Het HondenForum

Ik vind het zo grappig om te zien, dat wanneer mijn ouders thuis zijn (en vooral mijn moeder), dan zijn de jongens strontvervelend, overal aan zitten, rennen, blaffen, slopen, op de bank springen (mag niet).
En als ik alleen met ze thuis ben, liggen ze lekker op de grond, spelen ze wat, en blijven overal vanaf.

Met uitlaten, Beuk trekt continu heel erg, mijn ouders lopen alleen met Beuk aan de gentle leader (ja, anders leert'ie het nooit )
Ik verdom het om dat ding te gebruiken, en bij mij trekt Beuk nauwelijks.

Zijn er bij jullie ook zulke enorme verschillen in het gedrag van de honden wanneer iemand anders van het gezin met ze omgaat??

Bikkel en Pulchra luisteren zowiezo beter naar mij dan naar mn vriend, maar dat doet i ook zelf want als hij ze roept en ze komen doet i ze meestal gelijk een beetje pesten, dus ja eigen schuld dikke bult dan he

en bij mn ouders wil pul nog wel is veel meer streken uithalen als wat hij bij mij doet haha

als ik binnen kom met mijn ouders zijn het meestal mijn ouders die de deur open doen en Zazoe weet dan niet hoe snel hij tussen de deur door moet glippen om bij mij te komen
daarna zijn mijn ouders aan de beurt

Ik herken dit wel ja. Djenna luistert over het algemeen goed naar mij. Als mijn dochter uit school komt, is er echter geen land meer mee te bezeilen. Mijn dochter speelt veel met Djenna en rent haar dan steeds achterna. Zodra mijn dochter dus thuis is sprint Djenna naar haar toe en begint al speels in haar enkels te happen.
Ook al heeft mijn dochter geen zin in te spelen dan laat Djenna haar toch niet met rust.

Ja, ik ben de enige die de hond van mijn zus los kan laten lopen. Wel sneu, want het is mijn hond niet eens en zo vaak laat ik hem ook weer niet uit, wat dus betekent dat hij o.h.a. aan de flex loopt.

mijn hond is kampioen negeren..
zeer jammer voor de andere gezinsleden..
maar hij wil alleen wat met mij..

Ik geloof eigenlijk dat ze wel ongeveer hetzelfde zijn bij andere mensen. Toen Vera jong was, was ze zelf beduidend rustiger braaf als ze bij een 'oppas' was, maar inmiddels is ze eigenlijk in het dagelijks leven altijd wel rustig braaf, dus dat telt niet meer

Toevallig heeft een goede vriendin van de week de honden een uur (los) uitgelaten toen ik door werk zelf niet tussendoor thuis kon komen, en die belde me helemaal enthousiast op dat het toch echt wel heerlijke honden zijn (ze had eerst een beetje een bedenking bij zo'n 'grote' Golden) en dat ze zo netjes luisterden. Ze vertelde dat Vera in de polder lekker had lopen rennen en soms een slootje mee had gepakt, en dat ze steeds achterom moest kijken of Saar nog achter haar aanhobbelde. Klopt, zo zijn ze ja Zijzelf vond het overigens heel grappig dat Vera naar haar ook zo goed luisterde als ze riep (vers uit de sloot een wandelaar begroeten vond zij ook geen strak plan haha), vond ze wel een gaaf gevoel met zo'n 'grote hond' Wij vroegen ons nog af, dat het haast lijkt dan alsof je het "in de hond programmeert' en het er dan gewoon maar uit komt

Ja, maar daar kan ik niet om lachen: hoogstens gniffelen. Als Beau een bot krijgt waar andere personen bij zijn, eet hij net zolang door tot het op is. Als ik met hem alleen ben, dan legt hij het gerust even een paar uurtjes weg. Hij is echt een duiveltje bij mijn ouders en broertje, grommen en snauwen als het niet gaat zoals hij het wil; uit prullenbakken vreten en dan vervolgens nog blijven staan en snauwen om zijn buit te verdedigen. Als hij de prullenbak heeft opengemaakt en ik kom op hem af dan loopt hij direct weg. Hij weet heel goed dat dat niet van hem is en ik kan het dan ook gewoon rustig opruimen.

Mijn honden zijn niet bij zoveel verschillende personen. Bij Marcel zijn ze rustiger dan bij mij, dan halen ze slaap in Bij Marye zijn ze volgens mij heel braaf. En op de dagopvang ook geen gekke dingen.

ja. Buster is veel drukker dan. en meer ``aanwezig``. en luistert ook niet zo maar naar iedereen.
Luca is toch wel snel eenkennig. alhoewel dat steeds beter wordt. toch zou een vreemde haar nooit aan kunnen lijnen. ze duikt dan heeel snel weg.

ik denk dat dat toch wel vrij normaal is. dat je honden anders zijn ergens anders. net als met herplaats honden. die kunnen ook ander gedrag laten zien, bij andere huissituaties.

