Het HondenForum

hallo allemaal.
laat ik eerst even een stukje voorgeschiedenis vertellen.
mijn honden chester en donna zijn [ ja echt] perongeluk vader en moeder geworden, van maar liefst 8 heerlijke snoezelige pups. Alles was zowel voor, tijdens en na de bevalling goed gegaan. Alle pups zijn levend en gezond geboren. nergens geen afwijkingen [1 is wat kleiner dan de rest, maar dat is vaak met een groot nest]. Toen ze 4 weken oud waren had een van de teefjes [ die we nala genoemd hebben] last van haar pootje. ze steunde er niet op, wilde nauwelijks eten en drinken en lag daar maar te kijken en te rillen. we hebben het een paar uurtjes aangekeken, [ natuurlijk apart van haar broertjes en zusje] lekker in een warme [ niet te] mand in de woonkamer, met een kussen en een deken. 's middags toch maar de dierenarts gebeld en natuurlijk gelijk langs gegaan. hij had nala nagekeken, maar kon niks aparts vinden, leek niet gebroken te zijn, niet uit de kom, dus het meest waarschijnlijke was een kneuzing. ze kreeg een spuitje tegen de pijn, en we kregen een paar druppels metacam mee voor een paar dagen [ 's morgens en 's avond 2 druppels] de volgende dag leek het alweer stukke beter te gaan. ze at weer, dronk weer, en wilde niks liever dan naar haar familie toe. [dit hebben we heel voorzichtig en onder begeleiding toegelaten] de volgende paar dagen leek het zelfs of ze nergens geen last meer van had. [ ik weet dat dit ook mede door de pijnstillers kan komen] tot een paar avonden later. ze kon weer niet lopen, wilde nu helemaal niet eten en drinken. en had zoveel pijn dat ze niet eens zelf kon opstaan om te plassen of poepen. we hebben haar hiermee geholpen en gelijk weer de dierenarts gebeld. volgende ochtend 9uur konden we terecht. zo goed als de hele nacht wakker geweest, iedere uur met een pipetje een beetje melk gegeven zodat ze niet zou uitdrogen. en goed in de gaten gehouden. 's morgens röntgen foto's laten maken en de DA had haar van boven tot onder nagekeken. uit de foto's bleek dat ze haar schoudergewrichtsspleet iets te breed was, en daardoor haar schouder iets naar voren stond. waarschijnlijk een gevolg van een valletje of botsing met iets of iemand. echt goed verbinden kun je dit niet, dus het enige wat we konden doen is absolute rust geven, flesvoeding geven en dan zou met wat tijd en geduld er weer gewoon bovenop komen. eenmaal thuis aangekomen hebben we haar eerst even een tijdje rust gegeunt. na een uurtje of 2 werd ze opgetild om te gaan voeden. mijn vriend krijgt haar in zijn handen, zette aan om te gaan spenen. en ineens laat ze alle ontlasting lopen, geeft een zucht en het is ineens afgelopen. 5 weken oud. van het ene op het andere moment. doordsoorzaak onbekend. met haar hoofd/ hersenen was niks aan de hand. ze reageerde overal goed op. een prachtige lieve pup van net geen 5 weken oud. plotseling overleden.

heeft iemand enig idee wat het zou kunnen zijn, of is er iemand die iets soortgelijks heeft meegemaakt. ik kan dit gewoon niet loslaten zo. de vragen blijven maar door mijn hoofd heen spoken waar ze aan is gestorven. ik heb hier meerdere DA's over gesproken, en ze zeggen allemaal dat het zoveel oorzaken zou kunnen hebben. maar er is er geen een die mij kan vertellen wat het is geweest. A>U>B> ik heb het hele internet al afgezocht opzoek naar soortgelijke gevallen. maar kan er nergens een vinden. dit is zo'n beetje mijn laatste hoop. iedereen zegt tegene me, dat is de natuur, dit kan gebeuren, laat het los. maar ik kan dat niet.

Wat afschuwelijk, sterkte met het verlies van de kleine Nale.
Ik heb geen idee wat het geweest kan zijn, het lijkt me dat hooguit een sectie op het lichaampje een aanwijzing voor de doodsoorzaak zou kunnen opleveren. Is er sectie/autopsie verricht?

Juist laten gaan .
Neem het zoals het is.
Wat wil je dan nu nog met die eventuele info doen .?
Het blijft allemaal giswerk want het puppy is niet meer.
Noem het de variant van wiegendood bij kinderen als je daar vrede mee krijgt.

vrezelijk, zo jong, kan me voorstellen dat je dit niet los kan laten.
maar ik denk ook echt dat alleen sectie op die kleine iets kan zeggen waar ze precies aan overleden is.

je hebt dat pupseltje wel een hele mooie naam mee gegeven.

sterkte meis.

bedankt vast voor de snelle reacities.
op advies van DA geen sectie laten verrichten. de kans is namelijk heel groot dat er dan nog geen antwoord uitkomt. en op de een of andere manier vind ik sectie of autoptie of hoe je het ook noemt, disrespectvol voor het hondje [ ik weet dat ze het niet mee krijgt]. maar ik laat het lichaam liever in zijn waarde.

ik hoop dat er iemand is die iets soortgelijks heeft meegemaakt. en 'wiegedood' is eigenlijk alleen maar denkbaar in de 1e, hooguit 2e levensweek.

lieve Nala, slaap zacht.

p.s bedankt voor de mooie woorden
p.p.s. ze is afgelopen dinsdag-middag gestorven

naar hoor...

echt een sluitend antwoord zul je nooit krijgen, wellicht toch een infectie aan een (inwendige) verwonding en daardoor een bloedvergiftiging oid. ik weet niet hoe haar temp was de laatste dagen?

hoe dan ook, sterkte

Ik zou echt niet weten wat het is.

