Het HondenForum

Hoe vaak buurtkinderen me die vraag stellen... om knijs van te worden. Leuk hoor, zo'n schattig pluizig hondje. Maar zou ik er met een dobermann lopen zouden ze dat niet vragen.

Ik zeg er steevast Nee op. Otto is gek op alle aandacht en springt in zijn enthousiasme bij ze op. Maar hij is ook loeisterk. Zo heeft hij mij al een paar keer een tand door de lip gekopstoot. En op die manier heeft hij er al heel wat aan het huilen gekregen Bij grotere kinderen zal dat geen heel groot probleem zijn, maar als zusje van 3 ziet dat grote broer de hond mag aaien wil zij ook en hebben we d'r binnen no time in tranen. Dus trek ik er één lijn in. Toch vind ik het netjes dat ze - de meesten althans - het eerst vragen.
Kortgeleden een jochie, nadat ik hem met een 'Nee, dat mag niet' had geantwoord: 'Jamaar ik WIL de hond aaien!' Een andere keer een kind dat heel sneaky achter me langs liep omdat het zonodig en ongevraagd de hond moest aaien.

[Dat bij mensen opspringen ben ik hem overigens aan het afleren...]

Hoe doen jullie dat met kinderen die je hond willen aaien?

Ja dat mag wel, maar dan doe ik wel z'n riem even in z'n bek. Anders pakt hij je bij de arm.
En aldus scheidt het kaf zich van het koren, hondsgewijs

Als er meerdere kinderen zijn zeg ik nee
Semmy houdt er niet zo van als er veel kinderen om hem heen staan, dan wordt hij nerveus. Als het één kind is zeg ik wel eens ja, vind Semmy ook niet erg. Maar het is me ook wel eens gebeurt dat een kind het gewoon deed hoor, ik liep in een winkel en had Semmy opgetilt, komt een meisje recht op me aflopen en zegt: aahh, lief hondje! En ze aait Semmy snel over zn koppie. Nou zou hij nooit bijten ofzo maar ik zei wel tegen haar: Altijd vragen he! Ik vind wel dat kinderen dat moeten leren, niet alle hondjes vind het namelijk leuk.

Als ik er geen zin in heb of geen tijd voor is dat gewoon: nee nu niet, een andere keer. En dan loop ik door. Als ik wel tijd heb mogen ze gerust even aaien. Ze mogen niet aan Thorben komen als hij zelf niet komt. Hij vind naderde kinderen eng namelijk en ik wil geen situatie met hem die ik kan voorkomen.

Ik zeg altijd dat "die grote" wel een beetje druk kan zijn, of ze dat erg vinden. Dat vinden ze nooit (anders vragen ze meestal ook niet of ze een wat grotere hond mogen aaien denk ik), en dan gaan ze hun gang maar. Vera is bij kinderen voor haar doen altijd heel beschaafd, zal nooit springen ofzo. Ze kontendraait alleen een beetje druk om ze heen, en gooit zich meestal daarna op haar rug.
Saar vindt alles prima verder, die staat er een beetje 'te ondergaan'.

Als kinderen zelf aan komen lopen, en ik zie dat ze toch wat twijfelen, dan zeg ik meestal dat ze dat kleintje maar even moeten aaien, en hou ik Vera bij me.

Mij vragen ze dat niet

[Sandra] schreef: Zo heeft hij mij al een paar keer een tand door de lip gekopstoot.

oja:

Ik zeg nee, ze houdt niet van kinderen.

Als ze zo netjes zijn om t te vragen mag t altijd. Meestal echter doen ze t gewoon stiekum snel toch.

Ze vragen het me niet
Daar heb ik het ras op uitgezocht,wel zo rustig

Ook eigenlijk als ik er zin in heb, geen kind mag het zonder te vragen...
Drukke en groepjes kinderen niet, beide honden vinden kinderen van alle lft. wel leuk maar gaan niet echt uit hun bol.
Vrees wel dat kindertjes ze erg leuk vinden, al dat haar en zo

Ik was net bezig een soort gelijk topic te typen toen ik jouw topic zag.

