Het HondenForum

Ik weet dat reuen vanaf zes maanden gecastreerd kunnen worden, maar vroeg me af hoe jullie over castratie denken en welke leeftijd volgens jullie daar het beste geschikt voor is.
Lars is nu natuurlijk pas drie maanden, maar ik denk wel dat ik hem, zodra dat kan, wil laten castreren, vooral om ongewenst gedrag (agressie naar andere reuen bijvoorbeeld) te voorkomen. Maar het is nog ver weg en ik zou graag jullie meningen en ervaringen willen horen.

groetjes Liet

Als je de zoekfunctie gebruikt, er zijn al heel veel topics hierover geweest.

edit: geknipt gezien Leonie haar bericht, niet nodig dan om het zoveelste topic aan te maken?

Ik ben sobieso tegen het onnodig castreren van honden.
Maar mocht je een goede reden hebben, dan in elk geval wachten tot hij geestelijk en lichamelijk volgroeid is.
Een reu castreren vanwege dat je verwacht dat hij heel mischien in de toekomst problemen krijgt met andere reuen lijkt me niet echt slim.
Dan moet je eerst zeker weten dat de hormonen ook de problemen veroorzaken.
Er zijn zoveel andere redenen tot agressie dat ik daarvoor niet zomaar zo'n ingreep zou doen.

LéonieHonden schreef:Als je de zoekfunctie gebruikt, er zijn al heel veel topics hierover geweest.

Ja ik weet het, maar kon door de bomen het bos niet vinden... Misschien kun je me vertellen welk topic ik het beste kan bekijken? Thanks

:lol:

Zolang er geen extreem gedrag IS, niet laten "helpen" omdat een DA zegt dat dat moet. Niet in een gezond lichaam snijden is mijn idee. Wil je het absoluut toch, dan wachten tot hij geestelijk en lichamelijk is uitgegroeid.

Een narcose brengt ook risico's met zich mee.. en zeg nou zelf... waarom zou je? Om iets te voorkomen aan gedrag wat misschien nooit komt?

Vacht van een dier kan veranderen "castratenvacht" worden en het gedrag (zo dat al niet okay was) kan ook nog verergeren.

Ik ben dus tegen, da's duidelijk....

Suzanne

Gewoon aankijken hoe je hond zich ontwikkeld en niets zomaar preventief laten doen hoor! Anderzijds ken ik ook reuen (o.a. een lieve labrador) die tegen een jaar oud zo vreselijk oversext werden en bleven dat ze gecastreerd zijn met goed resultaat wat betreft het rijgedrag op alles en iedereen.

Liet schreef:Ik weet dat reuen vanaf zes maanden gecastreerd kunnen worden, maar vroeg me af hoe jullie over castratie denken en welke leeftijd volgens jullie daar het beste geschikt voor is.
Lars is nu natuurlijk pas drie maanden, maar ik denk wel dat ik hem, zodra dat kan, wil laten castreren, vooral om ongewenst gedrag (agressie naar andere reuen bijvoorbeeld) te voorkomen. Maar het is nog ver weg en ik zou graag jullie meningen en ervaringen willen horen.

groetjes Liet

Waarom neem je dan geen teef als die ballen er toch af moeten?
Pffff.... zo af en toe snap ik weinig van mensen..... beestje doet nog niks maar het zou toch maar eens ooit kunnen zijn dat.... Laat hem lekker intact zoals het hoort.

Waarom zou je hem castreren?

spijkerhond schreef:Gewoon aankijken hoe je hond zich ontwikkeld en niets zomaar preventief laten doen hoor! Anderzijds ken ik ook reuen (o.a. een lieve labrador) die tegen een jaar oud zo vreselijk oversext werden en bleven dat ze gecastreerd zijn met goed resultaat wat betreft het rijgedrag op alles en iedereen.

Met een beetje geduld en niets doen trekken de meeste honden in de loop van de tijd ( na de pubertijd en zo )weer gewoon bij hoor.
daarvoor hoeft je echt geen operatie uit te laten voeren
als ze drie zijn heb je het ergste gehad

ongewenst gedrag haal je weg dmv training, niet dmv operatie.

en dan daarbij mocht je hem echt willen castreren zou ik dat pas zeker doen wanneer hij helemaal volgroeid is.
En dat is vaak pas met 9 tot 14 maanden...

