Het HondenForum

Iedereen is denk ik wel eens dik de fout ingegaan, een tik hier of water vergeten te verversen oid.

Ik heb een keer een nieuw speeltje gekocht dat eigenlijk een beetje te groot was voor Takkie, ik bleef het ding maar in het water gooien en Takkie bleef maar ophalen (speeltje bleek ook nog water op te zuigen en werd dus steeds zwaarder), tot hij op gegeven moment zo moei was dat hij helemaal proestend op zn zijkant in het wat lag. Meteen een duikje genomen en me erg lullig gevoeld een tijdje. Gelukkig niets aan overgehouden behalve dat ik er wat van geleerd heb.

Wat is jullie domste actie met je hond?

hahah al 31 keer bekeken en niemand gereageerd? Iedereen heeft toch wel eens iets stoms gedaan? Niet verlegen zijn hoor

Ik schaam me er nog steeds voor, maar ik ben Judy een keer vergeten mee te nemen bij de supermarkt.
Het is gelukkig niet ver van ons huis, paar minuten maar. Ik deed de huisdeur open en kreeg opeens het gevoel dat ik iets vergeten was.
De brave ziel zat keurig op me te wachten. Ze keek de kant op die ik opgelopen was.

Ik schaam me nu nog als ik het moet schrijven. Was járen geleden met Daisy aan het fietsen. Maar zij was wat bang voor vrachtwagens.
Er kwam er één aan in de polder. Zij al bang... Maar vrouwtje dacht, 'doorfietsen, niets aan de hand, niet zeuren.'
Dat angstige koppie van haar zie ik nóg voor me, en het is denk ik al dik 8 jaar geleden.

Natuurlijk moet je doorpakken als een hond bang is, werkt meestal prima. Alleen bij haar niet. Even rust nemen werkte 1000x beter. Maar nee, vrouwtje moest dom doen. Bah, kan nóg boos op mezelf worden.

Nanna schreef:Midden in de winter het bruggetje over de vijver oversteken en er op rekenen dat je 15 jaar oude teckel wel achter je aan loopt.
Deed ze ook, maar ze stak de bevroren vijver over en viel in een wak.
Ik heb haar eruit gekregen maar het heeft me 10 jaar van mijn leven gekost.

Ouch! In Rusland springen ze in koud water voor hun gezondheid, dus als je dat van die 10 stress jaren aftrekt valt het misschien nog wel mee ;D?

Een paar weken terug waren we op vakantie met de hondjes en tijdens een potje voetballen op de camping had Jola zich verstapt en dus last van haar rechter achterpoot. Stond die avond alleen nog maar piepend op. De volgende ochtend liet ze niets zien en waren mn vriend en ik het eigenlijk een beetje vergeten en hebben we de hele dag in het water lopen spelen, zwemmen en de honden flink laten rennen. Mevrouw liet natuurlijk niets blijken maar was helemaal K.O. toen we weer op de camping waren en was ook niet meer opgestaan. Toen we het laatste plasrondje wouden maken stond ze niet meer op. Ze deed wel kleine pogingen maar het ging gewoon niet meer. Toen heb ik dr maar naar het veldje gedragen en heeft ze in dezelfde zit meteen geplast en gepoept. Arme meid Ze heeft die nacht bij ons geslapen en de rest van de vakantie strikte "rust" gehad. Thuis meteen naar de DA maar ze had zich gelukkig weer goed hesrteld!

roksefloks schreef:Ik schaam me er nog steeds voor, maar ik ben Judy een keer vergeten mee te nemen bij de supermarkt.
Het is gelukkig niet ver van ons huis, paar minuten maar. Ik deed de huisdeur open en kreeg opeens het gevoel dat ik iets vergeten was.
De brave ziel zat keurig op me te wachten. Ze keek de kant op die ik opgelopen was.

