Onze Barbie had het vandaag weer bijna niet overleefd.
Geplaatst: 05 aug 2010 21:18
Pfff, ik ben me rot geschrokken, en heb er een paar gaatjes in mijn vinger aan overgehouden.
We waren in de keuken bezig en mijn man wilde net ff naar de winkel om wat extra pannekoekmeel te halen.
Toen hoorde ik een raar geluid. Dacht nog dat klinkt anders als reverse sneezing.
Kijk ik achterom zie ik Barbie (mijn Chihuahuameisje) in ernstigge ademnood, helemaal al bleek en blauw ondersteboven gaan.
Ik snel naar mijn man gillen Barbie stikt, en haar met een rotgang gepakt en met mijn vinger haar keel in.
Voelde wel wat zitten, maar zat vrij diep en was heel glad dus kreeg mijn vinger er niet goed achter.
Ze beet me ook nog eens vol in de vinger in paniek, het arme beest.
Haar op de tafel gezet, mijn man haar vasthouden en ik weer proberen, ze werd ondertussen steeds blauwer.
Het ging nog niet, ik snel in de keukenla kijken om een hulpmiddel, maar kon niks vinden.
Kreeg toen een ingeving, wil het er niet uit dan maar verder door zodat ze weer lucht krijgt.
Weer in haar keel en gelukkig, ze ademde weer.
Ik stond echt te trillen op mijnbenen, het was echt kantjeboord.
Het heeft anderhalf uur geduurt voordat Barbie weer helemaal op verhaal was.
En wat er nu in haar keel vast zat? We hebben geen idee.
Barbie heeft ook altijd dat soort dingen, we zeggen hier altijd al dat ze een hond is met 9 levens, dus haar vader wel een kat is geweest.
We waren in de keuken bezig en mijn man wilde net ff naar de winkel om wat extra pannekoekmeel te halen.
Toen hoorde ik een raar geluid. Dacht nog dat klinkt anders als reverse sneezing.
Kijk ik achterom zie ik Barbie (mijn Chihuahuameisje) in ernstigge ademnood, helemaal al bleek en blauw ondersteboven gaan.
Ik snel naar mijn man gillen Barbie stikt, en haar met een rotgang gepakt en met mijn vinger haar keel in.
Voelde wel wat zitten, maar zat vrij diep en was heel glad dus kreeg mijn vinger er niet goed achter.
Ze beet me ook nog eens vol in de vinger in paniek, het arme beest.
Haar op de tafel gezet, mijn man haar vasthouden en ik weer proberen, ze werd ondertussen steeds blauwer.
Het ging nog niet, ik snel in de keukenla kijken om een hulpmiddel, maar kon niks vinden.
Kreeg toen een ingeving, wil het er niet uit dan maar verder door zodat ze weer lucht krijgt.
Weer in haar keel en gelukkig, ze ademde weer.
Ik stond echt te trillen op mijnbenen, het was echt kantjeboord.
Het heeft anderhalf uur geduurt voordat Barbie weer helemaal op verhaal was.
En wat er nu in haar keel vast zat? We hebben geen idee.
Barbie heeft ook altijd dat soort dingen, we zeggen hier altijd al dat ze een hond is met 9 levens, dus haar vader wel een kat is geweest.