Het HondenForum

Twee weken geleden was ik met de honden bij de DA.
Shendor heeft een aantal kleine bultjes zitten, vermoedelijk vetbultjes maar ik wilde er wel even naar laten kijken.
Ook maar meteen even naar zijn heupen laten kijken omdat hij af en toe moeilijk opstaat en soms iets met zijn linkerachterpoot 'sleept'.
Volgens de DA is het slijtage en is er niet veel aan te doen.
Ik heb niet het idee dat hij er pijn aan heeft, maar bijvoorbeeld zichzelf krabben gaat ook moeilijk.
Hij krijgt nu homeopatische druppeltjes van Puur Natuur voor artrose/HD, daar krijgt hij ook druppeltjes van tegen zijn nervositeit.

Wat vinden jullie, moet ik hem toch op pijnstillers zetten of niet?
En zo ja, welke?

Zijn er foto's gemaakt van de heupen?

Nee er zijn (nog) geen foto's gemaakt.

moosje schreef:Nee er zijn (nog) geen foto's gemaakt.

Dan zou ik dat eerst laten doen, pas dan kan je namelijk een diagnose stellen en (eventueel)een behandeling inzetten

ik zit te denken als ik dit zo hoor aan spondylose. daarvoor kun je spondy vetsem gebruiken, ik hoor daar alleen maar positieve verhalen over.

Hutsje schreef:ik zit te denken als ik dit zo hoor aan spondylose. daarvoor kun je spondy vetsem gebruiken, ik hoor daar alleen maar positieve verhalen over.

Hij geeft geen pijn aan, en wil heel graag bewegen, is ook moeilijk te kalmeren.
Ook traplopen en/of in de auto springen gaat zonder problemen. Het is vooral het opstaan wat lastig gaat.

tja je kunt overwegen om het wel te doen, als hij beter opstaat kun je er vanuit gaan, dat hij zonder toch pijn ervaart.
maar je zult echt op je gevoel moeten afgaan zolang niets echt duidelijk is

moosje schreef:

Hutsje schreef:ik zit te denken als ik dit zo hoor aan spondylose. daarvoor kun je spondy vetsem gebruiken, ik hoor daar alleen maar positieve verhalen over.

Hij geeft geen pijn aan, en wil heel graag bewegen, is ook moeilijk te kalmeren.
Ook traplopen en/of in de auto springen gaat zonder problemen. Het is vooral het opstaan wat lastig gaat.

tja, het kan ook zijn knie zijn. maar zonder nader onderzoek (foto's of/en orthopeed) weet je niets.

De DA zei dat zijn linkerheup versleten was, zo te voelen.
Rechts was een stuk soepeler.
Maar nu ik er over na denk en hem de hele dag al goed aan het observeren ben kan het ook van uit zijn rug of nek komen.

Even een goede diagnose laten stellen inderdaad (met fotos dus ) en dan hup aan de pijnstilling, eventueel na even de nieren gechecked te hebben. Langetermijn gevolgen maken toch niet meer uit, dat laatste stukje van zijn leven mag hij dan toch wel pijnvrij zijn?

Kees

Persoonlijk grijp ik niet zo snel naar pijnstillers.. tenzij de hond me zelf laat zien dat hij (in mijn geval is het de hij met het probleem) echt last heeft.. soms hoor ik ook dat zijn pas niet goed is.. af en toe ineens die sleep met de achterpoot.. maar niet zo dat hij continue sleept.. en als hij vervolgens lekker gaat graven en zelf achter haar aan gaat rennen.. prima..
Ga ik twijfelen.. en merk ik dus door een blik, of een gil als zij te druk doet met hem dat er wel meer pijn is dan geef ik wel pijnstillers en zorg ik dat er wat rustiger gedaan wordt. Dat bouw ik dan toch meestal na een paar dagen weer af en dan gaat het weer een lange tijd goed.. te snel aan de pijnstillers vind ik persoonlijk eng omdat ze dan juist niet meer aangeven dat ze sommige dingen niet meer kunnen, want die pijn voelen ze dan niet.. een klein beetje ongemak in mijn opvatting doet ze zelf ook grenzen aan geven en kenbaar maken.
Ik laat het natuurlijk niet zover komen dat een hond niet meer op of om kan van de pijn.. maar zolang het allemaal gaat geef ik geen pijnstillers, die zijn er als er echt sprake is van een ontsteking of wat ook..
Finn springt hier de ene keer met gemak de auto in.. en een andere keer staat hij met zijn poten op de rand.. en gut....zo tegen zijn zin in geef ik hem dan een kontje en dat zijn momenten dat ik hem weer wat in de gaten houdt ook met uitlaten en in huis met onderling spel, en dan geef ik wel eens pijnstilling.. maar niet preventief eerlijk gezegd en continue wil hem niet resistent maken of hem door laten gaan omdat hij geen pijn voelt en dan dus meer gaat doen dan hij eigenlijk kan.
Maar iedereen kijkt daar weer anders tegenaan natuurlijk.

