Het HondenForum

Mijn labrador van 9 jaar kwam gisterenochtend niet uit haar mand. Toen ze na veel aandringen er wel uit kwam leek ze te zwalken en een beetje door haar achterhand te zakken. Ze bleek in haar mand ge-urineerd te hebben. (In het verleden heeft ze een aantal dagen een zwakke achterhand gehad, als je dan twee vingers op haar onderrug legde dan zakte ze al door haar poten. Ook trilde ze heel erg in de achterhand als je je handen op haar dijen legde. Iets hernia-achtigs wat met een paar dagen rust goed gekomen is.) Nu echter was haar achterhand niet zwak, je kon rustig wat druk op de onderrug geven, als je een voor een de poten bevoelde stond ze er stevig op, ze trilde niet, gaf geen pijn aan.
Ze had totaal geen fut, wilde alleen maar in de mand liggen, niet eten, niet mee uit. En steeds als ze wel opstond dan zwalkte ze even vanuit de achterhand. Nog enkele keren wat urine verloren, druppels en kleine plasjes. 's Avonds naar de dierenarts maar net toen we wilden gaan stond ze op, ging buiten poepen en plassen (urine opgevangen) en werd erg vrolijk toen ze de autosleutels hoorde. Onderweg helemaal blij, want autorijden betekent leuke dingen doen, naar het bos/water/dierenarts/ allemaal leuk!

Bij de dierenarts aangekomen was ze haar eigen enthousiaste ik weer. Urine goed, geen koorts, de dierenarts kon niet zo veel ontdekken, dus weer mee naar huis waar ze haar eten naar binnen schrokte!

Ze heeft géén scheefstand van het hoofd gehad, geen snelle oogbewegingen, niet zichtbaar misselijk geweest (hoewel, een labrador die niet eet....)

Vandaag alles normaal. De da wist het dus niet, hebben jullie ideeën? Vestibulair syndroom, tia?

Misschien alleen last van haar darmen? Fijn dat het over is iig

Zouden opstandige darmen en/of verstopping zo'n klachten kunnen geven? Ze had anders geen last van verstopping, noch diarree, gewoon mooi gevormde stevige ontlasting...
Iemand nog ideeën wat het geweest zou kunnen zijn?

Nee, ze heeft zowel op de dag voorafgaand als de dag volgende op de zieke dag niet overmatig bewogen. Ze is sowieso niet zo bewegelijk meer, ze sjokt meestal maar mee, behalve als je met een balletje gooit, dan is het weer een jonge hond...

ik heb ook een labrador van 9 die 3 keer nu een vestibulair syndroom heeft gehad,.
Hij maakte wel snelle oogbewegingen en zijn kop zwaaide wat heen en weer. Verder was ook zijn achterhand helemaal verlamd. Voorste gedeelte werkte alleen nog. Dit duurde steeds een uur of 4 en dan kon hij zwalkend weer staan.
En eten, tja, dat kan hij altijd. Ik kon wel merken dat hij vreselijk bang was als dit gebeurde, hij klauwde met zijn voorpoten steeds naar mijn armen zodat ik bij hem bleef. Ik moest hem gewoon steeds vasthouden. . Zijn achterhand trilde ook helemaal, je kon het zien en vooral goed voelen, soort van spierstuipjes leken het wel.
De eerste keer was ook toen hij probeerde op te staan uit zijn kussen. Hij viel zo ineen.
Zou best kunnen dat jullie hond dit gehad heeft in een mildere vorm misschien.

Is urineverlies passend bij een vestibulair syndroom?
Ik vind het zo raar, de scheve kop en snelle oogbewegingen had ze niet, ook geen trillen in de achterhand...
het zwalken en niet willen lopen had ze wel, en het urineverlies natuurlijk...

Inderdaad misschien een mildere vorm of toch een tia-tje...laten we hopen dat het niet meer gebeurt, ze moet nog eventjes mee. In december wordt ze tien en voor die tijd in september wordt ze ge-opereerd aan een paar vetbulten in de flank. Gelukkig met een snel roesje zonder intuberen en zo...

Dank jullie wel voor het mee-denken.

Ja, klopt, ze zitten er ook al een hele tijd, maar de grootste begint nu opeens te groeien en gaat richting formaatje tennisbal. Dus laat ik die toch maar verwijderen omdat ik me nu toch zorgen ga maken of het toch wel echt een vetbult is. En hij kan niet veel groter worden zonder dat het last gaat opleveren voor haar, vandaar mijn beslissing. Ze heeft ook al jáááren een soort wratje op haar snuit, mensen denken vaak dat het een teek is, maar die laat ik ook gewoon zitten.

Mocht blijken dat die vetbult toch iets anders is, iets kwaadaardigs, dan laat ik het verder zo, ik ga geen rare bestralings of chemotoestanden loslaten op mijn hond. In dat geval weten we waar we mee te rekenen hebben en dan proberen we het leven zo aangenaam mogelijk te maken voor haar. Tot ze aangeeft dat het genoeg is...
Maar we gaan er even vanuit dat het om vetbulten gaat...

Prul schreef:Is urineverlies passend bij een vestibulair syndroom?

Mijn vorige hondje had een paar keer een aanval van het gvs, maar nooit urineverlies daarbij.

Sterkte!

Nanna schreef:

Prul schreef:Ja, klopt, ze zitten er ook al een hele tijd, maar de grootste begint nu opeens te groeien en gaat richting formaatje tennisbal. Dus laat ik die toch maar verwijderen omdat ik me nu toch zorgen ga maken of het toch wel echt een vetbult is.

Als je de bult laat aanprikken en het biopt laat onderzoeken weet je het ook. Daar hoef je niet eerst de hele hond voor open te snijden

Snap ik, maar hij wordt ook echt te groot, begint ongemak op te leveren.

Anyway, ze is intussen ook vandaag weer gewoon haar eigen zelf, gelukkig...Vond het echt eng, had al het idee van 'daar gaat ze...'

Odin heeft geen urine verlies gehad .