Het HondenForum

Mijn eerste middenslag schnauzer oscar is nu iets langer dan 1 jaar geleden ingeslapen...
En in de tuin begraven bij mijn ouders, omdat ik zelf geen tuin heb.
( jaja, ik weet het mag eigenlijk niet,maar de dierenarts zei ook: doe maar gewoon, en het gevoel was ook goed).
Maar, wat nu als de dag komt dat mijn ouders daar weg gaan?
Misschien is het nog lang niet van toepassing hoor.
Maar het leven kan raar lopen natuurlijk.

Maar, ik vind het een rot idee dat hij daar in de tuin ligt en de nieuwe bewoners misschien de tuin helemaal gaan omspitten of veranderen.
Hoe of wat kan ik doen??
Ik zit er toch wel mee.

Helemaal geen rare vraag wat mij betreft.
Ik heb drie honden achter in de tuin begraven, en een varken, en een poes en drie konijnen.
Mochten we ooit gaan verhuizen dan ga ik voorzichtig graven en alle botten neem ik mee.
Het risico zit erin dat nog niet alles verteerd is natuurlijk, maar dat vind ik niet erg.

Je zal sowieso niet veel terugvinden.
Mn ouders hebben een paar jaar geleden hun Bordeaux dog in de tuin begraven. Poosje terug gingen ze de tuin veranderen en een graafmachine ging zand weghalen. Op dat stukje hebben ze alleen de kop teruggevonden en die hebben ze op een ander stuk weer opnieuw begraven

Tja, je kan dan de resten weer opgraven natuurlijk, maar dat vind ik zelf geen fijn idee.
Onze hond en mijn kat lagen ook in de tuin van mijn ouders begraven en daar hadden we een mooie steen opgelegd. Toen mijn ouders gingen verhuizen hebben we die stenen meegenomen en voor ons gevoel de dieren ook een beetje op deze manier.
Ik heb nu geen tuin meer (ik woon op een woonark), maar de steen van mijn kat ligt hier nog steeds op het steiger.

Daar hadden we het hier ook pas over. Er liggen nu 2 honden in de tuin.
Nu hebben wij absoluut nog géén plannen om te gaan verhuizen.
Maar zou dat wel zo zijn, in de verre toekomst, dan is het dan maar zo. De herinneringen draag ik toch wel bij me.
Ze blijven dan hier achter, hoe raar ook.
Ik lees hierboven over een steen. Dat willen wij ook nog gaan doen op de plaats van de honden.
Die zouden we dan wél meenemen.

Ik zou me daar geen zorgen over maken. Meestal liggen de dieren diep genoeg, als er met een graafmachine gewerkt wordt dan worden die botjes toch al bijna niet opgemerkt.
En anders hoort dat bij de overname, net als de bomen en de struiken.
Op Falco's graf staat een, inmiddels enorme, bamboe maar het huis staat te koop en zowel de bamboe als Falco's resten horen bij het huis.
Als ik bij ons nieuwe huis ga graven en ik vind botjes dan wordt het een ander verhaal want mijn oom en tante hadden geen huisdieren....

Het is zo dubbel, opgraven lijkt me ook best moeilijk.
Maar aan de andere kant.. alleen wat moet ik dan met de botten vraag ik me af.
Alsnog cremeren?
Of hopelijk een huis met tuin tegen die tijd.
Nou hopen dat het nog lang niet nodig is, maar je kan maar vast wat oplossingen hebben.

Hier in de tuin is het ook 1 grote dieren begraafplaats (dan wel geen hond, die is gecremeerd)
Ik heb expres mijn hondje laten cremeren zodat ik hem mee zou kunnen nemen in geval van verhuizing. Andere beestjes blijven gewoon daar, dat was toch hun huis!

je moet dat gene doen waar jij vrede mee hebt, als je hem daar laat omdat dat zijn plekkie is is dat goed, wil je hem opgraven dan is dat ook goed.

gewoon doen waar jij je fijn bij voelt!

schnauzer schreef:Het is zo dubbel, opgraven lijkt me ook best moeilijk.
Maar aan de andere kant.. alleen wat moet ik dan met de botten vraag ik me af.
Alsnog cremeren?
Of hopelijk een huis met tuin tegen die tijd.
Nou hopen dat het nog lang niet nodig is, maar je kan maar vast wat oplossingen hebben.

Onze oude hond ligt ook in de tuin van mijn ouders( nu van iemand anders)
Vind/ vond dat altijd een rot idee.
Daarom heb ik mijn beide honden laten cremeren.

