Het HondenForum

Ik heb mijn hond (Daya) overgenomen van mensen die niet meer voor haar konden zorgen.
Zij hadden ook haar moeder maar die is bij hen gebleven.
Ze is het dus gewend om met z'n tweeen te zijn.
Daya is 3 jaar oud, en ze is erg onzeker nu ze hier (alleen) is.
Volgens de vorige eigenaars was ze dit voorheen niet.
Ik heb het idee dat dat komt doordat ze nu alleen is en opeens alles zelf moet doen en beslissen.
Daarbij denk ik dat ze niet goed gesocialiseerd is.
Toen ik haar net had, rende ze met haar staart tussen haar poten met een grote boog om andere honden heen, inmiddels is dit wat verbeterd.
Nu heb ik hier weleens een oppashond, en als hij hier is, is Daya een hele andere hond.
Ze is normaal vreselijk op mij gericht (nu ik vermoed dat ze schijnzwanger is het nog extremer) maar als hij er is, speelt en rent ze en is ze veel zekerder.
Als ik met haar alleen naar de hei of het bos ga, is ze niet bij me weg te slaan. Met die andere hond erbij gaat ze lekker haar gangetje.
Nu denk ik erover om een maatje voor haar (en mij )te zoeken.
Het beste lijkt me een stabiele volwassen reu (of teef)
Een pup sowieso niet want ze heeft het niet zo op pups geloof ik.
Maar hoe vind je zo'n hond?
En wat als het niet klikt?
Hoe doe je dat? Ga je kijken bij een hond, neem je je eigen hond mee en zie je meteen of het klikt?
Of zou Daya er nog aan kunnen wennen dat ze nu alleen is?
Ik vind het moeilijk om te beslissen.
Wie heeft ervaring, een soortgelijk verhaal of tips?

Je moet een andere hond er bij nemen omdat jij graag een andere hond wil, niet omdat je denkt dat de hond het nodig heeft. Wat deze hond vooral nodig heeft is juist dat ze leert op haar eigen poten te staan en wordt zelfverzekerder.
Ga er mee naar een goede cursus, die haar meer zelfvertrouwen geeft.
En zij hoeft niks te beslissen en doen alleen, jij bent er toch voor haar?
Maar wil je wel zelf een tweede hond, dan gewoon doen. Een rustige, zelfverzekerde reu zou makkelijkste zijn, en wel eentje die niet zo hondgericht is maar meer gericht op jou. Daya kan wel een hond er bij gebruiken, maar niet eentje war zij zich lekker achter kan schuilen. Vergeet niet dat je dan wel veel met beide honden apart moet doen, dus apart wandelen etc, want anders krijgt Daya geen kans om zelf wat zekerder te worden.
Ik zou kijken bij particulieren en bij asiels, de honden op een neutrale terrein laten kennismaken en altijd drie weken bedenktijd afspreken zodat als het tussen jou en de nieuwe hond een mismatch is dat de hond altijd terug kan.

Dankjewel voor je berichtje en de tips.

Toen ik haar net in huis had heb ik hier een gedragstherapeute laten komen, omdat ik wat twijfels/vragen over haar had; ook mbt mijn kind.
En ook al is dit niet onze eerste hond, er viel toch nog best wat te leren Ik heb wel gelachen hoor, dat mens ziet dingen waarvan je zelf gewoon echt niet door hebt dat je ze doet!
Allereerst het enorm aanhankelijke, opdringerige gedrag negeren en ik moet zeggen dat het wel werkt.
Ik zou er zelf sowieso wel graag een hond bij willen, maar of ik dat nu al moet doen is een volgende vraag.
Wat voor mij de doorslag gaf om er nu over na te denken, en rond te kijken, is gewoon dat ik het gevoel heb dat ik Daya er een plezier mee doe.
Ik zou het zo heerlijk voor haar vinden als ze een maatje heeft om lekker mee te ravotten en spelen en rennen zoals ze met die oppashond doet (die is hier niet vaak trouwens helaas)
Maar als ik jouw bericht zo lees, dan twijfel ik daar weer aan, omdat je schrijft dat het juist belangrijk voor haar is om op eigen ''benen'' te leren staan en het natuurlijk makkelijk voor haar is om zich op te trekken aan een andere hond, maar dan leert ze het nooit.

