Het HondenForum

loopt wel eens op sokken .

Vanochtend toen ik Hades ging uitlaten wilde ik gewoon de ingang van het parkje inwandelen, alleen lag daar een gigantische stapel takken en waren een stel gemeentewerkers een stukje verderop bezig om met een lawaaierige machine andere takken van de bomen af te zagen. Nou, echt niet dat hij daar langs wilde . Ik was zo stomverbaasd! Hij is echt nergens bang voor doorgaans, bussen die vlak langs hem heen rijden, vuurwerk op een paar meter afstand, 'rare' mensen, het doet 'm niets. Maar een meneer met een oranje jas die met een halve boom aan komt lopen, dat was niet pluis. Hij bleef totaal verstijfd zitten en perste er een blafje uit en zelfs nadat ik 'm meenam om een andere route te lopen bleef hij maar achterom kijken of 't nog steeds zo gek was, aldaar. De volgende ronde was er trouwens niets meer aan de hand, maar toen was er geen meneer meer, misschien dat dat 't dan toch was, ofzo. Nou goed, ik stond echt versteld, hij is normaal gesproken echt niet makkelijk van z'n stuk te krijgen. Maar ook dappere knullen hebben wel eens een minder stoer dagje, blijkt. Ik heb er verder zo min mogelijk aandacht aan besteed trouwens, alleen even bij de les geroepen toen hij na 100 meter nog steeds achterom aan het kijken was. Klaar hoor . Toen was het ook klaar gelukkig. Raar beest!

hahahahaa soms zijn onze viervoeters zulke helden op sokken
Ik kwam ooit op een wandeling een boontje tegen langs de kant van de weg.
Denk maar niet dat mevrouw dat vertrouwde,
die rare (snij)boon
Ergens moet ik er nog foto's van hebben...

WTF is dat?


Het kon wel eens levensgevaarlijk zijn


ff een mep verkopen met mijn poot,
daar schrikt hij vast van!


Ik wist best dat het een (rare snij)boon was


Ook zo'n held op sokken hier dus

haha, gekke Hades!
Soms kan de meest onverstoorbare hond helemaal onder de indruk zijn van iets dat je niet verwacht.

Die foto's met die snijboon!
Dat vind ik wel heel apart hoor, onze honden zien dat gewoon als iets dat in de natuur hoort, een stukje van een plantje haha.

Lachen is dat he....vorige week een fikse wandeling gemaakt in het schemerdonker, tot mijn reu niet verder wou, bokken als een pony aan de riem....neuspiepen en doen, want ja, er zat een levensgevaarlijk kleine pad op de weg....het ding bewoog en wipte weg, nee daar kan je echt niet langs als schrik van de buurt

hier ook soms zo een held op sokken.

Wij waren aan het wandelen in Polen, heerlijk stil, geen mensen dus de honden konden lekker struinen. Tot Niek gevaar aangaf. De manier waarop had ik zoiets van ojee een beer (hadden wij namelijk een paar dagen daarvoor gehad) dus ik snel aanlijnen en de omgeving afspeuren waar hij naar stond te kijken. Was het een vrouw die aan het schilderen was hij vertrouwde het voor geen cent en je zag echt de opluchting toen de vrouw zich omdraaide toen zij doorhad dat wij dichterbij gekomen waren

Haha, die foto's . Briljant. Zelfs zonder ook maar een oog te zien kan je de pure verbazing van 't beestje gewoon voelen! Ik denk trouwens dat het ergens misschien wel goed is dat hij toch wel voor dingen op z'n hoede is, om nou overal als een malle Harrie op af te denderen is wellicht ook niet zo veilig . Maar waarom hij nog geen spier vertrekt als er op 10 meter afstand een bus carbid wordt afgeschoten (terwijl ik van de schrik door het plafond vlieg) en dan wel denkt dat een grote tak foute boel is (terwijl hij die toch ook met grote regelmaat zonder problemen passeert)... Ondoorgrondelijk .

Hier ook een hond die niet snel onder de indruk is van haar omgeving. (mensenmassa's, lawaai, vuurwerk, geen probleem)

Totdat ze toen ze een jaar of 1 was het park plots op 1 plek niet meer in wilde. Echt voluit in de rem, staart tussen de benen. Ik snapte er niets van. Gedurende paar dagen geprobeerd maar ze weigerde en ik wilde haar niet optillen want was bang dat dat het probleem zou verergeren.
Totdat het me opviel dat er een ander soort vuilnisbak naast het bankje was neergezet
Dat was het dus. Toen toch maar opgetild en haar aan de vuilnisbak laten ruiken, probleem opgelost

Nooit meer last van gehad verder in haar leven, dat ze dus plotseling iets erg eng vindt

Boutje schreef:

Frederique schreef:hahahahaa soms zijn onze viervoeters zulke helden op sokken
Ik kwam ooit op een wandeling een boontje tegen langs de kant van de weg.
Denk maar niet dat mevrouw dat vertrouwde,
die rare (snij)boon
Ergens moet ik er nog foto's van hebben...

WTF is dat?


Het kon wel eens levensgevaarlijk zijn


ff een mep verkopen met mijn poot,
daar schrikt hij vast van!


Ik wist best dat het een (rare snij)boon was


Ook zo'n held op sokken hier dus

Misschien dacht ze dat het een hele speciale gevaarlijk giftige dwergslang was!

Zie je, ik heb gewoon een hele slimme hond.
Ze weet dat ik panisch voor slangen ben

Paulala schreef:haha, gekke Hades!
Soms kan de meest onverstoorbare hond helemaal onder de indruk zijn van iets dat je niet verwacht.

Die foto's met die snijboon!
Dat vind ik wel heel apart hoor, onze honden zien dat gewoon als iets dat in de natuur hoort, een stukje van een plantje haha.

Mijn hond normaal ook, maar dit was echt een heel verdacht stukje natuur

Frederiek schreef:Haha, die foto's . Briljant. Zelfs zonder ook maar een oog te zien kan je de pure verbazing van 't beestje gewoon voelen! Ik denk trouwens dat het ergens misschien wel goed is dat hij toch wel voor dingen op z'n hoede is, om nou overal als een malle Harrie op af te denderen is wellicht ook niet zo veilig . Maar waarom hij nog geen spier vertrekt als er op 10 meter afstand een bus carbid wordt afgeschoten (terwijl ik van de schrik door het plafond vlieg) en dan wel denkt dat een grote tak foute boel is (terwijl hij die toch ook met grote regelmaat zonder problemen passeert)... Ondoorgrondelijk .

Maar wel leuk want zo zijn de dagen met onze viervoeters altijd weer een verrassing