als een hond veel gewend is, laat hij zich ook niet zo makkelijk storen, stresst niet gauw, en is dus meer op z'n gemak....

Huh? dat volg ik niet hoor. Waarom zou een hond die vrij woont gaan bijten en snel in de stress schieten? Is wel erg kort door de bocht.
Is maar net wat je met de hond doet. Mijn vader woont zo en zijn hond(heb ik opgevoed) kan meer hebben dan de meeste hoor. Gewoon een kwestie van goede socialisatie enz.

En wat het beste is voor hond? Ik denk niet dat dat aan de woonomgeving ligt, maar aan wat er met de hond gedaan wordt (wandelen, trainen enz)
Zoals al gezegd werd zelfs op een studentenkamer kan het, moet je er alleen veel meer mee doen.

Het handigst wat ik tot nu toe heb gewoond was een vrijstaand werknemershuisje op een boerderij in Noorwegen.
Ideaal want er liep 1 weg rondom de boerderij en vanaf het voorjaar tot het najaar was die afgesloten omdat de koeien er liepen. En in de winter werd hij ook zelden gebruikt want meestal werd de aanrit ook als afrit gebruikt. De weg die tot mijn voordeur kwam werd afgesloten omdat mijn auto daar altijd stond
Tel daarbij op een hond die alleen aanslaat voor dichtslaande autodeuren of mensen die langslopen. Of als reactie op de kat die moest grommen bij geluiden die er niet thuishoorde en ik zou zo weer teruggaan wat dat betreft

Nu zit ik trouwens in een tussenwoning midden in een woonwijk zonder problemen

Ik woon in een hoekwoning, in zo'n rustige wijk, met verkeersdrempels, waar je 30 mag rijden.
Wel een voetpad langs de voor-, achter- en zijkant.
Kaiou was daar in het begin best druk mee, met alle mensen wegblaffen die langs mijn huis of tuin liepen.
Nu is hij er aan gewend en blaft alleen nog wanneer mensen echt bij mijn tuinhek stil blijven staan, dat blijft niet pluis

Nou een midden flat in ieder geval niet, zeker niet met 2 vrolijke honden, ze spelen

Ik woon nu een paar jaar in een midden eengezinswoning, alleen de voorkant is gelijk de stoep, dus plastic.
Achter loopt er veel gespuis rond maar ze staan nu te luisteren, en blaffen niet meer bij elk geluid.

Ik heb vroeger op een boerderijtje in Groningen gewoond, helemaal vrij, zalig
Ik denk niet dat de honden speciaal op een boerderijtje willen wonen, ik wel .

Ze mogen dan wel blaffen, mij stoort het niet, maar nu zijn ze even veel buiten.
Bovendien zijn ze veel meer stads opgevoed, geen wilde bende, nette hondjes

Vrijstaand huis hier, maar in een rij.. Dus niet naast openbare ruimte maar rechts en links van ons ook vrijstaande huizen. Ik vind het een verademing. We kwamen van een rijtjeswoning zes jaar geleden. Charly leefde toen nog en was zoals sommigen misschien nog weten niet een van de makkelijksten. Reageerde op elke prikkel die voorbij kwam, en dan met name ook tijdens het lopen of achter het huis.... Toen we hier kwamen was dat een hele verademing, met name door de grote achtertuin en alle ruimte die hij daar had. Hij is er een stuk van opgeknapt.
Aisha en Ean zijn idd wel iets waakzamer dan je van een gemiddelde retriever verwacht maar dat neem ik dan maar voor lief!