Het HondenForum

Beste,

ik heb momenteel 2 reuen: 1 mechelaar-rottweiler kruising (gecastreerd van 10j!)
en een samojeden reu niet gecastreerd van bijna 5j.
de kruising is duidelijk de alfa, lief naar andere honden als deze lief naar hem zijn, maar hij kan duidelijk zijn mannetje staan.
de samojeed is een jaloers typetje maar wel superlief met zowel honden als katten, wel druk met het spelen met andere honden!
nu zou ik graag een rottweiler aanschaffen, dit ras heeft mij altijd gefascineerd, maar nu weet ik niet zo goed een reu of een teef er bij te plaatsen.

Kan iemand mij tips geven?

Ik zou wachten tot de oude hond er niet meer is en dan een Rottweiler teef erbij nemen...

Zet je er een reu bij dan kan het goed fout gaan en zet je er een teef bij ook.

Niet proberen dus en inderdaad wachten met een teef erbij tot de oudere hond er niet meer is.

Iets anders proberen is in mijn ogen totaal onverantwoord.

Ik snap eerlijk gezegd niet eens dat je je zoiets in je hoofd haalt.

Ik zou zelf ook even wachten. Er zijn mensen die heel makkelijk allerlei moeilijkere rassen bij elkaar doen en daar gaat het nog wel redelijk ook, maar je wilt het aantal keren niet weten dat het fout gaat. En vergis je niet: met 1 oude hond en twee jongere honden loop je altijd ongelijk.
Ik had het andersom: twee oude en een jonge hond en dat loopt heel onrustig, zeker omdat je altijd een hand tekort komt.

Wil de hond schreef:Zet je er een reu bij dan kan het goed fout gaan en zet je er een teef bij ook.

Niet proberen dus en inderdaad wachten met een teef erbij tot de oudere hond er niet meer is.

Iets anders proberen is in mijn ogen totaal onverantwoord.

Ik snap eerlijk gezegd niet eens dat je je zoiets in je hoofd haalt.

Tja wat hierop te antwoorden, mijn hond van 10 is nog vitaler als mijn andere reu en denkt zelf dat hij nog een pupje is.

Dank u voor uw tactische antwoord, als mijn hond het niet zal aankunnen dan zal ik dit niets eens overwegen!
en overweging en ander mans advies vragen is nog niet overgaan tot een daad! Vandaar dus deze vraag!

Roelfien schreef:Ik zou zelf ook even wachten. Er zijn mensen die heel makkelijk allerlei moeilijkere rassen bij elkaar doen en daar gaat het nog wel redelijk ook, maar je wilt het aantal keren niet weten dat het fout gaat. En vergis je niet: met 1 oude hond en twee jongere honden loop je altijd ongelijk.
Ik had het andersom: twee oude en een jonge hond en dat loopt heel onrustig, zeker omdat je altijd een hand tekort komt.

Dank u voor uw advies!

Tsja, ik ben zo langzamerhand geneigd om te denken dat je, als je het moet vragen, niet moet doen.
Misschien een vreemd antwoord, maar ik heb altijd allerlei moeilijke rassen bij elkaar gezet en dan ook nog allemaal van het zelfde geslacht. Nooit fout gegaan, maar ik vond dan ook gewoon dat het moet kunnen, en ik had/heb dan ook altijd de overtuiging gehad dat het zou kunnen. En dat is waarschijnlijk net de juiste houding en uitstraling die je nodig hebt om het in goede banen te leiden.
Als je dit soort dingen aan andere mensen moet voorleggen, heb je die gedachte dus klaarblijkelijk nier en ben ik nu gevoelsmatig geneigd om te zeggen, doe maar niet en wacht maar tot de gecastreerde reu er niet meer is en neem dan maar een Rottweiler teef. Dan zit je ook niet met de vraag reu of teef.
Hoe goed je hond zich nu ook nog voelt, hij heeft natuurlijk niet het eeuwige leven.

Wil je een pup of herplaatser?

