Het HondenForum

Robin heeft een onregelmatige hartslag. Het klinkt als boom... boomboom............boomboomboom... boom.. boom....... boomboom (zoiets)

We zijn er al mee naar de dierenarts geweest, binnenkort moet het nog eens bekeken worden en als het dan nog steeds zo is, moet er een hartfilmpje gemaakt worden om te kijken of de narcose voor de sterilisatie niet een te groot risico is

Heeft iemand ervaring hiermee? Ik maak me stiekem toch een klein beetje zorgen

Elke hond heeft een onregelmatige hartslag, bij het inademen gaat de hartslag omhoog, bij het uitademen omlaag. Dat moet de dierenarts je toch ook verteld hebben?

Nou, exact.
Ik heb specifiek geleerd dat je per minuut moet tellen omdat het anders niet klopt: alle honden hebben een onregelmatige hartslag

Waarom laat je haar castreren trouwens?
Je weet dat het effect gaat hebben op haar vacht?

Ik vraag het specifiek daarom: ze is al loops geweest, dat voordeel mis je dus (het effect is er alleen als je laat castreren voor de eerste loopsheid namelijk) en je hecht aan een goede vacht als ik me niet vergis.
Je lijkt me niet iemand die niet tegen die loopsheid kan eigenlijk.

Elke hond heeft inderdaad een onregelmatige hartslag voor zover ik weet. Snap niet zo goed dat de DA dat raar vindt?

De DA zei inderdaad dat het waarschijnlijk gewoon normaal is, maar het was wel opvallend onregelmatig.
Fijn, die geruststelling, dankje!

Ik kan wel tegen loopsheid, vind het geen probleem. Robin verliest nauwelijks bloed, en ze lijkt er niet heel ongelukkig van te worden.
Ik ben alleen zo bang dat het een keer misgaat. Ze hoeft maar 1 keer te ontsnappen... En met veel jonge kinderen in de familie gebeurt dat nu eenmaal snel. Robin is regelmatig bij mijn zus (vindt ze fantastisch) en ik wil die verantwoordelijkheid van een loops hondje niet constant aan andere mensen geven.

Ik zal eens goed nagaan wat de nadelen van sterilisatie zijn.

Ik vind vacht niet heeeeel belangrijk hoor. Ligt eraan hoe het geknipt is :lol: Maar goed, toch het nakijken wel waard natuurlijk.

Vraag eens na (bij een goede trimmer) wat het effect kan zijn van castratie op die vacht?
Ik gok op heel veel dikker, andere structuur, een "plofvacht", zeg maar.

Verder is er geen reden waarom het mis zou gaan, toch?
En gebeurt dat ooit wel, dan kan castratie altijd dan nog.
Snijden in een gezonde hond vind ik persoonlijk niet erg nodig, zeker niet als dit de reden is.

Wat dat hart betreft: ik zou me zorgen maken als er een ruis was.
Niet hierom.

Nou ja, ook het risico op mamatumoren vind ik akelig. Ik heb een poes gehad met mamatumoren en dat vond ik vreselijk.. Wil ik Robin graag voor behoeden.

Ik zou, als Robin zwanger zou worden, dat nooit laten weghalen. Als het gebeurt, gebeurt het, ik ga geen abortus doen als het niet echt nodig is. Maar goed, zo denken anderen weer over castratie..

Moeilijk moeilijk

Marjoleine schreef:ze is al loops geweest, dat voordeel mis je dus (het effect is er alleen als je laat castreren voor de eerste loopsheid namelijk)

Nee, dat is niet waar. Pas na de derde loopsheid is het risico op mamatumoren gelijk. 1% dus.
Voor de eerste loopsheid is het 0,16%, na de eerste loopsheid 0,24%, na de tweede loopsheid nog wat hoger en na de derde loopsheid dus 1%. De cijfers doe ik even uit mijn hoofd dus ik kan er iets naast zitten, maar zo is het verloop ongeveer.

