Het HondenForum

Gisteren ochtend was het dan eindelijk zover.
Julia is geopereerd aan haar knie.
We zijn met haar naar Rotterdam-Ommoord geweest, aan de Barbarakruid.

Ze doet het echt allemaal ontzettend goed.
Ze heeft al goed gegeten en gedronken, en piept of jankt totaal niet.
Plassen mag ze voorlopig in de tuin, ik durf nog niet met haar de straat op.

Goed om te lezen dat Julia het goed doet.

gelukkig maar.



geef ze maar een dikke knuffel van mij

gelukkig dat het goed gaat met julia en heel veel beterschap

beterschap en een knuffel voor Julia

Beterschap voor Julia

beterschap

hopenlijk blijft ze gewoon lekker rustig

Fijn dat de operatie achter de rug is, beterschap voor Julia en succes met het rustig houden.

Dat rustig houden is geen probleem.
We hebben medicatie mee gekregen om haar rustig te houden.
Omdat ik daar erg tegenop zag.
Ik moet zeggen dat het perfect werkt, ze heeft nu niet de drang om telkens achter ons aan te lopen bij elke stap die we zetten.
En ik kan rustig weg van huis om boodschappen te doen als mijn vriend thuis blijft, dat kan normaal gesproken niet zonder dat ze onrustig rond gaat lopen en zitten piepen.

Beterschap voor haar

Beterschap.

Wat gaat het herstel bijzonder snel!
Ik sta gewoon echt perplex.

Gisteren heeft ze al gepoept, en géén diarree. Het was wel plakkerig, maar dat vind ik niet vreemd.
Vandaag weer gepoept, en dit keer hele mooie en stevige ontlasting.
Ze loopt ook al normaal op haar poot, het lijkt net of er niets mee aan de hand is.
Ik vind het wel eng om te zien, maar aan de andere kant ook wel heel fijn.

De medicatie om haar rustig te houden vind ik behoorlijk sterk werken.
Gisteren keek ze heel de dag heel vreemd uit haar ogen, totaal niet helder.
Vannacht heeft ze de medicatie dus niet gekregen van me, en vanmorgen de halve dosering.
Dit gaat goed, ze is nu helder genoeg, maar ook rustig genoeg om geen gekke capriolen uit te halen.
Want ze denkt nml dat ze alles alweer kan....

We waren gewaarschuwd over de mate waarin de poot kon gaan zwellen, en dat we daar niet van moesten schrikken.
Ook dit valt allemaal reuze mee.

Voeren doen we nu nog drie maal daags in kleinere hoeveelheden.
Gisteren ochtend begonnen met blik en wat brokjes geweld in water.
Dat heeft ze twee keer gekregen, en 1x kvv.
Vanmorgen weer kvv, vanmiddag krijgt ze dan weer wat blik met brokjes, en vanavond gehakt.
Ik denk dat ze over een paar dagen wel weer gewoon barf producten kan eten zonder problemen.

Ik vind het zo bijzonder dat alles zo goed gaat, het voelt allemaal heel gerust op deze manier.

Wat fijn dat het zo goed gaat! Beterschap voor Julia

Beterschap voor je meisje !

Wat fijn dat het zo goed gaat
Nog heel veel beterschap voor je meisje gewenst!

Ze wil niet meer plassen, de eigenwijs..
Ze denkt dat ze alles alweer kan, en wil teveel.
En dat zelfs met de medicatie om haar rustig te houden, gelukkig is het aardig te doen op deze manier.
Zonder medicatie had ze haar knie al kapot gemaakt, dat is wel duidelijk.

Maar ze wil dus absoluut niet meer plassen in de tuin, en doordat ze incontinent is, en weigert te plassen, ligt ze elke keer in haar eigen urine en blijf ik aan één stuk door haar kleedjes wassen...
Dit is wel even doorbijten hoor, want ze wil perse naar buiten, maar ik ga echt niet met haar buiten de tuin.
Er zitten hier overal katten, en als ze een kat voorbij ziet komen is het finito met haar knie.

