Het HondenForum

Soms heb je dat wel eens, zo'n moment dat je trots bent op wat je hebt bereikt met je hondjes.
Gisteren ging ik met de familie een middagje weg en uit eten en zouden de hondjes naar mijn tante gaan.
Luna kent haar goed, maar ze zien elkaar niet wekelijks en ze komen ook niet veel daar in huis.
Ik vind het altijd wel lastig om mijn honden ergens achter te laten, al weet ik zeker dat ze bij mijn tante in prima handen zijn.

Toen ik ze rond half 9 weer op kwam halen en vroeg hoe het was gegaan, was ik even heeeeel erg trots.
Xavi had netjes aangegeven toen hij moest plassen en had verder liggen kluiven, spelen en slapen.
Mijn tante was nog met beide hondjes wezen wandelen en was onderweg katten, konijnen en hondjes tegen gekomen. Xavi en Luna hebben geen kik gegeven.
Meteen een goede uitdaging om te kijken of Luna inderdaad van haar kattenhaat af is, of dat dat alleen is als ik met haar wandel.
Dat ze zelfs bij de konijnen netjes aan de slappe lijn bleven lopen, verbaasd me nog het meest.
Op zo'n moment ben ik best wel heel trots op mijn duo.

Ik besteed best veel tijd aan dingen aan- en afleren en trainen en zo zie je maar dat dit ook echt zijn vruchten afwerpt!

Wat goed

Een motivatie om het telkens naar een hoger niveau te brengen hé
Terecht trots vind ik