Casey schreef:Even een goede diagnose laten stellen inderdaad (met fotos dus ) en dan hup aan de pijnstilling, eventueel na even de nieren gechecked te hebben. Langetermijn gevolgen maken toch niet meer uit, dat laatste stukje van zijn leven mag hij dan toch wel pijnvrij zijn?

Kees

Da's makkelijk, dat wilde ik ook zeggen. En niet tutten over hoeveelheden, als hij een hele pil mag, hele pillen gaan geven. Zo'n oudje moet lekker pijnvrij nog een beetje leuk mee hobbelen, dat zou je voor jezelf ook willen.

Hanneke2 schreef:

Casey schreef:Even een goede diagnose laten stellen inderdaad (met fotos dus ) en dan hup aan de pijnstilling, eventueel na even de nieren gechecked te hebben. Langetermijn gevolgen maken toch niet meer uit, dat laatste stukje van zijn leven mag hij dan toch wel pijnvrij zijn?

Kees

Da's makkelijk, dat wilde ik ook zeggen. En niet tutten over hoeveelheden, als hij een hele pil mag, hele pillen gaan geven. Zo'n oudje moet lekker pijnvrij nog een beetje leuk mee hobbelen, dat zou je voor jezelf ook willen.

Hoe oud is de hond dan?

blondie schreef:Persoonlijk grijp ik niet zo snel naar pijnstillers.. tenzij de hond me zelf laat zien dat hij (in mijn geval is het de hij met het probleem) echt last heeft.. soms hoor ik ook dat zijn pas niet goed is.. af en toe ineens die sleep met de achterpoot.. maar niet zo dat hij continue sleept.. en als hij vervolgens lekker gaat graven en zelf achter haar aan gaat rennen.. prima..
Ga ik twijfelen.. en merk ik dus door een blik, of een gil als zij te druk doet met hem dat er wel meer pijn is dan geef ik wel pijnstillers en zorg ik dat er wat rustiger gedaan wordt. Dat bouw ik dan toch meestal na een paar dagen weer af en dan gaat het weer een lange tijd goed.. te snel aan de pijnstillers vind ik persoonlijk eng omdat ze dan juist niet meer aangeven dat ze sommige dingen niet meer kunnen, want die pijn voelen ze dan niet.. een klein beetje ongemak in mijn opvatting doet ze zelf ook grenzen aan geven en kenbaar maken.
Ik laat het natuurlijk niet zover komen dat een hond niet meer op of om kan van de pijn.. maar zolang het allemaal gaat geef ik geen pijnstillers, die zijn er als er echt sprake is van een ontsteking of wat ook..
Finn springt hier de ene keer met gemak de auto in.. en een andere keer staat hij met zijn poten op de rand.. en gut....zo tegen zijn zin in geef ik hem dan een kontje en dat zijn momenten dat ik hem weer wat in de gaten houdt ook met uitlaten en in huis met onderling spel, en dan geef ik wel eens pijnstilling.. maar niet preventief eerlijk gezegd en continue wil hem niet resistent maken of hem door laten gaan omdat hij geen pijn voelt en dan dus meer gaat doen dan hij eigenlijk kan.
Maar iedereen kijkt daar weer anders tegenaan natuurlijk.

Mijn ervaring met Jack (die al jaren op flinke pijnstilling staat), is dat een hond met pijnstilling ook wel leert wat wel en niet kan. Bij een tijdelijke blessure is het anders, maar met chronische pijn zou ik dus ook bij een volgende hond zoveel dagelijkse pijnstilling geven dat er gewoon lekker pijnvrij gerend en gedold kon worden.