Dus ze móet voorlopig alles in de tuin doen, en de aanhouder wint.
Dan maar wassen en nog eens wassen.
Ze gaat vanzelf wel een keer toch plassen, en dan krijgt ze van mij meteen een lekkere beloning.
Hopelijk plast ze dan de volgende keer wel gewoon.

Morgenmiddag gaan we trouwens terug voor wondcontrole.
Ik ben benieuwd of alles een beetje goed gaat, want de pleister zit nog op de hechtingen, en die mocht ik er niet aftrekken.

Fijn dat de operatie achter de rug is. Nu nog even de revalidatie door zien te komen.
Maar even over dat plassen: je mag de eerste week na een tta wel een klein stukje lopen om te plassen en te poepen hoor. Dat deed ik hier met Billy ook. Ik liep de straat uit naar het eerste het beste stukje groen (met gras en wat struiken) en dan weer terug.
Julia in haar plas laten liggen omdat je niet verder dan de tuin wilt gaan, zou ik zelf niet zo gauw doen.

Het gaat mij er ook niet om dat ze niet mag lopen, want ik wandel met haar door de tuin aan de riem.
Het gaat erom, dat ze haar knie gaat kapot maken.
Er lopen hier enorm veel katten, als ze er één ziet, dan is het over met die knie, dát risico ga ik niet lopen.
Daarnaast is ze over enthousiast naar alles en iedereen, als ze een auto hoort stoppen en de deur gaat open, dan draait ze zich heel abrupt om waarbij ze haar knie draait.

Dit soort dingen wil ik nu even niet hebben, dus ze plast maar gewoon in de tuin, dat heeft ze vanaf maandag gewoon gedaan.
Ik laat haar ook niet in haar plas liggen, ik ben continu aan het wassen.
Incontinent is ze toch wel, dus schoonhouden lukt sowieso niet met de medicatie die ze nu krijgt om haar rustig te houden.

Ik weet dat een net geopereerde knie niet veel kan hebben. Ervaringsdeskundige na een linker en rechter TTA.
En Billy is ook echt een tank en de knie (of eigenlijk het gezaagde bot) moet kunnen genezen, maar aangelijnd heb je je hond toch heel goed in de hand? Achter een kat aangaan is er dan toch niet bij?

Zo gingen wij op stap:







Met een stevig tuig en riem dus. En al reageert Bill niet op katten, wel op andere honden. Dan pakte ik 'm gewoon bij zijn tuig en kon hij geen kant meer op. Ik kan me bijna niet voorstellen dat dat bij Julia ook niet kan. Zo sterk/zwaar is ze toch niet?

Ik weet niet hoe ik het uit kan leggen, maar zij is een energiebommetje, die overal op moet reageren.
Ze staat dan direct vol op haar achterpoten met al haar kracht.
De voorpoten staan dan dus bijna los van de grond.
Dat is echt niet veilig, ik neem echt geen risico's, en zoals ik al dacht, de aanhouder wint.
Ze heeft vanavond weer netjes geplast in de tuin!

Probeer je eens voor te stellen dat ze nu vlak na haar operatie vol met alle kracht op die knie gaat trekken aan de lijn, en ook nog eens een rare draai gaat maken daarbij, want dat doet ze dus vaak.
Ik merk ook dat veel mensen geen idee hebben hoeveel kracht een Stafford heeft.
Vergis je niet, ze is niet groot, maar ontzettend sterk, en heel druk.
Die combi is dus het probleem.

Reina heeft 4 weken geleden een nieuwe kruisband gehad en is ook een explosief bommetje (zeker met katten en galopperende paarden ). Ik loop nu met haar aan de halti en dat gaat uitstekend. Zou dat wat zijn voor Julia? Beterschap trouwens voor je meisje en succes met de revalidatie

Een halti was ik idd van plan te gaan gebruiken.
Ik mag er 1 lenen van een kennis van me.
Maar daar wil ik iig nog even mee wachten tot de hechtingen eruit zijn.
Misschien ben ik wel iets te voorzichtig en overbezorgd, maar de angst voor schade is gewoon heel groot.