Hier zijn de honden gecremeerd.
Vroeger werden de katten, cavia's, konijnen etc. allemaal in de tuin begraven.
Eigenlijk best sneu voor de mensen die er na ons zijn gaan wonen.

ik heb een jaar of 12 geleden ook heel wat botten terug gevonden in een tuin (hele grote tuin), honden, katten, konijnen etc. Vond het helemaal geen ramp hoor. Hoort er gewoon bij.
Ons vorige huis liggen ook nog de twee katten.
Zelf laat ik de honden cremeren, omdat wij nu niet veel tuin hebben om te begraven, en ik vind het zelf prettiger.

Tja Baco ligt achter het huis, en DuCain hebben we laten cremeren, dus als we gaan verhuizen ooit, dan zal Baco hier gewoon blijven, wat er van hem over is, en DuCain, de kans is groot dat we die hier dan ook laten, uitgestrooid en wel, ik denk dat hij hier hoort, bij het huis

Ik zou het persoonlijk een heel raar en onprettig idee vinden als ik wegga en de resten van mn hond zouden nog in de "oude" tuin liggen. Daarom zou ik er persoonlijk voor kiezen mn hond te cremeren zodat ze met me mee kan...

Helaas heb jij er nu geen info aan TS, ik zou niet weten wat ik zou doen, opgraven is ook weer zo wat...

ik ben daar heel simpel in, botten zijn maar botten, de ziel van het dier staat imo los van het lijf, ik zou misschien het weer opgraven en in een andere tuin begraven of wellicht de schedel of het gehele skelet prepareren als ik het toch opgegraven heb of gewoon laten liggen want het ligt dan toch erg diep.
als je zelf doodgaat en je huis krijgt nieuwe bewoners kan je ze ook niet meer opgraven of meenemen

Martijn schreef:

Podenji schreef:de ziel van het dier staat imo los van het lijf

En de realiteit.

wat bedoel je daarmee?

Lekker laten liggen.
Als je daar aan begint loop je op het eind van je leven met flink wat zakken met botten te verhuizen naar de bejaardenflat.

Als je gaat verhuizen laat je opa /oma en weet ik al niet meer toch ook gewoon op hun plekkie liggen.?

Martijn schreef:Een beetje spiritueel fröbelen is leuk, hoor. Maar om de logistieke zaken rondom de ziel van je hond door te gaan zitten spreken vind ik altijd wat veel.

nou laat ik het dan zo zeggen:
als het dier dood is is het lijf niet meer dan een slap omhulsel als je de rigor mortis fase even buiten beschouwing laat. wat niet betekent dat je er respectloos mee om moet gaan overigens.
zo beter?

bouvierpoedel schreef:
Als je gaat verhuizen laat je opa /oma en weet ik al niet meer toch ook gewoon op hun plekkie liggen.?

nou die liggen bij de meeste mensen niet in hun achtertuin als het goed is

Podenji schreef:

bouvierpoedel schreef:
Als je gaat verhuizen laat je opa /oma en weet ik al niet meer toch ook gewoon op hun plekkie liggen.?

nou die liggen bij de meeste mensen niet in hun achtertuin als het goed is

Eerlijk.?
Maar dat maakt toch niet uit.
Je hebt van de tuin ook een begraafplaats gemaakt en mensen hebben ook een begraafplaats.
En alle 2 worden een keer geruimd.
Dus waarom dat over emotionele gedoe om wat botten.??

Onze vorige hond is ook begraven in de tuin van mijn moeder. Toen de gemeente het erover had om het huis te slopen, wilde we de botten eigenlijk opgraven en alsnog laten cremeren. Om mijn moeder had daadwerkelijk had gedaan als de sloop door was gegaan, weet ik niet.
Bowie is gecremeerd, zodat ik hem voor altijd bij me kan houden. Ook als ik overlijdt, gaat hij met me mee.

bouvierpoedel schreef:

Podenji schreef:

bouvierpoedel schreef:
Als je gaat verhuizen laat je opa /oma en weet ik al niet meer toch ook gewoon op hun plekkie liggen.?

nou die liggen bij de meeste mensen niet in hun achtertuin als het goed is

Eerlijk.?
Maar dat maakt toch niet uit.
Je hebt van de tuin ook een begraafplaats gemaakt en mensen hebben ook een begraafplaats.
En alle 2 worden een keer geruimd.
Dus waarom dat over emotionele gedoe om wat botten.??

ja echt eerlijk! sommigen hebben echter wel baby lijkjes in hun tuin.
sja en emotioneel gedoe over botten snap ik ook niet helemaal, vroeger als een huisdier dood ging begroef ik hem ook in de tuin, om na een jaar de botjes weer op te graven om het skelet te prepareren, wat nooit lukte want die ratten en konijnenbotjes vond ik nooit terug