Renske schreef:Waarom zou je hem castreren?

Liet schreef:maar ik denk wel dat ik hem, zodra dat kan, wil laten castreren, vooral om ongewenst gedrag (agressie naar andere reuen bijvoorbeeld) te voorkomen.

Ik heb mijn eerste 2 reuen met 9 maanden laten castreren, vooral vanwege oversexed gedrag. Mijn eerste reu ging voordat hij 3 maanden was al achter loopse teven aan en dat werd er niet beter op :N: . Het was mij toen goed bevallen en ook de tweede moest er met 9 maanden aan geloven. Toen zat ik nog niet op dit forum en wist veel minder dan ik nu weet.
Ik zou mijn reu nu nooit meer zo gemakkelijk laten castreren (teef overigens ook niet), er hangen wat mij betreft teveel nadelen aan vast. Alleen medisch ingrijpen als het nodig is nmm.
Met 9 maanden zijn de meeste honden nog lang niet lichamelijk en geestelijk volgroeid. Ga je dan ingrijpen in de hormoonhuishouding dan worden ze nooit echt volwassen.

Ik heb nu een reu van bijna 5 rondlopen en die is intact. Met hem ervaar ik minder nadelen van zijn intact zijn dan met de gecastreerde reuen.

Zolang het medisch niet noodzakelijk is niet doen!!
Een reu die te jong gecastreerd wordt kan heel onzeker worden en dan heb je nog de intacte reuen die op jou gecastreerde reu willen rijden.

castratie is geen vervanging van opvoeding, als je denkt van die opvoeding af te zijn door een castratie kom je bedrogen uit!

Ho even, ik heb ook nooit gezegd dat ik dit als vervanging van opvoeding zie, helemaal niet. De reden dat ik dit topic opende was ook omdat ik al twijfelde en graag de meningen wilde hebben van mensen die door ervaring goed weten wat de voor- en nadelen zijn. Als ik het al zou laten doen, ik zeg als, dan zou ik in ieder geval langer wachten, tot hij volgroeid is om bovengenoemde redenen.

groetjes Liet

Liet schreef:Ho even, ik heb ook nooit gezegd dat ik dit als vervanging van opvoeding zie, helemaal niet. De reden dat ik dit topic opende was ook omdat ik al twijfelde en graag de meningen wilde hebben van mensen die door ervaring goed weten wat de voor- en nadelen zijn. Als ik het al zou laten doen, ik zeg als, dan zou ik in ieder geval langer wachten, tot hij volgroeid is om bovengenoemde redenen.

groetjes Liet

je zegt dit in je eerste post

Liet schreef:Lars is nu natuurlijk pas drie maanden, maar ik denk wel dat ik hem, zodra dat kan, wil laten castreren, vooral om ongewenst gedrag (agressie naar andere reuen bijvoorbeeld) te voorkomen.

en met name het dikgedrukte vind ik een beetje in tegenspraak met wat je nu zegt.

Moet je hond vriendjes zijn met alle intacte reuen? Want van dat idee zou ik inderdaad even afstappen. Het is niet gezegd dat een jonge gecastreerde reu altijd leuk blijft met andere honden. En je hebt ook nog kans dat hij de lul is omdat reuen op hem gaan rijden. Dat is ook niet gezellig wandelen.

http://www.tollertales.nl/castratie-sterilisatie.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

de voordelen en de nadelen.

Ik zou gewoon lekker van je hond gaan genieten en niet eens aan castratie denken. Mocht ie ooit probleemgedrag gaan vertonen wat echt hormoongerelateerd is kun je altijd nog ingrijpen.

renee-uk schreef:

Liet schreef:Ho even, ik heb ook nooit gezegd dat ik dit als vervanging van opvoeding zie, helemaal niet. De reden dat ik dit topic opende was ook omdat ik al twijfelde en graag de meningen wilde hebben van mensen die door ervaring goed weten wat de voor- en nadelen zijn. Als ik het al zou laten doen, ik zeg als, dan zou ik in ieder geval langer wachten, tot hij volgroeid is om bovengenoemde redenen.

groetjes Liet

je zegt dit in je eerste post

Liet schreef:Lars is nu natuurlijk pas drie maanden, maar ik denk wel dat ik hem, zodra dat kan, wil laten castreren, vooral om ongewenst gedrag (agressie naar andere reuen bijvoorbeeld) te voorkomen.

en met name het dikgedrukte vind ik een beetje in tegenspraak met wat je nu zegt.