Doen wat jouw gevoel je ingeeft, jij kent haar het beste.

Sterkte en beterschap voor Julia!

Ik snap het voorzichtig zijn heel goed. Ik was het uiteraard ook. Maar Billy moest naar buiten. Plassen/poepen in de tuin deed hij alleen de eerste dag, nog beroerd van de operatie. Maar de dagen er na was dat niet genoeg. Zonder snuffelen werd er niet geplast of gepoept.
Ik was wel blij dat die eerste week voorbij was. Je kunt zo weinig maar je hond snapt daar niets van. Die wil gewoon de paden op, de lanen uit.

Ik heb het destijds nog wel nagevraagd bij de orthopeed, en natuurlijk was voorzichtigheid geboden (vooral de eerste week) maar er werd me niet aangeraden om Bill kalmeringspillen te geven en 'm alleen maar in de tuin te laten. Wel heb ik 'm af en toe op zijn plaats (in zijn mand) laten liggen omdat hij de neiging heeft om achter me aan te lopen. En steeds opstaan en weer gaan liggen is dan wat belastend.
Maar goed, iedere hond is anders. Ik ben eigenlijk ook wel blij dat Bill vrij makkelijk rustig gehouden kon worden. Ik kom 'm ook redelijk afleiden door een moeilijke Kong te geven of een flink vleesbot. Ook van die denkspelletjes vond 'ie leuk (hoewel snel onder de knie en dan was de lol er wel weer af ).
Misschien vind Julia denkspelletjes of een Kong/bot ook wel leuk.

Gisteren zijn we voor controle geweest, en is de pleister van de hechting af gehaald.
De specialist vond dat het er geweldig uitzag allemaal.
Ook is de knie goed soepel.
Hij heeft een verbandje aangelegd om de zwelling van het wondvocht uit de hiel/enkel weg te krijgen.
Maar die moesten we er dezelfde avond nog afhalen, omdat de tenen begonnen te zwellen.
Ze was erg opgelucht toen ik het eraf haalde.

Verder gaat het perfect, ze blijft goed rustig met de medicatie, zonder suf te zijn.
Ze loopt dus wel wat rond in de woonkamer, en is erg wakker tijdens het plassen/wandelen.

Gisteren hadden we meteen een aanvaring met een buurvrouw om de hoek.
We staan even met Julia op een veldje in de straat, in de hoop dat ze nog even wilde plassen voor we de auto instapten.
Begint dat mens te mekkeren 'het is hier geen uitlaatplaats hè'
Dus ik zeg netjes 'nee, dat weet ik, we ruimen het ook altijd netjes op'
Zegt ze 'ja ja...' en ik hoor haar nog iets mopperen.
Toen was ik even boos, dat vond ik echt onbeschoft, en dat heb ik haar meteen verteld.
Ik wilde haar nog uitleggen dat Julia net geopereerd is maar daar wilde ze niet eens naar luisteren....
Nou dan niet joh, ik heb geen zin in zulke zeurende mensen.
Zeker niet, omdat wij dus de enige zijn hier die de ontlasting van de honden opruimen!
Al onze buren die dus géén 'aso-type' honden hebben, laten het liggen en ik erger me daar kapot aan, het ligt dus idd ook overal op de veldjes in de straat.
En dan vervolgens sta ik met Julia die net geopereerd is in de hoop dat ze wil plassen, begint er iemand te zaniken, ja, dat viel dus echt even in het verkeerde keelgat.

Fijn dat het goed met haar gaat.

