Het HondenForum

Mijn broer heeft een herplaatser. Toen hij hem een jaar geleden kreeg had hij een wond aan de rand van het oor die niet genas. Er komt een korstje op maar dat gaat er weer af en dan bloedt het oor weer. De da zegt dat het moeilijk te behandelen is. Hij heeft al eerder zalf (weet niet meer wat) gehad.
Vanmiddag zag ik de hond en het oor bloedde weer en het lijkt wel of het erger wordt. Ik heb wat op internet rondgekeken en kwam toen bij het middel Vetramil uit.
Is er iemand die hier ervaring mee heeft?

Geen ervaring met Vetramil maar wel goede ervaring met Grafietzalf van VSM (tegen kloofjes en zweertjes). Bij wondjes die niet dichtgaan of "rommelen" gebruik ik altijd Tea Tree van de Dierendrogist. Elke avond een flinke klodder op de wond en het is zo heel.
Andere Tea Tree heb ik geen goede ervaringen mee. Deze lijkt heel veel op de ouderwetse uierzalf (die bruine klonterige) die boeren gebruikten bij wonden.

Lastig hoor een oorrand. Slechte doorbloeding en door uitschudden vliegt het korstje er steeds af
Vetramil ken ik niet.... Ik zou er honing op smeren

Badu schreef:Lastig hoor een oorrand. Slechte doorbloeding en door uitschudden vliegt het korstje er steeds af
Vetramil ken ik niet.... Ik zou er honing op smeren

Als je meerdere honden hebt kun je net zo goed de honing meteen over de roedel verdelen
Maar met 1 hond of als ie daarna ff apart kan is honing idd ook erg goed.

Ik heb erg goede ervaringen met Groene Leem. Werkt echt super.
Verkrijgbaar bij de beter gesorteerde natuurwinkel/drogist.
En ja de andere honden likken het er wel af. Meestal hou ik de behandelde hond
even apart tot de leem is ingedroogd.
Heb het voor een wondje aan de oorrand van mijn Weimaraner gebruikt, je ziet er nu niets meer van.

Bedankt voor de reacties.
De grafietzalf en de groene leem.... hebben jullie die gebruikt voor een oorrand?
Normaal krijg ik wondjes wel dicht maar het is zoals Badu al zei een lastige plek.

Marian4 schreef:Bedankt voor de reacties.
De grafietzalf en de groene leem.... hebben jullie die gebruikt voor een oorrand?
Normaal krijg ik wondjes wel dicht maar het is zoals Badu al zei een lastige plek.

Ik gebruikt de grafietzalf ter voorkoming van en bij beginnende wondjes en kloofjes aan de oorranden.
De Tea Tree zou ik gebruiken als er echt een wond zit zoals bij de hond van je vraag. De Tea Tree is niet lekker om af te likken en blijft heel goed zitten doordat ie lekker vet en plakkerig is.

Wat wij bij onze Fynn hebben gedaan was zijn oren onder zijn kin plakken.
Zodat als hij zijn kop schudde de oren niet bewogen dan heeft de wond kans dicht te gaan.
Ik deed het met sporttape en als het eraf moest even met olie inwrijven en los weken.
Kijk wel uit regelmatig of zijn oren niet gaan ontsteken vanbinnen.

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani

sirene schreef:

Badu schreef:Lastig hoor een oorrand. Slechte doorbloeding en door uitschudden vliegt het korstje er steeds af
Vetramil ken ik niet.... Ik zou er honing op smeren

Als je meerdere honden hebt kun je net zo goed de honing meteen over de roedel verdelen
Maar met 1 hond of als ie daarna ff apart kan is honing idd ook erg goed.

Dat is wel zo maar een hondentong bevat ook veel vit C
Bij de ratten smeerde ik altijd honing op wondjes en abcesjes. Die lieten elkaar ook echt niet met rust na de smeerbeurt... maar de wondjes (en de meest ranzige abcessen) verdwenen toch... wonderwel

Ik heb goede ervaring met Vetramil, ik heb het bij Ted ook ingezet bij een gescheurde oorrand, nadat Sophie er een hapje uit had genomen.

Ik heb goede ervaring met Vetramil, ik heb het bij Ted ook ingezet bij een gescheurde oorrand, nadat Sophie er een hapje uit had genomen.

Geer schreef:Ik heb goede ervaring met Vetramil, ik heb het bij Ted ook ingezet bij een gescheurde oorrand, nadat Sophie er een hapje uit had genomen.

Hoe heb je dat gedaan? Eerst wond schoonmaken (Vetramil schijnt ook reinigend effect te hebben) en dik insmeren?
Heb je ook nog iets van verband er omheen gedaan en zo ja hoe?.
Hij heeft vrij korte staande oren. en duikt meteen de struiken in of tegen de muur om te schuren. Ik weet eigenlijk niet hoe ik zo'n oor moet verbinden.

