Het HondenForum

Een van mijn beste vriendinnen heeft een kruising hovaward/flatcoat genaamd Sambo.
Super lief beest. Alles en iedereen is zijn grootste vriend. Ook andere dieren. Honden, katten, kippen, koeien, paarden, etc...
Gisteren waren we samen een eindje gaan wandelen. De hond ging mee.
We wandelden door een erg rustige straat op weg naar het bos. Die route nemen we vrijwel altijd. Sambo liep voorop. Niet aangelijnd.

Bij het laatste huis voor het bos bleef hij staan. Mijn vriendin en ik wandelen zo'n dikke 10 meter achter hem.
Sambo draaide zich naar de oprit van het huis en bleef staren. Zijn nekharen gingen overeind staan en zijn lip krulde naar boven. Hij hield zijn hoofd laag en zijn oren naar achteren. Toen begon hij dreigend te grommen en likte zijn neus.

Er was dus iets niet pluis.
We haasten ons naar Sambo toe om te kijken waarom hij zo aan het grommen was. Hij stond nog steeds stokstijf stil, grommend met zijn nekharen omhoog.
Toen we naast hem stonden, zagen we echter niets. Maar de hond leek nog steeds niet op zijn gemak. Ik stapte nog enkele meters de oprit op om te kijken of ik iets over het hoofd had gezien, maar ik zag echt niets ongewoon.

We hebben toen Sambo aangelijnd en hem een eindje verder terug los gelaten.

Elke keer wanneer ik nu langs dat huis fiets, kijk ik altijd nog even naar de oprit en vraag me af wat Sambo toen van streek had gemaakt. Brrr....

Yolah deed zoiets wel een keer bij een varkenshouderij. Toen we daar in de buurt kwamen, gingen de oren plat, haren overeind en staart tussen de poten. Piepen, likken. Zo zijn we langs de 'boerderij' gelopen, en pas zo'n 100 meter verderop kwam dr staart weer wat tevoorschijn. Nou kwam het bij Yolah waarschijnlijk door de stress van die varkens in dat bedrijf (denken we). Zij voelt wel altijd dingen heel goed aan, en heeft ook meteen in de gaten waar iets zit (vogels, egels enz).
Tis gewoon een omgebouwde jachthond

En de hond uit jouw verhaal is gewoon een hondse Jomanda.

bij beide honden zou ik het toch eerder zoeken in de geur. waarschijnlijk roken ze iets 'verdachts'.

Max heeft dat soms hier in huis, een paar keer per jaar. Nou heb ik altijd al geweten dat er een steekje los zit bij dat beest, maar ze heeft dus avonden dat ze niet naar bed durft :N: Dan is ze met geen stok de woonkamer - waar haar mand staat - in te krijgen en gedraagt zich inderdaad alsof er een enge man ofzo staat. Ze is serieus wel eens bij mij in bed komen slapen, omdat ze anders niet durfde te gaan liggen.

Heel spannend hoor. Maar ik heb hier een hondje dat bijna het zelfde doet en dan blijkt het achteraf een dooie vis in de wei te zijn geweest.

Het zal wel gewoon een geur zijn geweest.
Of misschien moet je toch maar eens binnen gaan kijken of er niet iemand vastgebonden zit die ontvoerd is.
Dat soort dingen hebben honden vaak ook in de gaten dat er dan iets niet klopt.

Paulala schreef:Het zal wel gewoon een geur zijn geweest.
Of misschien moet je toch maar eens binnen gaan kijken of er niet iemand vastgebonden zit die ontvoerd is.
Dat soort dingen hebben honden vaak ook in de gaten dat er dan iets niet klopt.

Ik zal het journaal even goed in de gaten houden vanavond

nee maar serieus, dieren voelen dingen heel goed aan idd, en zien meer dan wij mensen zien kunnen.