En dus? Ik geef toch aan dat ik dacht dat ik hem dan zou willen laten castreren, niet dat ik mijn besluit al genomen had. En dat ik er een topic over open betekent natuurlijk dat ik niet zeker ben. Vervolgens zeg ik dat ik sowieso wacht tot hij volgroeid is om bovengenoemde redenen, wat dus inhoudt dat ik door jullie argumenten nog meer ben gaan twijfelen en dat ik (dat heb ik nog niet letterlijk gezegd) in ieder geval het komende jaar nog geen beslissing gaan nemen.
Ik snap niet dat je zegt dat het in tegenspraak is, natuurlijk is het in tegenspraak, eerst dacht ik er op een andere manier over en dat is nu dus al verandert door bovengenoemde argumenten.
Word wel een beetje moe van het feit dat ik nu elk woord wat ik plaats schijn te moeten verantwoorden

Laat ik even duidelijk zijn: ik wil het beste voor Lars, dat staat bij mij voorop, hoe dan ook. Om die reden overweeg ik elke beslissing m.b.t. hem heel goed (en misschien omdat ik een weegschaal ben ).

sirene schreef:http://www.tollertales.nl/castratie-sterilisatie.htm

de voordelen en de nadelen.

Ik zou gewoon lekker van je hond gaan genieten en niet eens aan castratie denken. Mocht ie ooit probleemgedrag gaan vertonen wat echt hormoongerelateerd is kun je altijd nog ingrijpen.

Thanks voor de link en die raad ga ik zeker opvolgen

malinois schreef: Waarom neem je dan geen teef als die ballen er toch af moeten?
Pffff.... zo af en toe snap ik weinig van mensen..... beestje doet nog niks maar het zou toch maar eens ooit kunnen zijn dat.... Laat hem lekker intact zoals het hoort.

Ik moet zeggen dat ik het jammer vind dat mensen zo heftig reageren meteen. :N:
Ik heb nog helemaal niks gedaan en wil alleen maar het beste voor Lars. Als hij ongewenst gedrag gaat vertonen door hormonen waarbij hij (op bepaalde momenten) onhandelbaar wordt en waaruit blijkt dat die hormonen hem zelf ook in de weg zitten, dan zou ik kunnen besluiten tot castratie. Maar ik heb net al aangegeven dat ik voorlopig, tot hij volgroeid is, nog helemaal niks ga besluiten.

En waarom ik geen teef neem? Ik heb Lars niet genomen, hij kwam mijn leven in en het voelde alsof het zo moest zijn. We wilden al een tijd graag een hond en om eerlijk te zijn dacht ik ook altijd dat het een teef zou worden (maar niet omdat ik geen hond met ballen wil ). Ik ben heel erg blij met Lars en geef vanaf het moment dat ik hem redde en hij gillend van angst in mijn armen kronkelde al zielsviel om hem. Ik ben op dit forum gekomen omdat ik in sommige situaties niet goed weet hoe ik het beste met hem om kan gaan, wat weer aansluit op dat ik het beste wil voor hem.

Liet schreef:

malinois schreef: Waarom neem je dan geen teef als die ballen er toch af moeten?
Pffff.... zo af en toe snap ik weinig van mensen..... beestje doet nog niks maar het zou toch maar eens ooit kunnen zijn dat.... Laat hem lekker intact zoals het hoort.

Ik moet zeggen dat ik het jammer vind dat mensen zo heftig reageren meteen. :N:
Ik heb nog helemaal niks gedaan en wil alleen maar het beste voor Lars. Als hij ongewenst gedrag gaat vertonen door hormonen waarbij hij (op bepaalde momenten) onhandelbaar wordt en waaruit blijkt dat die hormonen hem zelf ook in de weg zitten, dan zou ik kunnen besluiten tot castratie. Maar ik heb net al aangegeven dat ik voorlopig, tot hij volgroeid is, nog helemaal niks ga besluiten.