Marian4 schreef:Mijn broer heeft een herplaatser. Toen hij hem een jaar geleden kreeg had hij een wond aan de rand van het oor die niet genas. Er komt een korstje op maar dat gaat er weer af en dan bloedt het oor weer. De da zegt dat het moeilijk te behandelen is. Hij heeft al eerder zalf (weet niet meer wat) gehad.
Vanmiddag zag ik de hond en het oor bloedde weer en het lijkt wel of het erger wordt. Ik heb wat op internet rondgekeken en kwam toen bij het middel Vetramil uit.
Is er iemand die hier ervaring mee heeft?

Hoe oud is de hond?

ranetje schreef:

Marian4 schreef:Mijn broer heeft een herplaatser. Toen hij hem een jaar geleden kreeg had hij een wond aan de rand van het oor die niet genas. Er komt een korstje op maar dat gaat er weer af en dan bloedt het oor weer. De da zegt dat het moeilijk te behandelen is. Hij heeft al eerder zalf (weet niet meer wat) gehad.
Vanmiddag zag ik de hond en het oor bloedde weer en het lijkt wel of het erger wordt. Ik heb wat op internet rondgekeken en kwam toen bij het middel Vetramil uit.
Is er iemand die hier ervaring mee heeft?

Hoe oud is de hond?

Dat weten we niet precies maar we schatten zeker op 8 a 9 jaar.

Marian4 schreef:

ranetje schreef:

Marian4 schreef:Mijn broer heeft een herplaatser. Toen hij hem een jaar geleden kreeg had hij een wond aan de rand van het oor die niet genas. Er komt een korstje op maar dat gaat er weer af en dan bloedt het oor weer. De da zegt dat het moeilijk te behandelen is. Hij heeft al eerder zalf (weet niet meer wat) gehad.
Vanmiddag zag ik de hond en het oor bloedde weer en het lijkt wel of het erger wordt. Ik heb wat op internet rondgekeken en kwam toen bij het middel Vetramil uit.
Is er iemand die hier ervaring mee heeft?

Hoe oud is de hond?

Dat weten we niet precies maar we schatten zeker op 8 a 9 jaar.

Ik zat te denken aan een hond met een zelfde probleem.
Constant kapotte oorrand.
Bij bloedonderzoek bleek die hond Cushing te hebben.

Als het niet over gaat zou je dat kunnen laten nakijken bij de DA?

Ik zal het nog even navragen maar volgens mij is hij daar op getest. Heeft trouwens verder geen klachten die op Cushing wijzen.
Het is een rafelige wond.
Mijn broer werd in het asiel al gewaarschuwd dat het een lastig te verhelpen probleem is.
Oorranden schijnen heel moeilijk te genezen.

Ik heb het bij Ted eerst ingesmeerd met een klodder vette Calendulazalf van Puur (geen creme, echt de vette zalf), om het bloeden te stelpen want ze lekte nogal. Het was bij Ted alleen geen hele grote rand; ik heb voor de vorm twee pleisters om de oorrand gevouwen, maar die vrat ze zo op. Toen het bloeden gestopt was heb ik het met Vetramil 'afbehandeld' tot het weer mooi was. Maar ik moet wel zeggen dat Ted er ook niet echt mee schudde, dus een dagje in de gaten houden was bij haar voldoende voor de aanzet tot genezing.

Geer schreef:Ik heb het bij Ted eerst ingesmeerd met een klodder vette Calendulazalf van Puur (geen creme, echt de vette zalf), om het bloeden te stelpen want ze lekte nogal. Het was bij Ted alleen geen hele grote rand; ik heb voor de vorm twee pleisters om de oorrand gevouwen, maar die vrat ze zo op. Toen het bloeden gestopt was heb ik het met Vetramil 'afbehandeld' tot het weer mooi was. Maar ik moet wel zeggen dat Ted er ook niet echt mee schudde, dus een dagje in de gaten houden was bij haar voldoende voor de aanzet tot genezing.

Bedankt voor je informatie. Ik heb de laatste tijd al vaker gehoord over "honingzalf". Ik had gehoopt dat dit het middel zou zijn voor deze kwaal.
Maar het probleem blijft dan toch het slecht helen en natuurlijk het schudden en schuren.