Wij hadden thuis vroeger dus een Jack Russel en een Bouvier. Bouvier was de grootste sufferd die er bestaat. ik kon op hem klimmen, hem kleren aantrekken, hij vond alles best. hij was hartstikke rustig en makkelijk altijd.
Had nog nooit zelfs maar naar iemand gegromd.
Op een dag waren we bij de boot, en achter ons lag een boot met kennissen van mijn ouders. Ik was een meisje
van een jaar of 6/7 toen. Ik geloof dat we de Jack russel nog niet eens hadden toen ,en die kreeg ik voor mijn 7e verjaardag... maargoed die mensen hadden iemand op bezoek, en die persoon kwam zich voorstellen, prima, tot hij mij een hand wilde geven, de hond vloog hem dus aan!
Mijn ouders schaamden zich kapot......
Maar die kennissen kwamen later eerlijk vertellen dat de hond gelijk had gehad,
de man bleek een veroordeeld pedofiel..........
Hondlief had dus aangevoeld dat de man slechte bedoelingen/gevoelens/gedachtes had, en reageerde daarop.

hij heeft ook daarna nooit meer iemand gebeten. nooit gegromd. etc. is altijd een super lief beest gebleven.
De man had geen ernstige verwondingen overigens, alleen zijn hand was geraakt, en mijn vader had meteen ingegrepen.
Maar in de 17 jaar dat hij leefde, heeft die hond dus verder nooit een vlieg kwaad gedaan, en is het altijd zon goedzak gebleven... maar die ene keer voelde hij dus goed aan dat hij mij diende te beschermen tegen die vent....

miekmiek schreef:bij beide honden zou ik het toch eerder zoeken in de geur. waarschijnlijk roken ze iets 'verdachts'.

Dat denk ik ook. Aan het grommen en de houding van mijn hond weet ik precies, als de wind goed staat, of zijn aartsvijand in het park loopt of kort geleden heeft gelopen, nog voordat we overzicht over het park hebben geeft hij die signalen.

Onze vorige hond had het bij mijn zwager, vroeger had hij een bijbaantje bij een diepvrieskippenfabriek. De hond was altijd gek met hem, behalve als mijn zwager bij die fabriek gewerkt had en nog niet gedouched even langs kwam. Dan gromde de hond naar hem en moest absoluut niks van hem weten.

@laniramommy Ideaal toch zo'n hond!

Daisy en Kelly hebben het verschillende keren gehad in één hoek van de kamer als ze in hun mand lagen. Dan vlogen ze overeind en gingen naar de muur staan staren. Zeker Daisy had het nogal eens.
Volgens m'n collega, die nogal paranormaal is, was het dan mijn overleden vader die langskwam.

Of het zo is... ik weet het niet. We maakten er meestal maar een grapje over. Maar raar was het wel. Daisy had het ook nog nóóit gedaan toen mijn vader nog leefde. Dus wie weet... heeft collega wel gelijk.

Daisy@ schreef:@laniramommy Ideaal toch zo'n hond!

Daisy en Kelly hebben het verschillende keren gehad in één hoek van de kamer als ze in hun mand lagen. Dan vlogen ze overeind en gingen naar de muur staan staren. Zeker Daisy had het nogal eens.
Volgens m'n collega, die nogal paranormaal is, was het dan mijn overleden vader die langskwam.

Of het zo is... ik weet het niet. We maakten er meestal maar een grapje over. Maar raar was het wel. Daisy had het ook nog nóóit gedaan toen mijn vader nog leefde. Dus wie weet... heeft collega wel gelijk.

Toen mijn tante overleed is Bonnie daar ook mee begonnen, ze ligt dan te slapen, kijkt op , kijkt naar 1 bepaalde hoek, kwispelt, blaft.. en gaat weer slapen.

Ook sinds opa dood is, ligt ze soms bij oma te slapen.. schrikt ze wakker, kijkt op, kijkt naar de stoel waar opa altijd zat, kwispelt, rent erheen, gaat met r pootjes tegen de stoel staan, likt "iets" en gaat met een zucht weer liggen...

Ben vrij nuchter. Maar toch kan ik dit soort dingen ook niet altijd plaatsen hoor.
Er is vást meer tussen hemel en aarde.

Gewoon een hond die dement aan het worden is

Gebeurt hier heel erg vaak in huis dat alle 3 de honden tegelijkertijd reageren en ergens naar staren.

Mijn honden zien geen geesten, ik laat ze niet toe in huis