Valerie schreef:Wil je een pup of herplaatser?

Daar heb ik over nagedacht, Daar wij katten hebben zal het liefst een pup worden.

Moeilijk..
Zet je er een teef bij dan kunnen je reuen gaan knokken om de gunst van de teef, zet er een reu bij en de pleuris kan ook uitbreken met 3 reuen van een pittig kaliber..

Ik persoonlijk zou ook nog even wachten tot eentje naar de eeuwige jachtvelden is vertrokken.

Succes met het maken van een keuze.

Debz schreef:

Valerie schreef:Wil je een pup of herplaatser?

Daar heb ik over nagedacht, Daar wij katten hebben zal het liefst een pup worden.

Dan zou ik vast lekker beginnen met het uitzoeken van een fokker Is moeilijker dan je denkt. Heb je wel vast veel voorpret.

Je hoeft je eigenlijk maar 1 ding af te vragen: Wat ga je doen als het niet lukt?

Met de boerboelen krijgen we deze vraag natuurlijk ook heel vaak, reu-reu beginnen wij al niets eens aan, maar ik kan met geen enkele combinatie garanties geven en het enige waar ik een gedegen antwoord op wil horen is bovenstaande vraag.

Tulp schreef:Je hoeft je eigenlijk maar 1 ding af te vragen: Wat ga je doen als het niet lukt?

Met de boerboelen krijgen we deze vraag natuurlijk ook heel vaak, reu-reu beginnen wij al niets eens aan, maar ik kan met geen enkele combinatie garanties geven en het enige waar ik een gedegen antwoord op wil horen is bovenstaande vraag.

Wij hebben al veel honden gehad, ben altijd opgegroeid met honden. Wij hebben zoiets niet (nog) niet meegemaakt, maar ik heb nog nooit een hond weggedaan en ben dat nu ook niet van plan. zoiezo gaat de hond met mij overdag mee naar mijn werk, heb een eigen winkel. En dan kan ik ze evt als het zo moest zijn s'avonds appart houden. Naar mijn mening zal het kunnen, maar ik wil dit goed overdenken en geen snelle beslissingen maken! IK HOUD VAN MIJN HONDEN.

Ik zelf zie niet zo goed wat het probleem is :N: Je hebt een gecastreerde reu en een intacte reu. Dat gaat perfect begrijp ik? De enige kans dat het fout gaat is als je een teef met ambities neemt en je castraat zijn galantie naar teven is verloren door de castratie. Als die gecastreerde hond perfect met teven is en die samojeed ook dan zou ik niet weten waarom je het moet laten? Wat verwachten jullie dan voor ruzie? Tussen de reuen? Waarom? Die kennen elkaar prima en daarnaast zal de castraat zich niet als volle reu gedragen maar als een soort opperhond omdat hij niet naar teef en niet naar reu ruikt. Tussen de oudste reu en de nieuwe teef zou ik eerder een probleem verwachten. De samojeed is volgens mij een heel makkelijk ras als je er meer honden bij wil hebben.

Dus als je oude reu goed met pups en teven is dan is hij het die de beslissing maakt. Hij is de alfa en hij zal laten weten of een nieuwe pup welkom is. Denk dat je dat al kan weten want je kent je hond en weet prima hoe die met pups is toch?

Wij hebben een herder genomen (teef) bij een ongecastreerde staffordkruising en een gecastreerde huskiemiks (teef). Alle honden even groot, leeftijd van 11 naar 9 naar 1 in die tijd. Dat is prima gegaan maar je moet geen mietje zijn dat gaat gillen als je honden grommen en doen. Want hoe groter de roedel hoe meer kans dat je eens je honden moet kunnen scheiden als ze vechten. Ook kunnen je reuen heel moeilijk worden op straat als hun teef erbij is. Daar zou ik wel rekening mee houden hoor. Want even spelen met andere honden die ze nog niet kennen wordt erg moeilijk met zo'n roedel honden. Dan is er altijd wel een die het niet ziet zitten terwijl je honden nu waarschijnlijk in ieder geval prima met teefjes kunnen

Toen mijn reu nog leefde en ik liep met alledrie ging het totaal niet met vreemde honden. De teven werden jaloers op teven en de reu knalde op elke reu. Nu de reu dood is kunnen de teven wel weer prima met reuen en teven opschieten Hij was een vechtersbaas en die sfeer hing in de roedel denk ik.