Hahaha no worries, been there done that. Gelukkig zat ik nog maar 200 meter op de fiets voordat ik het me opeens bedacht dat ik Takkie niet naast me zag rennen

( eigenlijk iets om nooit te vertellen)

In een landal huisje op de 1e verdieping van het uitzicht aan het genieten bij het open raam.
En zei tegen yari kom maar op, zodat hij met zijn pootjes tegen de vensterbank naar buiten zou kunnen kijken.
Maar wat doet hij, springt dus in het raam!! Ik kon hem nog ergens grijpen en heb zeker een hele tijd met een hartverzakking gezeten..
Bijna mijn hond 1 hoog naar beneden...omdat ie een commando krijgt.
Schaam me diep.
Doe ik dus nooit meer!

ai dat is akelig!! :N:


Zit te denken wat voor domme dingen ik gedaan heb... Ik denk dat deze er wel bij past: Cena met een splitter vastgemaakt aan een van de opvangpups van 5 maanden. Cena rende achter een vogel aan en de opvangpup... die sleurder er op zijn rug achteraan :N: :N: :N: Supersneu!!! Gelukkig hield het pupje er niets aan over!

Mijn hubbie had laatst een slechte actie. Ik had een late dienst + slaapdienst + vroege dienst op mijn werk en was dus van 15 uur tot de volgende dag 12 uur van huis. Paul vergat 's avonds de honden eten te geven en ook 's morgens hadden ze niets gehad. Daar kwam ik achter toen ik ze 's avonds eten gaf en Cena en Henk hun bak bijna letterlijk aanvielen! Arme hondjes!!! Dat gebeurt hem niet nog eens!!

roksefloks schreef:Ik schaam me er nog steeds voor, maar ik ben Judy een keer vergeten mee te nemen bij de supermarkt.
Het is gelukkig niet ver van ons huis, paar minuten maar. Ik deed de huisdeur open en kreeg opeens het gevoel dat ik iets vergeten was.
De brave ziel zat keurig op me te wachten. Ze keek de kant op die ik opgelopen was.

Hahaha dat is mij ook een keer gebeurd we waren nog wel met z'n 2e en hadden dus 2 honden vergeten (die van mij en die van het buurmeisje)

Ik heb met pup Moos van alles stoms gedaan, 'moest' van cursus en de boekjes enzo. Ik heb hem te lang in de bench proberen te krijgen, teveel laten gillen als hij alleen was "want dan leerde hij het wel", en ben te weinig bezig geweest met aandacht voor mij toen hij jong was.

Saar heb ik een keertje tijdens trainen zo erg onder druk gezet (ik herhaalde het commando gewoon, maar dan streng, alleen voor haar was dat veel teveel) dat ze wat bangig van me weg ging schuivelen. Gods, wat heb ik me daar toen rot over gevoeld.

Vera heb ik als pup van een maand of 4 de dummy van een volwassen hond uit het water laten apporteren. Niet wetende dat die te zwaar was, en dat Vera liever verzoop dan die dummy los te laten. Daar moest ik dus ook een stukje achteraan, om die pup die verticaal in het water hing, maar wel met dummy in de bek , eruit te vissen.

schnauzer schreef:( eigenlijk iets om nooit te vertellen)

In een landal huisje op de 1e verdieping van het uitzicht aan het genieten bij het open raam.
En zei tegen yari kom maar op, zodat hij met zijn pootjes tegen de vensterbank naar buiten zou kunnen kijken.
Maar wat doet hij, springt dus in het raam!! Ik kon hem nog ergens grijpen en heb zeker een hele tijd met een hartverzakking gezeten..
Bijna mijn hond 1 hoog naar beneden...omdat ie een commando krijgt.
Schaam me diep.
Doe ik dus nooit meer!

Er zit nu een beetje cola op mijn beeldscherm,thx

roksefloks schreef:Ik schaam me er nog steeds voor, maar ik ben Judy een keer vergeten mee te nemen bij de supermarkt.
Het is gelukkig niet ver van ons huis, paar minuten maar. Ik deed de huisdeur open en kreeg opeens het gevoel dat ik iets vergeten was.
De brave ziel zat keurig op me te wachten. Ze keek de kant op die ik opgelopen was.

Hihi dat heb ik een keertje gewoon voor de deur gehad.. honden gingen los mee uit en dus met binnenkomen had ik niet door dat zij er nog niet was.. arme hond heeft toch nog een tijdje voor de deur gezeten, het is dat ik "voelde" dat er iets niet klopte en ging toch even kijken..... vond het zo sneu voor haar, tis me ook nooit weer gebeurd

Ik had met mijn eigen hond getraind en werd gevraagd of ik het volgende lesuur in kon vallen omdat er een instructeur ziek was.
Tuurlijk deed ik dat, bleef na die tijd nog ff na kletsen, en ben toen naar huis gereden.
Bijna thuis kreeg ik het gevoel: hier klopt wat niet.
Ik was dus al 15 kilometer gereden,hihi.
Zat mijn lieve meisje nog braaf op het trainingsveld aan een paaltje,pfffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff.
Zo dom, arme meid.
Gelukkig was het mooi weer.

