We kwamen meteen een meneer tegen met een Oud Duitse Herder, grote hond (grote vent die er mee liep ook) met een enorme stok in zijn bek.
Anouk heeft het niet zo op ODH's omdat ze er een paar keer door gegrepen is dus die kwam naast mij lopen omdat ze de hond een beetje eng vond. Geen aandacht aan gegeven, gewoon door gelopen. Yoda begint weer wat zelfvertrouwen te krijgen naar andere honden gelukkig, dus we liepen verder. Het is een vrij breed veld dus genoeg ruimte om elkaar te ontwijken, dus ik stapte wel wat opzij zodat de honden elkaar normaal konden passeren. Yoda besloot echter te willen gaan blaffen, hij gaf een zachte grommetje die bij hem altijd volgt in een blaf en omdat ik niet wil dat hij andere honden gaat staan uitschelden riep ik hem bij me en lijn hem aan, zodat ik hem kan corrigeren op geblaf.
Roept die vent "laat hem maar los hoor, die van mij doet niks, hij duikt er alleen maar boven op, klemt even vast en dan is het over"
Ehm, huh?
Ik weet niet, maar volgens mij is mijn definitie van niks doen toch net even iets anders, of ben ik nou heel vreemd....
Hondlief vond zijn stok echter belangrijker vandaag en liep gewoon door, maar typisch vond ik het wel.