Daan is bij andere hetzelfde als thuis. Gewoon rustig maar als hij iets in zijn kop heeft dan moet en zal het gebeuren. Hij voelt zich ook erg snel op zijn gemak

Emma schreef:ja. Buster is veel drukker dan. en meer ``aanwezig``. en luistert ook niet zo maar naar iedereen.
Luca is toch wel snel eenkennig. alhoewel dat steeds beter wordt. toch zou een vreemde haar nooit aan kunnen lijnen. ze duikt dan heeel snel weg.

ik denk dat dat toch wel vrij normaal is. dat je honden anders zijn ergens anders. net als met herplaats honden. die kunnen ook ander gedrag laten zien, bij andere huissituaties.

Ja, maar in mijn geval was het gewoon op dezelfde plek (ik woon nog thuis).
En dat terwijl ik de honden veel minder kan zien dan mijn ouders

Van Gils is bij mij eigenlijk gewoon makkelijk te noemen, en als Hans er eens tukje mee loopt gaat het ook nog, maar verder kan hij er weinig mee.
van de week op cursus zou de instructeur even voordoen hoe ik de tanden moet tonen bij Van Gils, en met mijn methode ging het al best goed, maar toen de instructeur even aan Gil zijn bekkie ging zitten werd het een grote worstel praktijk , dat ging hem niet worden.
hij kreeg het dus niet voor elkaar
Hij is dus niet zo makkelijk en meegaand van karakter als ik dacht

Bigboy gaat met niemand anders mee,als alleen met mij. een echte bumperklever.
Boris vind de baas ook wel oke als ik even geen tijd heb.
Alleen bij mijn ouders is Boris ook vrij relaxed,maar verder dan ons zijn er weinig waar hij naartoe gaan uit zichzelf.

Zero komt bij mij om te knuffelen. Stapt bij mijn kant in bed en plakt zich dan tegen mij aan.
Komt vriendlief thuis? Dan is het spelen, stoeien, gek doen.

ohja Layka is bij iedereen van ons gezin anders, naar mijn zusje hoeft niet echt geluisterd te worden en daar kan ze zich bij misdragen want dan krijgt ze toch niet op haar kop, mijn vader is alleen interessant als hij haar gaat uitlaten s'avonds, naar mijn moeder luistert ze goed en daar speelt ze regelmatig mee, naar mij luistert ze ook goed en wij spelen/knuffelen vaak en mijn oma is geweldig want als die komt dan krijgt ze koekjes en als ze daar is krijgt ze een eigen stoel en mag ze bij mijn opa en oma op de slaapkamer slapen. Visite is ook leuk want die willen haar nog wel eens onbewust voeren (Layka mag namelijk al het eten van tafel pakken dat niet in bakjes zit en op het randje van de tafel ligt, wat doen sommige mensen ondanks dat wij ze van te voren waarschuwen, die leggen dat heerlijke stokbroodje net op het randje van de tafel)

als wij samen thuis komen loopt mylo manlief straal voorbij , want eerst moet het vrouwtje begroet worden .
en als me moeder komt zie je mylo denken ; hmm onder welke kast heb ik nog een bal liggen! als ze dan binnen is gaat hij doen alsof hij die bal wil pakken maar er niet bij kan nog effe zielig er bij kijken ...en ja hoor 'oma 'gaat wel weer op de knieen om de bal te pakken ,

Caja is bij anderen opeens heel waaks, lekker de andere honden opnaaien :N:

Bo maakt er samen met mijn vader een spelletje van om elkaar te negeren. Heel opvallend met de neus in de lucht langs mijn vader lopen, en dan omkijken of hij wel kijkt.
Ze luistert naar mij het beste, mijn moeder is ook nog wel te doen, maar bij mijn vader doet ze alles omgedraaid. Zegt hij "down", gaat ze zitten, zegt hij "zit", gaat ze liggen. Ik weet niet waar het vandaan komt .
Ohja, en 1 vriendin van mijn moeder is echt een soort halfgod, die hoeft maar haar lippen te bewegen of Bo ligt al poeslief voor of naast haar.

Als vriendlief een balletje gooit gaat Fritz hem halen en brengt hij hem keurig terug.. Als ik een balletje gooi, gaat ie ermee op de bank liggen en wil ie op schoot....

Nee, mijn honden zijn niet anders/gedragen zich niet anders bij mensen die ze kennen.

Mijn ouders krijgen allebei Leia niet stil als ze ergens om begint te blaffen, mijn broer en mij lukt dat wel.
Mijn vader kan Shib ook niet laten stoppen met blaffen, dat kan de rest van het gezin wel(redelijk).

Django gedraagt zich hetzelfde bij voor hem bekende mensen. Als begroeting wil hij graag geknuffeld worden en verder ligt hij de boel te bekijken, te slapen of snuffelt hij wat rond.
Luisteren doet hij beduidend beter naar mij dan naar mijn man, hoewel hij dan ook wel doet wat hem gevraagd wordt, alleen dan na een peer keer herhalen in op zn slommste versnelling.