Het vijver gevecht
Geplaatst: 07 jul 2010 11:27
Was het me tot gisteren gelukt om met een nee en klein duwtje Yentle bij de vijver weg te houden. Eigenlijk het hele stuk tuin rondom de vijver. Maar madammeke begint zich goed thuis te voelen en dan wordt het een projectieletje (of hoe je dat ook schrijft). Gisteren was het gelukkig vlak voor bedtijd, maar vanochtend vroeg begon ze weer en tja, dan is ze toch heel vlug enne, heel fel. Daar heb ik geen zin in en heeft ook geen nut. Dus naar binnen, gewacht totdat ze slaperig werd, de bench in, gewacht totdat ze sliep en toen zachtjes weg geslopen.
Ik vond het niet fijn om weg te gaan, maar het moest gewoon, even snel naar de Boerenbond voor gaas en paaltjes. Toen ik de voordeur uitging begon ze wel te piepen, maar ik hoopte maar dat het kort zou zijn en ze snel weer in slaap zou vallen. Dus vlug naar de Boerenbond, alles ingeslagen en weer snel terug. Ik ben zo'n half uurtje weg geweest. Ik was hééél benieuwd wat ik aan zou treffen als ik thuis zou komen. Ik kom bij de voordeur en hoor niets. Doe heel zachtjes de voordeur open, zet alles neer en sluit de deur. Dan zachtjes de deur naar de kamer op en ik kijk zo naar de bench. Ligt ze rustig voor zich uit te kijken met een slaperig kopje. Ik ben zóóóó trots op mijn meisje. Gisteren ging het trouwens ook al goed toen ik boven even Floortje eten ging geven en spuiten, helemaal niks gehoord. Ik heb het traphekje voor de deur naar boven gezet, want ze stond eergisteren al 4 treden hoog..
en dan ligt ze er 'n metertje vandaan te wachten.
En nu kan ze ook gewoon veilig in de tuin en hoef ik er niet de hele tijd persé bij te zijn. Jippie!
Ik vond het niet fijn om weg te gaan, maar het moest gewoon, even snel naar de Boerenbond voor gaas en paaltjes. Toen ik de voordeur uitging begon ze wel te piepen, maar ik hoopte maar dat het kort zou zijn en ze snel weer in slaap zou vallen. Dus vlug naar de Boerenbond, alles ingeslagen en weer snel terug. Ik ben zo'n half uurtje weg geweest. Ik was hééél benieuwd wat ik aan zou treffen als ik thuis zou komen. Ik kom bij de voordeur en hoor niets. Doe heel zachtjes de voordeur open, zet alles neer en sluit de deur. Dan zachtjes de deur naar de kamer op en ik kijk zo naar de bench. Ligt ze rustig voor zich uit te kijken met een slaperig kopje. Ik ben zóóóó trots op mijn meisje. Gisteren ging het trouwens ook al goed toen ik boven even Floortje eten ging geven en spuiten, helemaal niks gehoord. Ik heb het traphekje voor de deur naar boven gezet, want ze stond eergisteren al 4 treden hoog..
En nu kan ze ook gewoon veilig in de tuin en hoef ik er niet de hele tijd persé bij te zijn. Jippie!