Babesia en Ehrlichiosis

[dogo4ever]

In onderstaand topic heb ik divers berichten gepost over onze Tekila. Zij heeft/had allerlei rare verschijnselen en daarvoor is ze bij de DA geweest.
http://www.hondenforum.nl/plaza/medisch ... 90582.html" onclick="window.open(this.href);return false;

De ECG wordt nog verder bekeken door een specialist (is wat fout gegaan en is daarom nog niet gedaan) maar we hebben wel sinds vanavond de bloeduitslagen binnen die naar een lab zijn gestuurd. Tekila heeft Babesia en Ehrlichiosis. Ik ben gelijk gaan zoeken en kan niet echt de kenmerken van Babesia op haar los laten. Wel een hoop van Ehrlichiosis. We krijgen nu antibiotica opgestuurd en gaan daarmee beginnen zodra dit binnen is. Die antibiotica is voor de Ehrlichiosis en deels voor de Babesia. Volgens de DA zijn de meningen verdeelt over behandeling voor Babesia omdat het een soort van sluimerend iets is net als Malaria bij mensen. Ik weet het zelf op dit moment niet wat wijsheid is. Tis allemaal nogal koud op mijn dak komen vallen eerlijk gezegd.

Maar wat mij niet duidelijk is, is hoe de overdraagbaarheid hiervan zit met betrekking tot andere honden. Wij hebben naast Tekila nog 3 andere honden. Overal lees je dat het van teek naar hond gaat en van hond naar teek. En niet van hond naar mens. Maar hoe zit het met hond hond contact. Ik kan me voorstellen dat bloed contact (door bijv. wondjes oid) voor besmetting zorgt. Maar is het ook met speeksel (mijn gevoel zegt van niet maar is mijn gevoel hierin wel zo goed). Ik kom daar niet echt uit op internet en ben het vergeten te vragen aan de DA. Was te perplex denk ik.

Wie weet meer?

[jores]

onze Joep heeft in 2007 babesiose opgelopen in Kroatiè. Zijn symptomen: hangerig, overgeven, diarree, hoge koorts. In zijn bloed was te zien dat zijn nieren en lever het opgaven. De eerste behandeling heeft hij op de gok in Kroatië gehad (spuit met ab, spuit met prednison en een spuit net imidocarb). Na 3 dagen kregen we groen licht om te reizen.

Hier in NL laten testen en na een paar dagen idd de uitslag babesiose. We zijn toen in Utrecht 2 flesjes imidocarb gaan halen, hij heeft 2x een injectie gehad met tussenpoos van 2 weken.

Joep is heel slecht geweest, uiteindelijk heeft hij het gered, maar als ze het eenmaal gehad hebben blijft het sluimeren in het lichaam en kan het weer uitkomen zodra ze minder fit worden.

[Caro.]

Babesiose weet ik niet 100% zeker, maar Ehrlichia is niet overdragelijk van hond tot hond of via het bloed.
Er is een besmette teek voor nodig om deze ziekte over te dragen.
Dus de hond (kat, mens) moet door een teek gebeten zijn, die draagt de ziekte over.

Je hoeft dus vwb Ehrlichia niet bang te zijn voor je andere honden.

[Wenda]

Jeetje ... ik heb geen ervaring met beide ziektes maar wil je wel veel sterkte wensen.

[sirene]

Jeetje, wat een rot nieuws.
Ik had je berichtjes wel een beetje gevolgd maar nog niet gereageerd. Ik had nog zitten zoeken naar ziektes die sporadisch voorkwamen bij de Dogo maar niets gevonden wat er op leek. Dit had ik ook niet verwacht.
Hoe oud was Tekila toen ze hier heen kwam ? Ze komt uit Argentinië toch ?
Beide ziekten hebben een gastheer nodig om overgebracht te worden. Voor je andere honden hoef je dus niet bang te zijn.
Ik hoop dat er een goede behandeling gevonden wordt en dat deze aanslaat. Misschien kun je je voor vragen beter aanmelden op het Buitenlandse honden forum. Daar zitten veel mensen die helaas ook ervaring hebben met deze ziektes.