Ik zie het probleem ook niet. Thuis hadden we vier honden, twee intacte teven, een gecastreerde reu en een intacte (nu door medische redenen gecastreerd). Als de teven loops waren, vochten de reuen niet eens. Helemaal niks geen probleem, want het was duidelijk wie er de baas was. Als er al een wat geruzie was, waren het Pasha en Zaba (de teven).

Ik zie ook het probleem niet echt. Ik heb zelf ook twee reuen (een intact en een gecastreerd) van, zoals men dat noemt, een behoorlijk caliber en nooit problemen gehad, ook niet om/met mijn (intacte) teefje. Mijn vriend heeft ook een (intacte) teef en ook daarmee gaat het prima onderling

Het kan goed gaan, maar het kan ook (goed) fout gaan.

Gaat het goed is er niks aan de hand maar gaat het fout dan zit je dus met een situatie die helemaal niet nodig was geweest.

Want met een beetje geduld had je die situatie prima kunnen vermijden.

Ik snap eerlijk gezegd niet dat het feit dat één van de twee gecastreerd is als garantie gezien wordt dat er niets verkeerd zal gaan.

Er zijn inderdaad zat situaties waarin meerdere pittige honden prima samenleven, maar eveneens zijn er zat situaties waarin er pittige brokken werden gemaakt.

Een eigen situatie als voorbeeld nemen voor de gemiddelde situatie is niet correct.

Ik vind inderdaad ook juist dat 1 van de 2 gecastreerd is een extra handicap. Nu weet je helemaal niet meer wat je erbij moet zetten.

Is vooral je eigen gevoel volgen, jij kent jou honden het beste en weet hoe ze reageren met andere honden en tegen over elkaar.
Wat ik merk in je bericht is dat je twijfelt en je gevoel er dus niet helemaal gerust op is.
Dan is het kijken waar dat aan ligt, is dat enkel de twijfel tussen reu en teef en waarom?
Of algehele twijfel of je er wel een hond bij moet nemen en waarom die twijfel?
Ik zou zelf pas kiezen als je gevoel en verstand er geheel achter staat.

Nanna schreef:

Debz schreef: zoiezo gaat de hond met mij overdag mee naar mijn werk, heb een eigen winkel. En dan kan ik ze evt als het zo moest zijn s'avonds appart houden.

De kans acht ik vrij groot dat dat in jouw situatie zal gaan gebeuren. Ik zou dat zelf eerlijk gezegd niet snel opzoeken.
Er is toch helemaal geen lol aan om honden apart te gaan houden?
Je oude hond is 10, stel dat ie nog 2 jaar meegaat. Ik zou die tijd benutten om me op shows of aankeuringen te gaan verdiepen in de Rottweiler, praten met fokkers, kijken naar honden. Zodat je tzt een prima weloverwogen keus zult kunnen maken. En niks apart hoeft te gaan zetten.

Dit
Overigens heb ik zelf 2 intacte reutjes en een geholpen teef. Op papier ook geen handige combinatie. Ik zou geen teef meer willen, sterker nog, ik wil geen 3 honden meer. Ondanks dat ik supergek ben op alle 3 hoor.

Wie kan er garantie geven dat het wel goed gaat met een andere hond als er eentje dood is? Want ook dan kan het fout gaan. Natuurlijk vraag ik me ook wel eens af waarom je een fijne situatie op het spel gaat zetten, maar wie ben ik om te zeggen dat iemand er beter geen hond bij kan nemen .