Vanmiddag stond ik met een bekende te praten en Beike had ik aangelijnd en die stond achter mij te snuffelen in het gras.
Ineens voel ik spanning op de lijn en keek achter om.
Stond er een kindje dat Beike aan het aaien was.
Nu doet Beike kinderen niks, hij vind ze lief.
Het kindje was ook zo weer weg en liep weer naar de ouders toe die verder op zaten.
Maar ik snap niet waarom ze het kind niet tegen hadden gehouden.
Misschien ging het wel heel snel en konden ze zelf ook niet tijdig ingrijpen.

Hier mag het vaak wel, maar dan hou ik de hond bij de halsband vast voor de zekerheid om kopstoten te voorkomen. In Amsterdam komen ook vaak kinderen die niet nederlands praten op ze af, dan ben ik toch wel blij dat ze kinderen geen kwaad doen.

[Sandra] schreef:Hoe vaak buurtkinderen me die vraag stellen... om knijs van te worden. Leuk hoor, zo'n schattig pluizig hondje. Maar zou ik er met een dobermann lopen zouden ze dat niet vragen.

Geloof me maar dat ze dat wel doen Ik heb Luna nog niet zo lang, maar het is me al vaak genoeg gebeurd.

Vandaag moedigde een kennis van mij zijn 1-jarige dochtertje zelfs aan: ga maar hondje aaien!! Nu weet ik dat Luna niets doet en alles toelaat en ze hebben zelf ook een hond, maar toch zou ik mijn dochtertje niet zomaar naar iedere hond sturen... Ik heb Luna laten zitten en het kindje rustig kennis laten maken. Ze hield de hele tijd haar handje voor Luna, met de bedoeling dat Luna moest likken (dat doet hun hond namelijk), maar Luna doet daar niets mee... Ook was ze aan het wijzen, maar dan héél dicht bij het oog van Luna :N:, ook hier reageerde Luna niet op... Toen bedachten mama en papa dat ze de hond maar een kusje moest geven, dus zij met haar gezicht naar Luna (hun hond begint dan meteen te likken), Luna draaide haar hoofd steeds weg... Al vind ik het dus heel stom je dochter naar iedere hond te sturen, ik was wel heel trots op de rustige manier van doen van Luna!

Hier een "nee", Sara is wat bangig van (groepen) kinderen die met grijphandjes op haar afkomen.

meestal vragen ze het niet, en daar wordt ik soms geirriteerd van
mag soms, niet altijd omdat ik er moe van wordt..

zelfs parkeerbeheer liep een keer recht op haar af om te aaien,
ik zei doe maar niet ze houdt niet van mannen in look-alike-politiepakkies
de man bleef dom naar Sandy kijken waarop ze ook nog ging blaffen

Mijn oppashond (volwassen stafford reu) wordt ook vaak aangehaald door kinderen,
soms ook zonder te vragen. Een keer kreeg zo'n kind een lel om zijn oren (niet van mij ghehehe)
van zijn moeder. En terecht. Ik irriteer me kapot daaraan, aaien zonder te vragen, terwijl Xeno dan nog zo (dom) gaat staan kwispelen

Beike06 schreef: Maar ik snap niet waarom ze het kind niet tegen hadden gehouden.
Misschien ging het wel heel snel en konden ze zelf ook niet tijdig ingrijpen.

