Voor Saake helemaal van toepassing tijdens GG. Hij vindt dat hij gewoon, heel normaal, alsof er helemaal niets aan de hand is, relaxed, en quasi van geen kwaad bewust, kan gaan rondwandelen tijdens bvb de blijf-oefeningen. Als ik hem dan terugroep, kijkt hij mij met een zo'n verraste blik aan : "O, had je het tegen mij? Ook toen je "blijf" zei? Da had ik zo nie begrepen!!"
2de poging... idem dito.... meneerke gaat weer op wandel, andere honden plagen... krijgt op z'n kop en kijkt weer met een blik: oeps, ben ff vergeten dat ik moest blijven....
. Frustie... want hij kan het zo goed en hij weet het ook wel. Ik wil niet meer, ik wil niet meer,
ik wil geen pootjes geven,
ik wil niet luisteren elke keer,
dan weer "zit", en dan weer "neer"!
Neen, nooit meer van mijn leven,
lekker niet meer in de "blijf"
tenzij ik een overheerlijk koekje krijg"
Ik wil niet volgen zoals het hoort,
ik wil geen "tandjes kijken"!
Ik doe alles wat de les verstoort
het moet een feestje lijken.
'k Wil lekker snuffelen in het gras,
En ik wil alles wat niet mag,
de hele dag, de hele dag!
En ik wil rennen op het veld
ook al is men er niet op gesteld
en ik wil aldoor blaffen, heel erg hard
ik wil, ik wil, ik wil
ook al krijg ik misschien straf.
Stout zijn, dat is wat ik wil!
en als ze kwaad zijn, zeg ik: WAF!
Heerlijke zulke honden. Leuke bewerking van Annie MG Schmidt, knap gedaan!
