Het HondenForum

Enya heeft weer een "aanval", die af en toe terug komt. Ze maakt dan onwillekeurige rijbewegingen en gaat heel erg kwijlen. Ze heeft me dus vanochtend wakker gemaakt en sindsdien aai ik haar buikje als ze weer rijdt in de hoop dat het helpt. Ik ben met 'r naar buiten geweest en daar deed ze een grote plas. Buiten ging het wel. Maar eenmaal binnen begon ze ook weer te kwijlen. Nu heb ik haar een tabletje tegen misselijkheid gegeven (Cerenia) en het lijkt een beetje te werken. Ze ligt al een minuut of 20 rustig naast me, maar ze kwijlt nog wel wat en ze maakte net toch nog een rijbeweging. Maar ze is gelukkig een stuk rustiger. Ik vind het erg zielig. De dierenarts weet niet wat het is en er schijnen meer lundehundjes last van te hebben. Herkent iemand het rijden en kwijlen?

Nee, IL is het niet. Op het lundehundforum zijn er mensen die het herkennen bij hun eigen lundehund. De da herkent het niet. Het was misschien wat onhandig om dat zo in 1 zin bij elkaar te zetten.

Met Enya naar de dierenarts geweest, toch maar weer. Dierenarts wist het nog steeds niet, maar gaat een e-mail sturen naar een neuroloog. Morgen mag ik bellen. Wel heeft ze een pijnstiller gehad, maar dat werkt nog niet. Is al 3 kwartier geleden Ze wil ook geen worstje, dus is ze volgens mij nog steeds misselijk. Maar praatjes heeft ze nog wel; ze waakt vol overgave over haar territorium...

Ook de internist weet niet wat het is. Het vermoeden is dat het een manier is om met buikkrampen om te gaan, maar het is nogal vaag. De pijnstiller heeft niet geholpen, dus dan zal het niet iets met pijn van doen hebben, dacht ik zelf.