Ik liep met Kane (rottweiler) aan de riem door het bos, wild eeen shortcut nemen. Er zaten wel twee slootjes voor de richting die ik op moest, maar ddaar zat een begroeid eilandje tussen, zodat ik makkelijk kon hoppen. Ik spring op het eilandje en zak samen met Kane een meter de stinkende modder in. Was dus inderdaad wel begroeid, maar op heel stevige modder. Ik kon er niet eens zo makkelijk uit komen. Ik kon wel staan, maar Kane dreef wat op zijn buik. Hem maar eerst naar de kant geduwd en wat aangemoedigd, zodat hij mij er ook uit kon trekken. Vriendin van me die met mijn andere hond liep kwam helpen, maar dat leverde alleen maar op dat Nutak (x husky) ook kwam kijken wat we daar in de modder aan het spelen waren. Eindresultaat was een vieze, natte wandeling naar huis, achtervolgd door vliegjes. Thuis met zijn drieen onder de douche (ik en twee honden, he) en de kleren en schoenen konden weggegooid worden.

Dat was niet mijn beste moment.

Mijn ex en ik waren uit geweest en zouden die ochtend er na (lees een paar uur later) op vakantie gaan.
Zo geordend als ik ben (kuch, kuch) moesten we dus nog inpakken.
Daar waren we druk mee bezig toen er 's morgens aangebeld werd.
Stond een man voor de deur met onze hond...of die van ons was. Hij stond een flat verder bij hem voor de deur te piepen.
Wij hadden haar nog niet eens gemist.

Toen Kees 2 weken bij ons was, viel er een bierkrat op hem. Hele onhandige actie in de tuin

Jeetje, wat vond ik dat erg. Pup gillen, ik wist niet waar ik het zoeken moest. Ik heb hem in een draagzak rondgedragen die dag. Er was niets gebroken, behalve mijn hart dan

Bram op een wedstrijd laten starten, mopperen dat hij niet vooruit te branden is en achteraf blijkt dat hij ernstige rugproblemen en een verstuikte poot had. Die vind ik echt heel erg.

En laatst ging ik met Bram fietsen. Op een bepaald punt lijn ik altijd aan en dan gaan we de weg op. Maar je kunt ook verder langs de Kromme Rijn, onder die weg door. Ik dacht dat Bram mij volgde, dus fiets door onder die weg door. Kijk achterom, geen Bram. Ik roepen. Zie ik ineens zijn kop blij staartzwaaiend boven me. Was hij dus over die weg gelopen naar mij toe in plaats van er onderdoor. Ik dacht dat ik er in bleef. Ik was toen met m'n kop bij heel andere dingen, dan moet je dus niet gaan fietsen.

Met Izzie kan ik me zo niks herinneren. Ik denk nog even na.

DebbieZ schreef:Ik liep met Kane (rottweiler) aan de riem door het bos, wild eeen shortcut nemen. Er zaten wel twee slootjes voor de richting die ik op moest, maar ddaar zat een begroeid eilandje tussen, zodat ik makkelijk kon hoppen. Ik spring op het eilandje en zak samen met Kane een meter de stinkende modder in. Was dus inderdaad wel begroeid, maar op heel stevige modder. Ik kon er niet eens zo makkelijk uit komen. Ik kon wel staan, maar Kane dreef wat op zijn buik. Hem maar eerst naar de kant geduwd en wat aangemoedigd, zodat hij mij er ook uit kon trekken. Vriendin van me die met mijn andere hond liep kwam helpen, maar dat leverde alleen maar op dat Nutak (x husky) ook kwam kijken wat we daar in de modder aan het spelen waren. Eindresultaat was een vieze, natte wandeling naar huis, achtervolgd door vliegjes. Thuis met zijn drieen onder de douche (ik en twee honden, he) en de kleren en schoenen konden weggegooid worden.

Dat was niet mijn beste moment.

sorry, lijkt me een leuk gezicht!
Als we toch aan het blooperen zijn: ik wilde eens met Cena aan de riem over een sloot springen, maar Cena bleef staan. gevolg: ik sprong, kreeg een snuk naar achteren en donderde zó de sloot in! Slimme hond, domme baas!

