misty het hondje van mijn ouders.
Geplaatst: 25 jul 2010 20:39
Misty is het hondje die samen met haar vriendinnetje kimmmie 8 jaar geleden bij hun is gekomen.
Wij hebben hun opgehaald bij mensen die niet meer konden zorgen voor hun.
Misty is nu 10 jaar.
Een paar weken geleden is ze ziek geworden.
Ze liep mank,en er was niks te zien.
Toen een pijnstilling gekregen,maar het ging niet over.
Ook ging ze minder eten en drinken,en spuugde regelmatig,ook als ze niks in haar maagje had.
Na zeker 5 keer terug geweest te zijn en een foto gemaakt te hebben van het pootje,was er niks te zien op de foto.
Mijn da stuurt de digitale foto door naar utrecht en die hebben mee beoordeelt.
maar het ging nog niet over.
Gisteren weer met spoed naar de da,maar heeft de zwaarste pijnstiller gekregen.
Morfine.
De pijn ging er doorheen,en vannacht gilde ze alles bij elkaar,dus ik met mijn vader naar de da.
Ik smeekte om haar een kuur te geven,maar ja waarvoor vroeg hij?
Er is bloed afgenomen en haar calcium was erg laag.
Weer foto.s genomen en waarsch heeft ze botkanker.
Nu stuurt hij ze door naar utrecht morgen en dan in de middag weten we het.Zo snel kan het gaan allemaal.
Wat een verdriet hebben die mensen,allebei erg ziek,mijn moeder is net uit het ziekenhuis,mijn vader gaat een operatie tegemoet as donderdag,wat erg crucial is,maar het kleine meisje ligt maar,ze probeert te kwispelen,maar het gaat bijna niet meer.
Mijn moeder zij:het is echt lijden nu,we gaan het vandaag doen,maar ja,.. misschien is er nog wat aan te doen.
Ik denk het niet hoor,maar als de uitslag negatief is,dan ga ik haar op halen om naar de da te gaan.
Dat word de langste weg..
Wij hebben hun opgehaald bij mensen die niet meer konden zorgen voor hun.
Misty is nu 10 jaar.
Een paar weken geleden is ze ziek geworden.
Ze liep mank,en er was niks te zien.
Toen een pijnstilling gekregen,maar het ging niet over.
Ook ging ze minder eten en drinken,en spuugde regelmatig,ook als ze niks in haar maagje had.
Na zeker 5 keer terug geweest te zijn en een foto gemaakt te hebben van het pootje,was er niks te zien op de foto.
Mijn da stuurt de digitale foto door naar utrecht en die hebben mee beoordeelt.
maar het ging nog niet over.
Gisteren weer met spoed naar de da,maar heeft de zwaarste pijnstiller gekregen.
Morfine.
De pijn ging er doorheen,en vannacht gilde ze alles bij elkaar,dus ik met mijn vader naar de da.
Ik smeekte om haar een kuur te geven,maar ja waarvoor vroeg hij?
Er is bloed afgenomen en haar calcium was erg laag.
Weer foto.s genomen en waarsch heeft ze botkanker.
Nu stuurt hij ze door naar utrecht morgen en dan in de middag weten we het.Zo snel kan het gaan allemaal.
Wat een verdriet hebben die mensen,allebei erg ziek,mijn moeder is net uit het ziekenhuis,mijn vader gaat een operatie tegemoet as donderdag,wat erg crucial is,maar het kleine meisje ligt maar,ze probeert te kwispelen,maar het gaat bijna niet meer.
Mijn moeder zij:het is echt lijden nu,we gaan het vandaag doen,maar ja,.. misschien is er nog wat aan te doen.
Ik denk het niet hoor,maar als de uitslag negatief is,dan ga ik haar op halen om naar de da te gaan.
Dat word de langste weg..
. Heel veel sterkte voor jou en je ouders. Dubbel zo zwaar nu. Hopelijk komt het met je ouders wel goed