Kinderen door dieren opgevoed..

[thom]

Top 5: deze kinderen leefden als Tarzan


Heng Sinith/AP


Het jungle meisje uit Cambodja (Heng Sinith/AP)
Slingeren door lianen, een olifant als je beste vriend en de jungle je thuis kunnen noemen: al eeuwen spreekt een jungle-bestaan tot de verbeelding. Mowgli en Tarzan zijn hiervan de bekendste voorbeelden. Vooral over apenjong Tarzan zijn vele films, boeken en zelfs een musical geschreven. Het verhaal van Tarzan is echter pure fictie en lijkt nooit echt te kunnen gebeuren. Want tegenwoordig hebben we mobiele telefoons, espressoapparaten en CV-ketels nodig om te kunnen overleven. Toch zijn er door de loop der jaren veel verhalen bekend geworden over kinderen die zijn opgevoed door wilde dieren en dit hebben overleefd. De kinderen verdwenen vaak op zeer jonge leeftijd, om later weer opeens ergens op te duiken. Soms zelfs jaren later. Vaak spreken ze hun moedertaal niet eens meer, maar spreken ze - net als Tarzan - de taal van het dier dat hun heeft opgevangen. Opeens lijkt een Disneyfilm een stuk dichterbij de werkelijkheid dan je denkt. Terug naar de natuur in zijn puurste vorm.

Het verhaal van Amala en Kamala

De wolvenzusjes Amala (18 maanden) en Kamala (8 jaar) werden in 1920 ontdekt in het bijzijn van een groep wolven in India. Omdat ze zoveel in leeftijd verschilden, werd er vanuit gegaan dat ze geen echte zusjes waren, maar zijn ze waarschijnlijk op verschillende momenten in hun leven opgenomen door de wolven. Nadat ze waren gevonden, werden ze naar een weeshuis gebracht in de hoop dat ze zich zouden ontwikkelen als normale mensen. Maar ondanks dat er goed voor hen werd gezorgd, bleven ze terug verlangen naar een leven in het wild. Amala heeft nooit rechtop leren staan of praten en overleed een jaar later. Kamala verbleef nog negen jaar bij de familie die haar had gevonden. Zij was zich in de loop der jaren minder wolfachtig gaan gedragen.

Het jungle meisje uit Cambodja


Op achtjarige leeftijd verdween Rochom P'ngieng op mysterieuze wijze in de jungle. Achtien jaar later zag een man in een naburig dorp een naakte vrouw die rijst probeerde te stelen. Ze werd herkend als de verdwenen Rochom. Inmiddels was Rochom dertig jaar en had ze al die jaren weten te overleven in de gevaarlijke jungle. Het lijkt romantisch: de verloren dochter is teruggevonden. Rochom was echter zo verknocht geraakt aan de jungle dat ze niet meer in staat was de taal van haar volk te leren. Nadat ze het een tijd heeft geprobeerd, besloot ze om de roep van de jungle te volgen: ze verdween opnieuw in de jungle en is niet meer gezien.Het hondenmeisje uit de Oekraïne

Schrijnend is het verhaal van Oxana Malaya. Zij werd door haar ouders mishandeld en moest op driejarige leeftijd zien te overleven in een kennel, met als enig gezelschap een stel honden. Bij haar ontdekking in 1991 was ze niet in staat om te praten, ze kon alleen blaffen. Inmiddels is Malaya bijna dertig en woont ze in een inrichting, waar ze volgens anderen rust vindt in het zorgen voor de koeien van een nabij gelegen boerderij.Madina, het hondenmeisje

Net als Oxana werd Madina alleen gelaten en leefde ze bij een groep honden. Ze was drie jaar toen ze werd ontdekt en kon toen alleen 'ja' en 'nee' zeggen. Verder kon ze alleen grommen als een hond. Ondanks alles wat ze had meegemaakt, leek ze erg mentaal en lichamelijk erg gezond. Haar grote geluk is dat ze op jonge leeftijd is ontdekt. Haar behandelaars hopen en verwachten dat ze over haar trauma heen kan groeien en zich normaal zal ontwikkelen.Het Ugandese apenjong

Een echt Tarzan-verhaal is dat van John Ssebunya. Het jongetje zag op vierjarige leeftijd hoe zijn vader zijn moeder vermoordde en is vervolgens de jungle ingevlucht. Een groep apen heeft hem opgenomen en voor hem gezorgd. Toen hij werd ontdekt, verzette hij zich hevig tegen de mensen die hem wilden vangen. Hij werd daarbij geholpen door zijn apenfamilie. Inmiddels heeft John geleerd om te praten en zelfs zingen! Hij tourt zelfs door Afrika met het Pearl of Africa children's choir. Het wachten is op zijn musical...

Bron: MNN.com en Dossierxl.nl

[iones]

Het lijkt wel alsof het vooral meisjes zijn die "gedumpt" worden of in de steek worden gelaten.

Maar goed, het gaat er eigenlijk om, dat een dier (in dit geval een mens) niet met soortgenoten in aanraking komt, en samen leeft met een ander diersoort en zich daar ook naar gaat gedragen. Want ze heeft geen andere referentiekader dan het diersoort waarmee ze leeft.


In het boek "jenny", over een chimpansee gebeurt hetzelfde, maar dan andersom. Deze chimp gaat mensen als haar eigen soort zien en kan met haar eigen soort totaal niet meer overweg.

Ik denk dat het het beste is als je dergelijke mensen vindt, dat je die gewoon bij de diersoort laat leven, waar ze gewend zijn om te leven. WAnt daar zijn ze gelukkig en daar voelen ze zich veilig.

Misschien hadden ze die meisjes niet bij die wolven moeten verwijderen.

[tineke]

Nou in de regel lijkt het er wel op dat ze niet gelukkiger zijn geworden ,op een enkeling na ,van het weghalen bij de dieren.

[LittleBoy]

Nou in de regel lijkt het er wel op dat ze niet gelukkiger zijn geworden ,op een enkeling na ,van het weghalen bij de dieren.

Al zijn ze wel zeer belangrijk geweest in het onderzoek naar de verschillende ontwikkelingsfasen van de mens en wat precies aangeleerd of aangeboren gedrag/vaardigheden/etc. zijn. Maar dat rechtvaardigt het natuurlijk bijlange niet.