Ik had Luna een keer meegenomen met de auto ergens heen, weer thuis vond ik het raar dat ze me niet kwam begroeten...
Ze zat nog in de auto!

En haar los laten lopen in een gebied met drijfzand, zo ineens m'n hond bijna koppie onder! :N: Man, wat was ik bang dat ze er niet uit zou komen... Schoonmams heeft de longen uit d'r lijf geschreeuw maar Luna eruit weten te brullen!
Daarna haar doodgeknuffeld terwijl ze helemaal onder de bagger zat!

Ow met Odin toen ik hem net een week had. Stond ik bij de DA (een waar ik normaal nooit kom. Die is bij het dierenasiel maar ik moest alleen even een ontwormings pilletje dus dacht ik ga daar is hier om de hoek) Anyway ik sta daar en Odin was al een beetje uit zijn huisje door alle vreemde geurtjes daar. Had hem op mn arm maar hij werd wat zwaar dus zet ik hem op de grond. Was bezig een kind van hem weg te houden (wat nog best lastig was) dus toen dat kind naar binnen ging was ik even opgelucht. Komt er een man met een rotweiler naar buiten waarvan hij van te voren nog had lopen verkondigen dat het beesje zo lief was. Nou dat geloof ik dan ook... dus Odin zat op de grond en die hond komt best wel een beetje opdringerig snuffelen dat vond Odin eng en die begon die hond aan te blaffen/grommen. Zegt die man ineens (met zijn hond nog steeds bij mn pup) Ow ja als die dat doet gaat die van mij bijten hoor En ik wou Odin niet optillen omdat ik dan dacht dat ik hem teveel zou steunen en hij juist problemen met honden zou krijgen En die man kon die hond niet bij zich houden en kreeg de deur niet open dus kwam niet weg en ging mij een beetje de schuld geven en wij moesten dus schuiven voor hem maar ik wou Odin dus niet optillen en toen heb ik hem aan zn nekvelletje een stukje verder gezet Man daar ben ik wel echt een beetje ziek van geweest. Maar gelukkig heeft Odin er helemaal niets aan overgehouden hoor!

Oh, in drijfzand hebben we eens gehad met de labrador vroeger. Mijn zus en ik liepen op de zandvlakte die nu de A1 heet. Daar kon je heel mooi spelen en wandelen. Totdat zus en hond ineens vastzaten in het zand. Uiteraard heb ik eerst de hond eruit gered en pas daarna zus.

Veel recenter: ons blinde opvanghondje Tico (nu net een halve week bij zijn nieuwe baas ) kan heel goed op de bank springen. Hij redt zich daar echt prima mee, dus dan klop je op je been, springt hij (halve meter te hoog) netjes op de bank. Maar soms had ie niet zo goed in de gaten waar de bank nu precies was. Dan had hij de bank wel gevonden, maar de laatste 20 centimeter. De plek waar de armleuning zit dus en geen zitgedeelte. Dan sprong hij met al zijn macht en enthousiasme en knalde hij snufferd-eerst tegen de armleuning. Zo is hij ook 1 keer naast de bank gesprongen. Hij trippelde langs de bank, maakte zich klaar om te springen, maar trippelde nog even door en sprong weer mooi hoog, maar landde op de vloer. Die beide dingen zijn maar 1 keer gebeurd, maar dat voelt zo rot. Omdat zo'n blind hondje je vertrouwen schenkt en dan klop je op je been en schaadt je dat vertrouwen enorm. Wat een rotzak heb ik me gevoeld door niet beter op te letten of gewoon niet te verwachten dat hij zou gaan springen.

De grootste blunder die wij ooit gemaakt hebben, was met onze eerste staffordje Daisy. Wij hadden te horen gekregen dat je met een jaar wel mocht beginnen met fietsen met haar. Dus hups, Daisy was een jaar, aan de fiets en gaan. En wij fietsen, wel rustig aan. Af en toe even stoppen, kon ze lekker zwemmen en een beetje drinken en weer fietsen. En zo zijn we wel een dikke paar uur bezig geweest. Komen we thuis, Daisy was nog niet moe. Die ging gewoon rustig weer haar gangetje en deed haar dingetje. Tja, er was wel wat bloed op de vloer. Eindelijk! Ze was loops! he he, mocht ook wel na een dikke jaar te zijn. Mmmm, we zijn er dus de volgende ochtend achter gekomen dat ze helemaal niet loops was maar een paar versleten voetzolen had. Tja, niet zo gek als je gewoon uren gaat fietsen en tussendoor gaat zwemmen. En dat voor de eerste keer dat die hond ooit aan de fiets is gegaan. Opbouwen? Wisten wij veel. Had niemand nooit gezegd en internet was er toen nog niet. Daisy boeide het niet. Die vond het wel best.