En waarom ik geen teef neem? Ik heb Lars niet genomen, hij kwam mijn leven in en het voelde alsof het zo moest zijn. We wilden al een tijd graag een hond en om eerlijk te zijn dacht ik ook altijd dat het een teef zou worden (maar niet omdat ik geen hond met ballen wil ). Ik ben heel erg blij met Lars en geef vanaf het moment dat ik hem redde en hij gillend van angst in mijn armen kronkelde al zielsviel om hem. Ik ben op dit forum gekomen omdat ik in sommige situaties niet goed weet hoe ik het beste met hem om kan gaan, wat weer aansluit op dat ik het beste wil voor hem.

Ik las uit je eerste bericht dat je er al zo goed als uit was om hem te castreren, alleen nog niet op welke leeftijd.

malinois schreef:

Liet schreef:

malinois schreef: Waarom neem je dan geen teef als die ballen er toch af moeten?
Pffff.... zo af en toe snap ik weinig van mensen..... beestje doet nog niks maar het zou toch maar eens ooit kunnen zijn dat.... Laat hem lekker intact zoals het hoort.

Ik moet zeggen dat ik het jammer vind dat mensen zo heftig reageren meteen. :N:
Ik heb nog helemaal niks gedaan en wil alleen maar het beste voor Lars. Als hij ongewenst gedrag gaat vertonen door hormonen waarbij hij (op bepaalde momenten) onhandelbaar wordt en waaruit blijkt dat die hormonen hem zelf ook in de weg zitten, dan zou ik kunnen besluiten tot castratie. Maar ik heb net al aangegeven dat ik voorlopig, tot hij volgroeid is, nog helemaal niks ga besluiten.

En waarom ik geen teef neem? Ik heb Lars niet genomen, hij kwam mijn leven in en het voelde alsof het zo moest zijn. We wilden al een tijd graag een hond en om eerlijk te zijn dacht ik ook altijd dat het een teef zou worden (maar niet omdat ik geen hond met ballen wil ). Ik ben heel erg blij met Lars en geef vanaf het moment dat ik hem redde en hij gillend van angst in mijn armen kronkelde al zielsviel om hem. Ik ben op dit forum gekomen omdat ik in sommige situaties niet goed weet hoe ik het beste met hem om kan gaan, wat weer aansluit op dat ik het beste wil voor hem.

Ik las uit je eerste bericht dat je er al zo goed als uit was om hem te castreren, alleen nog niet op welke leeftijd.

ik ook vandaar mijn reactie.
Maar ik ben blij dat je mening herzien hebt

Ik zou gewoon lekker van je hond genieten .
En mocht hij echt heel vervelend gedrag gaan vertonen kan je altijd nog kiezen om hem te laten castreren.
Ik heb 2 reuen de ene is heel relaxt en heeft geen last van opspelende hormonen en de andere is een hormonenbom.
Ik kies ervoor om hem niet te laten castreren.
Maar ik vind wel dat iedereen zelf die keuze moet kunnen en mogen maken.
Ook al denk je daar zelf anders over.

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani

S@ndr@ schreef: :lol:

Toen ik je openingspost las, bekroop mij ook het gevoel dat je hem, op voorhand, wilde laten castreren en er idd nog niet uit was op welke leeftijd.
Zo zie je maar dat geschreven tekst nog al eens voor verwarring kan zorgen .

Het is mij ook al verschillende keren gevraagd hoor, wanneer Ome Gil te castreren gaat ( het wordt gewoon maar aangenomen dat dat er dan bijhoort) ik moet me bijna verdedigen als ik zeg dat hij zijn kroonjuwelen mag houden , waarom dan wel en straks wordt hij vervelend
Tja al wil hij later iedere reu opvreten( wat ik niet geloof, want het zit er niet in), hij heeft zijn spieren nodig om zijn skelet bij elkaar te houden en die ballen doen heel wat werk wat dat betreft.
Grote honden zouden ze wat mij betreft helemaal niet gecastreerd moeten worden in verband met hun gezondheid, tenzij medisch noodzakelijk.
Ik vind het toch wel opvallend dat het een ingreep is die zo geaccepteerd wordt en bijna standaard gedaan wordt, want stel
Ik ben heel blij dat je al war gereserveerder bent naar castratie toe