Zo, mijn hond is officieel als vals bestempeld.
Geplaatst: 04 jul 2010 21:43
Ik ben hier werkelijk nog steeds verrast over. Maar kennelijk heeft Nilo gebeten, dat valse kreng van mij 
Even het hele verhaal. Ik ga tegenwoordig af en toe met Nilo naar het hondenveldje hier zo. Eerder liepen we daar alleen als er weinig anderen waren, maar zijn interesse voor andere honden blijft heel groot, te groot eigenlijk. Dus dan mijn plan om de uitdaging eens op te zoeken en hem gewoon laten spelen met andere honden, plus dat we dan ter plekke kunnen oefenen op het appél als hij zich tussen andere honden bevind. Zo ging ik daar vorige week ook heen en daar kwamen we o.a. een vrouw met een Cairn Terriertje tegen, een pubertje van 10 maand. We waren ze al eens eerder tegen gekomen toen het hondje nog heel jong was, maar daarna niet meer. Echter begon die Terrier vrijwel direct naar Nilo te snauwen en te grommen en ging zelfs op hem rijden. Mevrouw vond dat Nilo haar hondje maar moest corrigeren, dat was hondentaal. Ik heb haar verteld dat ik mijn honden niet wat laat uitzoeken met andere onbekende honden én dat Nilo nu helemaal een watje is sinds hij chemisch gecastreerd is. Normaal gesproken wil hij in zo'n geval nog wel eens grommen als hij het zat is, maar nu liet hij het allemaal maar over zich heen komen. Na een tijdje ben ik zelf maar weggegaan want de Cairn bleef vervelend doen naar Nilo, ook niet bepaald leuk.
Nu was ik net weer even daar met Nilo om wat apporteeroefeningen doen. We komen diezelfde vrouw tegen met haar Cairn Terrier maar die liep nu niet meer te grommen tegen Nilo. Vervolgens verteld ze me heel blij dat ze naar aanleiding van mijn verhaal haar hondje ook chemisch heeft laten castreren, dat was wel zo makkelijk!
Ik heb mijn mening daarover maar achterwege gelaten en we kregen het zo over het karakter van haar hondje. Ik vind het namelijk typisch zo'n pittig Terriertje met grootspraak (wat overigens helemaal niet negatief bedoelt is). Nou, dat was helemaal niet waar! Hij kon prima met andere honden alleen Nilo niet want die heeft hem gebeten toen hij pup was! Nu ben ik werkelijk eerlijk en als ik ook maar dacht dat zoiets waar zou kunnen zijn zou ik er serieus over nadenken, maar Nilo is een 100% watje die eigenlijk te veel over zich heen laat lopen. Zelfs als hij in het nauw word gedreven kiest hij om te vluchten in plaats van te bijten. Laat staan dat hij pups bijt 
Maar het was duidelijk. Castreren die hond van mij, want hij is vals!
Aan de eene kant is het bijna komisch hoe ze het zo weet de draaien dat het de schuld van mijn hond is, maar ik word echt niet vrolijk van dat soort beschuldigingen. Ik heb haar uitgelegt dat hij misschien wat onstuimig is geweest, dat kan. Maar bijten? Nee, ik durf met 100% zekerheid te zeggen dat dat niet klopt. Sowieso zou er iets heel raars moeten gebeuren als hij al gaat bijten. Ten tweede, als dat was gebeurt was ik dat heus niet vergeten. Maar goed, tijdens dat bizarre gesprek was ik maar even met Nilo gaan oefenen. Want hij had weinig interesse in die Cairn dus was dit het moment om te oefenen op het hierkomen met afleiding. Na een tijdje liep ze vanzelf door, want haar hond vond dit niet prettig, zo dicht bij Nilo!
Even het hele verhaal. Ik ga tegenwoordig af en toe met Nilo naar het hondenveldje hier zo. Eerder liepen we daar alleen als er weinig anderen waren, maar zijn interesse voor andere honden blijft heel groot, te groot eigenlijk. Dus dan mijn plan om de uitdaging eens op te zoeken en hem gewoon laten spelen met andere honden, plus dat we dan ter plekke kunnen oefenen op het appél als hij zich tussen andere honden bevind. Zo ging ik daar vorige week ook heen en daar kwamen we o.a. een vrouw met een Cairn Terriertje tegen, een pubertje van 10 maand. We waren ze al eens eerder tegen gekomen toen het hondje nog heel jong was, maar daarna niet meer. Echter begon die Terrier vrijwel direct naar Nilo te snauwen en te grommen en ging zelfs op hem rijden. Mevrouw vond dat Nilo haar hondje maar moest corrigeren, dat was hondentaal. Ik heb haar verteld dat ik mijn honden niet wat laat uitzoeken met andere onbekende honden én dat Nilo nu helemaal een watje is sinds hij chemisch gecastreerd is. Normaal gesproken wil hij in zo'n geval nog wel eens grommen als hij het zat is, maar nu liet hij het allemaal maar over zich heen komen. Na een tijdje ben ik zelf maar weggegaan want de Cairn bleef vervelend doen naar Nilo, ook niet bepaald leuk.
Nu was ik net weer even daar met Nilo om wat apporteeroefeningen doen. We komen diezelfde vrouw tegen met haar Cairn Terrier maar die liep nu niet meer te grommen tegen Nilo. Vervolgens verteld ze me heel blij dat ze naar aanleiding van mijn verhaal haar hondje ook chemisch heeft laten castreren, dat was wel zo makkelijk!
Ik heb mijn mening daarover maar achterwege gelaten en we kregen het zo over het karakter van haar hondje. Ik vind het namelijk typisch zo'n pittig Terriertje met grootspraak (wat overigens helemaal niet negatief bedoelt is). Nou, dat was helemaal niet waar! Hij kon prima met andere honden alleen Nilo niet want die heeft hem gebeten toen hij pup was! Nu ben ik werkelijk eerlijk en als ik ook maar dacht dat zoiets waar zou kunnen zijn zou ik er serieus over nadenken, maar Nilo is een 100% watje die eigenlijk te veel over zich heen laat lopen. Zelfs als hij in het nauw word gedreven kiest hij om te vluchten in plaats van te bijten. Laat staan dat hij pups bijt Maar het was duidelijk. Castreren die hond van mij, want hij is vals! Aan de eene kant is het bijna komisch hoe ze het zo weet de draaien dat het de schuld van mijn hond is, maar ik word echt niet vrolijk van dat soort beschuldigingen. Ik heb haar uitgelegt dat hij misschien wat onstuimig is geweest, dat kan. Maar bijten? Nee, ik durf met 100% zekerheid te zeggen dat dat niet klopt. Sowieso zou er iets heel raars moeten gebeuren als hij al gaat bijten. Ten tweede, als dat was gebeurt was ik dat heus niet vergeten. Maar goed, tijdens dat bizarre gesprek was ik maar even met Nilo gaan oefenen. Want hij had weinig interesse in die Cairn dus was dit het moment om te oefenen op het hierkomen met afleiding. Na een tijdje liep ze vanzelf door, want haar hond vond dit niet prettig, zo dicht bij Nilo!
Maar zijn medische klachten zijn zo goed als weg nu. Hij plast en drinkt niet meer zo extreem veel. Qua energie is hij nog niet helemaal "back to normal" maar dat mag ook even duren, hij heeft ruim een maand met een vergrote, waarschijnlijk ontstoken prostaat gelopen.
. Je snapt toch eigenlijk ook niet dat ze dat zomaar zo durven te zeggen