Het HondenForum

Birke is nu een weekje bij ons en het is een heel lief hondje, heel zoet en rustig en dat is nu net waar ik me toch een beetje zorgen om maak.
Hij is 6 maanden maar als ik er aan denk hoe Jonna als pup was, wat een verschil!!
Nu zijn het natuurlijk heel verschillende honden, Jonna is altijd al een pittig ding geweest en Brike lijkt veel gemoedelijker, dat was ook wat ik wou:)
Maar is het wel normaal dat een pup van 6 maanden zo rustig is?
Het is niet dat ie niet speelt ofzo en hij probeert ook wel de baas in huis te worden, stoeit met Jonna, maar het gaat allemaal niet heel heftig ofzo.
Bij het opvanggezin was hij ook al zo dus het is ook niet dat ie nog moet wennen dat het daar aan ligt.
Heb ik het gewoon zo goed getroffen want ik vind het best fijn zo'n zoet hondje:) Of krijgen we straks nog een opleving, haha..

Pip was tot een maand of 7 ook vrij rustig... Daarna begon ze wat te puberen en werd wat meer "aanwezig" (op alle fronten).. Ze is nu 1 jaar en 2 maanden en weer wat rustiger aan het worden... Ze vind het geloof ik niet zo nodig om "aanwezig" te zijn...

als je twijfelt of de pup te rustig is, laat dan eens testen op de schildklier

Tja, moeilijk om te beoordelen als je het zelf niet ziet. Als je haar echt abnormaal rustig vind zou ik inderdaad eens een gezondheidscheck doen. Bloed, schildklier etc. Maar ze is ook een herplaatser he? Reken maar dat die nog flink moet wennen. Misschien heeft ze gewoon nog wat tijd nodig!

Jazz was en is binnen ook altijd heel rustig, heel anders als bijvoorbeeld Jules...dat is een stuiterbal.Vind het wel lekker

Ja het is een herplaatser maar ik heb wel het idee dat ie al aardig vertrouwd is bij ons, hij was in het gastgezin ook zo en daar is hij twee maanden geweest.
Buiten loopt hij ook vrij rustig mee aan de riem (hij mag nog niet los).
Af en toe als Jonna gaat rennen wil hij wel meedoen maar hij is ook weer snel rustig.
Niet dat hij sloom is ofzo, gewoon gemoedelijk en kalm.

Pasha was ook heel rustig toen ze bij ons kwam. (ze was toen 4 maanden). Totdat ze een maand of 9 was. Een terrorteef werd het toen

Beike was als pup ook zeer rustig.
Hij had natuurlijk wel zijn streken, maar voor de rest was hij zeer rustig voor een pup.
Nu hij volwassen is, is hij nog steeds zeer rustig.
Hij heeft zijn gekke 5 minuten wel eens, en mag graag even spelen met mij of met andere honden ed.
Maar voor de rest is hij de rust zelfe.

Volgens mij is het gewoon een kalme hond hoor, hij komt op mij niet ziek over.
Heeft ook wel zijn gekke 5 minuten (ook wel langer).
Maar ik vergelijk met Jonna he, dat is een idioot;)

Ane was ook heel, heel rustig. Vanaf dag 1. En dat is altijd zo gebleven.

Ik heb net 3 weken op de hond van mijn zus gepast. Een amerikaans bulldog van 7 maanden en die is ook zo extreem rustig. Loopt prima mee met wandelen en heeft haar gekke 5 minuten en speelt leuk met Kay. Maar daarna snurken, snurken. Ik heb zelfs ook nog de vraag op het forum hier gestelt.

Schildklier is meer dan alleen rustig. Dat geeft meer duidelijke symptomen (te denken aan o.a. de vacht)

Ik heb diverse Stabij`s gehad.
2 dames waren vanaf pups af aan heel erg rustig.

De eerste was Tjeske, een bruin witte stabij.
Die was als pup van 8 weken zo rustig dat ik het steeds liet nakijken door de dierenarts.
De eerste paar weken was er echt niks te vinden en de eerste paar maanden ook niet.
Tot ik tijdens de trainingen een hondje had die steeds ging liggen en snel moe was.
Weer ging ik met haar de dierenarts en die ontdekte een hart wat niet mooi klonk.
We werden doorverwezen naar Ommen, daar zit een kliniek die gespecialliseerd is in harten.
Daar kwam ook dus helaas de aap uit de mouw.
De 2 kamers van haar hart die groeiden open.
Het hart zou dus erg snel groeien en het tussen plaatje was open....
Tjeske mocht niks meer en moest zich dus juist heel rustig houden.
Een operatie zou 50/50 zijn en de rekening enorm!
Omdat het in mijn huis altijd druk was is Tjeske dus naar oudere vrienden gegaan om haar nog wat van haar leven te laten genieten.
Ze werd dus niet geopereerd.
Ze heeft zeket nog 3 jaar geleefd!

Het 2e geval was ook weer een stabij teefje.
ze was als pup altijd al vrij rustig.
Op de shows was ze zo lui dat ik haar niet staande kon houden en ook niet zittende.
Tara werd per dag dikker en at erg weinig.
Afelopen winter had ze zo lelijk in glas gestaan dat er een teen geamputeerd moest worden.
Na die operatie ging t zo slecht dat alles van haar bloed getest ging worden.
Ja hoor, schildklieren waren zeer slecht en daar bij had ze een bloedziekte erbij wat zorgte dat haar bloed dikker was en langzamer stroomde.
Tara heeft dit alles niet overleefd.

Kijk altijd eerst naar t ras, het ene is nu eenmaal rustiger dan t andere.
Maar als je het niet vertrouwd zou ik het altijd laten nakijken.

groetjes Els

Bikkel was/is ook zo. Die is gewoon braaf geboren en eigenlijk altijd zo gebleven. Maakte me in het begin ook wel zorgen want mijn vorige boxer was zo anders.

Groetjes Majelle