En de buurvrouw lekker laten voor wat ze is, ik begrijp de irritatie ten opzichte van hondenpoep heel goed aangezien ik zelf ook pas het lijdend voorwerp was .
Maar het wordt gewoon niet gezien als jij het als een van de weinigen wel opruimt, werkt hier net zo

Het gaat nog steeds heel goed met Julia.
Ze loopt en huppelt door het huis alsof er nooit iets mis is geweest.
Geopereerd? wie? waar? ik? nee toch zeker? hoe kom je erbij?

Ik moet haar ondanks de medicatie echt indimmen, ze denkt dat ze alles alweer kan doen, spelen, rennen, springen etc.
Ze zou na deze operatie spierverlies krijgen, maar volgens mij gaat dat heel erg meevallen.
Ze dachten ook dat ze spierverlies zou moeten hebben toen ze de foto's van haar knie zagen, en ook dat was minimaal en bijna niet voelbaar/zichtbaar.
Als ik zie hoe vreselijk goed ze haar poot gebruikt, en hoe ze er volledig op steunt, maak ik me daar totaal geen zorgen over, en denk ik dat ze sneller zal revalideren dan vooraf gedacht.
Ik ben echt trots op haar, ze is zo ontzettend optimistisch, en door haar optimisme gaat genezing zoveel makkelijker.

Maandag gaan de hechtingen eruit, die zien er ook nog steeds perfect uit zonder irritaties.
Ik moet wel heel erg op mezelf blijven letten dat ik haar in de gaten hou, en zorg dat ze niet haar poot overbelast.
Doordat het lijkt of alles weer in orde is, kost het me wel moeite om dat te blijven realiseren.
Dat gaat de aankomende weken nog wel wat lastig worden, maar ik doe hard mijn best, ze moet nog heel wat jaren mee!
En daar is de operatie uiteindeijk voor bedoeld, zonder pijn nog jaren kunnen rennen en spelen en heeeeeeeeel oud worden!

Romeo is trouwens enorm lief voor haar, hij heeft de eerste tijd niet bij haar mogen liggen of zitten van ons, zodat hij niet per ongeluk op haar poot zou gaan staan/zitten/liggen.
Nu heeft hij door dat hij voorzichtig moet zijn, en gaat heel voorzichtig bij haar liggen.
Ze zijn echt onafscheidelijk, en als ik dit tafereel zo zie, dan ben ik spontaan weer helemaal verliefd op mijn twee schatten.

Fijn dat het goed gaat met haar, en het rustig houden is idd niet makkelijk.
In die zin is het fijn dat de tijd snel gaat
Ik hoop dat zij zo goed vooruit blijft gaan, wanneer moet je weer terug naar de specialist?

Maandag gaan de hechtingen eruit bij mijn eigen dierenarts.
Over vier weken moet ik terug, dan worden er opnieuw foto's gemaakt om te kijken hoever ze is met het genezingsproces.
Op basis daarvan wordt dan bepaald wat ze alweer mag, en hoe snel het opgebouwd kan worden.
Dan begint het échte revalideren pas.
Volgende week zou ik moeten beginnen met thuis fysio (als ik internet moet geloven) maar ze buigt haar knie zelf al perfect dus ik denk niet dat het nodig is. Ze is heel soepel en beweegt genoeg.

Wat fijn Paula dat het zo goed gaat ik zit mij er hier ook over te verbazen hoe snel alles gaat, we zijn nu 5 weken verder en het vrouwtje gaat al stukjes in een rustig drafje.

alm@ schreef:Wat fijn Paula dat het zo goed gaat ik zit mij er hier ook over te verbazen hoe snel alles gaat, we zijn nu 5 weken verder en het vrouwtje gaat al stukjes in een rustig drafje.

Dat rustig drafje, dat doet Julia dus al door de woonkamer.
Ik vind het best eng, maar dat is al heel haar leven haar manier van lopen, ze doet niet anders.
Fijn dat het bij jou ook allemaal zo goed verloopt!
Moet jij volgende week foto's maken?