Het probleem met een reu als pup erbij nemen is dat als die ambities heeft om hogerop te komen, deze ambities iedere keer dat hij een paar centimeters gegroeid is, iedere keer dat er een paar kilo extra bespiering bijgekomen is, en iedere ontwikkelingsstap die hij geestelijk doormaakt en die maakt dat hij zich sterker voelt, de rangorde getest zal worden.

Ik heb een pup erbijgenomen, een doberreutje, en die vloog mijn eerste reu al met zes maanden oud aan. :N:

Je zegt dat je oude reu van 10 nu nog vitaal is, maar dat kan zo veranderen. En eigenlijk denk ik zo dat je jongere reu na de dood van de oudste graag eens de enige reu in huis zou willen zijn. Doe je hem er een plezier mee door er een reu bij te zetten?

christo schreef:Het probleem met een reu als pup erbij nemen is dat als die ambities heeft om hogerop te komen, deze ambities iedere keer dat hij een paar centimeters gegroeid is, iedere keer dat er een paar kilo extra bespiering bijgekomen is, en iedere ontwikkelingsstap die hij geestelijk doormaakt en die maakt dat hij zich sterker voelt, de rangorde getest zal worden.

Ik heb een pup erbijgenomen, een doberreutje, en die vloog mijn eerste reu al met zes maanden oud aan. :N:

Je zegt dat je oude reu van 10 nu nog vitaal is, maar dat kan zo veranderen. En eigenlijk denk ik zo dat je jongere reu na de dood van de oudste graag eens de enige reu in huis zou willen zijn. Doe je hem er een plezier mee door er een reu bij te zetten?

Ik zat al te denken voor een teefje!

Debz schreef:

christo schreef:Het probleem met een reu als pup erbij nemen is dat als die ambities heeft om hogerop te komen, deze ambities iedere keer dat hij een paar centimeters gegroeid is, iedere keer dat er een paar kilo extra bespiering bijgekomen is, en iedere ontwikkelingsstap die hij geestelijk doormaakt en die maakt dat hij zich sterker voelt, de rangorde getest zal worden.

Ik heb een pup erbijgenomen, een doberreutje, en die vloog mijn eerste reu al met zes maanden oud aan. :N:

Je zegt dat je oude reu van 10 nu nog vitaal is, maar dat kan zo veranderen. En eigenlijk denk ik zo dat je jongere reu na de dood van de oudste graag eens de enige reu in huis zou willen zijn. Doe je hem er een plezier mee door er een reu bij te zetten?

Ik zat al te denken voor een teefje!

Hoe doe je dat dan met je intacte reu als het teefje loops is? Ga je dan hem laten helpen? Of haar?

Hier 2 mopsjes en een beagle. Maar dit zijn stuk voor stuk gemoedelijke en lieve honden. Cody de beagle is echt een sulletje. Sprokkel is 1 jaar en de baas van het stel. Maar dat uit zich alleen in het feit dat hij het voer van Co op wil eten als hij erbij kan. Blijf ik erbij doet ie niets. Stamper is een teefje. Cody en Sprokkel allebei geholpen. Omdat mijn vorige mopsje ook een teefje was. En nu hebben we Stamper erbij, een pup, teefje. Kaya is in mei op 5 jarige leeftijd overleden tijdens een eenvoudige operatie.


Hier gaat het perfect. Als ik de drie mee neem naar mijn ouders, die 2 grijze keeshonden hebben, geholpen reutjes, gaat ook hartstikke leuk, die spelen wat af.


Maar ik heb geen ervaring met de wat pittigere rassen zullen we maar zeggen.


Al was gister Sprokkel mijn stoere zwarte mops zo hard aan het blaffen dat er iemand een mega grote boog om hem heen nam, alsof het de meest gevaarlijke hond ter wereld was (sprok zag iets van een egeltje in de bosjes )

Debz schreef:Ik zat al te denken voor een teefje!

Teefje is een betere keus. Daar zal je jongere reu zeker blij mee zijn.