Het HondenForum

Gisterenmiddag kwam ik thuis van mijn werk, en keek zoals altijd eerst even door het raam om te zien waar de honden lagen. Die lagen niet in de huiskamer, maar wat ik wel zag was dat een vrij zware stoel helemaal aan de andere kant van de kamer stond dan waar hij hoort te staan.
Dat is heel vreemd, want het is een te zware stoel om 'zo maar even' te verschuiven, laat staan heel de kamer door te krijgen.

Toen ik binnenkwam kwamen de honden wat timide uit de slaapkamer zetten; ergens klopte er iets niet Ik dacht eerst nog dat er misschien was ingebroken ofzo, zo raar was het dat er een meubelstuk helemaal verplaatst was, maar de deuren waren gewoon nog op slot allemaal.
En toen zag ik naast de stoel een klein plasje, met een heel druppelspoor van de stoel af. En even later zag ik dat Vera haar duimnageltje afgescheurd had. Toen ik op de grond ging zitten om haar te aaien (ze stond wat timide naar me te kijken dus) begon ze helemaal te bibberen.

Ik denk dus dat Vera op de 1 of andere manier vast is komen te zitten onder/aan (het stof van de kussens) van die stoel, en in paniek die stoel de kamer doorgetrokken heeft, en van ellende een angstplasje gedaan heeft (Vera is een 'emo-plasser' zeg maar).
He, ik word er nog steeds helemaal naar van als ik daaraan denk Maar het moet haast wel zo gegaan zijn vrees ik....

Om het nog fijner te maken had ze eergisteren diezelfde poot wat verstuikt, dus ze liep al soms heel lichtjes mank ermee. Daarom weet ik ook heel zeker dat die nagel er daarvoor nog gewoon prima aanzat; ik heb die poot goed gecontroleerd en in de gaten gehouden namelijk.
Dus nu heeft ze dubbel pech. Gelukkig lijkt ze er vandaag al veel minder last van te hebben, daagt Saar uit om te spelen (mag nu even niet van me) en stond net buiten gewoon te springen om de bal. Maar even in de gaten houden dus....

Ach gosh! Ik kan me voorstellen dat Vera van slag was.

Ik vind het ook zo sneu, arm ding
Gelukkig was ik vandaag onverwachts vrij, kan ik even lekker bij haar blijven. Vanmorgen wel even boodschappen gedaan, en toen ik thuis kwam lagen beide honden heel rustig te slapen. Ik was bang dat ze er misschien ook nog paniek van "de baas is weg" aan over zou houden.

Ocharme !! Wat zal ze in paniek zijn geweest....

he jakkes, geen fijn idee dat er zoiets naars gebeurd is terwijl je weg was. wel echt een ongeluk die je van geen enkele kant had kunnen zien aankomen, en gelukkig zijn je hondjes stabiel genoeg dat ze er niets aan overhouden.

geef haar maar een dikke knuffel.

miekmiek schreef:he jakkes, geen fijn idee dat er zoiets naars gebeurd is terwijl je weg was. wel echt een ongeluk die je van geen enkele kant had kunnen zien aankomen, en gelukkig zijn je hondjes stabiel genoeg dat ze er niets aan overhouden.

geef haar maar een dikke knuffel.

Ja, zoiets bedenk je toch niet? Nu weet ik natuurlijk niet 100% zeker dat het zo gebeurd is, maar ik kan er echt niks anders van maken. Vooral gecombineerd met dat 'druppelplasje'.

Vera is suf geknuffeld, ze vindt zichzelf ook wel een beetje zielig, en wil steeds op schoot

Ach gosh arme Vera! Naar is dat , als je thuis komt je ziet dat er iets gebeurt is maar je kan alleen maar raden.

Agos, ja dat is sneu Je stelt je helemaal voor hoe in paniek ze dan is, jakkes.

Dikke knuf voor het meisje

Ach arme meid.
Zulke dingen zijn altijd zo rot, je hebt dan geen idee wat je hond heeft doorgemaakt.
Je kan alleen maar raden.

Agoss.. dat is inderdaad schrikken zeg! Pfff!

Dat is inderdaad zielig. Moet je ook weer net schijven nu mijn honden alleen thuis zijn

Zoek stok! schreef:Dat is inderdaad zielig. Moet je ook weer net schijven nu mijn honden alleen thuis zijn

Toch maar allemaal in de bench

ja dat was wel erg sneu voor vera.
En idd, hou je overal rekening mee, gebeurd er zoiets.....

Cash schreef:ja dat was wel erg sneu voor vera.
En idd, hou je overal rekening mee, gebeurd er zoiets.....

Ik trek zelfs nog steeds alle stekkers uit het stopcontact als ik weg ga, terwijl ik nog nooit een hond gehad heb die zelf maar keek naar de draden. Maar in het kader van "je weet het nooit, blijven honden etc etc". Gebeurt er iets met een meubelstuk

Ach gossie. Wat een schrik.

Ach ik krijg er gewoon plaatsvervangend een knoop van in mijn maag.
Arme Vera

Ach wat sneu, arme Vera

Ach arme Vera! Alles nu weer goed met haar?

He, bah, wat sneu voor Vera...Is ze weer helemaal de oude? Knuf voor je hondjes...

Arm ding

zo zielig maar wat een kracht heb ze dan hé....zó,n zware stoel.
wat zal je schrikken
gelukkig gaat het nu goed en ja kan ier nooit voor wezen hoor.
wie denk nu aan zo iets

Sita schreef:Ach arme Vera! Alles nu weer goed met haar?

Ze mankt niet meer, tenminste, vanmorgen en vanmiddag niet. Ze loopt wel nog een beetje voorzichtig soms, maar als het aan haar ligt gaan we ook alweer ballen
Nog maar even morgen ook rustig aan doen, en dan kan ze hopenlijk maandag weer gek doen

Ach gossie arme meid.
Zoiets zou je (ik ) niet eens bedenken
Heb je haar al wat Arnica gegeven?

Gelukkig dat ze niet meer mankt...Balen, als ze ergens last van hebben... Knuf voor Veer...

Jak, wat eng. Gelukkig heeft ze de stoel niet op zich gekregen, of op Saar :N:
Voor jou idd erg vervelend, je houdt het toch in je achterhoofd en dan bén je al zo voorzichtig!
Knuf van RR voor Vera, RR heeft ook een zere poot (bobbel/ontsteking).

Zoiets bedenk je toch ook niet. Ben je zo voorzichtig, dan gebeurt dit. Fijn dat het weer wat beter gaat met Vera!
Geef haar maar een dikke knuf!

voor jou en vera een dikke vette knuffel.