Nanna schreef:Ik heb bij een inhalige dierenarts gewerkt.....
Tussen de middag kwam er iemand in paniek binnen met een aangereden hondje. Ik zag het al: beestje was zo dood als een pier.
Maar goed, ik mag dat niet vaststellen dus DA (die boven was) even geroepen. Ja, beestje was dood.
En dan tóch een rekening sturen vanwege een consult hè.
Maar heeft hij iets gedaan, anders dan de dood van het hondje vaststellen? Als er een hondje zo binnenkomt op de kliniek waar mijn vriendin werkt dan schiet iedereen meteen in de nood-stand. Oftewel, alle artsen (drie, op ieder tijdstip van de dag) laten vallen waar ze mee bezig zijn en gaan aan het reanimeren. Binnen een minuut heeft het hondje een infuus in, een sonde in de luchtpijp, medicamenten (zoals atropine of adrenaline) worden ingespoten, hartmassages, beademing met pure zuurstof en ga zo maar door. Er wordt meestal een minuut of tien álles gedaan om proberen het hondje terug te krijgen. Er is namelijk een reden dat dierenartsassistenten niet de dood mogen vaststellen: dood en leven is gewoon niet zo zwart-wit. Dus als het hondje al rigor mortis heeft, of het hoofdje is gescheiden van de romp, ja dan is er verder niets meer te doen. Maar alleen geen ademhaling en geen hartslag is nog niet genoeg om maar niets te doen. Zelfs als je eigenlijk bijna zeker weet dat het hondje niet meer terug gaat komen dan nog is het voor de eigenaren vaak psychologisch fijn om te zien dat in ieder geval alles geprobeerd wordt. Zelfs als het niet lukt dan is het voor hen in ieder geval volstrekt duidelijk dat alles geprobeerd is, en ze blijven dus niet zitten met het idee dat 'ja maar als.....".
Ons eigen hondje Kelly is op die manier trouwens ook gered ooit: hoewel ze al zo dood was als een pier (geen reflexen, wijd openstaande pupillen, geen hart, geen ademhaling, donkere tong) hebben we toch 10 minuten lang alles uit de kast gehaald. Uiteindelijk gaven we het op, en 30 secondes later begon ze met haar pootje te bewegen

en na een dag intensive care hebben we haar toen weer mee naar huis genomen.
En terug on topic: ja, zo'n consult kost geld en ook het materiaal wordt in rekening gebracht. Ook als het hondje niet meer terug te brengen was. Maar persoonlijk heb ik tien keer liever dat zelfs deels tegen beter weten in alles uit de kast gehaald wordt waarvoor ik dan mag betalen, dan dat er met 1 scheve blik wordt vastgesteld dat het zinloos is en ik gratis de kliniek weer mag verlaten. Ik zie trouwens ook niet zo goed waarom het ongevoelig is om een rekening te sturen. Ik vind het eerder extreem ongevoelig van de klanten zelf: zo van geld mag alleen uitgegeven worden zolang het diertje nog leeft, als het eenmaal dood is dan is opeens het geld weer veel belangrijker dan de zogenaamde liefde voor het huisdier

Waar ging het dan in hemelsnaam om, al die tijd.
Hondje met rigor mortis oid is anders natuurlijk, en uiteraard wordt er dan geen consult berekend.
yvonne dl schreef:Als mijn hond tijdens een simpele ingreep overlijd zonder dat er van tevoren gezegd word:er zijn meerdere risico,s dan is het de da zijn of haar schuld.
En niet van mij die thuis zit te wachten om mijn hondje op te halen,ja op te halen zonder dat hij nog ademt.
Ik weet niet hoe dat in Nederland gaat maar hier moet je voor iedere ingreep onder narcose een papier tekenen waarop de risicos staan aangegeven. En ja, iedere narcose, hoe 'lullig' ook, heeft risicos en dat wordt door geen dierenarts ontkend.
Ik vind je manier van denken wel tekenend, trouwens.
Je geeft het zelf aan, óf jij hebt de schuld, óf je dierenarts. Het komt niet eens bij je op dat soms gewoon helemaal niemand schuld heeft. En toch is dat helaas zo. Soms reageert een hond verkeerd op de narcose en dan is er niemand die daar verder wat aan kan doen. Domme, domme pech. Maar ja, voor jou werkt dat blijkbaar niet zo.
Hondje dood? Schuld van de dierenarts. Regen op vakantie? Reisbureau aanklagen. Kind blijft zitten? Schuld van de leraar. Iemand móet en zal de schuld krijgen, en die iemand ben jijzelf natuurlijk nooit.
Tja. Ik snap eindelijk de populariteit van Wilders. Uiteindelijk iemand die voor alle kwaad een schuldige heeft. Arme moslims. Maar goed, ik dwaal af.
Kees