Ik ben in Putten geweest met mijn labteefje, waar Kranendonk artrose aan beide ellebogen heeft vastgesteld aan de hand van röntgenfoto's.
Op mijn vraag of zij pijn had zei hij dat er een makkelijke manier was om dat te meten.
Twee weken flink aan de pijnstillers, mocht haar gedrag duidelijk ten goede veranderen kon ik er van uit gaan dat zij pijn had en haar dus op de pijnstillers houden.
Haar gedrag veranderde eigenlijk niet, maar ik vond het wel een goede oplossing van hem, wellicht heb jij er ook iets aan?
Zelf zou ik ook eerst foto's laten maken voor ik iets anders ging doen

Em mocht je er tzt voor kiezen om hem toch pijnstilling te geven, misschien dat pijncompositum van de groene os dan een optie is om eerst te proberen?

blondie schreef:

Hanneke2 schreef:

Casey schreef:Even een goede diagnose laten stellen inderdaad (met fotos dus ) en dan hup aan de pijnstilling, eventueel na even de nieren gechecked te hebben. Langetermijn gevolgen maken toch niet meer uit, dat laatste stukje van zijn leven mag hij dan toch wel pijnvrij zijn?

Kees

Da's makkelijk, dat wilde ik ook zeggen. En niet tutten over hoeveelheden, als hij een hele pil mag, hele pillen gaan geven. Zo'n oudje moet lekker pijnvrij nog een beetje leuk mee hobbelen, dat zou je voor jezelf ook willen.

Hoe oud is de hond dan?

Shendor is een Dobermann reu van bijna 9 (over 3 weken).

moosje schreef: Shendor is een Dobermann reu van bijna 9 (over 3 weken).

oh ok.. dat vind ik helemaal nog niet zo oud..
Moeilijk hoor, maar je hebt nu verschillende meningen en beweegredenen gelezen, ik hoop dat je er wat aan hebt.
Ook is het natuurlijk zo dat het weer nu weer wat vochtiger wordt en kouder en dat dat ook wat stramheid kan veroorzaken op bepaalde dagen. Ik wrijf ze en zeker Finn altijd goed droog als we weer naar binnen gaan, even alle spiertjes ook kneden en de stramme poten maar goed nogmaals zou ik merken dat mijn hond continue pijn heeft dan ook hier uiteraard pijnstilling al ben ik wel tot nu toe telkens weer gaan afbouwen en gestopt.. in de gevallen bij mijn hond betrof het dan ook vaak wat te druk gerend en gespeeld.. overbelast i.pv. dat hij echt zo slecht was geworden dat hij niet zonder pijnstilling zijn ding kon doen.
Zo bekijkt iedereen de situatie vanuit zijn eigen hoek en je kent je eigen hond het best.. meestal kun je wel in de ogen aflezen of ze echt pijn hebben of niet of door bepaalde andere dingetjes, althans dat merk ik hier wel aan mijn hond.

blondie schreef:

moosje schreef: Shendor is een Dobermann reu van bijna 9 (over 3 weken).

oh ok.. dat vind ik helemaal nog niet zo oud..
Moeilijk hoor, maar je hebt nu verschillende meningen en beweegredenen gelezen, ik hoop dat je er wat aan hebt.
Ook is het natuurlijk zo dat het weer nu weer wat vochtiger wordt en kouder en dat dat ook wat stramheid kan veroorzaken op bepaalde dagen. Ik wrijf ze en zeker Finn altijd goed droog als we weer naar binnen gaan, even alle spiertjes ook kneden en de stramme poten maar goed nogmaals zou ik merken dat mijn hond continue pijn heeft dan ook hier uiteraard pijnstilling al ben ik wel tot nu toe telkens weer gaan afbouwen en gestopt.. in de gevallen bij mijn hond betrof het dan ook vaak wat te druk gerend en gespeeld.. overbelast i.pv. dat hij echt zo slecht was geworden dat hij niet zonder pijnstilling zijn ding kon doen.
Zo bekijkt iedereen de situatie vanuit zijn eigen hoek en je kent je eigen hond het best.. meestal kun je wel in de ogen aflezen of ze echt pijn hebben of niet of door bepaalde andere dingetjes, althans dat merk ik hier wel aan mijn hond.

Voor een Dober is het al een aardige leeftijd.
Shen heeft er nu niet veel meer last van dan van de zomer, maar ik denk dat dat nog komt.
We gaan binnenkort eens naar de DA en vragen wat zij er van denkt.