Marian4 schreef:

Geer schreef:Ik heb het bij Ted eerst ingesmeerd met een klodder vette Calendulazalf van Puur (geen creme, echt de vette zalf), om het bloeden te stelpen want ze lekte nogal. Het was bij Ted alleen geen hele grote rand; ik heb voor de vorm twee pleisters om de oorrand gevouwen, maar die vrat ze zo op. Toen het bloeden gestopt was heb ik het met Vetramil 'afbehandeld' tot het weer mooi was. Maar ik moet wel zeggen dat Ted er ook niet echt mee schudde, dus een dagje in de gaten houden was bij haar voldoende voor de aanzet tot genezing.

Bedankt voor je informatie. Ik heb de laatste tijd al vaker gehoord over "honingzalf". Ik had gehoopt dat dit het middel zou zijn voor deze kwaal.
Maar het probleem blijft dan toch het slecht helen en natuurlijk het schudden en schuren.

Ik vind Vetramil inderdaad een ideale wondzalf, ik smeer het zelf overal op. Misschien is het een idee om zo´n stoffen haarband te kopen en daarmee zijn oren tijdelijk ´op te knopen´? Ik gebruikte dat soort banden vroeger om Sophie haar oren op te binden tijdens het eten, om te voorkomen dat ze in haar eten hangen.

Marian4 schreef:

Geer schreef:Ik heb het bij Ted eerst ingesmeerd met een klodder vette Calendulazalf van Puur (geen creme, echt de vette zalf), om het bloeden te stelpen want ze lekte nogal. Het was bij Ted alleen geen hele grote rand; ik heb voor de vorm twee pleisters om de oorrand gevouwen, maar die vrat ze zo op. Toen het bloeden gestopt was heb ik het met Vetramil 'afbehandeld' tot het weer mooi was. Maar ik moet wel zeggen dat Ted er ook niet echt mee schudde, dus een dagje in de gaten houden was bij haar voldoende voor de aanzet tot genezing.

Bedankt voor je informatie. Ik heb de laatste tijd al vaker gehoord over "honingzalf". Ik had gehoopt dat dit het middel zou zijn voor deze kwaal.
Maar het probleem blijft dan toch het slecht helen en natuurlijk het schudden en schuren.

Ik vind Vetramil inderdaad een ideale wondzalf, ik smeer het zelf overal op. Misschien is het een idee om zo´n stoffen haarband te kopen en daarmee zijn oren tijdelijk ´op te knopen´? Ik gebruikte dat soort banden vroeger om Sophie haar oren op te binden tijdens het eten, om te voorkomen dat ze in haar eten hangen.

Bedankt. Dat is een idee. Ik zal het eens met mijn broer bepreken om het te proberen.

Ik heb ook vetramil gesmeerd op de open wond van Cento toen deze na de amputatie van zijn staart niet dicht wilde.

Super genezen. Laatst had Myrtje (paard) een nare schuurplek van haar tuig (ondanks het bontje ) en ook daar vetramil, prima resultaat, direct dicht. De Hoefsmid vind het onzin die dure honingzalf die zweert bij gewone honing. Ga ik de volgende keer ook gewoon proberen, maar dus tot nu toe Vetramil .

Budkes schreef:Ik heb ook vetramil gesmeerd op de open wond van Cento toen deze na de amputatie van zijn staart niet dicht wilde.

Super genezen. Laatst had Myrtje (paard) een nare schuurplek van haar tuig (ondanks het bontje ) en ook daar vetramil, prima resultaat, direct dicht. De Hoefsmid vind het onzin die dure honingzalf die zweert bij gewone honing. Ga ik de volgende keer ook gewoon proberen, maar dus tot nu toe Vetramil .

Het nadeel van gewonen honing vind ik dat het enorm kleeft én dat het, met name met dit weer, enorm aantrekkelijk is voor vliegen en ander ongedierte dat je liever niet op een wond wilt hebben. En Sophie vindt honing zelf ook wel lekker Wat ook zo is, is dat honingzalf gemaakt wordt van honing die gemaakt wordt onder gecontroleerde omstandigheden, zodat een continu hoog gehalte aan honingenzymen gewaarborgd is. Die enzymen heb je nodig voor de wondgenezing, die ´doen de trick´. Gewone honing wordt gemaakt van ´vrije uitvliegbijen´ die zelf kiezen welk bloemetje ze nu eens zullen bezoeken. Het gehalte aan honingenzymen in consumentenhoning is daarom niet constant hoog. En dat hoeft ook niet, het gaat hier immers om de smaak en niet om de antibacteriële werking. Bij een wond wil je die antibacteriële werking wel en daarom kies ik in dat geval liever voor een 'medicinale honingzalf'. Honing werkt wel verzachtend en verzorgend hoor, het is niet dat het niets doet, maar honingzalven werken vaak - vind ik - beter en sterker. Temeer ook omdat er vaak nog wat extra ingrediënten aan zijn toegevoegd die de wondheling bevorderen.