Dat snap ik dus ook niet. Ik hoor ouders ook wel eens zeggen, ga dat hondje maar aaien. Ik vermoed dat die ouders geen ervaring met honden hebben en het gevaar niet zien. (Hoewel ik het ook wel eens gehoord heb van een opa die zelf met 2 honden aan de lijn stond.)
Ik vraag zelf altijd eerst of ze mijn hond willen aaien en dat ze dat altijd even van te voren moeten vragen aan de baas omdat sommige honden bang zijn voor kinderen. Tja als de ouders het niet doen moet ik het maar doen. Denk ik dan. Mijn dochter is trouwens helemaal niet van de andere honden. Of van het aaien. Ze loopt er misschien naartoe tot een meter afstand om hondje te zeggen en door te lopen. (Heeel fijn.. ik wil namelijk niet dat ze zomaar honden aait en ze is nog wat jong om te vragen of het mag met 1,5 jaar.)

Zelf heb ik mijn dochter altijd geleerd dat ze het eerst moet vragen. Tot nu toe is Foppe alleen geaaid met mijn toestemming. Nu heeft hij een hoge aaibaarheidsfactor als pup natuurlijk en hij vindt het heel leuk die kinderen.... Toch zeg ik er altijd bij dat het nog een baby hondje is die de regels nog niet zo goed weet en dat hij scherpe tandjes heeft... En hij moet eerst zitten.

Ik ben niet anders gewend .
Ik kom, op weg naar het hondenuitlaatgebied langs 3 speeltuinen. Bij mij mag het vrijwel altijd (als ik tijd heb). Kyra en vooral Lyndie zouden het niet eens accepteren als ik kinderen voorbij loop zonder dat er geaaid wordt en ook Lisa vind het geweldig. De kinderen weten ook allemaal dat ze van Cody moeten afblijven. 'De grijze niet, hè mevrouw?'
En ach, ik ben er best wel stiekem een beetje trots op dat zelfs de allochtone kindertjes zonder enige angst op mijn honden afkomen en zelfs hun ouders goedkeurend staan te lachen als ze dat zien.

Ik maak zelden mee dat kinderen het niet vragen, vind dat altijd zo opvallend netjes juist altijd

Ik had wel van de week dat Vera aan het spelen was met een Labje, beiden zeiknat en modderig, en een moeder met kindje van net een jaar ofzo in de kinderwagen er pal naast gaat staan "hondjes kijken". Heb maar wel even gezegd dat ik heel erg mijn best zou doen om mijn hond te roepen zodra ze op zou staan van het "grondworstelen", maar dat ze met kindje niet helemaaaal 'modder-veilig' stond daar :N:

marye schreef:Ik zeg nee, ze houdt niet van kinderen.

Ze vragen het me niet
Daar heb ik het ras op uitgezocht,wel zo rustig

Maar als pup was het wel anders zeker? Ik zag pas mensen met een sharpei van 8 weken en die had echt een hoog aaibaarheidsgehalte Vind ze trouwens sowieso leuk hoor.

Hier word ik er dus gek van, niet alleen kinderen, maar ook heel veel volwassenen voelen zich geroepen Lars te aaien zonder te vragen. Lars is geen allemansvriend, hij moet je eerst even kennen zeg maar en kan daardoor naar vreemden toe terughoudend zijn. Soms kwispelt ie wel, maar dat is meer uit beleefdheid, eigenlijk vindt ie het een beetje eng en doet dan ook helemaal zijn oren plat naar achteren en neemt een onderdanige houding aan.
Maar ik vind het dus bloedirritant dat mensen altijd maar denken dat ze een pup kunnen aaien zonder te vragen of zonder ook maar naar de houding en reactie van de pup te kijken. Ik ga toch ook niet zomaar jouw kind over zijn bol aaien?! En dat is minder kwalijk, aangezien een hond toch sneller een ongewenste reactie geeft dan een kind...
Er zijn hier in de buurt mensen met een beagle van nu zo'n 8 maanden en een zoontje van 7 jaar. Toen we Lars net hadden moest ik natuurlijk 20 keer per dag met hem naar buiten en op een keer ging dat zoontje gewoon naar hem toe en tilde hem zomaar op (ook nog eens helemaal verkeerd natuurlijk)! Die mensen zeiden helemaal niks, ik heb wel duidelijk gemaakt dat ik dat niet wilde, maar ik spreek geen Spaans dus dat was toch moeilijk. En de keer daarop zat Lars te poepen (een van de eerste keren dat hij dat buiten deed), komt die beagle ineens op hem afstormen en rent hem helemaal ondersteboven! Lars natuurlijk gillen, want hij is sowieso nogal een aansteller, al kon ik hem in dit geval heel goed begrijpen. Ik snap dat soort mensen dus echt niet...

