Op de terugweg (dat is het nadeel daar, je kan alleen heen en terug via hetzelfde pad, anders moet je door de wijk) kwam ik ze weer tegen, toen Jamey een stuk vooruit liep, net voorbij een bocht. Ik riep haar gelijk bij me, maar een van de herders stond ondertussen tussen haar en mij, dus ze durfde niet (haar herder-angst is zo goed als onder controle, maarja, dat is gewoon nog erg eng voor haar). En ik zie het kleine hondje op Jamey afkomen, waarvan ik zo snel niet kon zien of het een reu of teef was. Dus ik roep Jamey nog eens, in de hoop dat ze het toch aan gaat durven, waarop weer eens de oude vertrouwde 'ze doen niets hoor' reactie kwam...
Sja, Jamey kan wel wat doen, dus dat riep ik terug, waarop Jamey met een laag staartje alles over zich heen liet komen, en dus (godzijdank) niets deed. Toen kreeg ik natuurlijk te horen dat er toch niets aan de hand was en dat losse honden nooit met elkaar vechten, waarop ik droog opmerkte dat Jamey dat anders al wel meerdere keren heeft geflikt (gelukkig alweer een hele tijd geleden). Toen vroeg ik of de Hussel een reu of een teef was, omdat ze nog wel eens link wil zijn met kleine terriër achtige teefjes, en Hussel haar aan het lastig vallen was. Toen sprak ik natuurlijk helemaal onzin. Het was een boerenfox en geen terriër
Maar ik ben wel trots op mn meisje, geen grommetje, geen snauwtje en bovenal dus: geen angst-agressie naar de herders!
