Bewegen met HD en spondylose, doe ik het goed?
Geplaatst: 05 jul 2010 14:55
Ongeveer een maand geleden is bij onze hond van 5 jaar HD en spondylose vast gesteld. Ik heb toen gelijk al met de dierenarts besproken dat ik haar niet als een porseleinen poppetje in de kast wil zetten, zeker omdat ze nog zo jong is, maar dat ik wel ging stoppen met behendigheid.
Ik laat haar nog steeds uit samen met onze andere hond met 9 maanden oud. Ze mag dan 2x per dag 5-10 minuutjes spelen gedurende het uitlaten. Aangezien dit op een smal pad is, houdt dit met name in dat ze in een rechte lijn achter elkaar aan hollen. Zodra ze te veel gaan draaien/keren/botsen kap ik het spel af. Ook met stokken spelen mag niet meer, omdat ik weet dat het spel dan heel snel wild gaat worden.
Gedurende de rest van de wandeling loopt ze gewoon rustig mee, soms in stap, soms in draf en soms korte stukjes in galop (noem je dit bij een hond ook zo?). De wandeling duurt ongeveer drie kwartier tot een uur en dit dus 2x daags, daarnaast nog wat korte poep/plas rondjes.
Omdat we op een woonark wonen zwemt ze erg veel, ook op aanraden van de DA. Dit doet ze ook erg graag.
Vroeger fietste ik erg veel met haar, maar sinds de komst van onze 2e hond is dit een beetje in het slop geraakt. Als het niet meer zo warm is, wil ik dit wel weer met haar op gaan pakken.
Doe ik het zo goed of laat ik haar toch nog te vrij?
Aan de ene kant ben ik van mening dat de kwaliteit van leven belangrijker is dan de kwantiteit, maar ik wil haar ook niet meer pijn bezorgen. Ze staat overigens nog steeds op pijnstilling, maar dat hoop ik in de toekomst af te kunnen bouwen.
Ik laat haar nog steeds uit samen met onze andere hond met 9 maanden oud. Ze mag dan 2x per dag 5-10 minuutjes spelen gedurende het uitlaten. Aangezien dit op een smal pad is, houdt dit met name in dat ze in een rechte lijn achter elkaar aan hollen. Zodra ze te veel gaan draaien/keren/botsen kap ik het spel af. Ook met stokken spelen mag niet meer, omdat ik weet dat het spel dan heel snel wild gaat worden.
Gedurende de rest van de wandeling loopt ze gewoon rustig mee, soms in stap, soms in draf en soms korte stukjes in galop (noem je dit bij een hond ook zo?). De wandeling duurt ongeveer drie kwartier tot een uur en dit dus 2x daags, daarnaast nog wat korte poep/plas rondjes.
Omdat we op een woonark wonen zwemt ze erg veel, ook op aanraden van de DA. Dit doet ze ook erg graag.
Vroeger fietste ik erg veel met haar, maar sinds de komst van onze 2e hond is dit een beetje in het slop geraakt. Als het niet meer zo warm is, wil ik dit wel weer met haar op gaan pakken.
Doe ik het zo goed of laat ik haar toch nog te vrij?
Aan de ene kant ben ik van mening dat de kwaliteit van leven belangrijker is dan de kwantiteit, maar ik wil haar ook niet meer pijn bezorgen. Ze staat overigens nog steeds op pijnstilling, maar dat hoop ik in de toekomst af te kunnen bouwen.