Valerie schreef:Hier mag het vaak wel, maar dan hou ik de hond bij de halsband vast voor de zekerheid om kopstoten te voorkomen. In Amsterdam komen ook vaak kinderen die niet nederlands praten op ze af, dan ben ik toch wel blij dat ze kinderen geen kwaad doen.

ik heb dat dus ook, Staffords van mij zijn ook schatten.. maar als dat niet zo was hadden al heel wat kinderen problemen aan hun vingers oid gehad. Het blijft me verbazen hoeveel kinderen zomaar op een hond aflopen (of soms zelf rennen). Ik zie het dan maar als compliment, blijkbaar zien die staffords er lief uit (terwijl sommige mensen echt een stapje opzij doen, maar dat zijn bijna nooit kinderen). Maar ik snap niet dat ouders, die meestal bij de aai-aanval aanwezig zijn, geen woord zeggen of vragen aan mij hoe of wat. En dat irriteert me dan weer, of kinderen die gaan blaffen vanaf de overkant van de straat maar die het eigenlijk heel eng vinden.. laat die hond dan lekker met rust.

Het is fijn dat het goed gaat, maar het irritante aan niet vragen en gewoon aaien, als het mis gaat is het altijd de schuld van de hond.

Aan dat geblaf kan ik mij ook doodergeren

Geblaf is ook irritant. Zeker omdat ze vaak bang zijn. Ben blij dat Mac het snel geleerd heeft te negeren. Aan het begin wilde hij nog wel eens terug grommen. En dan vonden ze dat heel grappig..

Ik heb dat geblaf in de straat gelukkig weten in te dammen. Ik stak gelijk de straat over met Xeno en ze rende allemaal weg, en ik riep : "maar ik dacht dat jullie wilde spelen? je mag wel ff aaien hoor"

ze gingen allemaal een kant op en ik denk dat ze het aan hun vriendjes hebben verteld, hier in de straat wordt niet meer geblaft door de kinderen.

Vandaag in het park weer wel, een jongetje aan de hand van zijn vader met nog een klein zusje die netaan kon lopen ( oudste kind was jaar of zes denk ik) en waf waf hele tijd. Steeds harder en ze kwamen onze kant op lopen. Sandy bleef zitten om te kijken, van mij mocht ze en ik wilde ook wel zien wat er ging gebeuren. Eenmaal 3 meter van ons vandaan, maakte papa zwijgend een grote bocht. En zonder iets tegen het kind te zeggen trok hij hem verder, kind liep steeds al blaffend en omkijkend verder.

Sandy bleef al die tijd keurig netjes zitten en kijken, ze kan me ook zo lekker droog aankijken op zo'n moment (zo van ik blijf netjes zitten, jij geeft me nu een koekje en dan genieten we samen ff van deze show)


Dan zeg ik tegen Sandy, ze doen wel gek maar is niet voor jou bedoelt ze zijn gewoon zo , en dan lopen we verder

Ik vind het knap dat jullie dat geblaf kunnen negeren :N: Ik heb het nu 1 keer gehad, en als ze nog 10 sec langer door waren gegaan had ik me omgedraaid "of ze nu weer even normaal konden doen!". En dan ben ik iemand die meestal niks zegt, kan je nagaan

Gerrie schreef:Toen bedachten mama en papa dat ze de hond maar een kusje moest geven, dus zij met haar gezicht naar Luna (hun hond begint dan meteen te likken), Luna draaide haar hoofd steeds weg... Al vind ik het dus heel stom je dochter naar iedere hond te sturen, ik was wel heel trots op de rustige manier van doen van Luna!

dat vind ik wel verrekte link... van de ouders... maar eerlijk gezegd ook van jou.... je hebt haar net.. je weet toch totaal niet hoe de hond reageert... voor hetzelfde geld had ze haar hoofd niet weg gedraaid....