Maar zou ze het uberhaupt nog kunnen leren omdat ze 3 jaar bij haar moeder is gebleven???

PS Ik had ons al opgegeven voor een cursus, die begint begin september.

Maar als ik jouw bericht zo lees, dan twijfel ik daar weer aan, omdat je schrijft dat het juist belangrijk voor haar is om op eigen ''benen'' te leren staan en het natuurlijk makkelijk voor haar is om zich op te trekken aan een andere hond, maar dan leert ze het nooit.

Maar zou ze het uberhaupt nog kunnen leren omdat ze 3 jaar bij haar moeder is gebleven???

Ja, dat kan. Is uiteraard wel lastiger dan met een hond die al vanaf de start een eigen "ik" heeft mogen ontwikkelen, maar 3 is nog erg jong. Ik hoop dat ze met de cursus ook oefeningen doen waarmee de hond zijn zekerheid kan opkrikken, ik zie heel veel honden erg zeker worden met behendigheid en met speuren.
Je kan dus wel een 2de hond er bij doen, als je maar heel veel met ze apart doet. Je hebt voor 2 honden dus eigenlijk 2 keer zoveel tijd nodig dan voor een.

Nou, dan gaan we ons eerst maar eens volledig op Daya concentreren voordat er een tweede bijkomt denk ik zo...
Ach en ze is hier nog helemaal niet zo lang, bijna een half jaar.
Juist ook omdat ze zo op mij gericht is, ben ik er een beetje bang voor dat er bonje komt als er een tweede hond bij zou komen. Ze scheen bij haar vorige eigenaars ook alle aandacht op te slokken en de moederhond sneeuwde onder. (dit hoorde ik later pas)
En 2 keer zoveel tijd dat heb ik denk ik niet
Behendigheid lijkt me dus superleuk, daar had ik al naar gekeken, maar daarvoor moeten we eerst die cursus gehoorzame hond afgerond hebben, dus die gaan we eerst maar eens doen.
Ik twijfelde, en komen er nou hordes reakties van mensen die uit ervaring spreken en zeggen: Ik zou het zeker doen, mijn eerste hond is zo opgeknapt!, dan wordt het misschien een ander verhaal, maar je noemt dingen die voor mij vrij logisch klinken om nu al te besluiten het voorlopig niet te doen, totdat Daya in ieder geval niet meer zo onzeker is.
Laat ik daar eerst maar eens aan gaan werken.
De keuze is dus bij deze snel gemaakt

Behendigheid lijkt me dus superleuk, daar had ik al naar gekeken, maar daarvoor moeten we eerst die cursus gehoorzame hond afgerond hebben

Dat vind ik altijd zo jammer, dat ze vaak zo'n verplichte gehoorzaamheidstraject er voor aan vast plakken. Als je hond maar komt als die los is is toch genoeg voor behendigheid?

Haha, ja, daar baalde ik ook van. Ze luistert als een speer, ik hoef haar naam bijv. maar zachtjes te zeggen en ze staat al voor me.

Minna schreef:

Behendigheid lijkt me dus superleuk, daar had ik al naar gekeken, maar daarvoor moeten we eerst die cursus gehoorzame hond afgerond hebben

Dat vind ik altijd zo jammer, dat ze vaak zo'n verplichte gehoorzaamheidstraject er voor aan vast plakken. Als je hond maar komt als die los is is toch genoeg voor behendigheid?

die van mij luisterd alleen naar zijn naam maar dan mag ik ook nog mee doen hoor

Is dat zo?
Misschien dan toch een andere hondenschool zoeken voor Daya.
Die behendigheid lijkt me zo vrolijk om te doen!