[Sprokkeltje]

Zo das dubbelop!

Heb eens zitten googlen, maar ik kom hier dan niet tegen dat het spierweefsel op de kop verdwijnt en ze had toch ook iets wat niet goed was met haar hart?

KOmt dat ook van die 2 ziektes?

Je bent nu wel uit een heel stuk onzekerheid, dat is op zich wel weer fijn!

[dogo4ever]

Bedankt voor de antwoorden. Ik ben ook inderdaad al wezen snuffelen op het buitenlandse hondenforum. Afname van bespiering op de kop is ook iets wat niet plaatsbaar is zeg maar bij deze ziektes. Maar hartproblemen, toevallen, benauwdheid weer wel. Het rare is eigenlijk ook dat bij beide ziektes gebrek aan eetlust ook echt een ding is. En dat heeft zij weer totaal niet. Het is echt een vreetschuur. Ze valt wel heel snel af. Er moet behoorlijk wat in om haar op gewicht te krijgen en te houden. Ze heeft de conditie van een natte krant. Het lijkt wel een hele oude hond en dat schijnt er wel weer bij te horen.

Ben wel blij om te horen dat mijn andere honden in die zin geen gevaar lopen.

Tekila komt inderdaad uit Argentinie vandaan. Ze is op 5 maanden oud hier gekomen samen met nog een andere hond. Volgende week vrijdag wordt bij die hond samen met nog een hond die ook uit Argentinie is gekomen plus onze Cecilia en het zusje van Cecilia ook bloed afgenomen en worden ze ook getest. Cecilia en haar zus zijn namelijk weer kinderen van de hond die tegelijk met Tekila uit Argentinie is gekomen.

Nogmaals bedankt voor de info tot nu toe. Mocht iemand nog meer weten dan hoor ik het heel graag.

[sirene]

Hoe is het nu met Tekila ? Ik moet regelmatig aan haar denken.

[dogo4ever]

Eigenlijk gaat het best wel goed met Tekila. Ze is door een enorm diep dal gegaan. Ze was op een gegeven moment op een punt dat mijn man haar leven niet meer hondwaardig vond. Maar ik kon nog geen afscheid van haar nemen. Ik was daar nog niet aan toe. Heel raar was dat. Ik kan normaal goed de beslissing nemen voor een hond als het echt niet meer gaat maar met haar ging dat gewoon niet.

En na dat enorme diepe dal kwam ze langzamerhand er weer bovenop. Het viel me op dat haar kopbespiering iets meer toe begon te nemen, dat ze weer wat dikker werd, haar blik in de ogen werd anders (er kwam zowaar af en toe een ondeugende twinkel en die had ik al een poosje niet gezien, haar blik was de hele tijd leeg) en ze kreeg weer fut. Zachtjes aan begon ik te hopen dat ze er toch stiekem weer bovenop zou komen. En het is gebeurd. Ze heeft nog steeds geen bereconditie en ze is niet echt ongeschonden uit de strijd gekomen zeg maar. Het heeft echt een aanslag op haar lichaam gegeven. Haar oogranden zijn bijv. blijvend kaal en haar bespiering is enorm afgenomen. Maar dat alles kan me niet boeien. Toen ze weer kattekwaad ging uithalen was ik zo enorm blij (en mijn man misschien nog wel meer).

We hopen dat de medicatie zijn werk heeft gedaan en dat het een eenmalig iets was. Er zijn van allerlei onderzoeken aan vooraf gegaan en nog steeds is niet helemaal duidelijk of dat alles wat zij toonde wel te maken heeft/had met de ziektes waar zij drager van is. Het kan van alles zijn. Haar hart is het niet in ieder geval, haar bloedwaardes, nierwaarden en ga zo maar door zijn goed. Maar wat het dan wel is? We hebben er nu voor gekozen om haar te laten voor wat ze is. Haar lekker aan te laten modderen en indien nodig zal ze zeer zeker de hulp krijgen die ze nodig heeft. Maar voor nu doen we niets behalve gewoon weer lekker knuffelen en wandelen. En ze speelt heel veel met de jonge pup die we hebben. Ze heeft heel veel lol en wij nog veel meer.