Ik kon me er voorheen boos om maken dat ongevraagde geaai en vooral verkeerde manier van aankomen van kinderen en zomaar die handen over die koppen heen.. ja ook met mijn stel gebeurd het gewoon
Nu heb ik me er een beetje bij neergelegd, als ze het al vragen dan zeg ik wel dat ze niet met de handen van bovenop moeten aaien en leg uit waarom niet, en vooral waarom de honden de neuzen omhoog doen als de hand van bovenaf komt en als mijn ene hond aan het graven is en zijn ding aan het doen is zeg ik dat ze mogen aaien, maar dan niet hem maar de ander die de aandacht ook echt leuk vindt.
Let altijd wel een beetje op, mijn ene hond vind een voorbijgaande aai prima, maar bij teveel gedoe loopt hij zelf al weg en dan zeg ik de kinderen dat het klaar is en dat ze hem maar lekker moeten laten spelen.
Bluf kan heel veel hebben van kinderen en vind de aandacht gewoon leuk.
Ik heb zelf geen kinderen, maar woon en loop in vrij kinderrijk gebied, het is wel prettig dat beide honden niet zo moeilijk doen met kinderen en dat een onverwachte aai of geren van kinderen ook op hun af gewoon zonder problemen verloopt.

Kinderen mogen van mij altijd wel aaien maar wel alleen de wat grotere.
En mijn buurmeisje van 2.5 maar dan alleen via het hek of vast aan de riem. Het rare is, Abby bijt uit speelsigheid in de handen, maar met kinderen is ze heel voorzichtig.
Hier is het alleen wel zo dat alleen kinderen vragen of ze mogen aaien. De volwassenen duiken of gelijk op Abby af of gaan haar met geluidjes roepen. Zeer irritant. Abby is al helemaal gek op mensen en wil continu met iedereen kennis maken.
Ik wil dat ze leert netjes naast te lopen en mensen te negeren.
Weet zeker dat de meeste het niet meer leuk vinden als ze dadelijk volwassen is.

Moos schreef:Ik vind het knap dat jullie dat geblaf kunnen negeren :N: Ik heb het nu 1 keer gehad, en als ze nog 10 sec langer door waren gegaan had ik me omgedraaid "of ze nu weer even normaal konden doen!". En dan ben ik iemand die meestal niks zegt, kan je nagaan

in het geval van vanmiddag was gewoon een rare situatie, dat klind bleef blaffen en vader zei niets.. die spoorde gewoon niet..

loslopende buurjongetjes heb ik dus vriendelijk benaderd..

Sommige keren is het zo irritant, XEno zou wel ff willen spelen en knuffelen
hij ziet die aandacht als gezellig maar die kinderen klieren alleen maar. Dan roep ik ook "ga je moeder vervelen" als ze doorgaan, probeer ik rustig tot 100 te tellen en door te lopen hoewel ik dan in staat ben om de riem los te maken

Me_and_Sandy schreef:
Sommige keren is het zo irritant, XEno zou wel ff willen spelen en knuffelen
hij ziet die aandacht als gezellig maar die kinderen klieren alleen maar. Dan roep ik ook "ga je moeder vervelen" als ze doorgaan, probeer ik rustig tot 100 te tellen en door te lopen hoewel ik dan in staat ben om de riem lost te maken

Ik moet zeggen dat dat toen ook al in me opkwam, om gewoon Vera los te laten, en veel plezier stelletje blafferds
En ik ben eigenlijk heel gek met kinderen, zou je ook niet zeggen zo