Hoe stom kan je zijn . Echt het verstand in je broekzak zitten. Ik snap nog steeds niet hoe we zo hebben kunnen denken. We houden het maar op jong en stom (19 en 21 jaar).

Ik moest met de honden in de auto weg en had haast. Snel de honden achter in en niet gecontroleerd natuurlijk of de klep ook echt vast zat.
Na een paar kilometer, op de autoweg, gaat ineens het kofferbakdeksel open. Ik dacht dat ik er in bleef want vaak sprongen ze
de auto uit zodra de kofferbak open ging. Wonder boven wonder bleven ze dit keer zitten en kon ik in de berm stoppen en de klep dichtdoen.
Vanaf dat moment controleer ik altijd of alles dicht zit en gaat de portiervergrendeling er ook nog op voor de zekerheid!

Afgelopen winter liep ik met Nilo door een parkje waar ook een vijver is. Het was eigenlijk nog maar herfst en wel koud, maar ik had niet verwacht dat de vijver al bevroren was. Nilo rent de struiken in, richting water. Dat mag hij van mij dus ik liep gewoon door. Tot ik het geluid hoor van dun ijs dat op barsten staat :N: Nilo was er dus als een gek op gerend, stond al zowat in het midden! Ik riep hem en hij kwam gelukkig meteen zonder dat het ijs brak, daar hebben we echt geluk mee gehad!

En een keer gooide ik zn balletje per ongeluk de verkeerde kant op, zo een weiland in. Dat weiland was omheind met prikkeldraad waar hij eerst razendsnel onderdoor ging. Geen probleem, dacht ik dus! Alleen toen ik hem terug riep kwam hij met zn balletje over het prikkeldraad terug. En dat ging maar net goed :N: Echt ik zie het nog voor me.Het leek erop dat hij precies met zn buik op het draad zou landen maar op een of andere manier is hij er toch goed overheen gekomen.

O ja, Izzie. Toen ze pup was heb ik haar bij de AHC bijna vermoord. Het was na puppycursus en ik onthoofde haar bijna met de deur van de auto.

Ik ben Caja wel eens vergeten uit te laten 's morgens.
Ik was nogal gestrest (overspannen) en had bedacht Caja onderweg naar mijn werk wel uit te laten.
Maar ik ben gewoon rechtstreeks naar het werk gereden zonder er nog over na te denken.
Pas om een uur of 1 in de middag bedacht ik dat ze sinds de avond ervoor niet meer uit was geweest :N:

Hond opgesloten in de gangkast , kyran liep stiekem achter mij aan want daar staat zijn voorraadbak met brokken. Ik diep in gedachten en druk zo de deur dicht, en dan maar af vragen waar de hond is. Totdat ik de stofzuiger wil pakken zit de hond heel braaf met zijn liefste gezichtje er voor voor de deur te kijken van :hallllllloooooo ik zit hier al een 15minuten domme doos!!!!

maxlover schreef:Hond opgesloten in de gangkast , kyran liep stiekem achter mij aan want daar staat zijn voorraadbak met brokken. Ik diep in gedachten en druk zo de deur dicht, en dan maar af vragen waar de hond is. Totdat ik de stofzuiger wil pakken zit de hond heel braaf met zijn liefste gezichtje er voor voor de deur te kijken van :hallllllloooooo ik zit hier al een 15minuten domme doos!!!!

haha voer op? Of viel dat mee?
Dat heeft onze Mats wel eens geflikt. Die was belust op eten, echt abnormaal. Dus die is een keer stiekem de kelder ingeglipt en kwam er letterlijk tonnetje rond uit: 10 kilo voer op!

nee,nee dat heeft hij nog nooit gedaan. Als hij wil kan hij zat de deksel er af krijgen hoor