Tessa had, vorig jaar, al heel snel door hoe ze de hordeur open kon maken. Het begon met, uit frustratie, krabben aan de hor en toevallig met de poot blijven haken achter de trapplaat (ze zag ze vliegen, merels wel te verstaan). Niet snel daarna wist ze precies hoe het moest en kan ze nu ook heel rustig die deur openen.
Luuk is wat trager van begrip en na een jaar van toekijken hoe Tessa naar buiten ging als zij dat zelf wil, begon er laatst bij kem een lampje te branden. "Hé, misschien kan ik dat ook"
en idd na wat oefenen kan hij het nu ook 
.Grappige is is dat Tessa hem dan aan staat te kijken alsof ze water ziet branden. Ze komt dan vaak ook naar je toe met een smoelwerk van "hé baas, zie je dat, dat kan toch niet, dat kan ík alleen"
.
.
.
.