Hier, een link:

http://www.hondenforum.nl/plaza/medisch ... 50882.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Hier, een link:

http://www.hondenpage.com/honden-encycl ... isatie.php

Die site schreef:Uit onderzoek blijkt dat het risico op het ontwikkelen van mammatumoren bij gesteriliseerde teven afhankelijk is van het aantal loopsheden dat de teef had vóór de sterilisatie. Had de teef nog geen loopsheid vóór haar sterilisatie dan is het risicopercentage 0.005%.Had zij twee of meer loopsheden vóór de sterilisatie, dan is het risicopercentage 0,26%

Ja, ik zeg niet dat je ongelijk had toch?
Ik geef die link zodat duidelijk wordt wat de voor- en nadelen zijn.

ik heb in 25 jaar nog nooit een teef met mammatumoren gehad, om maar eens wat te noemen.
Ik vind dat risico nog steeds te verwaarlozen. Mijn mening, he?
En wij castreren nooit, tenzij op medische indicatie.

Ik vind de vachtveranderingen vaak wel een behoorlijk bezwaar, en de karakterveranderingen ook.
Bij langharige vachten heb je gewoon een trimabonnement als je castreert.
Mag van mij, maar ik vind het wel een punt van aandacht.
En een aantal andere risico's vergroot.
Dat vind ik ook een punt van aandacht.

Die hormonen zitten er met een doel. Daar moet je niet voor je eigen lol/gemak in gaan rotzooien, vind ik.

Het hart van een hond klopt inderdaad onregelmatig. Maar ik zou eerst goed laten uitzoeken of Robin's hart in orde is voor ik uberhaupt een sterilisatie zou overwegen. Is het hart niet goed, dan zou ik haar zowieso niet laten opereren.

Als ik bij één van mijn honden naar het hart luister hoor ik ook onregelmatige geluiden: booom,booom,booom......dan een tijdje niets...booom..booom.............booom .. Heel apart. Maar het schijnt bij honden heel normaal te zijn.

Succes met je beslissing!

Nanna schreef:

Marjoleine schreef: Die hormonen zitten er met een doel. Daar moet je niet voor je eigen lol/gemak in gaan rotzooien, vind ik.

Bij paarden, stieren en katers zien we dat soort problemen nooit zo.
Daar vliegen de afgesneden ballen in het rond. :N: Voor ons gemak, welteverstaan.
Waarom bij honden dan wel?

Ik heb geen verstand van paarden, maar stieren worden bij mijn weten geslacht voor ze hormonaal worden en katten zijn solitair.
Honden zijn roedeldieren.
Dat maakt uit, want daardoor krijg je (en krijgen zij ook) effectief te maken met de gedragsveranderingen.

Kijk, ik vind het allemaal best, maar ik merk bv direct of een reu gecastreerd is: ik heb een teef die dat niet mot.
Als ik dat al merk aan haar reactie, moet dat voor de honden zelf nog evidenter zijn.

Castratie heeft op vachten zoals die van Robin geen invloed. Althans ik ga ervan uit dat de vacht ongeveer hetzelfde is als bij leeuwhondjes, als ik zo de foto's bekijk.

Kai reageert heel erg op gecastreerde reuen. Hij is tot over zijn oren verliefd op ze en reageert op die reuen net zoals op loopse teven. Bij sommige gecastreerde teven heeft hij dat ook. Kai is niet alleen hierin, op diezelfde honden reageren meer reuen.

Marjoleine schreef:Ja, ik zeg niet dat je ongelijk had toch?
Ik geef die link zodat duidelijk wordt wat de voor- en nadelen zijn.

Ja, dat snapte ik. Ik vulde het wat aan.

Die hormonen zitten er met een doel. Daar moet je niet voor je eigen lol/gemak in gaan rotzooien, vind ik.

Ik ben niet echt heel erg fanatiek voor of tegen castratie. Maar ik ben het met je eens over die hormonen.
Ik zou dan ook nevernooitniet een teef castreren voor de eerste loopsheid of voordat ze minstens een jaar is.
Gaat mijn pup gecastreerd worden? hangt er van af. Hoe ze reageert.
Mijn vorige teef werd niet gecastreerd, die kon ik ook blind vertrouwen. Ze snauwde elke reu weg, óók op de hoogtijdagen.
Ik zei wel eens dat zij lesbisch was
Maar als deze dame (met haar niet onaanzienlijke intelligentie, ze IS al eens ontsnapt, welliswaar toen wij er aan kwamen bij de oppas, ze kwam naar ons toe...maar toch. Dat was een ontsnappingsproof tuin. Waar minstens 9 honden rondhingen op dat moment) zich ál te bereidwillig toont, wordt ze gecastreerd. Want ik neem alle voorzorgsmaatregelen, maar zit dus echt niet op een oeps-nestje te wachten. Honden zonder baasjes zijn er al genoeg in deze wereld.