Meer heel veel sterkte

Nala rust zacht lief jong meiske.

Jeetje wat rot zeg, begrijpelijk dat je wil weten wat er mis is gegaan.
Als ik je verhaal zo lees hebben jullie echt wel alles gedaan voor het pupje, dit gebeurde onverwacht. Dat had je niet kunnen voorzien.
Wens jullie heel veel sterkte, hopelijk kunnen jullie toch nog een beetje genieten van de andere pups.

bedankt allemaal voor de mooie woorden.
en we genieten ook zeker van de andere pups. maar er mist gewoon iets. we hebben alles gedaan wat in onze macht lag. en ik vraag me af misschien wel te veel. misschien hadden we het deze keer gewoon aan moeten kijken.
de DA heeft 15x een röntgen foto moeten maken, daarvan zijn er 5 goed gelukt. dus hij heeft 15 keer aan dat al zo ontzettend zere pootje liggen trekken en doen. ze heeft een spuitje gehad tegen de pijn, ze heeft hier thuis pijnstillers gehad. misschien tijdens de röntgen nog wel [ heb ik de DA niet over gehoord, maar wie weet] misschien als we dat allemaal niet hadden gedaan, en gewoon rust hadden gegeven [ wel spenen natuurlijk] had het wel een andere afloop gehad. ik weet dat ik daar nu niks meer aan heb.. maar toch..
ze had geen koorts, dus dat maakt de waarschijnlijkheid op een infectie al weer een stuk kleiner.

Je moet jezelf niet verwijten of je misschien de onderzoeken niet had laten moeten doen.
Jullie zijn juist geweldige mensen die oprecht van dieren houden en alles er voor over hebben, kunnen mensen een voorbeeld aan nemen....veel mensen zouden dit allemaal niet gedaan hebben.
Hoop dat je het over een tijdje een plaatsje kan gaan geven, maar kan me voorstellen dat dat erg moeilijk is.

Jee, wat erg, heel veel sterkte. Maar inderdaad, je moet jezelf echt niets gaan verwijten hoor!! Jullie hebben er alles aan gedaan. En het is een schrale troost, maar probeer te genieten van de andere pupjes . . . .

Ik kan me voorstellen dat het pijn doet. En ik ben absoluut geen kenner, maar wie weet wat voor toekomst Nala had gehad, als er iets niet goed was geweest? Ook dat is een hele schrale troost, ik weet het, en ik wens jullie heel veel sterkte!

Wat naar!

Als je er zo mee zit had je toch een sectie moeten doen, dan had je misschien de oorzaak wel kunnen weten. Hier heb ik ooit een pup gehad die met 4,5 weken niet lekker was 's ochtends, hij wilde niet drinken/eten helemaal niets. Dierenarts gebeld die kwam heeft hem antibiotica gegeven. Dezelfde avond overleed hij (na een uur heel heftig piepen). Wij hebben toen wel sectie gedaan en hij bleek een zware infectie te hebben aan zijn hartzakje.

nogmaals dankjewel allemaal.
Nala heeft de laatste paar uurtjes van haar leven ook ontzettend veel gepiept en gejankt. de laatste reactie lijkt wel in de buurt te komen van mijn verhaal. misschien dan toch een ontsteking? mijn ervaring leert me dat dit eigenlijk altijd gepaard gaat met koorts, of zijn hier uitzonderingen voor?

Kan zijn dat ze een ontsteking had maar door de pijnstilling geen koorts had. (pijnstilling werkt ook koorts verlagend)

Metacam is ontstekingsremmend, misschien toch ergens een ontsteking gehad.

kimnala schreef:nogmaals dankjewel allemaal.
Nala heeft de laatste paar uurtjes van haar leven ook ontzettend veel gepiept en gejankt. de laatste reactie lijkt wel in de buurt te komen van mijn verhaal. misschien dan toch een ontsteking? mijn ervaring leert me dat dit eigenlijk altijd gepaard gaat met koorts, of zijn hier uitzonderingen voor?

die van mij had geen koorts op het moment dat de dierenarts er was en 's avonds vlak voordat hij overleed voelde hij meer koud aan dan warm.

kimnala schreef: de DA heeft 15x een röntgen foto moeten maken, daarvan zijn er 5 goed gelukt. dus hij heeft 15 keer aan dat al zo ontzettend zere pootje liggen trekken en doen.

Misschien een combinatie van stress en een overdosis röntgenstraling. Ik weet wel dat rx niet echt gevaarlijk is, maar het is misschien nét te veel voor zo'n klein pupje....

Sterkte met de verwerking, en geniet van de pups die het wel goed doen

Wat erg zeg, sterkte

@ Tekkel, nee de overdosis röntgenstraling kan het niet geweest zijn. Je moet bijna ene kleine kernramp hebben wil iets of iemand zo accuut sterven aan straling.

Zelfs om alleen al een tumor te ontwikkelen als gevolg van straling heb je heel wat nodig, en dan nog is het de vraag of deze veroorzaakt is door straling, dit is namelijk niet te bewijzen

wat een lieve woorden van iedereen, bedankt!
Nala voelde ook wat koud aan de laatste dag, vooral haar pootjes en oortjes. ik heb haar toen maar wat warmer gelegd. het lijkt dus behoorlijk op de situatie van Maria. en ik denk dat ik daar maar genoegen mee moet nemen. echt een definitief antwoord zal ik toch nooit krijgen. ik ga het proberen een plekje te geven. iedereen heel erg bedankt voor de reacties en de lieve woorden.

lieve Nala, rust zacht kleine meid. en we zullen je zeker niet vergeten.

Rot zeg, zo'n kleintje die zomaar overlijd
Sterkte!

Dankjewel Rose.
xx